Genel katılıma açık ve ücretsiz olarak düzenlenen programda, zamanın sadece bir saat dilimi değil, stratejik bir başarı faktörü olduğu vurgulandı. Eğitim uzmanı İkram Taşdemir’in sunumuyla gerçekleşen seminer, katılımcılara hem iş hem de özel yaşamlarında uygulayabilecekleri somut yöntemler sundu.

Zaman Kaybettiren Faktörler ve Farkındalık…
Programın ilk bölümünde Bilge Akademi Eğitim Uzmanı İkram Taşdemir; zaman kavramı üzerine bir farkındalık oluşturarak, zamanı etkin kullanmanın bireysel ve kurumsal faydalarını aktardı. Taşdemir, günlük hayatta fark edilmeden oluşan zaman tuzaklarını detaylandırarak, planlama ve önceliklendirme becerilerinin nasıl geliştirilebileceğine dair ipuçları paylaştı.

Rekabet Avantajı İçin Planlı Çalışma…
Eğitimin ikinci bölümünde ise odak noktası kişisel verimlilik ve iş-yaşam dengesi oldu. Taşdemir, doğru önceliklendirme tekniklerinin iş hayatında büyük bir rekabet avantajı yarattığını belirterek şu noktalara dikkat çekti:

Hedef belirleme ve hedeflere ulaşma stratejileri,
Önceliklerin doğru belirlenmesi ve öz-yönetim becerisi,
Çalışma yaşamı, sosyal hayat ve kişisel sorumlulukların dengelenmesi.
İnteraktif Sunum ve Uygulamalı Örnekler

Zamanını daha verimli yönetmek isteyen katılımcıların ilgi gösterdiği seminer, interaktif bir ortamda gerçekleşti. Teorik bilgilerin yanı sıra günlük yaşamdan uygulamalı örneklerle pekiştirilen programda katılımcılar, merak ettikleri sorulara yanıt bulma fırsatı yakaladı.

Seminer sonunda memnuniyetlerini dile getiren katılımcılar, kişisel gelişimlerine katkı sağlayan bu tür organizasyonlar için ALTO yetkililerine ve eğitmen İkram Taşdemir’e teşekkürlerini iletti…

Bu post Zamanı Verimli Kullanmanın Yolları ALTO’da Anlatıldı… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Olay, bir yıldızın süper kütleli bir kara deliğe fazla yaklaşmasıyla başladı. Yıldız, “gelgit bozulma olayı” olarak bilinen süreçte malzemelerini kara deliğe akıtarak parçalandı. “AT2020afhd” diye kayda geçen bu olay, ünlü fizikçi Albert Einstein’ın genel görelilik kuramının en tuhaf öngörülerinden birini test etmek için adeta doğal bir laboratuvara dönüştü: Dönen ve çok büyük kütleli cisimlerin, uzay-zamanın kendisini de yavaş bir girdap gibi sürüklediği teorisi.

Bilim insanları, bu yıldız kalıntısından yayılan X-ışınları ve radyo dalgalarındaki ritmik dalgalanmaları izleyerek, bir kara deliğin çevresindeki uzay zaman dokusunu gerçekten de büküp döndürdüğüne dair şimdiye kadarki en net kanıtı elde ettiklerini açıkladı. Bu etki, Lense-Thirring presesyonu olarak biliniyor.

Gelgit bozulma olayları doğası gereği oldukça kaotik. Kara deliğe yaklaşan yıldız uzayıp parçalanırken, ortaya çıkan gaz kara deliğin etrafında parlak bir disk oluşturuyor. Bazı durumlarda bu diskten, ışık hızına yakın hızlarla fırlayan madde jetleri de ortaya çıkıyor.

AT2020afhd’yi özel kılan da tam olarak buydu. Olayı izleyen astronomlar, X-ışını parlaklığının düzenli aralıklarla, 10 kattan fazla artıp azaldığını fark etti. Bu döngü her 19,6 günde bir tekrarlanıyordu. Kısa süre sonra radyo teleskopları da aynı ritmi yakaladı.

Asıl kritik nokta ise bu sinyallerin birlikte “sallanmasıydı”. X-ışınları ve radyo dalgaları senkronize biçimde değişiyordu.

Çalışmanın yazarlarından ve Cardiff Üniversitesi’nden Cosimo Inserra, ZME Science’a yaptığı açıklamada, “Bu çalışma, Lense-Thirring presesyonuna dair şimdiye kadarki en ikna edici kanıtı sunuyor. Dönen bir topacın etrafındaki suyu girdap gibi sürüklemesi misali, kara deliğin uzay-zamanı da peşinden sürüklediğini görüyoruz” dedi.

Bu eşzamanlı dalgalanma, bilim insanlarına rastgele bir parlamaya tanık olmadıklarını gösterdi. Aksine, yıldız kalıntılarından oluşan disk ve dışarı fırlayan jet, kara deliğin dönüşüyle bükülen uzay zamanın etkisiyle yavaşça yön değiştiriyordu.

Bu davranışı yakalayabilmek için ekip, NASA’nın X-ışınlarını izleyen Neil Gehrels Swift Gözlemevi verilerini, Karl G. Jansky Very Large Array başta olmak üzere çeşitli radyo teleskoplarının gözlemleriyle birleştirdi.

EINSTEIN BİR KEZ DAHA HAKLI ÇIKTI

Einstein bu etkiye ilk kez 1913’te işaret etmiş, birkaç yıl sonra Avusturyalı fizikçiler Josef Lense ve Hans Thirring matematiksel temelini ortaya koymuştu. Ancak bir kara deliğin yakınında uzay zaman sürüklenmesini gözlemek, bugüne kadar son derece zordu.

Dünya’ya yakın ölçekte, uydular bu etkinin çok küçük versiyonlarını tespit edebilmişti. Kara deliklerin yakınında ise etki çok daha güçlü olmalıydı, fakat aşırı kaotik ortam içinde bunu ayırt etmek büyük bir zorluktu.

Bu çalışma, yıldız kalıntılarını adeta bir “izleyici” gibi kullanarak bu kaosu aşmayı başardı. Yığılma diski presesyon yaparken görünen alanı değişti ve bu da X-ışınlarında dalgalanmaya yol açtı. Jet Dünya’ya doğru yönelip uzaklaştıkça radyo parlaklığı artıp azaldı. İki sinyal birlikte, bükülmüş uzay zamanın görünmez geometrisini ortaya koydu.

Inserra, “Bu, fizikçiler için gerçek bir hediye. Yüz yılı aşkın süre önce yapılan öngörüleri doğrulamış oluyoruz. Aynı zamanda bu gözlemler, bir yıldızın kara deliğin muazzam çekim gücüyle parçalandığı olayların doğasına dair bilgimizi de artırıyor” dedi.

AT2020afhd, bir kara deliğin uzay-zamanı kelimenin tam anlamıyla sürükleyebildiğini göstererek, soyut bir teorik öngörüyü gözlenmiş bir olguya dönüştürdü.

Araştırmanın bulguları Science Advances dergisinde yayımlandı…

Kaynak: NTV

Bu post EINSTEIN BİR KEZ DAHA HAKLI ÇIKTI, UZAY ZAMAN GİRDABI İLK KEZ GÖZLEMLENDİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Fizikçi Jim Al-Khalili’ye göre, zaman üzerine üç temel sorun bulunuyor. Kuantum mekaniğinde zaman yalnızca bir “parametre”; bir denklemdeki etiket. Einstein’ın Genel Görelilik teorisinde ise zaman, uzayla birlikte dört boyutlu bir “zaman boyutu”.

Bu iki kavramı birleştirmek, yani kuantum kütleçekimi kuramına ulaşmak yarım yüzyıldır fizikçilerin en büyük hedefi. Ancak ilk birleştime denemeleri (örneğin 1967’deki Wheeler–DeWitt denklemi) zamanın hiç görünmediği, yani evrenin temelde “zamansız” olduğu sonuçlarını verdi. Bu da bazı fizikçilerin “zaman aslında bir yanılsama olabilir” görüşünü güçlendirdi.

Bugün bazı teoriler zamanı çok boyutlu bir uzay-zamanın parçası olarak yeniden tanımlamaya çalışırken, bazıları zamanın daha temel bir yapıdan “ortaya çıktığını” savunuyor.

ZAMAN NEDEN YALNIZCA İLERİ AKAR?…

Fizikteki temel denklemler zamanın geriye doğru işlemesine de izin verir. Buna rağmen gerçek hayatta zaman hep ileri yönde akar.

Bu yönlülük termodinamikten gelir: Entropi (düzensizlik) her zaman artar. Ancak bu açıklama da fiziksel yasaların zaman simetrisiyle tam uyuşmuyor.

Bu nedenle fizikçiler, zamanın yönü ile kuantum mekaniği arasında bir bağ arıyor. Bazı teoriler, kuantum dolanıklığının zaman algımızı şekillendiren temel süreç olabileceğini öne sürüyor.

Örneğin bir “kuantum saat” çevresiyle dolanık hale geldiğinde, saatin okunması evrenin o ana karşılık gelen halini seçtiriyor. Böylece evrende “akış” varmış hissi oluşuyor.

Kuantum mekaniği ve görelilik bir araya geldiğinde, olayların sırasının bile belirsizleşebileceği senaryolar ortaya çıkıyor.

İki olayın (örneğin iki ışık parlamasının) hangisinin önce gerçekleştiği, hatta birbirini tetikleyip tetikleyemeyeceği kimi durumlarda tanımsız hale gelebiliyor.

Kuantum süperpozisyon nedeniyle olaylar hem “A önce oldu” hem de “B önce oldu” durumlarında olabilir. Genel Görelilik devreye girdiğinde bu belirsizlik daha da artıyor.

Bazı fizikçiler bunun geleceğin geçmişi etkileyebileceği “geriye doğru nedensellik” ihtimalini doğurabileceğini savunuyor.

Mevcut araştırmaların işaret ettiği genel tablo şu şekilde:

Zaman bir boyut olabilir (görelilik).

Aynı zamanda bir parametre olabilir (kuantum mekaniği).

Ve ayrıca geri döndürülemez bir ok olabilir (termodinamik).

Tüm bunlar evrene “yakından bakıldığında” tutarsız gibi görünse de, insan deneyimi açısından hepsi bir arada geçerli olabilir…

Kaynak: NTV

Bu post ZAMAN KAVRAMI BİR YANILSAMA OLABİLİR, BAZI FİZİKÇİLERE GÖRE BOYUT OLABİLİR… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bilim insanları, Kızıl Gezegen’de zamanın nasıl aktığını anlamanın, gelecekte Dünya dışındaki yaşam ve iletişim sistemlerinin temelini oluşturabileceğini söylüyor.

ABD Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü (NIST) fizikçilerinin yeni çalışmasına göre, Mars’taki saatler Dünya’dakilere kıyasla her gün ortalama 477 mikrosaniye (milyonda bir saniye) ileri gidiyor.

Üstelik bu fark, Mars’ın eliptik yörüngesi ve diğer gök cisimlerinin değişen çekim etkisi nedeniyle bir Mars yıl boyunca günde 226 mikrosaniyeye kadar dalgalanabiliyor.

ZAMAN NEDEN FARKLI AKIYOR?

Mars zaten takvimsel olarak Dünya’dan farklı: Bir Mars günü (sol), Dünya gününden yaklaşık 40 dakika daha uzun. Bir Mars yılı 687 Dünya günü sürüyor.

Ancak bu farklar, “bir saniyenin” her iki gezegende aynı hızda akıp akmadığını söyleyemez. NIST’e göre bir atom saati Mars üzerinde normal şekilde çalışır, ancak Dünya’daki benzer bir saatle karşılaştırıldığında zaman farkı yavaş yavaş büyür.

Bu farklılaşmanın nedeni Einstein’ın teorisiyle açıklanıyor. Buna göre güçlü kütleçekim kuvvetinde saatler daha yavaş, zayıf kütleçekim kuvvetinde daha hızlı çalışır. Ayrıca bir gezegenin yörünge hızı da zamanın akışını etkiler.

Mars, Dünya’ya göre daha zayıf kütleçekim kuvvetine sahip ve çok daha değişken bir yörüngede dönüyor. Tüm bu etkiler bir araya gelerek zamanın “daha hızlı akmasına” yol açıyor.

NASIL HESAPLANDI?…

NIST ekibi, Mars üzerinde sabit bir referans noktası tanımlayarak Mars’ın yörünge hareketi, yüzey çekim değerleri ve onlarca yıllık Mars misyon verisini modelledi.

Hesaplamalar, Mars yüzeyindeki kütleçekim kuvvetinin Dünya’nın yaklaşık beşte biri olduğunu doğruladı.

Mars’ın çok daha eliptik yörüngesi nedeniyle gezegenin Güneş’e olan uzaklığı ve hızı yıl boyunca sürekli değişiyor; bu da günlük zaman farkının düzenli olarak artıp azalmasına yol açıyor. Dünya ise neredeyse mükemmele yakın bir dairesel yörüngede olduğu için zaman akışındaki sapmalar çok daha küçük kalıyor.

Şu anda Dünya’dan Mars’a gönderilen bir sinyalin ulaşması 4 ila 24 dakika sürüyor. Bu, en temel iletişimi bile geciktiren bir durum. Gelecekte gezegenler arası internet, navigasyon ve koordinasyon sistemleri kurmak için ortak bir zaman standardı oluşturulması zorunlu hale gelecek.

Bu araştırma, gelecekte insanlı Mars görevlerinin, kolonilerin ve gezegenler arası haberleşme ağlarının temel altyapısı için bir başlangıç olarak görülüyor…

Kaynak: NTV

Bu post EİNSTEİN HAKLIYMIŞ!, MARS’TA ZAMAN FARKLI AKIYOR!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Üstelik yeni çalışmaya göre bunun sebebi antrenmanın sıkıcı olması değil.

Araştırma, egzersiz sırasında insanların zamanı olduğundan daha uzun algıladığını gösteriyor.

“ZAMAN GEÇMİYOR”

Deneyde katılımcılara sabit bisiklet üzerinde egzersiz yaptırıldı ve ardından 30 saniyelik süreleri tahmin etmeleri istendi. Sonuçlar, katılımcıların süreyi ortalama yüzde 8 ila 9 daha kısa tahmin ettiklerini gösterdi. Bu da onların gözünde zamanın yavaş aktığı anlamına geliyor.

Araştırmanın asıl amacı sadece “zaman geçmiyor” şakasını doğrulamak değil; egzersiz sırasında beynin ve vücudun zamanı nasıl algıladığını anlamaktı. Çünkü egzersiz anında vücutta çok sayıda fizyolojik ve psikolojik değişim meydana geliyor.

33 katılımcıyla yapılan çalışmada, herkes 4000 metrelik bir sabit bisiklet parkurunu üç farklı şekilde tamamladı:

• Tek başına (deneme sürüşü gibi),
• Sanal bir rakibe karşı (oyunlardaki “hayalet rakip” benzeri),
• Gerçek rekabet ortamında (rakibi yenmeye çalışarak).

Katılımcılardan egzersiz öncesi, 500 metre, bin 500 metre, 2 bin 500 metre ve egzersiz sonrası olmak üzere beş farklı noktada 30 saniyelik süreleri tahmin etmeleri istendi.

Sonuçlar ilginçti: Zaman algısı yarışın türüne veya fiziksel efora göre değişmedi. Yani bir rakiple yarışmak, zamanı daha hızlı akıyor gibi hissettirmedi. Katılımcılar ne kadar çok efor sarf etse de zaman aynı “yavaşlıkta” geçti.

SPOR PSİKOLOJİSİ
Araştırmacılar, küçük bir örneklemle (33 kişi) yapılmış olsa da bu bulguların “egzersiz sırasında zaman algısı” üzerine yapılmış önceki çalışmalardan farklı olduğunu belirtiyor. Çalışma, hakemli bilim dergisi Brain and Behavior’da yayımlandı.

Araştırmacılar, bulguların özellikle spor psikolojisi açısından önemli olduğunu söylüyor. Çünkü zamanın algılanış biçimi, hem dikkat hem de motivasyon üzerinde etkili. Eğer sporcular için rekabet bile zamanı hızlandıramıyorsa, dikkatlerini sürdürmek için farklı stratejiler geliştirmeleri gerekebilir.

Uzmanlara göre bu durum, elit sporcuların antrenman planlamasında da kritik bir unsur. Örneğin Michael Phelps gibi isimler, yarışlarını zihinsel olarak prova ederken zamanlamalarını kas hafızasına oturtmaya çalışıyor. Milisaniyelik farkların belirleyici olduğu yarışlarda, bir dönüşü birkaç saniye erken yapmak rekoru kaçırmak anlamına gelebiliyor.
Bilim insanları araştırmayı şu cümleyle özetliyor:

“Egzersiz sırasında dış uyaranların, yoğunluğun ve sürenin zaman algısındaki rolünü anlamak için daha fazla çalışma yapılmalı. Çünkü tüm bu faktörler, fiziksel aktivitelerde doğru zamanlama ve performans için belirleyici…”

Kaynak: NTV

Bu post ZAMAN, SPOR SALONLARINDA YÜZDE 9 DAHA YAVAŞ AKIYOR!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bilim insanları, kara deliğin bu dönüş hızının onu rugby topuna benzer bir şekle soktuğunu söylüyor.

Astronomlara göre çoğu büyük galaksinin merkezinde bir süper kütleli kara delik bulunuyor; Samanyolu da buna dahil. Sagittarius A*, Güneş’in yaklaşık 4 milyon katı kütleye sahip.

Kara deliklerin davranışlarını anlamak için bilim insanları genellikle iki temel özelliğe bakıyor: Kütleleri ve dönme hızları (spinleri). Ancak Sagittarius A* üzerine yapılan önceki çalışmalar, dönüş hızı konusunda farklı sonuçlara ulaşmıştı; bazıları hiç dönmediğini, bazıları ise maksimum hızda döndüğünü öne sürmüştü.

Araştırmacılar, X-ışını ve radyo dalgası verilerini kullanarak kara deliğin çevresindeki maddenin nasıl hareket ettiğini inceledi.

Sonuçlara göre Sagittarius A* maksimum olası açısal hızın yüzde 60’ı kadar bir hızla dönüyor. Maksimum açısal momentumun ise yüzde 90’ına sahip.

Bu da, kara deliğin uzay-zamanı güçlü biçimde büktüğünü ve etrafındaki maddeyi etkilediğini gösteriyor.

Araştırmayla birlikte paylaşılan bir çizimde, kara deliğin çevresindeki uzay-zaman, oval bir yapı şeklinde betimleniyor. Sarı bölgeler, kara deliğe doğru sürüklenen gazı temsil ediyor. O oval şeklin içinde ama olay ufkunun dışında kalan bölge “boşluk (cavity)” olarak adlandırılıyor. Mavi noktalar ise kara deliğin kutuplarından ışık hızına yakın hızlarla fırlayan jetleri simgeliyor.

BU NEDEN ÖNEMLİ?…
Dönen süper kütleli kara delikler, çevrelerindeki maddeyle etkileşime girerek plazma jetleri oluşturabiliyor.

Sgr A* son birkaç bin yıldır nispeten sessiz olsa da, çevresindeki madde yoğunluğu artarsa bu durum değişebilir ve kara delik yeniden aktif hale gelebilir…

Kaynak: NTV

Bu post SAMANYOLU’NUN MERKEZİ KARADELİĞİ, UZAY-ZAMANI NASIL BÜKÜYOR?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İlk kez 2016’da keşfedilen zaman kristallerinin gelişmiş bir versiyonu olan bu yeni madde evresi, fizik kurallarına meydan okurcasına enerji harcamadan sürekli hareket hâlinde kalıyor.

Zaman Kuasikristalleri’ni önemli kılan ne?…

Geleneksel kristaller gibi belirli bir düzende dizilmiş atomlardan oluşan zaman kristalleri, farkını zamanda tekrar eden yapısıyla gösteriyor.

Harici bir enerji kaynağına ihtiyaç duymadan sabit frekanslarda titreşen bu kristaller, teorik olarak asla hareketi durdurmuyor. Bu özellik, kuantum bilgisayarlar için devrim niteliğinde olabilir çünkü kuantum bilgisi, dış etkenlerden kolayca etkilenerek zamanla bozulabiliyor.

Araştırmacılar ise şimdi bir adım daha ileri giderek zaman kuasikristallerini geliştirdi. Normal zaman kristalleri tek bir frekansta titreşirken, kuasikristaller aynı anda birden fazla frekansta salınım yaparak çok daha karmaşık ve zengin bir yapı oluşturuyor.

Kuantum dünyasında yeni bir kapı aralanıyor…

Bu keşif, özellikle kuantum hesaplama için büyük umut vadediyor. Klasik bilgisayarlardaki RAM gibi fakat enerji sınırlamaları olmadan çalışan uzun ömürlü kuantum bellekler üretmek mümkün olabilir.

Her ne kadar bu keşif henüz erken aşamalarında olsa da bilim insanları zaman kuasikristallerini kontrol edip ölçeklendirebilecekleri bir yöntem bulursa, kuantum teknolojilerinde devrim yaratacak bir geleceğin kapıları aralanabilir…

Kaynak-Webtekno

Bu post KUANTUM DÜNYASINDA YENİ BİR KAPI ARALANIYOR, MADDENİN YENİ EVRESİ: “KUASİ KRİSTALİ” KEŞFEDİLDİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Zaman ve mekânın birer oyun gibi olduğu o dünyaya bir adım atmaya hazır mısınız?

Öncelikle, ışık hızını geçmek yalnızca teorik düzeyde bile fizik kurallarını altüst ediyor.

Einstein’ın Özel Görelilik Teorisi’ne göre bir nesne hızlandıkça kütlesi artıyor. Bu da aslında ışık hızına ulaşmanın neredeyse sonsuz enerji gerektirmesi demek.

Ama biz, hız sınırı aşmayı başardığımızı düşünelim. İşte bu noktada işler ilginç bir hâle geliyor. Zaman genişlemesi dediğimiz olay daha tuhaflaşıyor ve ışık hızında seyahat etmek istediğimiz zaman bizim için neredeyse durma noktasına geliyor.

Eğer bu hızı geçersek de zaman teorik olarak geriye doğru akabilir. Evet, belki de geçmişte seyahat edebiliriz.

Ancak ışık hızını aşmanın başka sorunları da var.

Uzay-zaman dokusunun, böyle bir hızı desteklemeyecek yapıda olması durumunda “düşünce deneyi” olarak adlandırılan kavram devreye giriyor.

Bilim insanları, ışık hızından daha hızlı seyahat edebilen hipotenik parçacıklar olan taşyonları inceledi. Bu parçacıklar asla ışık hızının altına inemez yani bizden tamamen farklı bir gerçeklikte yaşarlar.

Işık hızını aştığımızı düşünelim:

Yıldızlar bir anda uzamaya başlar, çevremizdeki her şey bükülür ve bir tür kozmik tünelden geçtiğimizi hissederiz. Uzayda gezinirken, gözlerimizi kamaştıran ışıklar, aslında bizim hızımızın ve uzayın çarpık yapısının bir sonucu.

Ancak bu hızlarda hareket etmek, bildiğimiz anlamda “görmeyi” neredeyse imkânsız kılar. Çünkü ışık dalgaları bize yetişemez ve çevremiz bir “ışık karanlığına” dönüşür.

Bu hızlarda karşılaşacağımız en büyük düşmanlardan biri de kozmik toz parçacıkları olabilir. Saniyede milyonlarca kilometre hızla ilerlerken karşınıza çıkan bir toz tanesi, devasa bir patlama yaratabilir. Yani uzayda hız sınırı aşmanın yalnızca fiziksel değil, güvenlik açısından da ciddi zorlukları var.

Peki ya geçmişe gitme fikri?…

Işık hızını aşarak bir tür “zaman yolcusu” olmamız teorik olarak mümkün olabilir. Ancak bu, paradoksları beraberinde getiriyor. Geçmişe gidip kendi varlığımızı engeller miyiz ya da tarihin akışını değiştirmek gibi bir çılgınlığa mı kalkışırız?

Bu sorular tabii ki bilimsel olmaktan çok öte bir hâl alıyor ve yanıtları da evrenin derin sınırları kadar karmaşık.

Işık hızda uzayın derinliklerinde yol almak, fizik kurallarını yeniden yazmak ve belki de zamanın sırrını çözmek demek. Kim bilir, belki bir gün bu imkânsız görünen fikir, geleceğin gerçekliği olur…

Webtekno

Kaynaklar: How Stuff Works, Discover Magazine, Live Science, Research Gate

Bu post Işık Hızından Daha Hızlı Seyahat Etseydik Geçmişe Gidebilir miydik?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Biz biraz kafayı yoralım, aklımıza gelenleri bilimsel veriler ışığında da görelim dedik. İnsanlığın biyolojik ve sosyal yapısını da götürecek bu teoride bakalım sizin aklınıza neler gelecek?

Güneşin doğuşu ve batışı, mevsimlerin değişimi, Ay’ın evreleri gibi olaylar, erken dönem insanları için doğal bir saat ve takvim işlevi gördü.

MÖ 4000’lerde Mezopotamya’da yapılan arkeolojik kazılarda bulunan taş güneş saatleri, insanların zamanı ölçme gereksinimi duyduklarını gösteriyor.

Ancak baktığımızda bu doğa temelli zaman algısının gelişimi, sosyal ve ekonomik organizasyonların da karmaşıklaşmasına yol açtı.

Zamanın ölçüt olarak kullanılması, tarım toplumlarında ekin ekim ve hasat zamanlarını düzenlemekten, modern toplumlarda iş hayatının düzenlenmesine kadar birçok alanda belirleyici oldu.

Ya zaman kavramı olmasaydı?

Öncelikle zaman kavramının eksikliği, toplumsal düzenin temelini sarsacağı su götürmez gerçek. Saatler ve takvimler, sosyal organizasyon ve iletişim için vazgeçilmez araçlar olunca da insanların birlikte çalışması, buluşması ya da plan yapması büyük ölçüde zorlaşırdı.

Topluluklar, belki de doğal olaylara dayalı döngüleri referans alacak ancak oldukça belirsiz ve düzensiz bir yaşam süreceklerdi. Tarım, ticaret ve endüstri gibi zaman planlamasına dayanan ekonomik faaliyetler etkisiz kalacağı gibi bu da ekonomik büyümenin sınırlı kalmasına neden olacaktı.

Bireysel düzeyde, zaman algısının eksikliği insan psikolojisini de etkilerdi.

Biyolojik saatlerimiz, gün ışığına ve karanlığa göre ayarlanmıştır. Bunun için özellikle gece vardiyasında ortaya çıkan hastalıklara bakmamız bile yeterli.

Zaman kavramı olmadan uyku düzeni bozuluyor, yorgunluk ve daha birçok sağlık sorunları ortaya çıkıyor. Gece vardiyasında çalışan insanların kanser riski de daha fazla. Bilimsel çalışmalarla da bu destekleniyor.

Psikolojik olarak da belirsizlik ve kaos duygusu ortaya çıkınca anksiyete ve stres seviyeleri de artabilir.

Zamanın ölçülememesi, bilimsel araştırmalar ve teknolojik gelişmeler için de büyük bir engel teşkil ederdi.
Modern bilim, deneylerin zaman içinde tekrarlanabilirliği ve gözlemlerin zaman bazında kaydedilmesi üzerine kurulu.

Zaman kavramı olmasaydı; fizikteki hareket yasalarını anlamak, kimyadaki tepkimeleri ölçmek ve biyolojideki yaşlanma süreçlerini incelemek de neredeyse imkânsız hale gelirdi.

Uzay araştırmaları ve astronomi, zamanın kesin ölçümleri olmadan tamamen anlamsız kalırdı. Bu da insanlığın bilimsel bilgiyi geliştirme kapasitesini büyük ölçüde sınırlar ve teknolojik ilerlemenin yavaşlamasına neden olurdu.

Ritüeller, bayramlar, doğum günleri, evlilik yıl dönümleri gibi olaylar, zamanın belirli bir döngüsüne göre kutlanıyor. Zaman algısının olmadığı bir dünyada, bu tür ritüeller ve kültürel etkinlikler, belki de anlamını yitirebilir ya da daha rastgele bir şekilde kutlanırdı.

Kültürel hafıza ve kimlik, zamanın belirli bir akışına dayandığından da bu akışın olmaması kimlik krizlerine yol açabilirdi.

Sonuca bakacak olursak zaman olmadan insanlık, düzenin yerine kaosu, netliğin yerine belirsizliği deneyimlemek zorunda kalabilirdi.

Belki de bu senaryo, insanlığın zaman kavramını geliştirmesinin ardındaki temel güdüyü açıklar: Yaşamın karmaşık yapısını anlamak ve düzenlemek için bir araç olarak zamanın varlığına ihtiyaç duyuyoruz…

Kaynak-Webtekno

Kaynaklar: National Library of Medicine, New Scientist, The Conversation

Bu post Zaman Kavramı Diye Bir Şey Olmasa Dünya Nasıl Bir Yer Olurdu?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

AKP kulislerinde konuşulanlara göre, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın yapılan ikili görüşmede “Yeni parti için fazla geç kalmayın” cümleleri ile rest çektiği Babacan, yeni bir medya oluşumu kurulması için talimat verdi. Buna göre, Erdoğan yönetimine muhalif olan bir diğer isim eski Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun gazetesi olarak kabul edilen Karar Gazetesi’ne dikkati çeken eski Bakan Babacan, bu kapsamda öncelikli olarak yeni bir gazete kurulmasını istedi. Güçlü bir gazete ve internet haber sitesi kurulmasını isteyen Babacan, daha sonra gerek duyulursa bu oluşuma televizyonun da ekleneceğini kurmaylarına bildirdi.

“ZAMAN” AYARLI KORU KARARI

Birgün’den Hüseyin Şimşek’in haberine göre, Babacan’ın Abdullah Gül ile görüştükten sonra böyle bir karara vardığı öne sürülürken yeni medya yapılanmasında olması muhtemel isimlerin de masaya yatırıldığı bildirildi. Edinilen bilgiye göre, FETÖ’nün yayın organı Zaman Gazetesi’nde aktif olarak görev yapan ve Babacan ile Gül’ün bu süreçte yakın çalışma ekibinde bulunan Fehmi Koru, bu oluşum içerisinde yer almayacak.

Yeni medya yapılanmasının AKP yönetimi ve “pelikancılar” tarafından bu yolla eleştirilmesini istemeyen Babacan’ın bu plandan Koru’yu da ayrıntılı olarak bilgilendirmediği öğrenildi. Babacan’ın bu yapılanma için “tartışmalardan uzak” bir kişiyi görevlendireceği ve ekibinde muhafazakârların yanı sıra liberal yazarların da olacağı konuşuluyor.

AKP medyasında yer alıp daha sonra muhalif kimliğe bürünen ve kişisel internet sitelerinden görüşlerini paylaşabilen bazı yazarların bu gazeteye transfer edilebileceği öne sürülüyor.

İddiaları sormak için ulaşılan Fehmi Koru ise, BirGün’e yaptığı değerlendirmede, yeni parti ve siyasi gelişmeler hakkında yorum yapamayacağını, yeni medya oluşumu konusunda ise bilgi sahibi olmadığını iddia etti..

Bu post BABACAN VE EKİBİNDEN MEDYA ATAĞI, KORU’YA VETO! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.