Bu korkutucu senaryo, ragbi oyuncuları, Şili’deki maça giderken gerçekleşti. Uçakta 45 kişi vardı ve hepsi takım oyuncusu değildi. Bazılarının aile üyeleri veya taraftarları vardı. Kaza gerçekleştiğinde ise çevrelerinde ne bitki vardı ne hayvan. And Dağları’nın arasında, ıssızlığın ortasında bir başlarına kalmışlardı. İşler o kadar korkutucu bir seviyeye gelmişti ki yamyama dönüştüler!

Başlarına geleceklerden habersiz oyuncular, uçuş için en ucuz yolu aramıştı.

12 Ekim 1972 tarihinde, Uruguay’dan Şili’ye yolcu uçağıyla uçmak pahalı olduğundan en ucuz seçeneği aramışlardı. Çözüm ise bir hava kuvvetleri uçağıydı!

Üstelik bu uçak, yüksek ağırlığı ve zayıf motorları yüzünden “kızak” adını almıştı. Ama kimsenin bundan haberi yoktu. Tek bildikleri, Santiago’daki ragbi maçlarını oynamak için en ucuz uçuşu bulduklarıydı.

Yolculuğun ilk bölümü, And Dağları üzerindeki fırtına nedeniyle yarıda kesildi ve Arjantin’de mola vermek zorunda kaldılar. Moladan sonra, her şeyden habersiz bir şekilde güle oynaya uçuşlarına devam ettiler. Daha sonra oyunculardan biri, uçağın dağlara çok yakın olduğunu söyledi ve yolcular yavaş yavaş paniklemeye başladı.

Pilotlar, korkunç bir hata yapmıştı.

Pilotlar, hava trafik kontrollerine bir dakika içinde havalimanına ulaşacaklarını söylemişlerdi ancak bulutlardan dolayı etrafı tam göremeyip süre konusunda yanılmışlardı. 1 değil, ancak 11 dakika içinde ulaşabilirlerdi.

Alçalışa geçtiklerinde dağların ortasındaydılar. Rüzgâr korkunçtu, türbülans gittikçe artıyordu. Uçak, sağa sola savrulurken bulutlar aralanmıştı ve pilotlar, önlerinde siyah bir şey görmüşlerdi. Dağlara doğru gidiyorlardı.

Uçağın arka kısmı bir dağa çarptı ve koptu. Bir sonraki çarpışta ise kanatları ve gövdenin bir kısmını daha kaybettiler. Gökyüzünün ortasında dondurucu soğuğa maruz kalmışlardı.

Uçağın yalnızca ön kısmı kalmıştı. Sonra ise “BUM!”; geri kalanlar, karla kaplı bir dağa düştüler. 12 kişi hayatını kaybetmişti ve koltukları kopan cesetlerden bazıları pilot kabinine doğru toplanmıştı. Âdeta bir mucize sonucu hayatta kalanlar ise çığlıklar atıyor ve inliyordu.

Etrafı buzullarla çevrili bir yerde olduklarından, bulundukları bölgenin bir ismi bile yoktu.

Düştükleri bu bölgede bulunma ihtimalleri neredeyse sıfırdı. Hava dondurucu derecede soğuktu ve yükseklikten dolayı nefes almakta zorluk çekiyorlardı.

İlk gece, -30 derecede, uçağın geri kalan gövdesindeki delikleri valizlerle kapatarak içine sığınmaya çalışmışlardı. O gece, 5 kişi daha hayatını kaybetmişti ve kazada toplam ölen kişi sayısı 17’ye çıkmıştı.

Kaptan pilot ölmüştü ancak yardımcı pilot, enkazın altında canlı olarak bulunmuştu. Yanında bir silah vardı ve yolculardan, o silahla kendisini vurarak acısına son vermelerini istemişti. Yolcular bunu yapmayı kabul etmese de zaten kısa süre içinde yardımcı pilot da hayatını kaybetmişti.

Çevrelerinde ne bitki ne de hayvan vardı.

Valizlerden yiyecek aramaya başladılar ancak sadece 8 çikolata, 3 kavanoz reçel, bir kutu badem, biraz şeker ve birkaç şişe vardı. Karları eritip boş şarap şişelerine koyarak su olarak kullanıyorlardı. Her geçen gün, ölü sayısı artıyordu.

Enkazda transistörlü bir radyo bulmuşlardı fakat duydukları şey psikolojilerini de altüst edecekti. Radyodan, onları aramayı artık bıraktıklarını öğrendiler. Artık tamamen çaresiz hissediyorlardı.

Bagaj parçalarından yırtılan deri şeritleri yemeyi bile denemişlerdi. İçlerinden biri, ölen yolcuları ve pilotları yeme fikrini ortaya attı. Ne yazık ki başka seçenekleri yoktu. Ya arkadaşlarını yiyeceklerdi ya da kendileri de ölecekti.

Hayatta kalmayı başaran 27 kişi, yamyamlığa pilotu yemekle başladı.

İç organlar dahil, et olan her yeri yiyorlardı. Yemek sorununu biraz olsun çözdüklerini düşünürken başka bir felaket daha meydana geldi. Bölgeye çığ düştü. Uçağın tüm delikleri karla kapanmıştı. Bu olayda, 8 kişi daha hayatını kaybetti.

Geri kalanlar, valizlerde buldukları eşyalarla derme çatma kar ayakkabıları, bereler, montlar yapmıştı. Onlar sayesinde yürüyüş mesafelerini biraz daha genişlettiler ve uçağın arka gövdesine ulaştılar. Burada biraz yemek ve çizgi roman buldular. O geceyi, çizgi roman okuyarak geçirdiler.

Ertesi gün, içlerinden biri, dağa çıkıp yürüme fikriyle geldi. Şili’nin batıda olduğunu biliyorlardı ve düştükleri sırada iniş pistine çok uzak olmadıklarını da pilotun anonsu sayesinde farkındaydılar. Fakat en kısa yol bile en az 60 kilometreydi, tabii onlar bunu bilmiyordu. Tek bildikleri, başka seçeneklerinin olmadığıydı.

Yolculuktan önce yanlarına insan eti stoğu aldılar.

Yola çıktıkları 61. günde, hayatta kalan sayısı 16’ya düşmüştü. Kendi yaptıkları korunaklı kıyafetler ve insan cesetleriyle hayatta kalmaya çalışıyorlardı ancak yürüdükçe daha fazla dağla karşılaşıyorlardı.

Sanki sonsuzluğa doğru bir yolculuğa çıkmışlardı. 8. güne geldiklerinde bir nehir ve eriyen karların arasında yeşillikler buldular. Daha da önemlisi, nehrin karşı tarafında bir insan vardı!

Ancak karşı tarafa geçecek kadar güçleri kalmamıştı. O gece nehir kenarında uyudular ve ertesi sabah aynı adamı gördüler. Adam, bir kayaya kâğıt-kalem bağlayıp onlara doğru fırlattı.

Kazazedeler ise kağıda “Biz uçak kazasından sağ kurtulduk. Yiyeceğimiz yok, artık yürüyemiyoruz bile.” yazdı. Nehrin karşısındaki adam hemen yardım çağırmaya gitti ve bu şekilde kurtuldular.

Daha sonra bölgeyi incelemeye ekipler gitti.

Kemikleri çıkarılmış insan cesetleriyle karşılaşan ekipler, şoke oldu ancak hayatta kalanlar o etleri yemeseydi onlar da orada ölecekti. Medyaya sızan bu bilgi, kazazedelerin “vahşi yamyamlar” olarak etiketlenmesine sebep oldu ve büyük tepki gördüler. Sonuç olarak, 16 kişi de hayattaydı.

Bu olay elbette filmlere ve belgesellere de konu oldu:
Prisoners of Snow
Survive!
Cyclone
Alive
Stranded: I Have Come from a Plane That Crashed on the Mountains
Trapped: Alive in the Andes
I Am Alive: Surviving the Andes Plane Crash
Rick and Morty – “The Vat of Acid” bölümü
Society of the Snow

Kaynaklar: Alive: The Story of the Andes Survivors, Britannica, National Geographic, Independent

Bu post Ragbi Oyuncularının Kazadan Bir Süre Sonra Yamyama Dönüşüp Ölen Pilot ve Arkadaşlarını Yemelerine Neden Olan Uçak Kazası… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Ciddi sonuçları olmayan, küçük hasarlarla atlatılan sarsıntıların yanı sıra birkaç dakika içerisinde binlerce insanın hayatını kaybettiği doğal afetler de yaşanmış durumda.

Pek çok binanın yıkıldığı ve yüzlerce insanın evsiz kaldığı 2011 Van depremi, can kayıpları ve ciddi yıkımlarla sonuçlanan 1999 Düzce depremi gibi Türkiye’yi derinden sarsan depremlerden çok daha büyük bir deprem düşünün. Hazırsanız bu depremle ilgili kayıtlara geçmiş rakamları birlikte inceleyelim.

Depremin kurbanı bir Güney Amerika ülkesi oldu…

Büyük Şili Depremi ya da diğer bir adıyla Valdivia depremi, takvimler 22 Mayıs 1960’ı ve saatler 15:11’i gösterdiğinde 6 milyonluk nüfusa sahip ve Şili’nin yaklaşık 700 km güneyinde kalan Valdivia şehrini ansızın vurmuştu.

Binlerce insanın bu ani yıkımla hayatını kaybettiği gün Şili, Richter skalasına göre tam 9,5 şiddetiyle sarsılmıştı. Dünyanın kayda geçen en büyük depremi olan Şili Depremi, ardından diğer felaketleri de beraberinde getirmeye devam etti.

Bilinen en güçlü atom bombasından 750 kat güçlü deprem, geleceğine dair işaretler vermişti…

Güney Amerika’da ve nüfusu 17,5 milyon olan Şili’nin başkenti Santiago’nun merkez üssü olduğu deprem, gerçekleşmeden bir gün önceden gelecek felaket konusunda adeta uyarıda bulunmuştu. Şiddeti 6 ila 8 arasındaki öncü depremler bir nevi bu akılalmaz doğal afetin geleceğini hissettirmişti.

Gündüz saatinde başladığı için daha fazla can kaybı olmamasının yanı sıra yaklaşık 10 dakika boyunca devam eden büyük sarsıntı sırasında, tam 34.3 trilyon kilogram enerji açığa çıkmıştır ki Hiroşima’ya atılan atom bombasının 56 milyon kilogram enerjiye sahip olduğu göz önüne alındığında bu gerçekten dehşet verici bir boyut!

Ülkemizde kaydedilen en büyük depremin 100 katından daha büyük bir deprem!…

26-27 Aralık 1939’da Erzincan’da meydana gelen deprem yalnızca 7,2 büyüklüğündeydi. Buna rağmen 30.000 civarında can kaybı yaşanmış, 116.720 bina yıkılmıştı. Türkiye’nin en büyük felaketlerinden biri olan ve Fatsa’da tsunamiye sebep olan bu depremin 100 katından daha büyük bir depremdi, 1960 Şili Depremi.

Deprem, ardından beklenmedik felaketleri sürüklemeye devam etti…

9,5 şiddetindeki deprem; şehirde 7 şiddetinde artçılar meydana getirerek hayatta kalmaya çalışan vatandaşları korkutmaya devam ederken depremden tam bir saat sonra Büyük Okyanus’ta tsunami meydana geldi.

6-7 katlı bir apartman boyundaki dalgalar; Hilo, Hawaii ve Güney Afrika’nın sahil bölgelerini tahrip etmiş, 191 kişinin ölümüne yol açmıştı. Tsunami o kadar şiddetliydi ki neredeyse depremde yaşanan can kaybı kadar can kaybına sebep oldu.

Sarsıntıdan 2 gün sonra yanardağ patlaması!…

Yeryüzündeki depremlerin yüzde 81’inin gerçekleştiği 1. Pasifik Deprem Kuşağı’nda yer alan Şili’nin, Göller Bölgesi’nde yer alan Cordon Caulle Yanardağı, tam 40 yıllık hareketsizliğin ardından aktifleşerek patladı. Patlama sonucu 8 kilometre yüksekliğinde bir kül bulutu oluştu.

Yaşanan felaket sonrası Şili’den geriye ne kaldı?…

Valdivia depremi iki milyon insanı evsiz bıraktı, 3 bin kişinin yaralanmasına sebep oldu, binlerce kişinin canını aldı. Ekonomisi madenciliğe bağlı olan Şili’de 550 milyon dolar ekonomik hasar meydana geldi.

Puerto Montt’un %90’ının, Angol’un %82’sinin, Puerto Saavedra’nın ise tamamının yıkıldığı depreme şahit olan Şili vatandaşlarının en büyük temennisi, bir daha böylesine büyük bir felaket görmemek…

Bu post 9.5 ŞİDDETİNDE OLDU, 10 DAKİKA SÜRDÜ, BİNLERCE KİŞİ ÖLDÜ, 2 MİLYON KİŞİ EVSİZ KALDI… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.