Haksız da sayılmam: Bu yılın başından bu yana Amerika’da tam 114 okul katliamı olayı olmuş. Daha yılın üçte birini yeni tamamladık. Gerisini siz düşünün.

Bizde o türden olayların olmamasını, haklı olarak çok şikayet edilen eğitim sistemimizin Amerika’dan üstünlüğünün ender kanıtlarından biri olarak göstermişimdir. Geçen hafta o kanıtı da kaybettik. Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’dan gelen haberlerle yüreğimiz dağlandı!

Şimdi ince sosyolojik ve psikolojik analizler yapılıyor. Onlara bir itirazım yok. Ancak bence bu türden olayların temel nedeni ateşli silahların çokluğu ve onlara erişimin kolaylığıdır.

Bir toplumda bulunan ateşli silahlarla onlarla ölen insan sayısı arasında doğrudan korelasyon vardır.
Ünlü yazar Somerset Maugham’ın başka bir amaçla söylediği söz hakiki hayat sahnesinde de geçerlidir.

“Eğer duvarda bir silah asılı duruyorsa o silah oyun bitmeden mutlaka patlamalıdır.”

SİLAH LOBİSİ…
Amerika’da yaşadığım yıllarda silah koleksiyonunu gösterip fiyaka yapan pek çok insan tanıdım. Dolaplarda, duvarlarda çeşit çeşit silahlar: Otomatik tüfekler dahil! Çünkü silah almak çok kolay. Üstelik Anayasa güvencesi altında!

1791 yılında geçirilmiş olan iki numaralı Anayasa maddesine göre her yurttaş silah edinme ve bulundurma hakkına sahip ve bu hak kısıtlanamıyor!

Çünkü (Amerikalılar) yani beyaz göçmenler, başta kızılderililer dediğimiz yerliler olmak üzere düşmanlara karşı milis kurabilecek durumda olmalıymış!

Evet, bu hakkın gerekçesi halkgücü ya da milis kurabilmekmiş. Devran değişse de, bu maddeyi değiştirmeye kimsenin gücü yetmemiş!

Amerika’da İsrail lobisinden bile güçlü bir lobi vardır: Silah lobisi! Belli ki, onların kazancı çocukların yaşamından daha değerlidir!

HAYALLER VE GERÇEKLER…
Ergenlik, insan yaşamının en bunalımlı ve en uçarı dönemidir. Ergen çocuk şaşkın bir kelebek gibi oraya buraya uçar, örnek alacağı kahramanlar arar.

Karşısına çıkan ya da çıkarılan rol modelleri çok önemlidir. Çünkü insan, özellikle çocukken, taklit ederek öğrenen bir canlıdır.

Duvarda bir asılı tüfek varsa ya da sandıkta yedi adet tabanca saklıysa ve baba onlaı kullanıyorsa ergen çocuk aynı şeyi yapmanın yolunu arayacaktır!

Sabahtan akşama kadar seyrettiği bilgisayar oyunlarında “kahramanlık” öldürülen insan sayısıyla ölçülüyorsa, o türden kahramanlık hayalleri kuracaktır.

Evet, demek ki ve ne yazık ki, böyle feci şeyler Türkiye’de de olabiliyor.

Ama, züğürt tesellisi kabilinden de olsa, bizim işimiz Amerika’dan daha kolay, çünkü o kadar güçlü bir silah lobimiz yok!…

Bu post HALUK ŞAHİN: “DERSİMİZ: OKULDA KATLİAM…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bana şöyle dedi:Artık rahat bırak hayvanı,bırak rahatça ölsün.Onlar burada senden çok daha önce vardılar,senin yardımına muhtaç büyümediler. Doğa da yapacağın en büyük iyilik hiç var olmamış gibi yaşamak.Kadının bakışından beni yardımsever değil,aksine müthiş kibirli bulduğunu anlamıştım.

Doğanın gidişatına hiç müdahalede bulunmayan buna hakkı olmadığını düşünen saygı dolu bir yaklaşım.Aliağa gibi dört tarafı fabrikalarla çevrili;toprağı,havası,suyu kirletilmiş bir kentte yaşayan biri olarak okuduğum bu satırlar başka bir gezegende yaşanmış gibi.

Bir Kızıldereli deyişidir:‘ Her şey birbirine bağlıdır. Yerkürenin başına gelen, yerkürenin de çocuklarının başına gelecektir.’’ Bu deyişi doğrular nitelikte ne çok şey yaşadık.

Doğayla iç içe olma yetisini kaybeden insanın yaşadığı ve kendisinin sebep olduğu çevre felaketleri ne kadar çok canımızı yakıyor.Biz beğensek de beğenmesek de dünya tek evimiz. Doğayla uyum içinde yaşamamız gerektiğini anlayamadık,doğanın bir parçasını olduğumuzu kabul etmedik ve onunla iktidar savaşına girdik, sonumuz ne mi oldu? Daracık alanlara sıkıştık gökdelenler inşa ettik sonra pandemi devreye girince bu sıkışık alanda sosyal mesafeyi korumaya çalıştık.

Doğayla inatlaşıp dere yataklarına,fay hatlarına bina inşa ettik altında kalıp öldük.Doğanın akciğerlerine,ormanlara saldırdık,doğa da ürettiği virüslerle bizim akciğerlerimize saldırdı. Doğayla savaş halindeyiz eğer kazanırsak kaybedeceğiz,der Kanadalı Astrofizikçi Hubert Reeves.İnsan,doğanın efendisi değil bir parçası.

Doğanın bir parçası olmayı yaşam biçimi haline getirmiş,Toroslardan şehre ilk kez inen genç bir Sarıkeçili göçebe gence soruluyor:Şehri nasıl buldun?Cevap veriyor Sarıkeçili göçebe; çok basık.

Bu basıklıktan kurtulmak için artık en cazip yerler küçük de olsa bahçesi olan evler,hobi bahçeleri,insanların ayağını toprağa basabildiği alanlar..Anayurdumuzun,doğanın kıymetini bileceğimiz günlere erişmek dileğiyle..

Nazike YAŞIR ADD Aliağa Şubesi Başkan Yardımcısı

Yararlandığım Kaynaklar:
Ayşe Naz Hazal SezenGazete Pencere 11.04.2021 köşe yazısı
Gönç SelenGazete Pencere 09.02.2022 köşe yazısı
Atlas dergisi 2022 Ocak sayısı

Bu post “ÜLKEMİZİN NÜFUSU 300 BİN, AĞAÇLARLA BİRLİKTE 3 MİLYONUZ…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.