Almanya’daki Würzburg Julius Maximilian Üniversitesi’nden Thomas Siegert ve Japonya’daki Kyoto Üniversitesi’nden Hiroki Yoneda’nın yeni bir araştırması, bu gizemi derinleştiren çarpıcı bir keşfe imza attı.

İki fizikçi, galaksimizin ürettiği antimadde miktarının tahmin edilenin çok üzerinde olabileceğini ve bu parçacıkların Samanyolu’nun dışına kaçarak galaksiler arası uzayda yok olduğunu düşünüyor.

20 YILLIK VERİLER İNCELENDİ…

Avrupa Uzay Ajansı’nın (ESA) 2002-2025 yılları arasında görev yapan INTEGRAL uzay teleskobunun tüm verilerini analiz eden bilim insanları, gama ışını emisyonlarının en detaylı haritasını çıkardı.

Astronomy & Astrophysics dergisinde yayınlanan çalışmaya göre araştırmacılar, antimadde ve maddenin çarpışmasıyla ortaya çıkan bu gama ışınının sinyalini ilk kez Samanyolu dışında tespit etti.

En güçlü sinyalin Samanyolu’na doğru düşen devasa bir hidrojen gazı bulutu olan Complex C bölgesinden geldiği belirlendi. Samanyolu’nun yörüngesindeki Macellan Bulutları’nın ardında bıraktığı gaz şeridi Macellan Akıntısı’ndan da benzer bir sinyal alındı.

Normal şartlarda bu bölgelerin kendi kendilerine yoğun antimadde üretmesi beklenmediği için parçacıkların doğrudan Samanyolu’ndan kaçarak bu alanlara ulaştığı değerlendiriliyor.

Ortaya çıkan bu yeni tablo, Samanyolu’nun antimadde üretim kapasitesine dair hesaplamaları da değiştirdi. Yeni bulgulara göre galaksimiz, daha önceki tahminlerin 2 ila 3 katı üzerinde bir oranla saniyede yaklaşık 100 tredesilyon pozitron üretiyor.

Konuyla ilgili değerlendirmelerde bulunan Dr. Thomas Siegert, mevcut bilimsel modellerin bu yoğunluğu açıklamakta çaresiz kaldığını vurguladı.

Bilim insanı, süpernova patlamalarından kalan radyoaktif elementler, kara delikler ve nötron yıldızlarının bile bu miktarda bir üretim yapamayacağını belirtti…

Kaynak: NEFES

Bu post 20 YILLIK VERİLER İNCELENDİ, SAMANYOLU’NUN ANTİMADDE ÜRETİM HESABI YENİLENDİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Araştırmada Şili’deki Atacama Büyük Milimetre/Milimetre Altı Dizisi (ALMA) teleskoplarından elde edilen 5 yıllık veriler kullanıldı. Gelişmiş analiz teknikleri sayesinde, kara deliği çevreleyen gaz ve toz bulutlarının etkisi azaltılarak çok daha net bir görüntü elde edildi.

Ortaya çıkan yeni harita, önceki gözlemlere göre yaklaşık 100 kat daha derin ve 80 kat daha ayrıntılı oldu.

DEV BOŞLUK VE SICAK GAZ AKIŞI…

Independent Türkçe’de yer alan habere göre, veriler, kara deliğin çevresinde koni biçiminde devasa bir boşluk yapısını ortaya çıkardı. Bilim insanlarına göre bu yapı, ancak güçlü bir sıcak gaz rüzgârı tarafından oluşturulmuş olabilir.

Araştırmacılar, çevredeki yıldız rüzgârlarının bu ölçekli bir boşluğu açıklamak için yeterli olmadığını belirtiyor.

BEKLEDİĞİMİZ ŞEY TAM OLARAK BUYDU…”

Çalışmayı yürüten ekip, gözlemlenen yapının daha önce teorik olarak öngörülen kara delik rüzgârıyla örtüştüğünü ifade etti. Bulguların NASA’nın Chandra X-Işını Gözlemevi verileriyle de uyumlu olduğu belirtildi.

Bilim insanları, Sagittarius A*’nın zaman zaman daha aktif dönemler geçirdiğini, ancak şu an daha sakin bir evrede bulunduğunu değerlendiriyor…

Kaynak: KARAR

Bu post SAMANYOLU’NUN MERKEZİNDE, KARADELİK RÜZGARI TESPİT EDİLDİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Kara delik ev sahibi galaksisini baştan aşağı şekillendirebilecek güçte, “kozmik bir volkan” gibi patladı.

SAMANYOLU’NDAN 10 KAT GENİŞ PATLAMALAR…

Araştırmacıların aktardığına göre “J1007+3540” adı verilen kara delik, neredeyse bir milyon ışık yılı uzunluğa ulaşan, Samanyolu Galaksisi’nden yaklaşık 10 kat daha geniş dev plazma akıntıları üretiyor.

Çalışmanın başyazarı Shobha Kumari, “Bu, uzun bir sükunetten sonra yeniden patlayan kozmik bir volkanı izlemek gibi.” dedi.

Çalışma, neredeyse tüm galaksilerin merkezinde bulunan süper kütleli kara deliklerin çok azının bu denli gösterişli ve yıkıcı patlamalar ürettiğini vurguluyor.

J1007+3540, son derece sıcak gazla dolu büyük bir galaksi kümesinin içinde yer alıyor. Bu da kara deliğin patlayıcı gücü ile çevresindeki gazın ezici basıncı arasında sürekli bir mücadele yaratıyor.

Gözlemler, Hollanda’daki Low Frequency Array (LOFAR) ile Hindistan’daki Giant Metrewave Radio Telescope’un (uGMRT) yükseltilmiş sürümü kullanılarak yapıldı. Radyo görüntülerinde, kara deliğin yakın zamanda yeniden faaliyete geçtiği ortaya çıktı.

KARA DELİĞİN ŞİDDETLİ GEÇMİŞİ!…

Araştırma yalnızca mevcut patlamayı değil, kara deliğin şiddetli geçmişini de açığa çıkarıyor. Parlak iç jetin hemen dışında, daha eski patlamalardan kalan sönük plazma kozası bulundu.

Samanyolu’nun merkezindeki süper kütleli kara delik Sagittarius A* bugün için durgun kabul ediliyor. Ancak bilim insanları, benzer bir etkinliğin gelecekte burada da yaşanabileceğini belirtiyor.

Böyle bir durumda oluşabilecek dalgaların evreni kökten etkileyebileceği ifade edilirken, Dünya’nın büyük olasılıkla korunacağı, buna karşın doğrudan isabetin yaşamı yok edecek güçte olacağı belirtiliyor…

Kaynak: NTV

Bu post 100 MİLYON YIL SONRA UYANDI, VOLKAN GİBİ PATLADI!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Öte yandan merak edilen bir şey de Dünya gibi bir yıldıza üzerinde yaşam olabilecek kadar uzakta olan bir gezegenin olup olmadığıydı. İşte bu sorunun cevabı, araştırmacıların gezegen keşfetme serüveninde en büyük yardımcılarından birisi olan Kepler uzay teleskobu tarafından verildi.

300 milyon civarında yaşanabilir gezegen bulunuyor:

2009 yılında uzaya fırlatılan Kepler uzay teleskobu, 30 Ekim 2018 günü iticilerinin yakıtının tükenmesi sonucunda emekliye ayrılmıştı. Fakat teleskop, insan ömrünün araştırmakla bitiremeyeceği kadar yaşama elverişli olma ihtimali bulunan gezegen keşfetmeyi başardı.

Milyarlarca gezegenin keşfine imza atan Kepler teleskobu, 300 milyon civarında da Dünya benzeri gezegen keşfetti. Bu gezegenler tıpkı Dünya gibi kayalık ve yaşama elverişli bir yapıya sahipti. Elbette Kepler’in keşfettiği bu 300 milyon gezegenin hepsi de kendi galaksimiz olan Samanyolu galaksisinin içindeydi.

NASA’nın geçtiğimiz gün yayınladığı yazısında sözleri paylaşılan Ames Araştırma Merkezi’nden Steve Bryson, bu konu hakkında ‘Kepler halihazırda bize milyarlarca gezegen olduğunu söyledi. Ancak şimdi bu gezegenlerin bir kısmının kayalık ve yaşama elverişli olduğunu biliyoruz.’ ifadelerini kullandı.

Kepler’in verdiği 300 milyon sonucu, Dünya benzeri gezegen arayışında yapılan sınırlamalar sonucunda ancak bu sayıya inmişti. Dünya benzeri öte gezegen arayışında Dünya’nın 0.5 – 1.5 katı kütlede olması ve yıldızların 4.530 – 6.025 derece arasında etkin sıcaklığa sahip olması gibi sınırlamalar bulunuyordu. Bu sınırlamalar bile Dünya benzeri gezegen sayısını büyük oranda düşürmüştü..

Kaynak-Webtekno

Bu post SAMANYOLUNDA 300 MİLYON CİVARINDA YAŞANABİLİR GEZEGEN VAR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Evrende ne kadar az bir alanı kapsadığımızı aklımız henüz almıyorken bile evren, yeni sürprizlerle karşımıza çıkmaya devam ediyor.

İşte gözlemlenebilir evrende karşımıza çıkan son sürpriz, bize oldukça uzak bir noktada kendisini gösterdi. Nature dergisinde yayınlanan çalışmaya göre Atacama Large Milimeter Array teleskoplarını kullanan gök bilimciler, Samanyolu Galaksisi’ne 12 milyar ışık yılı uzaklıkta bulunan ve bizim galaksimize oldukça fazla benzeyen yeni bir galaksi keşfetti. Ancak galaksinin ilgi çeken tek özelliği bu değildi.

Galaksi, gök bilimcilere çığır açan bilgiler de sundu:

Gök bilimcilere göre elde edilen sonuçlar, galaksilerin nasıl meydana geldiği konusunda çığır açacak bilgiler ortaya çıkarmıştı. Sonuçlar, yakınımızdaki sarmal galaksilerde ve Samanyolu’nda gözlemlenen yapıların 12 milyar yıl önce de zaten yerinde olduklarını söylüyordu. Galaksinin görüntülerini gören araştırmacılar, karmaşık bir galaksi görmeyi beklerken tamamen düzenli bir yapıya sahip galaksiyle karşılaşmışlardı.

Bizim galaksimize ve etrafımızdaki galaksilere fazlasıyla benzediği söylenen SPT0418-47’nin şu anki haliyse bizden bir hayli farklı olabilir. Araştırmacılara göre SPT0418-47, Samanyolu’nun aksine eliptik galaksi haline dönüşmüş olabilir. İçinde bulunduğumuz Samanyolu Galaksisi, sarmal galaksi sınıfında yer almaktadır..

Kaynak-Webtekno

Bu post 12 MİLYAR IŞIK YILI UZAKLIKTA SAMANYOLU BENZERİ BİR GALAKSİ KEŞFEDİLDİ.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Şimdiyse 20 yıllık verilere dayanan yeni bir çalışma, astronomların tüm bu enerjiyi anlamalarına yardımcı oluyor. Samanyolu’nun enerjisine dair ipuçları hakkında Wisconsin Wisconsin H-Alpha Mapper (WHAM) teleskobundan yıllardır gelen verileri inceleyen araştırmacılar, elde edilen sonuçları Science Advances dergisinde yayınladı.

Samanyolu’nun merkezinin yakınlarında muazzam miktarda iyonlaşmış hidrojen bulunuyor..

Samanyolu’nun merkezinin yakınında muazzam miktarda hidrojen bulunuyor. Bu hidrojenin, galaktik merkezden gelen enerji ile iyonize olduğu biliniyor. WHAM teleskobuysa kırmızı görünen bu iyonize hidrojeni görmek için tasarlandı. Araştırmanın yazarlarından L. Matthew Haffner, iyonize gazı yeni şekillerde görebilmenin, tüm o gazı enerjilendirmeden sorumlu olabilecek kaynakları keşfetmeye yardımcı olabileceğini söylüyor.

Bir gaz iyonize olduktan sonra, iyonlar genellikle kısa bir süre içinde tekrar birleşerek nötrleşir. Tüm bu hidrojenin bir enerji kaynağı tarafından sürekli iyonize olması ise WHAM verileri ile Samanyolu’nun merkezindeki enerji arasında bir bağlantı olduğunu gösteriyor. Gök bilimciler, bu iyonlaşma için gerekli enerji kaynağının yıldız oluşumu olduğunu düşünüyor.

Galaksimizin merkezinden çıkıntı yapan iyonlaşmış bir hidrojen kabarcığı keşfedildi..

Çalışmada kullanılan veriler, Samanyolu boyunca iyonlaşmış hidrojen gözlemlerinden geldi. Astronomi Profesörü Bob Benjamin, verileri gözden geçirirken Samanyolu’nun tozlu merkezinden çıkıntı yapan, garip şekle sahip iyonlaşmış bir hidrojen kabarcığı keşfetti. Gök bilimcilerin ‘Tilted Disk’ olarak adlandırdığı bu özelliğin garip şeklini, galaksinin dönüşü gibi fiziksel nedenlerle açıklamak mümkün değil.

Yapılan gözlemlerde disk, her zamanki kalın toz örtüsünde bir çıkıntı yapıyordu ve araştırmacılar bunun nadir bir fırsat olduğunu fark ettiler. Normalde ‘Tilted Disk’, galaksinin tozlu örtüsü nedeniyle yalnızca kızılötesi veya radyo dalgalarında görüntülenebilirken WHAM sayesinde bu çıkıntıyı optik ışıkta gözlemlemek mümkün hâle geldi.

Samanyolu’nun merkezi, diğer sarmal gök adaların görünür ışık gözlemleriyle karşılaştırıldı..

Bu durum, araştırmacıların Samanyolu’nun merkezini diğer sarmal gök adaların görünür ışık gözlemleriyle karşılaştırmasına imkân sağladı. Bulgular hakkında konuşan Haffner, “Bu ölçümleri optik ışıkta yapabilmek, Samanyolu’nun çekirdeğini diğer galaksilerle çok daha kolay bir şekilde karşılaştırmamızı sağladı” dedi.

Samanyolu’ndaki Sıcak İyonize Ortam’ı (WIM) oluşturan iyonize gazın mevcut birçok bilimsel modeli bulunuyor. Yeni araştırmadaysa baş yazar Dhanesh Krishnarao, Benjamin tarafından tespit edilen ‘Tilted Disk’ bölgesinde ne kadar iyonize gaz olması gerektiğini tahmin etmek için bu modellerden birini kullandı.

Ardından elde edilen tahminleri WHAM’ın ham verileriyle rafine ederek kabarcık yapısının üç boyutlu bir görüntüsünü elde etti. Daha sonrasında araştırmacılar, spektroskopi ile ne kadar azot ve oksijen bulunduğunu belirlediler ve bu da yapının genel bileşimine dair daha fazla ipucu verdi. Sonuçlar, ‘Tilted Disk’ özelliğindeki gazın %48’inin bilinmeyen bir enerji kaynağı tarafından iyonize olduğunu ortaya koydu.

Samanyolu, diğer LINER sarmal gök adalara benziyor..

Bu çalışmadan önce bilim insanları, merkezi bölgedeki nötr veya iyonlaşmamış gazı biliyorlardı. Şimdiyse iyonize olmuş gazı daha iyi anlıyorlar ve galaktik merkezden uzaklaştıkça değiştiğini biliyorlar. Bu bulgunun bu kadar kritik olmasının en önemli nedenlerinden biriyse ilk kez Samanyolu’nun LINER adı verilen diğer sarmal gök adalara benzediğini gösteriyor olması.

LINER’ler (Düşük iyonlu nükleer salınım çizgi bölgesi); O, O+, N+ ve S+ gibi zayıf iyonize veya nötr atomların varlığını gösteren spektral hat salınımlarıyla tanımlanan galaktik çekirdekler olarak biliniyor.

Yakındaki gök adaların yaklaşık üçte birinin LINER olduğu tahmin ediliyor. Bu tür galaksiler, tek enerji kaynağı yıldız oluşumu olan gök adalardan çok daha parlak ve sıkışık olarak biliniyor.

Bu keşiften önce bize en yakın LINER spiralin Andromeda Galaksisi olduğu düşünülüyordu..

Elde edilen bulgularla kendi Samanyolu galaksimizin de bir LINER galaksi olduğu bilindiğine göre araştırmacılar, artık bir LINER’i daha yakından inceleyebilir ve daha fazla detaya ulaşabilirler. WHAM tarafından yapılan bu keşiften önce Andromeda’nın bize en yakın LINER spirali olduğunu söyleyen Haffner, konu hakkında yaptığı açıklamada şunları söyledi:

“WHAM tarafından yapılan bu keşiften önce, Andromeda Galaksisi bize en yakın LINER spiraliydi. Ama hâlâ milyonlarca ışık yılı uzakta. Samanyolu’nun çekirdeği sadece on binlerce ışık yılı uzakta olduğundan, artık bir LINER bölgesini daha ayrıntılı olarak inceleyebiliriz. Bu yayılmış iyonize gazın incelenmesi, galaksimizin merkezindeki mevcut ve geçmiş ortam hakkında daha fazla bilgi edinmemize yardımcı olabilir.”

Tüm bu bulgulara rağmen hâlâ daha yanıtlanmayı bekleyen onlarca soru bulunuyor. Bu noktada Haffner, önümüzdeki birkaç yıl içinde WHAM’ın halefini inşa etmeyi planladıklarını, bu sayede çok daha detaylı incelemeler yapabileceklerini söylüyor..

Kaynak-Webtekno

Bu post SAMANYOLU MERKEZİNİN NEYE BENZEDİĞİ ORTAYA ÇIKIYOR!.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

HR 6819’un keşfinde görev alan Çek Cumhuriyeti Bilimler Akademisi’nden Petr Hadrava, kara delik sisteminde bulunan yıldızların Dünya’dan çıplak gözle görülebildiğini anladıklarında çok şaşırdıklarını söyledi.

Hadrava, Telescopium takım yıldızında bulunan kara delik sisteminin yıldızlarının dürbün ya da teleskop olmadan berrak bir gecede net bir şekilde görülebileceğini açıkladı.

Araştırmacılar, HR 6819 ismi verilen sistemi başlangıçta ikili yıldız sistemleri üzerine yaptıkları bir çalışmanın parçası olarak gözlemlemeye başladılar. Gözlemler devam ettikçe HR 6819’da daha önce keşfedilmemiş bir üçüncü nesne olduğu anlaşıldı.

Yıldızlardan biri, kara deliğin etrafında 40 gün süren bir yörüngede dönüyor..

HR 6819’daki üçüncü gök cismi olan kara delik, Şili’deki La Silla Gözlemevi’ndeki MPG/ESO 2.2 teleskobu üzerindeki FEROS spektrografı ile gözlenmeye başladı. Yapılan gözlem sırasında iki yıldızdan birinin 40 günlük periyotlarla görünmeyen bir nesne etrafında döndüğü anlaşıldı.

Sistemde bulunan diğer yıldız ise ilkine göre daha büyük bir yörüngede dönmeye devam ediyor. ESO’da görevli araştırmacılardan Dietrich Baade, yıldızın 40 günlük dönüşünü belirlemek için gözlemlerin birkaç ay boyunca devam etmek zorunda kaldığını belirtti.

HR 6819’da bulunan kara delik, çevresiyle etkileşime girmediği için gerçekten görünmez olarak tespit edilen ilk kara deliklerden biri olarak kayıtlara geçirildi. Ancak sistemde bulunan iki yıldızın yörüngesinin incelenmesi, kara deliğin kütlesi gibi bilgilerinin ortaya çıkarılmasını sağlıyor.

HR 6819’daki iki yıldızın yörüngelerinin belirlenmesinin ardında bilim insanları kara deliğin kütlesini hesaplayabildiler. ESO’da görevli araştırmacılardan Thomas Rivinius, görünmez kara deliğin kütlesinin Güneş’in kütlesinin en az 4 katı kadar olduğunu açıkladı.

Samanyolu’nda daha önce başka kara delikler de tespit edilmişti..

Bilim insanları bu zamana kadar Samanyolu’ndaki birkaç düzine kara deliği tespit etmişlerdi. Ancak Samanyolu’nda bulunan bu kara delikler çevreleriyle etkileşime girdiği için gözlenebildiler. Bilim insanları, galaksideki yıldızların hayatları sona ererken kara deliğe dönüşmeye devam ettiklerini belirtiyorlar.

HR 6819’da bulunan görünmez kara deliğin keşfi, Samanyolu’nda keşfedilmemiş bir çok kara delik olabileceğine dair önemli bir ipucu sağlıyor. Araştırmacılardan Thomas Rivinius, “Orada yüz milyonlarca kara delik olmalı. Ama çok azını biliyoruz. Ne arayacağımızı bilmek bizi kara delikleri bulmak için daha iyi bir konuma getirecektir” dedi..

Kaynak-Webtekno

Bu post DÜNYA’YA EN YAKIN KARA DELİK KEŞFEDİLDİ.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Evrende bu kadar çok karanlık madde olduğuna herkes emin olsa da bu maddeyi göremiyoruz ya da herhangi bir şekilde etkileşime girmeyi başaramıyoruz. Öyleyse ölçümlerimizi neye göre yapacağız?

Evreni kaplayan madde..

Astrofizikçilere göre karanlık madde evrendeki maddenin yaklaşık olarak %85’ini oluşturuyor. Ayrıca enerji yoğunluğunun yüzde 27’si de karanlık maddeye ait. Yani bu madde gerçek anlamda evreni kaplıyor ve dört bir yanı kuşatmış durumda. Astronom Gemma Lavender’e göre dokunup koklayabildiğimiz, hislerimizle algılayabildiğimiz şeyler toplam maddenin yaklaşık %5’ini oluşturuyor.

Levander’e göre gezegenleri, yıldızları ve uzay gazını oluşturan baryonik madde, gerçekte evrendeki tüm enerji ve maddenin yalnızca %4,9’unu oluşturuyor. Lavender, “Evrenin büyük kısmının görülemiyor ya da anlaşılamıyor olması inanılmaz bir istatistik” diyor.

Birkaç örnek hariç, gözlemlenebilir evrende şimdiye kadar incelenmiş olan bütün galaksilerde karanlık madde bulunuyor. Bu gizemli yapı galaksiler etrafında devasa hareler oluşturuyor. Bu da astronomların evrende ne kadar karanlık madde bulunduğunu tespit etmesine yardımcı oluyor.

Samanyolu galaksisi söz konusu olduğunda, galaksinin neredeyse tamamı karanlık maddenin ağırlığı altında eziliyor. Lavender, çok fazla karanlık madde bulunmasından dolayı, kozmik ağı dolduruyor ve kütle çekimi ile çok fazla normal maddeyi bir araya toparlıyor.

Levander, “Samanyolu galaksimiz toplam kütlesinin %95’ini oluşturan inanılmaz bir karanlık madde küresiyle kaplı, bu da güneşin kütlesinin 3 trilyon kat fazlasını oluşturuyor.” diyor.

Yine de astronomlar karanlık maddenin ne olduğunu ya da tam olarak nasıl çalıştığını tam olarak bilmiyor. Bazı teorilere göre bu maddelerin kütle çekimi, paralel evrenlerden bizim evrenimize sızıyor. Diğer teoriler ise karanlık maddenin binlerce, milyarca gözlenemeyecek kadar çok kara delikten oluştuğunu söylüyor..

Kaynak-Webtekno

Bu post EVREN, KARANLIK MADDE İLE KAPLI, İYİ DE KARANLIK MADDE NE ? Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İnanılmaz bir hızla hareket eden yıldız, yaklaşık 100 milyon yıl sonra Samanyolu’ndan çıkacak. Yıldızın Samanyolu’nun merkezindeki kara deliğe yaklaştığını; ancak yörüngeye oturmayınca kara delik tarafından Samanyolu’nun dışına fırlatıldığını belirten Da Costa, astronomi dünyasının böyle bir olaya ilk kez şahit olduğunu ifade ediyor.

Da Costa ve meslektaşları, yıldızın 5 milyon yıl önce, Güneş’e eşdeğer bir kütleye sahip olan bir kara deliğin bulunduğu ikili yıldız sisteminin bir parçası olduğunu ortaya çıkardılar. İlk kez 30 yıl önce gökbilimci Jack Hills tarafından öngörülen bu olay, insanlığın yıldızlar ve karadelikler üzerindeki merakına yeni bir kapı aralayabilir.

Bu yıldız, Samanyolu’ndaki yıldızların çoğundan 10 kat daha hızlı bir şekilde yolculuk ediyor” diyen Da Costa, S5-HVS1 olarak bilinen yıldızın, bugüne kadar tespit edilen en hızlı üçüncü yıldız olarak kayıtlara geçtiğini ifade etti. Diğer ikisi süpernova patlamalarında astronomik hızlara çıkmış yıldızlardı.

Ekip, ANU Siding Spring Gözlemevi’ndeki 3.9 metrelik Anglo-Avustralya Teleskobu’nu kullanarak yıldızın keşfini yaptı. Yıldız, Samanyolu’ndan çıktıktan sonra, galaksiler arası uzay yolculuğuna devam edecek..

Kaynak-Webtekno

Bu post SANİYE DE, 1.700 KİLOMETRE HIZLA HAREKET EDEN BİR YILDIZ KEŞFEDİLDİ! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Science dergisinde yayınlanan bir araştırmada gökbilimciler, kara delikleri araştırmada kullanılabilecek yeni bir yol önerdi. Ayrıca bu araştırmada, evrendeki bilinen en küçük kara delikten daha küçük bir kara delik sınıfının var olabileceği gösterildi.

Ohio Devlet Üniversitesi Astronomi Profesörü ve araştırmanın başyazarı Todd Thompson, “Kara delik aramalarımızda gerçekten araştırmadığımız farklı bir popülasyonun olduğunu gösterdik” dedi. Thompson, bu kara deliklerin yeni bir araştırma alanının kapılarını açtığını da dile getirdi.

Eksik sonuçlar

Bir şehirdeki nüfus sayımında 1,75 metre ve bundan daha uzun insanların sayıldığını, sayımı yapan kişilerin ise 1,75 metreden kısa insanların var olduğunu dâhi bilmediğini düşünün diyen Thompson, bu sayımdan elde edilecek verinin eksik olacağını ve popülasyona dair doğru sonuçları vermeyeceğini söyledi. Todd Thompson, kara delik araştırmalarında da verdiği bu örneğe benzer bir durumun yaşandığını ifade etti.

Kara delikler, bazı yıldızların ölmesi, içine çökmesi ve patlamasıyla oluşuyor. Gökbilimciler, ayrıca nötron yıldızlarını da araştırıyor. Her ikisi de Dünya’daki elementler hakkında ve yıldızların nasıl yaşayıp öldüğü hakkında oldukça ilginç bilgilere ev sahipliği yapıyor olabilir. Ancak bu bilgilerin ortaya çıkarılması için ilk önce kara deliklerin nerede olduğunun bilinmesi gerekiyor. Gökbilimcilerin, ayrıca neye baktıklarını da biliyor olması gerekiyor.

Kara delikler, çoğunlukla ikili sistem adı verilen yerlerde bulunuyorlar. Yani iki yıldızın, birbirilerinin etrafındaki ortak yörüngenin çekimine birlikte kilitlenecek kadar yakın oldukları yerler. Bu yıldızlardan bir tanesi öldüğünde diğeri kalabiliyor ve ölü yıldızın (kara deliğin ya da nötron yıldızının) bir zamanlar yaşadığı yerde yörüngesine devam ediyor.

Kara delikleri araştıran bilim insanları, yıllarca kara deliklerin Güneş’in yaklaşık 5 ila 15 katı kütlede olduklarını düşünüyorlardı. Nötron yıldızları ise Güneş’in kütlesinin 2,1 katından daha büyük olmuyordu. Eğer ki Güneş’in kütlesinin 2,5 katıysa kara deliğe çöküyordu.

2017 yılının yaz aylarında LIGO (Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory), 1,8 milyon ışık yılı uzaklıktaki bir galakside iki kara deliğin birleştiğini gözlemledi. Bu kara deliklerden bir tanesinin kütlesi Güneş’in 31 katı, diğeriyse Güneş’in kütlesinin 25 katıydı.

Thompson, bu keşifle ilgili olarak “Bir anda herkes çok şaşırmıştı çünkü bu olağanüstü bir şeydi. Sadece LIGO’nun çalıştığını gösterdiği için değil gözlemlenen kara deliklerin kütlesi çok büyüktü. Bu büyüklükteki kara delikler oldukça önemlidir, onları daha önce hiç görmemiştik” dedi.

Thompson ve diğer astrofizikçiler uzun süre boyunca kara deliklerin, bilinen aralıktan daha farklı boyutlarda olabileceğinden şüphelenmişti ve LIGO’nun keşfiyle daha büyük kara deliklerin var olabileceği kanıtlanmıştı. Ancak en büyük nötron yıldızı ile en küçük kara delikler arasında çok büyük bir fark kalmamıştı. Thompson da bu gizemi çözüp çözemeyeceğini düşündü.

Thompson ve diğer bilim insanları, Samanyolu’ndaki 100 bin yıldızdan ışık spektrumları toplayan APOGEE’den elde edilen verileri birleştirmeye başladı. Thompson, spektrumun, bir yıldızın başka bir objenin etrafında dönüp dönmediğini gösterebileceğini fark etti. Spektrumdaki değişiklikler, bir yıldızın görünmeyen bir ‘arkadaşının’ etrafında döndüğünü gösterebiliyordu.

Thompson, bu değişiklikleri gösteren, bir kara deliğin yörüngesinde dönüyor olabilen yıldızları aramaya başladı. APOGEE verilerini 200 yıldıza kadar daralttı. Daha sonra verileri ikili sistemler üzerinde çalışmış olan Ohio Ünveristesi’ndeki Tharindu Jayasinghe’ye verdi.

Bu veriler, bir ‘şeyin’ etrafında dönen devasa bir kızıl yıldızı buldu. Ancak yapılan hesaplamalara göre bu ‘şey’, Samayolu’ndaki bilinen kara deliklerden daha küçük, bilinen birçok nötron yıldızından ise daha büyüktü. Daha fazla hesaplama ve Tillinghast Reflector Echelle Spectrograph ile Gaia uydusundan alınan ek verilerle, düşük kütleli bir kara delik bulduklarını keşfettiler. Kütlesi, Güneş’in 3,3 katıydı.

Thompson, bu keşifle ilgili olarak “Burada yaptığımız şey, kara delikleri araştıracak yeni bir yol bulmaktı. Ancak gökbilimcilerin bilmediği yeni bir kara delik sınıfını belirledik. Kütleleri; oluşumları, evrimleri ve doğalarıyla ilgili bilgi veriyor” dedi..

Kaynak-Webtekno

Bu post YENİ BİR KARA DELİK TÜRÜ KEŞFEDİLDİ.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.