Sanatın ve sanatçının her zaman en yakın dostudur Ayvalıklılar. Bu kimliğiyle saygı duyduğumuz Ayvalık’ın güzel insanları; doğası ve kültürel değerleriyle dünyaca ünlü Kazdağı’nı, tarihin her döneminde önemli ve özel olan ulu dağın bir efsanesi olan Sarıkız’ı, kaz hayvanını kutsal olarak gördükleri için Kazdağı’na bu adını veren, binlerce yıldır süre gelen geleneklerini yaşatan Tahtacı Türkmenleri’ni bağrına bastı.

Sayın Haşmet Demirbil’in belgesel fotoğrafları ile Sayın Olcay Kıncay’ın minyatür sanatına ait eserleriyle hayat verdiği bu sergi, sanatın gücü ve güzelliği ile başta Ayvalık’ta yaşayanlar olmak üzere birçok kişiyi bir araya getirmeyi başardı. Açıldığı ilk günden beri oldukça yoğun bir ilgi gören serginin başlı başına bir amacı var. Değerli sanatçılarımızın oldukça hassas olduğu bu konu, onların üstün gayreti ve emeğiyle çoktan amacına ulaştı. Hem kendileri hem de bu sergiye emek veren ve katılım sağlayan herkes sağ olsun, var olsun.

Tahtacı Türkmenleri; her Ağustos ayında, Kazdağı’nda bin yedi yüz metre yükseklikte bulunan Kartal Çimeni Yaylası’nda konaklarlar. Bu konaklama süreçlerinin başı ve sonu, oldukça zahmetli ve bir o kadar da güzeldir. Kazdağı’nın en önemli değerlerinden birisidir dediğimiz Tahtacı Türkmenleri, inançları gereği, bu bölgede ibadetlerini yerine getirir.

Sarıkız Zirvesi’nde bulunan Sarıkız ve Cılbak Baba türbelerini ziyaret eder. Bu kutsal alanda, Sarıkız adına kurbanlarını keser. Diğer adaklarını bütün herkesin hayrına dağıtır. Orada bulunan herkes ile paylaşır.

Böylesine bir öneme sahip Sarıkız Hayırları, önce pandemi sonra da orman yasakları kapsamında alınan kararlar nedeniyle 2019 yılından beri yapılamıyor. Hâlbuki Tahtacı Türkmenleri’nin bulunduğu bölge yangın tehlikesi olmayan bir alandır. Doğayı herkesten çok daha sevip ona saygı gösterip doğa ile uyumlu bir yaşam düzeni kuran Tahtacı Türkmenleri’dir. Bu nedenle onların dağa ve bölgeye hiçbir zararının olmayacağını aksine bugüne dek hepimizden çok koruyup sahip çıktığını gayet iyi biliyoruz.

Kıymetli sanatçılarımız bütün bu konuları, kamuoyu ile paylaşmak ve Tahtacı Türkmenleri’nin artık Sarıkız Hayırları’na kaldığı yerden devam etmeleri için bu sergiyi hayata geçirdiler.

Sarıkız’ın sevgisini, Kazdağı’nın barış ve kardeşlik yüzünü birbirinden değerli ve başarılı eserleriyle anlatan, bunu da kendi özünden kopan nice değerleri katarak gerçekleştiren, sanatını bu çizgisiyle icra eden minyatür sanatçımız Olcay Kıncay iyi ki var. İyi ki kendisi, Sarıkız’ı çalışıyor. Ve böylelikle Tahtacı Türkmenleri’nin, Kazdağı’nın bir sesi oluyor.

Saygıdeğer sanatçımızın birbirinden başarılı eserlerini gören herkes, kendini bir anda Kazdağı’nda buluveriyor. Sarıkız’ın efsanesini yaşarken Tahtacı Türkmenleri’nin konukseverliği ile Kazdağı’nın doğa harikası köylerine konuk oluyorlar. Sanki Sarıkız Hayırları’ndan bambaşka hayırlı kapıları da açıp hayata her zaman güzel gözlerle bakıyorlar.

Pek kıymetli Olcay hanımın; Tahtacı Türkmenleri, Sarıkız ve Kazdağı adına, yıllardır fotoğraf sanatı ve doğa sevgisiyle çalışmalar yürüten, emek veren Haşmet Demirbil ile birlikte açmış olduğu sergiyi gezmek çok güzeldi. Bize bu fırsatı sunan değerli sanatçılarımıza sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Elbette, bir teşekkür de Orhan Peker Sanat Galerisi’nin emektarı sevgili Olcay Bağırsakçı’ya… Emeğinizle var olun.

Her yönüyle çok anlamlı ve başarılı ki bu sergi… Kazdağı’nın en önemli dağ silsilesinden biri olan Eybek’in ve köyü Hacıarslanlar’ın bir temsilcisi olarak, kendi özünü, kültürünü ve nice ufuklar açan düşüncelerini bizlerle paylaşan, sergiyi de kendi gözüyle yorumlayan, Tahtacı Türkmeni olarak zanaatını devam ettirirken o kadim kültürü sonsuzlukla buluşturan Mehmet Ali Tuzlu ile birlikte gezdik sergiyi. Mehmet Ali beyin, bin bir emekle var ettiği Göçebe El Sanatları iyi ki var. Varlığı, gutlu ve sonsuz olsun.

Ayvalık’ın sergiyi sahiplenmesi ve Kazdağı’nın değerlerine ilgi göstermesi de bambaşka bir güzellik. Bunda sanatçılarımızın payı oldukça çok. İlginin giderek arttığı sergi, normalde kapılarını 19 Şubat 2024 Pazartesi Günü kapacaktı. Söz konusu Sarıkız, Tahtacı Türkmenleri, Kazdağı ve elbette sanatın iyileştiren varlığı olunca bu süre bir hafta daha uzatıldı.

Ayvalık halkı sağ olsun, var olsun… Tahtacı Türkmenleri’mizin, Sarıkız Tepesi’nde ve Kapanca Dedesi’nde ibadetlerini ve geleneklerini özgürce yaşayabilmesi, sanatın bu güzelliği bizlere hep ulaştırması umuduyla selamlar, sevgiler güzel Ayvalık’ımızdan…

Bu post ÇİĞDEM ÇİMEN: “AYVALIK, SARIKIZ VE TAHTACI TÜRKMENLERİ’NİN SESİ OLDU…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Tanıtım broşüründe; Kazdağı denilince ilk akla gelen efsanelerden biri olan Sarıkız’a dair anlatılanlar arasında, Sarıkız’ın eteğine doldurduğu taşlarla kazları için avlu oluşturduğu alana ‘’Kaz Avlusu’’ denildiği, bu alana ait duvar kalıntılarının bugün Kazdağı’nın zirvesinde bulunduğu bilgisi bulunuyor.

Bunun yanı sıra; inanışa göre Sarıkız’ın babasının bedduası nedeniyle Kavurmacılar Köyü’nde bugün kimsenin yaşamadığı, Sarıkız’ı ve babasını yaşatmak adına dağın yassı taşlarından mezar yapıldığı ve Sarıkız’ın bulunduğu yere ‘’Sarıkız Zirvesi’’ , babasının da bulunduğu tepeye ‘’Baba Tepe’’ denildiği paylaşılan diğer bilgiler arasında yer almaktadır.

Balıkesir’in Edremit ilçesine bağlı Güre Mahallesi sınırları içerisinde yer alan Kavurmacılar Köyü’nde, günümüzde ne yazık ki giderek artan bir yapılaşma söz konusu. Köyün simgesi olan tarihi camiye ait minarenin yerinde yeller esiyor. Bu köyde yıllardır gerçekleştirilen Geleneksel Sarıkız Hayrı’nın yapıldığı alan da değişimden etkilenmektedir. Önceden hayır yemeğine katılanlar, yıllara meydan okuyan ağaçların gölgesine otururdu. Şimdi ise ağaçların çevresi de konutlar ile sarılmış durumda.

Sarıkız’ın ve babasının yaşadığı inanılan köye gerçek anlamda sahip çıkılıyor mu? Buna, vicdanlı yürekler karar versin.
Biz, tanıtım broşürünün izini sürerek Sarıkız ile buluşmaya devam edelim. Sarıkız Zirvesi’ne ve Baba Tepe’ye uzanalım. Kazdağı’nı Kazdağı yapan Tahtacı Türkmenleri’nin, bu iki kutsal alanda nesilden nesle aktarılan bir gelenek olarak gerçekleştirdikleri Sarıkız Hayırları’nın konuğu olalım.

Gönül isterdi ki, günümüzde de Sarıkız Hayrı’nın bütün ibadetleri yerine getirilsin. Sarıkız’ın değerleri ve insanları bir araya getiren maneviyatı olduğu gibi yaşatılsın. Kazdağı’nın Eybek bölgesinde yaşayan Tahtacı Türkmenleri de Eybek Zirvesi’nde bulunan Eybek Dede’ye gidebilsin. Bir ömür verdikleri Kazdağı’nda, kendi inançlarını özgürce yaşayabilsin. Sarıkız, Cılbak Baba ve Eybek Dede’ye adaklarını adasın. Bir Türkmen çocuğu, kendi öz kültürünü yerinde yaşayarak öğrensin. Büyükleri gibi o da kendi çocuklarına ve torunlarına bu kadim geleneği aktarabilsin.

Sarıkız Hayırları, önce pandemi yasaklarından dolayı gerçekleştirilemedi. En son 2019 yılında katılabildiğimiz Sarıkız Hayırları, daha sonra da orman yangınları kapsamında alınan kararlar gereği yapılamıyor. Bölgede hizmet veren turistik işletmeler faaliyetlerine devam ediyor. Tahtacı Türkmenleri ise; binlerce yıldır var oldukları topraklarda, Kazdağı’nı herkesten çok koruyup sahip çıkanlar olduğu halde ibadetlerini ve hayırlarını yerine getiremiyor.

Denizli’nin Beyağaç ilçesi sınırlarında yer alan, 2.300 m. rakımlı Sarıdağ-Çiçek Baba Zirvesi’nde türbesi bulunan ‘’Eren Baba’’ adına düzenlenen ritüeller ve etkinlikler, özel izinler alınarak düzenlendi. Geçtiğimiz yıl, yaklaşık beş bin kişinin katılım sağladığı Eren Baba Törenleri ’nde, inanış gereği adak olarak yedi yüz kurban kesildi. Törenler boyunca hiçbir sorun yaşanmadı. Sadece bölge halkı, geleneklerini geleceğe aktardı.
Eren Baba Törenleri için alınan bu özel izin neden Sarıkız Hayırları için de alınmaz?

Sarıkız Efsanesi’ni tanıtan ilgili kurum ve kuruluşlar, neden Tahtacı Türkmenleri’nin inançları gereği Sarıkız Zirvesi’nde hep olduğu gibi bugün de bulunmaları için yardımcı olmaz? Edremit Körfezi’nde faaliyet gösteren bütün dernek, vakıf, platform, siyasi partiler, sanatçılar ve diğer oluşumlar niçin Tahtacı Türkmenleri’nin yanında yer almaz? Kazdağı’nı değerleriyle yaşatamıyorsak, başka bir şeyin önemi var mı? Rant, kişisel hesaplar ya da maddiyat daha mı önemli?

Sarıkız Zirvesi’ne giden yol üzerinde bulunan Zeytinli Köyü’nden 11 km. yukarıda bulunan bir alana, Kazdağı Mas Yayla Camping Çadır ve Karavanlı Kamp Alanı yapıldı. Bu tesise ruhsat veren; Sarıkız Efsanesi’ne sözde önem ve değer veren, Tahtacı Türkmenleri 2019 yılından beri Sarıkız Zirvesi’ne çıkamıyorken hiçbir çözüm üretemeyen T.C. Cumhurbaşkanlığı Tarım Ve Orman Bakanlığı’na bağlı Doğa Koruma Ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü…

Söz konusu alanda son yıllarda yapılan taş binaları görmek de mümkün. Kazdağı Mas Yayla Camping Çadır ve Karavanlı Kamp Alanı’nın resmi açılışının, önümüzdeki mayıs ayında yapılacağı duyumlar arasında. Tesisin on iki ay hizmet vereceği biliniyor. Tesisle ilgili birçok sorun var. Bunların en başında, tesisin girişinin nizamiye kapısından yani koruma altında olması gereken Kazdağı Milli Parkı’nın içerisinde yer alması geliyor. Nizamiye kapısı yapıldı. Sözde kontrollü olacak ama kimler, nasıl kontrol edecek?

Diğer önemli bir sorun ise; Kazdağı Milli Parkı’na 7 km. gibi yakın bir mesafede bulunan tesisin girişinin dolasıyla bütün alanın, olası bir yangının hızlı bir şekilde yayılmasına neden olabilecek kızılçamların, kozalaklı ağaçların, Kazdağı Milli Parkı’nda yaşayan bütün canlıların bulunduğu, endemik tür bitki ve hayvanların evi olan bir bölgede olmasıdır. Orman yasakları, niçin herkes için aynı şekilde geçerli değil?

Başka bir sorun da, tesise yani Kazdağı Milli Parkı’na alan kılavuzu olmadan girişi serbest bırakma protokolü hazırlandığı bilgisidir. Bu çok ama çok tehlikeli bir husustur.

Şuan duyum olarak bilgi sahibi olduğumuz konu gerçekleşirse, hepimizi daha büyük sorunlar bekliyor. Çünkü ilgili kamp alanından 25 km. yukarıda Sarız Zirvesi bulunmaktadır. Tahtacı Türkmenleri’nin, pandemi ve orman yangını yasaklarına takılıp bir türlü varamadığı, gidip de ibadetlerini yerine getiremediği Sarıkız Zirvesi…

Ve bu kamp alanının yolu, askeri radar yoludur. Bu da başka bir sorun yaratacak konudur. Bölgede yaşayan herkesin ilgisine, bilgisine…

Bu post ÇİĞDEM ÇİMEN: “SARIKIZ, KAZDAĞI’NI RANT DAĞI’NA ÇEVİRENLERİ AFFETMEZ…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bunun yanı sıra kaz figürü, Anadolu’da ve adını verdiği Kazdağları’nda oldukça önemli ve değerlidir. Kaz figürü, altı bin fit yüksekten uçarak gücü, kuzeyden güneye göç ederken birikimleriyle bilgeliği sembolize eder. Ayakları üç parmaklıdır ve Hacı Bektaş-ı Veli’nin “Eline, beline, diline sahip olma” felsefesini anlatır.

Bütün bu efsaneler; bir batıl hikâye değil, masal ise hiç değil. Kazdağları’nda yüzyıllardır, birlik beraberlik içinde yaşamamızı sağlayan kültürümüzdür, inançsal ritüellerimizdir. Bize bu zenginliği yaşatan bin pınarlı Kazdağları’nın her köşesi ayrı bir gizem ayrı bir anlam içermektedir.

Bunlardan bir tanesi Kazdağları’nın doğu zirvesindeki Eybek Dağı’nda bulunan Eybek Baba Türbesi’dir. Eybek Baba’yı anlatan efsanelere geçmeden önce, Eybek Dağı ve çevresine ait genel bazı bilgilere kısaca değinmek istiyorum.

Bölgede yaşayan Tahtacı Türkmenleri’nin Sarıkız’dan sonra kutsal saydığı Eybek Baba Türbesi, türbede bulunan uğur böcekleri ve Edremit Körfezi manzarası türbeye gelen ziyaretçilere görsel yönden bir şölen sunar. Eybek Türbesi’ne ulaşmak için birden fazla alternatif mevcuttur.

Çanakkale’nin Yenice İlçesi ile Balıkesir’in Edremit İlçesi arasında bulunan bölgede kalan Eybek Dağı’na ulaşmanın en kolay yolu Eybek Yangın Kulesi’nin olduğu alana araç ile çıktıktan sonra kısa bir yürüyüş gerçekleştirmektir.

Dünyada sadece Kazdağları’na özel Kazdağı Köknarları’nın yemyeşil bitki örtüsüne sahip olduğu oksijeni bol ortamda yürüyüş yaparak Eybek Dağı’na ulaşabilirsiniz. Bunun için Hanlar Mevkii’nde bulunan Çınarlı Han mesire yerinden başlamak üzere gerçekleştireceğiniz yürüyüşte kendinizi doğanın mükemmelliği karşısında büyülenmiş olarak görebilirsiniz.

Mevsim koşullarına göre kardelenler, her renkten çiçeklerin size yol boyunca eşlik ettiği bu keyifli yürüyüşte Ayı Gediği, Tuzlu Gedik gibi bölgenin önemli noktalarını geçtikten sonra Eybek Dağı’na ulaşabilirsiniz.

Sevgili okurlarım, gelin şimdi hep birlikte Sarıkız’ın hikâyesine benzer bir durumu çağrıştıran, haksızlığa uğrayan Eybek Dede’nin efsanevi hikâyesine konuk olalım. Her iki farklı anlatım, Eybek Dede’nin maruz kaldığı haksızlığı gözler önüne sererken, bugün Eybek Dede’nin türbesinin bulunduğu Eybek Dağı’nda Polat Enerji ve yabancı ortakları tarafından hayata geçirilmek istenen Duygu Res Porjesi ile bölgemizin hiç ama hiç de hak etmediği büyük bir haksızlığa uğrayacağını da haykırıyor sanki.

Ne yazık ki; söz konusu proje, efsaneye konu olmuş koyunlar gibi diğer bütün canılar ve bölge insanlarının geleceği için büyük bir tehlike arz etmektedir. İşte güvenin, hakkaniyetin, doğruluğun önemini anlatan Eybek Dede efsanesi…

Gönlünü, ömrünü Kazdağı’na vermiş, Eybek Dağı sakinlerinden biri şöyle anlatır: “Hacı Bektaş Şenlikleri, Kapanca Dede’de konaklarız biz. Ordan Eybek Dede’ye çıkılır. Ona herkes çıkamaz, gençler çıkar. Eybek Dede’nin hikayesi şu: Aybek aslında bu. Eybek bir ağanın yanında çobanmış. Çobanlar sıcak kızdı mı, sıcak çok oldu mu koyunu gölgeye çeker ama Eybek‟in koyunları hep yayılırmış.

Diğer çobanlar bunu çekemezmiş. Onunkiler yayılıyor, kendininkiler sıcakta yandığı için gölgeye çekiliyor. Ağaya şikâyet ederler Eybek‟i, “Senin çoban güneşin alnında hayvanları yakıyor”. Oysa Eybe’in koyunlarının üzerinde bir bulut dolaşır yağmur yağarmış. Bunu kontrole gelen ağaya, Eybek “Ağam yanlış yaptın, beni kontrole gelmeyecektin, bana itimat etmedin” demiş.

Ağa özür dilemiş, pişman olmuş, “Nasıl biliyorsan öyle yap” demiş ama Eybek kabul etmemiş, “Benim kepeneğimin olduğu yer kışlığım olsun, asamın bulunduğu yer yazlığım olsun” der asayı atıyor, orası türbesi oluyor. Bu yatırlardaki dedeler birbirlerini ziyarete gidermiş. Bazı köylüler görmüş bir ışık gibi görünüyor bu ruhlar.  Görmüş havayi fişek gibi bir ışık patlamış sonra üçe bölünmüş o ışık.”  (Kaynak: Edremit Hacıaslanlar Köyü Monografisi Günnur Yücekal Arpacı)

Eybek Dede’nin hikâyesi şu şekilde anlatılıyor: Eski zamanlarda Havran ilçesinin Çamdibi (Şekveren) Köyü’nde Müridoğlu Mehmet isimli biri yaşarmış. Bu adam çok zenginmiş. Altınova’dan Nusratlı’ya kadar olan tüm topraklar bu adama aitmiş. Bu kadar zengin olmasının yanında çok zalim biriymiş. Herkes ondan korkar, zalimliğinden çekinirmiş.

Bu adamın Eybek adında bir çobanı varmış. Çoban çok dürüst bir kişiliğe sahipmiş. Dürüstlüğü ve çalışkanlığı nedeniyle bu ağanın yanında çalışanlar bu çobanı çekememeye başlamış. Körfez bölgesinde koyunlar hava serinleyince ya da geceleri otlatılmaya çıkartılırmış. Eybek ise bunun tam tersi bir şekilde koyunları gündüz sıcağında otlatmaya çıkartırmış. Onu çekemeyenler bu durumu fark edip hemen ağaya şikâyet etmeye gitmişler.

Ağanın karşısına çıkıp “Eybek senin koyunlarını gündüzün sıcağında otlatıyor” diye şikâyet etmişler. Ağa bu duruma çok sinirlenmiş ve adamlarını çağırarak hemen çobanın yanına, Kızıklı Ovası’na gitmiş. O sırada Eybek, Çoban kavalı elinde sevdiğine hüzün dolu türküler çalmaktaymış. Ağa, kaval çalan çobanı yanına çağırmış: “Senin yaptığın bu iş nedir, benim mallarıma kastın mı var? Neden koyunlarımı güneşin altında otlatırsın?” diye sormuş.

Eybek cevap veremeden ağa Eybek’i öldürtmüş. Kellesini almış ve sürünün içine doğru atını sürmüş. Sürünün içine çobanın kellesiyle girince üzerlerine bir bulut çökmüş. Bulutla birlikte Kızıklı Ovası’ndaki sürünün üstüne yağmur yağmaya başlamış. Ağa durumu görünce yaptığı işten çok pişman olmuş ve “eyvah ben çobanın kellesini nasıl vurdurdum!” demiş. Pişman olan ağa havaya doğru bakmış. Gökyüzünde Eybek’i görmüş. Çoban Eybek kellesi bir koltuğunda, sopası diğer koltuğunda uçmaktaymış.

Eybek, Kaz Dağları’na doğru uçmuş. Ağa adamlarına onu takip etmeleri emrini vermiş. Adamları uçan Eybek’i takip etmeye başlamışlar. Eybek Kaz dağlarına doğru uçarken bugün Eybek zirvesi olarak adlandırılan yere asası düşmüş. Oraya Eybek’in mezarı yapılmış. O gün bugündür Eybek Dede ziyaret edilirmiş. (Kaynak: Geçmişten Geleceğe Avrasya Kitabı, Doç. Dr. Mustafa Aça, Mehmet Ali Yolcu)

Not: Eybek Dağı ve Eybek Baba Türbesi’nin önemini ve değerini başarılı fotoğrafları ile anlatan saygıdeğer Fehmi Şenyiğit’e çok teşekkür ediyorum. Sağ olsun, var olsun kendisi izin verdi. Böylelikle görmekte olduğunuz fotoğrafları ile siz sevgili okurlarımı buluşturabildim..

Bu post Çiğdem Çimen-EYBEK DEDE EFSANESİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bir cumhuriyet hanımefendisi olan ressamımız sevgili Kerestecioğlu’nun birbirinden başarılı Sarıkız eserleri, Kazdağı’nın olanca güzelliğini olduğu gibi sanat ve doğaseverlere aktarmaktadır. Akrilik ve karışık desenlerle örülü, görülmeye değer bu çalışmalar hem Sarıkız efsanesini hem de Kazdağı bölgesini tanıtmaktadır. 

Serhan Hanım gibi bu kutsal amaç uğruna Sayın Haşmet Demirbil yıllardır büyük bir emek vermektedir. Kendisinin herkes tarafından büyük bir ilgi gören fotoğrafları Kazdağı’nın bitkilerinden sosyo kültürel özelliklerine ustalıkla değinmektedir.

Değerli sanatçılarımız Serhan Hanım ve Haşmet Bey, Bin Pınarlı İda ve Sarıkız adlı sergileri ile geçtiğimiz günlerde sırasıyla ilk önce bölgemizin önemli sivil toplum kuruşlularından biri olan Antandros Derneği’inde ve Havran ilçemizde bulunan tarihi Terzizade Konağı’nda sanatseverler ile buluştu. 

Doğa ve Kazdağı tutkunu sanatçılarımız son olarak geçtiğimiz 17 Eylül Cuma günü, Ayvalıklı sanatseverlerin huzuruna çıktı. Muhteşem ikilinin Orhan Peker Sergi Salonu’nda yer alan Bin Pınarlı İda ve Sarıkız adlı sergileri, 26 Eylül Pazar gününe kadar gezilebilir. Sevgili okurlarım, sanat ve doğa dolu bir haftasonu geçirmek isteyeceğinizi ve bu fırsatı kaçırmayacağını düşünüyorum. Sizlere şimdiden keyifli bir gün diliyorum.

Pek kıymetli sanatçılarımız sizlere bahsettiğim sergilerde kendi eserleri ile var oldukları asıl bugüne dek bölgemize emek ve gönül veren, kendi alanlarında dünya ve ülke çapında tanınan birbirinden değerli isimlere gösterdikleri vefaları ile varlar. Serhan Hanım ve Haşmet Bey, hem İda ve Sarıkız’ın hem de, bölgemizin turizm elçisi Ceyhun Karagözoğlu, gazeteci Bekir Coşkun, toprak dede Hayrettin Karaca, yazar Sabahattin Ali, şair Halil Soyuer, heykeltıraş Tankut Öktem ve ressam Özdemir Yemencioğlu’nun da vefalı dostlarıdır.

Bedenen sonsuzluğa uğradığımız, fikir ve düşünceleri ile her zaman yaşayacak olan değerlerimizi bir kez daha anan, onları halkımız ile buluşturan sanatçılarımıza sizler huzurunda teşekkürlerimi sunuyorum. Böylesine değerli isimlere, kendi etkinliklerinde yer vererek ne kadar anlamlı ve doğru bir iş çıkarttıklarına hiç şüphem yok ki sevgili okurlarım sizler de katılırsınız değil mi? Bu güzel fikre sahip olmakla yetinmeyip her sergilerinde hayata geçiren sanatçılarımızın başarıları daim olsun. Her ikisine de kolaylıklar diliyorum. Şimdi gelin hep birlikte vefalı dostlarımızı tanıyalım.

Güzel ressamımız Serhan Güzey Kerestecioğlu, 1961 Edremit/Altınoluk doğumlu. Ortaokulu Bursa Kız Lisesi’nde, liseyi Edremit’te okumuş. Kendisini 9 Eylül Üniversitesi İktisat Fakültesi mezunudur. Resim ile lise yıllarında tanışan Serhan Hanım, 2000 yılında Özdemir Yemencioğlu ile birlikte çalışmaya başlamış. Böylelikle sanata bakış açısı değişmiş. Önce karakalem ile başladığı çalışmalarına günümüzde akrilik ve yağlı boya alanlarında devam eden Kerestecioğlu, mitolojiyi ve Sarıkız’ı yaşam felsefesi edinmiş.

Buscaglia felsefesini de çalışma kuralı olarak benimsemiş. Eserlerini ortaya koyarken dokunma, görme hissetme duyularına öncelik vererek ruha hitap etmeyi başarmaktadır. Efsaneler ve sanat diyarından kopup gelen düşüncelerini bir şair ustalığında yüreğinde harmanlayarak boyamaktadır. Sanat tarihi ve mitoloji alanında bilgiler edinerek kendini geliştirmeyi ihmal etmeyen Serhan Hanım oldukça mütevazıdır.

Bugüne dek aldığı ödüllerden daha çok sanatçı dostları ile geçirdiği zamanlara ve sanatseverlerin göstermiş olduğu ilgi ve desteğe önem vermektedir. Balıkesir Güzel Sanatlar Derneği ve İstanbul Güzel Sanatlar Birliği Resim Derneği üyesi olan ressamımız çalışmalarına Balıkesir Özdemir Yemencioğlu atölyesinde devam etmektedir.

Kıymetli büyüğümüz Haşmet Demirbil, 1949 Kırlareli/Vize doğumludur. Bursa’daki yaşantısını 1999 yılında sonlandıran Demirbil, o tarihten itibaren Kazdağı’nı mesken tutmaktadır. Kendisi Bursa’da geçen gençlik yılları, yüksek tahsili, 68 Kuşağı dönemi, İstanbul yaşantısı, vatani görevi ile Gaziantep’te bulunuşu, İstanbul ve Bursa Oyak Renault ile Renault Mais Servis personeli, imalatçılar eğitim kalite müdürlükleri, emekliliği, ticari çalışmaları, 1999 İzmit Körfez Depremi ile 3 ay görevli oluşu gibi pek çok güzel anıların oluşturduğu yaşamın mimarıdır.

Fotoğrafları, yer aldığı gezi dergileri, arkadaşlarıyla birlikte Kıyı Mecmuası’nı çıkarması, düzenlediği sergiler, katıldığı festivaller, bakanlık çerçevesindeki gezi rehberliği, TEMA çalışmaları, Kazdağı Milli Alan Kılavuzluğu da sonraki yıllarına sığdırarak böylesine bir enerjiye nasıl sahip olunur dedirten takdire şayan çalışmalarından bazılarıdır

1963 yılında Bursa’da ortaokul öğrencisiyken Bursa Hakimiyet Gazetesi ile tanışarak, gazetelerin kurşun harfle hazırlıklar yaptığı, belli ticari marka fotoğraf makinelerine halkın ulaşmasının zor olduğu döneme tanık olan Demirbil, İfsak’ın sanat fotoğrafı temel eğitim seminerlerine katılmış. Kendi hem bu kuruluşun hem de FSK Ankara’nın üyesidir.

Edremit Körfezi’ne yerleşince Körfez Amatör Fotoğraf Derneği’ni kurmuş. Kendisinden sonra başkanlığa kimse talip olmayınca ne yazık ki dernek kapatılmış. 5 yıl boyunca Edremit Halk Eğitim Merkezi’nde eğitmenlik yapmış. Birçok fotoğraf severin hayatına dokunmanın mutluluğunu yaşayan sanatçımız Haşmet Demirbil, bugüne dek kendisi üzerinde emeği olan ustalarını da hiçbir zaman unutmuyor. Fırsat buldukça her birini anmaktadır..

Bu post Çiğdem Çimen-İDA VE SARIKIZ’IN VEFALI DOSTLARI… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Melikgazi ilçesi Belsin Tınaztepe Mahallesi’nde ‘sarıkız’, görülmeye başlandı. Özellikle akrep, kertenkele, hatta fare ve kendinden büyük memelilerle bile beslenebilen, güçlü çeneleri sayesinde et parçalarını kolayca koparıp yiyebilen sarıkız örümcekleri, mahallede endişeye neden oldu.

Mahalle sakinleri, bir insan eli kadar boyu olan ve 1 metre yükseğe zıplayabilen örümcekler nedeniyle akşamları dışarıya çıkamaz duruma geldiklerini söyledi. Mahalle sakini Dudu Eser, “Apartmanları sarmak üzereler. Sarıkız örümceğini çok sık görüyoruz ve çok korkuyoruz, dışarıya çıkamıyoruz. Lütfen buna bir çare bulunsun, ilaçlamalar yapılsın. Belediye tarafından buna bir çözüm bulunmasını istiyoruz” dedi.

SARIKIZ ÖRÜMCEĞİ..
Sarıkız örümceği ülkemizde Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde, Dünya üzerinde ise yoğun olarak Afrika ve Namibya’da bulunmaktadır. Beslenme şekillerinden dolayı diğer iri örümcek türlerinden farklıdır.

Sarıkız örümceği türlerinin hemen hemen hepsi et ile beslenmektedir. Görsel olarak akrep türünün sarısı gibi görünüme sahip olan sarıkız örümcekleri akrep dahi birçok hayvanı yiyerek beslenebilirler. Boyları 8-10 santim olan sarıkız örümceği, avlarını dişleri ile ovuşturdukları için ısırıldığını fark edemezler.

Gözleri ışıktan rahatsız olduğu için yalnızca geceleri hareket eder. Saatte 1,5 kilo metre katedebilir ve 1 metre yüksekliğe zıplayabilir. Zehirli olmadıkları fakat kuvvetli çenelerinin ısırıklarının oldukça fazla can yaktığı söyleniyor..

Bu post ET YİYEN DEV ÖRÜMCEK, KAYSERİ’DE PANİK YARATTI! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.