KUZEYEGEHABER-Emed Federasyonu Genel Başkan Yardımcısı Alper Özüpak sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda: “Neden Türkiye’de meclis, halkın açlığını, yoksulluğunu, umutsuzluğunu görmezden geliyor?” ifadelerinde bulundu. Özüpak şunları kaydetti:
“Halkın Sesi Meclis’te Neden Yankılanmıyor?
Türkiye’de yıllardır emekli ve emekçiler, hakları için onurlu bir mücadele yürütüyor. Ancak bir gerçek var ki, bu mücadelenin karşılığında siyasilerden beklenen samimiyet hâlâ gelmiş değil. Meclis kürsüsünde yüksek perdeden konuşanların çoğu, iş uygulamaya gelince ya sessiz kalıyor ya da gündemin rüzgârına kapılıp yön değiştiriyor.
Bugün iktidar da muhalefet de aynı hastalıktan mustarip: Algı yaratmak için varlar, olgu üretmek için değil. Bir basın toplantısıyla hak arar gibi görünüyorlar, bir sosyal medya paylaşımıyla sorun çözülmüş gibi davranıyorlar. Oysa emeklinin sofrada boşalan tabağı, emekçinin cebinde eriyen maaşı, işsizin umutsuzluğu bu sahte gündemlere hiç uymuyor.
Sorulması gereken nettir:
Çözüm var mı?
Çalışma var mı?
Sonuç var mı?
Cevap ne yazık ki koca bir hayır.
Meclis’te halkın gerçek sorunlarını bilen, hayatın yükünü sırtında taşıyan milletvekilleri neden bu kadar az? Çünkü ilkesiz siyaset, koltuk sevdası ve kişisel çıkar, memleketin dertlerinin önüne geçiyor. İlke ve ideali olmayan vekiller, ne hak arayabilir ne de çözüm üretebilir.
Oysa dünyada örnekleri var. Fransa’da meclis, devletin borçlarının artması ve halkın fakirleşmesi nedeniyle hükümeti düşürdü. Çünkü orada milletin sesi, iktidarın kaderini belirliyor. Halkın sofrasındaki boşluk, doğrudan siyasetin meşruiyetini sarsıyor.
Peki bizde neden olmuyor?
Neden Türkiye’de meclis, halkın açlığını, yoksulluğunu, umutsuzluğunu görmezden geliyor?
Neden milletvekilleri halkı değil, liderlerini ve koltuklarını korumayı tercih ediyor?
Çünkü bizde meclis, milletin değil partilerin sesi olmuş durumda. İktidar kendi çıkarını koruyor, muhalefet ise susarak bu düzenin paydaşı oluyor.
Bugün ihtiyaç duyulan şey, halkın sesini mecliste yankılatacak, kürsüden hakikati haykıracak vekillerdir. Halkın içinden gelen, sofradaki ekmeği küçülen, çocuğunun geleceğini dert eden insanların sesini temsil edecek gerçek mücadeleciler…
Aksi takdirde siyasetin bu ikiyüzlü düzeni, toplumu daha da umutsuzluğa sürükleyecek.
Halkın beklentisi yalın: Sorunları bilen, çözümü üreten, halkın yanında duran vekil!
Meclis’in gerçek gücü işte o zaman ortaya çıkacak.
Yeter artık! Bu düzen değişmeli. Halk, hakkını arayacak, çözüm getirecek gerçek temsilciler istiyor. Bu millet sustukça kaybediyor, konuştuğunda kazanıyor. Artık söz milletin, karar da milletin olacak!…”
