Kuzey Ege antik çağ boyunca hem kehanet tapınaklarıyla ” resmi büyü”nün, hem de bağlama tabletleri ve muskalardan oluşan “halk büyüsü”nün en yoğun biriktiği merkezler arasındadır.
Günümüzden 50-60 yıl öncesinde; Manisa-Altınova-Kınık-Söke, Bağarası-Bergama,Zeytindağ yerleşimlerinde, Kuzey Ege ve yurt genelinde “ünlü bakımcılar” vardı.
Manisa ve Altınovadaki bakımcılar muskalarını yazmak için, müşterilerinden siyah tavuk istediğinden, bu bölgelerde siyah tavukların nesli çok azaldı.
Bornova-Çamdibi’nden bir arkadaşım Manisa’da ki bakımcıya gider.
-Siyah tavuk istedi. Aradım, aradım bulamadım. İzmir Kültür Park
(fuar) içindeki hayvanat bahçesi müdürüne başvurdum.
– Elimde bir tavuk, bir horoz var. Veremem. İstiyorsan yumurta vereyim, dedi.
O günlerde, 12 Eylül döneminin Konsey Başkanı Kenan Evren’in eşi için, Söke-Bağarası adresinde ünlü bakımcı söylentileri yayılınca, siyah tavuk almaktan vaz geçtim. Söke-Bağarasına gittim. 2 gece Söke’de kaldım. Çok kalabalıktı. Sıra alıp giremedim.
Antik dönemde kehanet merkezleri, veri toplama üsleri olarak çalışmışlardır. Bu günün “gelecek bilimi” kurumsallığında.
Kulaktan kulağa yayılan gizemli bakıcılıktan çok, tapınak ve devlet düzeyinde kurumsallaşmış gelecek- kehanet ile halk düzeyinde merdiven altı uygulanan büyüsel ritüeller (tılsım, bağlama vb.) iç içe geçmiş olgulardır.
Antik Ege’de doğa üstü güçlerle iletişim kurma ve geleceği manipüle etme arzusu en nitelikli biçimde Apollon Kehanet Merkezleri aracılığla şekillendirilmiştir.
Klaros (Ahmetbeyli-Menderes): Antik dünyanın Delfi’den sonra en önemli bilicilik merkezlerindendir.Kahinler, yer altı odalarındaki kutsal suyu içerek veya suyun buharından esinlenerek transa geçer ve tanrıların iradelerini aktarırlardı. Salgın hastalıklardan korunmaya kadar “toplumsal büyü” talepleri buradan yönetilirdi.
Gryneion (Aliağa-Hacıömerli): Kehanet Ocağı, ağaç korusuyla ve özel yetiştirilen cezbedici çiçeklerin kokusuyla ünlü Apollon Kutsal alanıdır.
Didyma (Milas yakını): Güney bölgede kalsa da, İonia ve Aiol kentlerinin kaderine yön çizmiş merkezdir.
Antik dönem kentlerindeki arkeolojik kazılar ve yazıt çalışmaları, halkın günlük yaşamda büyüye baş vurduğunu göstermekte.
Kuzey Ege, mezar alanlarında katlanıp çivilenmiş kurşun tabletler bulunmuştur. Tabletlerin üzerlerinde, antik yunanca tersten veya karmaşık formüllerle yazılan bu metinler;
a-Ticari rakipleri engelleme,
b-Aşk ilişkilerinde karşı tarafı bağlamak,
c-Mahkemede davacının dilini tutmak, amacıyla yapılırdı,
Tabletler, mezarlara ve kuyulara atılarak, yer altı tanrılarına ulaştırılmaya çalışılmıştır.
Kuzey Ege’de gece, karanlık ve büyü tanrıçası Hekate’nindi. Özellikle kavşak noktalarında, üç yol ağızlarında, gece yarısı kurban ve adak ritüelleri; kötü ruhları uzaklaştırmak, düşmanları lanetlemek için kullanılırdı.
Efes harfleri, antik dünyada büyücülüğün ve tılsımlı kelimelerin merkezi kabul edilen förmüllerdi.
Kataskion-askion-damnaneneus-asion-tetrax-lix, gibi anlamsız görünen, belirli ritmik/ses titreşimlerinden oluşan sözcükler üzerine yazılır veya sözel olarak tekrarlanırdı. Bu tılsımların; nazar, kötü büyüler ve hastalıklara karşı koruma sağladığına inanılırdı. Değerli veya yarı değerli taşlar üzerine kazınan simgeler büyü birikimin göstermektedir.
Yerel tapınaklarda, Pers-Mısır gelenekleri de birleşerek büyücülük, mültikültürel ivme kazanmıştır…



