Çocukluk, her insanın yaşam sürecinde ilk adımıdır.
Çocukluk döneminde mutlu, huzurlu ve maddi sorunları olmayan bir ailede yaşamak, yalnızca çocuğun geleceği için değil, ülkenin geleceği için de bir güvencedir.
Yoksul bir ailede dünyaya gelen, çocukluk döneminde maddi-manevi sıkıntılar yaşayan, şiddet gören, iyi bir eğitim olanağı bulamayan bir çocuk, yetişkinliğinde hem ailesine hem de topluma karşı tepki içinde olacaktır.
- yüzyılda bu ülkede çocuklarımızın yaşadıkları sorunlar, ülkemizin geleceği adına kaygı veriyor!
İşte, çocuklarımızın yaşadığı sorunlardan bazı örnekler;
Bu ülkede yılda ortalama 12 bin çocuk kayboluyor! Son 10 yılda 116 bin 64 çocuğumuz kaybolmuş. (TUİK verileri) Bu çocukların bazıları “organ mafyasının” eline düşüyor! Bazıları dilenci, bazıları tinerci olarak karşımıza çıkıyor. Kimileri cinsel istismara uğruyor.
Bu ülkede 7 milyon 500 bin çocuğumuz yoksulluk içinde yaşıyor… (Kaynak: Bahçeşehir Üniversitesi Ekonomik ve Toplumsal Araştırmalar Merkezi)
Bu ülke, “Yoksul çocuklar” araştırmasında, OECD ülkeleri içinde ilk sırada yer alıyor! (Kaynak: OECD)
Bu ülkede her 4 yetişkinden biri çocukluğunda şiddet görmüş! (Kaynak: Dünya Sağlık Örgütü)
Bu ülkede 1 milyon çocuk çalışıyor! Çocuk işçi cinayeti 5 yaşına inmiş! 2015-2018 arasında 292 çocuk iş kazalarında yaşamını yitirmiş!
Ortaöğretim Yönetmeliği’nde çocuk işçiliği özendirecek değişiklik, Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdi! (28.2.2017)
Cezaevlerinde hırsızlık, gasp ve uyuşturucu suçlarıyla 3 bine yakın çocuk bulunuyor!
Son 5 yılda (2015-2019) 84 bin 462 çocuk doğum yapmış! (TUİK verileri)
Küçükçekmece’de bir okulda öğrencilere gelinlik ve damatlık giydirilerek, öğretmenler tarafından para takılarak düğün müsameresi yaptırıldı! Veliler tepki gösterdi. ( 10.12.2017/Gazeteler)
Kimi “din adamı, İlahiyat uzmanı” diye tanınan kişiler, “6 yaşında çocukla evlenilebilir” diye fetva veriyorlar!
Bu fetvacılardan birine, bir kız çocuğu babası ve gazeteci kimliği ile tepki gösteren Zafer Arapkirli, “hakaret suçu” ile yargılanıyor! Oysa, Türkiye Cumhuriyeti’nin “Medeni Kanunu” uyarınca evlilik yaşı sınırı 18 yaştır.
EVLİLİK, yalnızca “cinsel ilişkiyi yasal hale getirmek” değildir! Evlilik, “Aile Kurmak” dır! Aile ise “Toplumun Temelidir.”
Yalnızca azgın ve insafsız bir cinselliği din üzerinden yalanlarla örten ahlak dışı çocuk evliliklerine toplum olarak karşı çıkmalı, dün adamı kılıklı yobazlara karşı toplum olarak karşı koymalıyız.
Çocuklar, geleceğimizin güvencesi ya da felaketidir!
İnsani değerlerle, sevgiyle, şefkatle, çağdaş bir eğitin süreciyle yetiştirilen, “nitelikli ve üretken” bir insan olarak ve “ruh sağlığı” bozulmamış çocuklar, bir ülkenin geleceği için en büyük güvencedir.
Ancak; yoz-yobaz kafaların egemenliğinde yoksulluk, cinsel istismar, çağdışı eğitim koşullarında yetişen, sokaklarda yaşamaya mahkum edilen çocuklar ise, bir ülke için en büyük felakettir!
Bir ülke için asıl “beka sorunu” çocukların yetişme koşullarıdır!
Ne yazık ki, bu konuda onur duyulacak bir konumda değiliz!
Çocukları korumak, ülkeyi korumaktır!…
