Torunları ABD’de okula giden bir dede olarak yıllardır okulda silahlı katliam haberlerini hep yüreğim hoplayarak okumuşumdur.
Haksız da sayılmam: Bu yılın başından bu yana Amerika’da tam 114 okul katliamı olayı olmuş. Daha yılın üçte birini yeni tamamladık. Gerisini siz düşünün.
Bizde o türden olayların olmamasını, haklı olarak çok şikayet edilen eğitim sistemimizin Amerika’dan üstünlüğünün ender kanıtlarından biri olarak göstermişimdir. Geçen hafta o kanıtı da kaybettik. Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’dan gelen haberlerle yüreğimiz dağlandı!
Şimdi ince sosyolojik ve psikolojik analizler yapılıyor. Onlara bir itirazım yok. Ancak bence bu türden olayların temel nedeni ateşli silahların çokluğu ve onlara erişimin kolaylığıdır.
Bir toplumda bulunan ateşli silahlarla onlarla ölen insan sayısı arasında doğrudan korelasyon vardır.
Ünlü yazar Somerset Maugham’ın başka bir amaçla söylediği söz hakiki hayat sahnesinde de geçerlidir.
“Eğer duvarda bir silah asılı duruyorsa o silah oyun bitmeden mutlaka patlamalıdır.”
SİLAH LOBİSİ…
Amerika’da yaşadığım yıllarda silah koleksiyonunu gösterip fiyaka yapan pek çok insan tanıdım. Dolaplarda, duvarlarda çeşit çeşit silahlar: Otomatik tüfekler dahil! Çünkü silah almak çok kolay. Üstelik Anayasa güvencesi altında!
1791 yılında geçirilmiş olan iki numaralı Anayasa maddesine göre her yurttaş silah edinme ve bulundurma hakkına sahip ve bu hak kısıtlanamıyor!
Çünkü (Amerikalılar) yani beyaz göçmenler, başta kızılderililer dediğimiz yerliler olmak üzere düşmanlara karşı milis kurabilecek durumda olmalıymış!
Evet, bu hakkın gerekçesi halkgücü ya da milis kurabilmekmiş. Devran değişse de, bu maddeyi değiştirmeye kimsenin gücü yetmemiş!
Amerika’da İsrail lobisinden bile güçlü bir lobi vardır: Silah lobisi! Belli ki, onların kazancı çocukların yaşamından daha değerlidir!
HAYALLER VE GERÇEKLER…
Ergenlik, insan yaşamının en bunalımlı ve en uçarı dönemidir. Ergen çocuk şaşkın bir kelebek gibi oraya buraya uçar, örnek alacağı kahramanlar arar.
Karşısına çıkan ya da çıkarılan rol modelleri çok önemlidir. Çünkü insan, özellikle çocukken, taklit ederek öğrenen bir canlıdır.
Duvarda bir asılı tüfek varsa ya da sandıkta yedi adet tabanca saklıysa ve baba onlaı kullanıyorsa ergen çocuk aynı şeyi yapmanın yolunu arayacaktır!
Sabahtan akşama kadar seyrettiği bilgisayar oyunlarında “kahramanlık” öldürülen insan sayısıyla ölçülüyorsa, o türden kahramanlık hayalleri kuracaktır.
Evet, demek ki ve ne yazık ki, böyle feci şeyler Türkiye’de de olabiliyor.
Ama, züğürt tesellisi kabilinden de olsa, bizim işimiz Amerika’dan daha kolay, çünkü o kadar güçlü bir silah lobimiz yok!…
