Neptün’ün ötesindeki bu geniş ve donmuş bölge, Güneş Sistemi’nin erken dönemlerinden beri nispeten el değmeden kalmış cisimlerle dolu. Pluto, Makemake, Eris ve Arrokoth gibi bilinen cüce gezegenlerin de bulunduğu Kuiper Kuşağı, dev gezegenlerin göçlerinden yıldızlararası etkileşimlere kadar birçok kozmik iz taşırken, 2011’de keşfedilen ‘kernel’ yapısından sonra yeni bir alt yapı tespit edilememişti.

Princeton Üniversitesi’nden araştırmacılar, 1650 trans-Neptün nesnesini (TNO) DBSCAN adlı yoğunluk tabanlı algoritmayla analiz ederek önce bilinen kernel’i yeniden doğruladı. Ardından aynı yöntemle veri kümesi içinde ‘alışılmadık derecede düzenli’ ikinci bir kümelenme belirledi. Ekip bu olası yeni yapıyı iç kernel olarak adlandırıyor.

UZMANLARI ŞAŞIRTAN DÜZEN!…
Yeni grubun en çarpıcı özelliği, neredeyse tamamen dairesel yörüngelerde dolanan cisimlerden oluşması. Çalışmanın başyazarı astrofizikçi Amir Siraj, New Scientist’e yaptığı değerlendirmede şu ifadeyi kullandı: “Bu kadar düzgün ve bozulmamış yörüngeler, çok eski bir yapıya işaret ediyor. Güneş Sistemi’nin doğumuna, dev gezegenlerin sıçramalı göçüne ve o dönem karşılaşılan yıldızlararası çevrelere dair ipuçları barındırıyor olabilir.”

Araştırmacılar, iç kernel’in gerçekten ayrı bir yapı mı yoksa mevcut kernel’in bir uzantısı mı olduğundan henüz emin değil. Kesin sonuç için yeni gözlemler gerekiyor. Bu nedenle gözler, önümüzdeki yıllarda gözlem yapmaya başlayacak Vera C. Rubin Gözlemevi ve LSST programına çevrilmiş durumda.

Kaynak: Euronews

Bu post NEPTÜN’ÜN ÖTESİNDE GİZLİ BİR HALKA KEŞFEDİLDİ!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Peki bu halkalar, neden yakında tamamen olacak?…

Satürn’ün halkaları, gezegenin yörüngesel hareketleri ve eksen eğikliği nedeniyle zaman zaman kayboluyor.

Bu olay, halkaların kaybolmasının sadece bir bakış açısı meselesi olduğunu da bize gösteriyor. Bu halkalar, gezegenin ekvatorunu saran ince bir buz ve kaya bantlarından oluşuyor. Çapı yaklaşık 282.000 kilometreyi bulan halkalar, gezegenin kendisinden çok daha geniş olsa da oldukça ince bir yapıdalar.

Bu ince yapıları sebebiyle, Dünya’dan bakıldığında Satürn’ün halkaları bazen tamamen kaybolur gibi görünüyor.

Halkaların kaybolmasının temel sebebi, Satürn’ün Güneş etrafındaki hareketi ve gezegenin eğik yörüngesidir.

Satürn’ün ekseni de tıpkı Dünya’ya benzer şekilde eğiktir ancak bu eğiklik, daha büyük bir açıya sahip. Gezegenin eğimi yaklaşık 26,7 dereceyken Satürn’ün yörüngesi yaklaşık 29,5 yıl sürdüğünden gezegenin mevsimleri yaklaşık 7,5 yıl sürüyor. Bu uzun döngü ise Satürn’ün halkalarını zaman zaman farklı açılardan görmemize sebep oluyor.

2025’te ise halkalar, Dünya’dan tam olarak kenardan görülmesine rağmen yok olduğu izlenimini verecek. Mart ve Kasım aylarında bu durumu teleskopla gözlemleyebiliriz.

Halkaların kaybolmasına sebep olan başka bir faktör, gezegenin halkalarını oluşturan buzlu parçacıkların yer çekimi nedeniyle aşağıya çekilmesidir.

Bilim insanlarına göre halkaların tamamen kaybolması, 100 milyon yıl sürebilir. Bu durum, halkaların geçici olduğunu ve zamanla yok olabileceğini gösteriyor. Ancak Satürn’ün halkalarının kaybolması, kozmik döngülerin bir parçası olduğunu gösteriyor.

Halkalar, Satürn’ün yaşına oranla oldukça genç. Araştırmalara göre yalnızca son 400 milyon yılda oluşmuş olabilirler, bu da onları gezegenin 4,5 milyar yıllık tarihine kıyasla oldukça genç kılıyor.

Halkaları kaybolsa da yeniden oluşabilecek.
Bu olay, bir felaketten ziyade Satürn’ün doğal evrim sürecini oluşturuyor. Şimdilik 29 yılda 2 kez geçici bir şekilde meydana gelen bu durum, kalıcı olarak gerçekleşse bile gezegenin evrimi gereği milyonlarca yıl sonra tekrar oluşabilecek…

Kaynak-Webtekno

Bu post Satürn’ün Halkaları Neden Giderek Yok Oluyor?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu sorunun cevabı, gezegenlerin oluşumuyla ilgili.

Yani Dünya, aslında Satürn, Uranüs ya da Jüpiter gibi oluşmadı. Peki farkları neydi?

Halkaları olan dört gezegenin de aslında ortak bir noktası var.

Hepsi de dev gaz gezegenleri olup büyük kütleçekim alanlarına sahipler. Bu güçlü çekim, çevrelerindeki asteroitleri, kuyrukluyıldızları ve uzay kayalarını kendilerine çekiyor, çoğu zaman bu cisimler parçalanarak gezegenlerinin etrafında halkalar oluşturuyor.

Dünya ise daha farklı bir yapıda. Bizim gezegenimiz, gaz devi gezegenlerden çok daha küçük ve taşlı bir gezegen olarak daha az kütleçekim etkisine sahip. Ayrıca Dünya’nın sadece bir uydusu var. Ay ile aramızdaki mesafe, Ay’ın parçalanıp etrafımızda halkalar oluşturacak kadar yakına gelmesini engelliyor.

Ay, yörüngesinde dönerken büyük bir çarpma olmadığı sürece, Dünya etrafında böyle bir halka yapısının oluşması pek mümkün görünmüyor.

Ancak bu, hiç olmayacağı anlamına da gelmiyor. Eğer çok büyük bir gök cismi Ay’a çarpıp onu parçalayabilseydi belki de Dünya çevresinde geçici halkalar oluşabilirdi. Bu halkaların ise ne kadar orada kalacağı ve nasıl bir yapıya sahip olacağı cevabını maalesef veremiyoruz.

Gezegenlerin Güneş’e olan uzaklıkları da bu noktada önemli bir etmen oluyor. Satürn, Güneş’e 1,4 milyar kilometre uzaklıkta. Bu mesafe, Satürn’ün buzdan oluşan halkalarının erimeden korunmasına yardımcı oluyor. Fakat Dünya, Güneş’e çok daha yakın olduğu için herhangi bir buz halkası zamanla eriyebilirdi.

Sonuç olarak Dünya’nın neden halkaları olmadığı, gezegenin büyüklüğü, Ay’ın bize yakınlığı ve Güneş’e olan mesafemizden kaynaklanıyor. Diğer gezegenler, içinde bulundurdukları koşullar sayesinde halkalarını muhafaza edebiliyor…

Webtekno

Kaynaklar: Science Focus, Universe Today

Bu post Dünya, Neden Diğer Bazı Gezegenlerde Olduğu Gibi Bir Halkaya Sahip Değil?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Sistemimizin en büyük ikinci gezegeni Satürn, paylaşılan fotoğraflarda sanat eseri gibi poz verdi. Teleskopta kullanılan kızılötesi filtreler sonucunda halkalar parlak beyaz, gezegenin kendisi ise siyaha yakın tonla gözüktü.

Görüntü teleskoptaki uzun dalga boyu filtresiyle çekildi. Kısa dalga boyu filtresiyle çekilen görüntülerde ise Satürn’ün farklı gazlardan oluşan bulut katmanları seçilebilir hale geldi:

Görüntüler bizleri sadece büyümekle kalırken bilim dünyası, bu görüntüler ve sonrakilerle yeni keşiflere imza atmayı hedefliyor. Yukarıda gördüğümüz fotoğrafların ardındaki Leicester Üniversitesi’nden Leigh Fletcher’in ekibi, Satürn’ün uydularının ve orta dalga boyu filtreli görüntülerinin de çekilmesini istemişti.

Bu görüntüler de bugün paylaşıldı. Ekip, yeni görüntülerle Satürn’ün bugüne kadar keşfedilmemiş uydularının da keşfedilebileceğini belirtiyor.

Teleskop tarafından görüntülenen Satürn, kızılötesi dalga boyunda oldukça karanlık gözüküyor. Bunun nedeni, metan gazının atmosfere düşen güneş ışınlarının neredeyse tamamını emmesi. Ancak gezegenin halkaları ise büyüleyici bir parıltıya sahip…

Bu post James Webb Teleskobu, Satürn’ün Büyüleyici Parlak Halkalarını Görüntülendi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.