KUZEYEGEHABER-CHP Genel Başkan Yardımcısı Özgür Karabat, Türkiye’nin, Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu’nun (ITUC) 2025 Küresel Haklar Endeksi raporuna göre, işçiler açısından en kötü 10 ülke arasında yer aldığını belirtti.
Karabat, sosyal medya platformu X üzerinden yaptığı açıklamada, Türkiye’de çalışma hayatına ilişkin verileri paylaştı.
“AKP, ‘işsizlik tek hanede’ yalanlarını savunmaya devam etsin, biz Türkiye’de çalışma koşullarındaki gerçek tabloyu gözler önüne serelim” diyerek paylaşım yapan Karabat, işsizlikten, iş güvenliğine kadar birçok alanda gerçek tablonun gizlendiğini savundu.
Özgür Karabat, Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu’nun (ITUC) 2025 Küresel Haklar Endeksi raporuna dikkati çekerek, Türkiye’nin işçiler açısından en kötü 10 ülke arasında yer aldığını belirtti. Karabat, listede Bangladeş, Belarus, Ekvador, Mısır ve Nijerya gibi ülkelerle birlikte Türkiye’nin de bulunmasının çalışma koşullarındaki ağır tabloyu ortaya koyduğunu ifade etti.
Çalışanların can güvenliğinin de sağlanamadığını belirten Karabat, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi’nin verilerine göre, sadece 2026 Mart ayında en az 148 işçinin yaşamını yitirdiğini, bu ölümlerden 8’inin çocuk işçilere ait olduğunu vurguladı. Yılın ilk üç ayında hayatını kaybeden işçi sayısının ise 432’ye ulaştığını belirten Özgür Karabat, “Bu korkunç tablo karşısında AKP sadece seyirci oluyor” değerlendirmesini yaptı.
Karabat, “İş sağlığı ve iş güvenliği verileri, tıpkı TÜİK’in enflasyon verlerine manipüle ettiği gibi SGK tarafından gizlenmektedir” ifadesini kullandı. Makina Mühendisleri Odası’nın son 25 yıllı ele alan raporunu aktaran Karabat, SGK kayıtlarında meslek hastalıklarından kaynaklı ölüm sayısının yalnızca 128, meslek hastalıkları verisinin ise 17 bin 690 olarak gösterildiğini bildirdi.
“EMEKÇİLERİN YAŞAMINI RİSKE ATMAYA DEVAM EDİYOR”
Özgür Karabat, şunları kaydetti:
“Oysa ILO’nun uluslararası kabulleri çerçevesi ve ülkemizdeki çalışan sayısı veri alındığında, her yıl en az 10 bin emekçinin meslek hastalıklarından ötürü hayatını kaybettiği de bilinmektedir. Tablo, kar hırsına kapılan işverenlerin işçiyi gözetmediğini, işçinin sağlıklı çalışmasını öncelemesi gereken devletin ise siyaseten tercihini sermaye kesiminden yana koyduğunu gösteriyor. Mühendislikten tıbba ve sosyal bilimlere kadar farklı disiplinlerin ortaklaştığı nokta açık, iş kazaları, iş cinayetleri ve meslek hastalıkları büyük ölçüde önlenebilir.
Buna rağmen, sermaye lehine şekillenen politikalar, özelleştirme ve serbestleşme süreçleri, kar maksimizasyonu baskısı, sendikasızlaşma, güvencesiz ve esnek istihdam, kayıt dışılık, ağır çalışma koşulları, kamusal denetimin zayıflaması ve sorumlulara yeterince caydırıcı yaptırım uygulanmaması, emekçilerin yaşamını riske atmaya devam ediyor.
Türkiye, haftalık ortalama 45,7 çalışma saati ile Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü’nün (OECD) de zirvesinde yer alıyor. OECD ülkelerinin genel ortalaması 37 saat. Avrupa Birliği ülkelerinde bu oran genellikle 30-35 saat arasında. Sorsan, ‘Avrupa bizi kıskanıyor’ derler.
Burada başka bir veriye de dikkatinizi çekmek istiyorum. Haftada 60 saatten fazla çalışanların tüm çalışanlara oranı da yüzde 15,1 gibi korkunç bir seviyede. Tüm veriler bize insanların, çok kötü şartlar altında tıpkı modern bir köle gibi çalıştığını gösteriyor.”
Kaynak: Yeniçağ
