Ağustos ayında Kanarya Adaları’ndaki Two-Meter Twin Teleskobu, cismin çekirdeğinden Güneş’e doğru yaklaşık 6 kilometre uzunluğunda ince bir gaz ve toz akışı tespit etti.

Bu durum, alışılmışın aksine kuyruklunun kuyruğunun Güneş’ten uzağa değil, Güneş’e doğru yöneldiğini ortaya koydu.

Harvard Üniversitesi’nden Prof. Avi Loeb, Cuma günü yaptığı açıklamada bu anomaliye dikkat çekerek, “Güneş’e yönelen bir ‘anti-kuyruk’ mevcut. Bu durum iki soruyu gündeme getiriyor: Bu anti-kuyruğun doğası nedir ve neden kuyruklu yıldız uzmanları bu anomaliyi göz ardı ediyor?” ifadelerini kullandı.

HUBBLE DA AYNI GÖRÜNTÜYÜ KAYDETTİ…

Birkaç hafta önce Hubble Uzay Teleskobu da benzer bir olgu tespit etti. Temmuz sonunda çekilen görüntülerde, cismin Güneş yönünde uzanan, uzunluğu genişliğinin yaklaşık on katı olan bir parıltı görüldü.

Loeb, bu yapıyı “Güneş’e doğru yönelmiş bir jet geometrisi” olarak tanımladı ve “Böyle bir şeyi fark etmek, evdeki kedinizin alnından bir kuyruk çıktığını görmeye benzer bir şoktur” dedi.

Loeb’e göre hem Hubble hem de yer tabanlı gözlemler, malzemenin Güneş’e doğru hareket ettiğini gösteriyor. Bu da kuyruklu yıldızların kuyruklarını şekillendiren bilinen fizik yasalarıyla çelişiyor.

“YAPAY BİR NESNE OLABİLİR”

Profesör, 3I/ATLAS’ın bu sıra dışı davranışını açıklamak için iki olasılıktan söz ediyor:

1- Nesnenin, güneş ışığından az etkilenen büyük ve ağır parçacıklar püskürtmesi,

2- Ya da tamamen yeni bir gaz salımı mekanizmasının devrede olması.

Loeb, 3I/ATLAS’ın “tamamen doğal kökenli olmayabileceğini” öne sürüyor ve cismin “teknolojik bir nesnenin kuyruklu yıldız kılığına girmiş hali” olabileceğini belirterek, bunun bir tür “Truva Atı” olabileceğini dile getiriyor.

29 EKİM KRİTİK TARİH…

Bilim dünyası, 3I/ATLAS’ın 29 Ekim’de Güneş’e en yakın konuma ulaşacağı anı bekliyor. Loeb’e göre eğer gerçekten bir kuyruklu yıldızsa, bu yakın geçiş sırasında parçalanarak dağılacak.

NASA ise 3I/ATLAS’ın tamamen doğal bir kuyruklu yıldız olduğunu savunuyor. Ajans, 3 Ekim’de Mars yakınından geçerken çekilen görüntülerde cismin silindirik biçimli olduğunu ve yeşil bir parıltı yaydığını duyurdu…

Kaynak: NTV

Bu post EVRENİN DERİNLİKLERİNDEN GELİYOR, FİZİK KURALLARINA MEYDAN OKUYOR!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

1 Temmuz’da keşfedilen ve Güneş Sistemi dışından gelen yıldızlararası bir nesne olduğu teyit edilen bu gizemli cisim, çoğu bilim insanına göre bir kuyruklu yıldız.

Ancak tartışmalı iddialarıyla tanınan Harvard Üniversitesi’nden gökbilimci Avi Loeb ve çalışma arkadaşlarına göre bu cisim, gelişmiş ve “muhtemelen düşmanca yaklaşan” bir uzaylı medeniyetine ait bir tür gizli teknoloji olabilir.

Loeb’in bu cismi sıklıkla “uzay aracı filosu” diye adlandırması bilimkurgunun vazgeçilmez temalarından biri olan “Dünya’yı işgale hazırlanan uzaylılar” senaryosunu gündeme getirdi.

Aslında 3I/ATLAS’ın bir kuyruklu yıldız olduğu son dönemde büyük ölçüde kabul görmüş durumda.

Ancak Loeb’in yeni yayınladığı bir makalede cismin yörüngesinin doğal olamayacak kadar düzgün olduğunu ileri sürmesi, tartışmaları yeniden alevlendirdi.

“EN ESKİ KUYRUKLU YILDIZ”
İlk gözlemler, 3I/ATLAS’ın büyük bir kuyruklu yıldız olduğunu ve çevresinde buz, gaz ve tozdan oluşan 24 kilometre çapında bir koma (atmosfer benzeri yapı) bulunduğunu göstermişti.

Daha sonra yapay zeka destekli bir simülasyon, bu gökcisminin Güneş Sistemi’nden 3 milyar yıl daha yaşlı olabileceğini ortaya koymuştu. Bu çalışmalar onu şimdiye kadar gözlemlenen en yaşlı kuyruklu yıldız yapabilir.

Gizemli cisim aynı zamanda Güneş Sistemi’nde şimdiye kadar gözlemlenen en hızlı yıldızlararası ziyaretçi.

Astronomlar, ağustos ayında 3I/ATLAS’ı gözlemleyerek sıra dışı diğer özelliklerini de ortaya çıkarmıştı. Üstelik NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu’yla yapılan kısa gözlem, 3I/ATLAS’ın Dünya’yı ziyaret eden uzaylılara ait bir teknolojik araç olup olmadığı tartışmasını sona erdirebilecek nitelikteydi.

James Webb Uzay Teleskobu’nun gözlemi, 3I/ATLAS’ın komasının (kuyruklu yıldızdaki buzun Güneş’e yaklaşırken gaz haline dönüşmesiyle oluşan kuyruk) bileşimini detaylı şekilde ortaya koymuştu. Araştırma ekibi, 3I/ATLAS’ın Güneş yönüne doğru sıradışı gaz salımı yaptığını doğrulamıştı. Buna göre, koma ağırlıklı olarak karbondioksit içeriyor.

Araştırmanın baş yazarı Dr. Martin Cordiner, şu ifadeleri kullanıyor:

“3I/ATLAS, alışık olduğumuz kuyruklu yıldızlardan çok farklı. Öte yandan, normal kuyruklu yıldızlarla birçok spektral özelliği de ortak: buz, gaz ve toz içeriyor.”

LOEB VE EKİBİ NE İDDİA EDİYOR?
Öte yandan, Loeb ve ekibinin 16 Temmuz’da arXiv adlı ön baskı platformuna yüklenen makalede, bunun sıradan bir kuyruklu yıldız değil, potansiyel olarak gelişmiş bir uygarlık tarafından gönderilmiş bir casus araç olabileceği ileri sürülmüştü.

Makale doğrudan kanıt sunmasa da cismin “olağandışı özelliklerine” dikkat çekerek bu ihtimalin göz ardı edilmemesi gerektiğini savunuyordu.

Vanderbilt Üniversitesi’nden araştırmacı Oem Trivedi ile ortak yazdığı yeni bir makalede Loeb, 3I/ATLAS’ın güneş sistemi içlerine girerken izlediği yörüngenin, rastgele bir cisimden beklenmeyecek kadar düzenli olduğunu ifade etti.

İkilinin hesaplamasına göre cisim, gezegenlerin yörüngesel düzlemiyle büyük oranda hizalanmış durumda; bu durumun tesadüfen ortaya çıkma olasılığı yalnızca binde beş.

KARANLIK ORMAN HİPOTEZİ
Loeb, 3I/ATLAS’ın uzaylılara ait teknolojik bir eser olması durumunda bunun “karanlık orman hipotezine” işaret edebileceğini söylüyor.

Bu hipotez, evrende başka uygarlıklar varsa bile, onların kendilerini gizlediklerini ve sessiz kaldıklarını öne sürüyor. Loeb’e göre bu senaryo doğru çıkarsa, insanlık için tehlikeli sonuçlar doğurabilir ve savunma önlemlerinin alınması gerekebilir.

Ancak birçok gökbilimci bu iddialara karşı çıkıyor. Michigan Eyalet Üniversitesi’nden astronom Darryl Seligman, Livescience’a yaptığı açıklamada, cismin klasik kuyruklu yıldız belirtileri gösterdiğini dile getirerek, “Tüm veriler bunun başka bir yıldız sisteminden fırlatılmış sıradan bir kuyruklu yıldız olduğunu gösteriyor” dedi.

UZAYLILAR “BİZİ İLK KEZ ZİYARET ETMİYOR”
Avi Loeb, daha önce 2017’de keşfedilen ilk yıldızlararası cisim olan ‘Oumuamua’nın da uzaylılara ait bir araç olabileceğini iddia etmişti. Loeb ayrıca yıllar önce Pasifik Okyanusu’na düşen ateş topunun da bir uzaylı teknolojisine dair kalıntılar içerdiğini ileri sürmüştü. Galileo Projesi kapsamında okyanustan parçalar toplayan Loeb, çalışmaları sonucunda herhangi bir kanıt elde edememişti.

Loeb, kariyerinin büyük bölümünde kara delikler, karanlık madde ve ilk yıldızlara dair yüzlerce makaleye önderlik etti. Harvard Üniversitesi’nde Astrofizik Bölümü’nün yöneticiliğini yaptı.

Ancak 2017’de Güneş Sistemi’ne giren ‘Oumuamua, Loeb’in uzayda yaşam arayışına eğilmesine ve hatta bazı meslektaşlarına göre buna giderek takıntılı hale gelmesine neden oldu.

Loeb’in, 2017’de Güneş Sistemi’nden geçerken tespit edilen ve “keşfedilen ilk yıldızlararası nesne” unvanını alan Oumuamua’yla ilgili teorileri büyük yankı uyandırmıştı.

Astrofizikçi bu gizemli gök cisminin uzaylılara ait bir “ışık yelkenlisi”nden koptuğunu ve 25 ışık yılı uzaktaki Vega yıldızı yönünden, Güneş Sistemi’ne doğru savrulduğunu ileri sürmüştü.

Gökbilimci ışık yelkenlisini, kitabın tanıtımı için The Salon’a verdiği bir röportajda şöyle tanımlamıştı:

“Işık yelkenlisini rüzgar gücünden yararlanan bir yelkenli [uzay aracı] gibi düşünebilirsiniz. Rüzgar yelkenliyi iter. Işık yelkeni söz konusu olduğunda ise onu iten şey, yüzeyinden yansıyan ışıktır.”

Oumuamua uzun zaman önce Güneş Sistemi’ni terk ettiği için cisme yakından bakmak artık mümkün değil.

3I / ATLAS, MARS’A YAKLAŞIYOR
Astronomlar, şimdiye kadar gözlemlenen üçüncü yıldızlararası cisim olan 3I/ATLAS’ı daha iyi anlamak için verileri incelemeye devam ediyor. Olağanüstü hızlı bir yörüngeye sahip olan cisim, bu hafta Mars’ın yakınından geçecek.

Henüz hakem değerlendirmesinden geçmemiş bir çalışmada, uluslararası bir astronom ekibi, ziyaretçinin Mars’a yaklaşırken sıradışı maddeler saldığını tespit etti.

Avrupa’nın Çok Büyük Teleskopu’nun (VLT) Ultraviyole ve Görsel Echelle Spektrografı (UVES) ile toplanan verileri analiz eden araştırma, 3I/ATLAS’ın gaz plazmasında nikel ve demirin aşırı yüksek oranlarda bulunduğunu ortaya koydu.

Araştırmacılar, cismin alışılmadık doğasının astronomları şaşırtmaya devam ettiğini belirtiyor:

“Kuyruklu yıldızların gözlemlendiği uzaklıklarda sıcaklık, nikeli ve demiri içeren silikat, sülfür ve metalik parçacıkları buharlaştırmak için çok düşüktür. Bu nedenle kuyruklu yıldız koma’sında nikelin ve demirin bulunması son derece şaşırtıcı.”

Araştırmacılar, bunun iki olasılıktan kaynaklanabileceğini belirtiyor: ya cisim metal açısından zengin, ya da kimyasal anomaliler nedeniyle metal üretimi artmış durumda. Bu durum, daha önce gözlemlenen aşırı yüksek karbondioksit/oksijen oranıyla da uyumlu görünüyor.

Loeb ise bu yeni çalışmayla ilgili blog yazısında, NASA’nın Mars Reconnaissance Orbiter’ını kullanarak kuyruklu yıldıza daha yakından bakması gerektiğini vurguladı. Bu sayede cismin çapı hakkında daha kesin bir tahmin elde edilebilecek…

Kaynak: NTV

Bu post GİZEMLİ ZİYARETÇİ MARS’A DOĞRU İLERLİYOR… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Geçtiğimiz aylarda, Voyager 1’den beklenmedik bir şekilde garip veri akışları gelmeye başladı ve NASA’nın dikkatini çekti. Uzay aracı, beklenen bilimsel veriler yerine anlaşılmaz bilgiler gönderiyordu.

NASA’nın Jet Propulsion Laboratory (JPL) mühendisleri, uzay aracının veri akışının aniden kesilmesi üzerine sorunun kaynağını anlamak için yoğun çalışma yürüttü.

İlk belirlemelere göre Voyager 1’in Uçuş Veri Alt Sistemi (FDS) üzerindeki bir hafıza sorunu, normal bilgi akışını bozmuştu.

Mühendisler, sorunu tanımlamak için FDS’nin hafızasını yeniden kodlamak zorundaydılar. Yaptıkları analizler sonucunda, FDS’nin bir bölümünün hasar gördüğünü ve bu bölümdeki bilgilerin artık erişilemez olduğunu tespit ettiler.

Bunun üzerine Voyager 1’e yeni bir komut seti gönderilerek hasarlı bölgenin dışında kalan sağlam hafıza alanlarına erişim sağlandı. Komutun gönderilmesinin ardından, NASA mühendisleri iki gün boyunca Voyager 1’den yanıt bekledi.

Nihayet, Voyager 1’in sağlık durumunu gösteren verileri içeren sinyal Dünya’ya ulaştı. Yani uzay aracının hâlâ işlevsel olduğunu ve onarılan hafıza bölümlerinin doğru şekilde çalıştığını gösteriyordu.

Voyager 1’in uzaydaki görevine devam etmesine olanak tanıdı. Mühendisler şimdi, uzay aracının bilimsel veri toplama kapasitesini tam olarak restore etmek için çalışmalarına devam ediyor

Böylece yıldızlararası ortam hakkında daha fazla bilgi edinilmesine ve insanlığın uzaydaki varlığını sürdürmesine olanak sağlayacak…

Webtekno

Bu post NASA, 15 Milyar Mil Uzaktayken Bozulan Voyager-1’i Nasıl Onarabildi?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Voyager 1 gezegenimize okunabilir sistem verisi ve bilimsel veri gönderdiğinde takvimler 14 Kasım 2023’ü gösteriyordu. Bu tarihten itibaren Voyager 1’e komut gönderilebiliyordu ancak aracın geri bildirimleri anlaşılmaz durumda oluyordu.

Mart ayında ise NASA’nın JPL (Jet İtiş Laboratuvarı) ekibi Voyager 1’in sorununu çözmeyi başardı. Buna göre aracın uçuş veri sistemi (FDS) için kullanılan bir çipteki arızadan dolayı verilerin okunamaz hâle geldiği ortaya çıktı.

Normal şartlar altında FDS’de toplanan veriler ikili kodda tek bir veri paketi hâline dönüştürülerek gönderiliyordu. Çipteki arıza başladığından bu yana ise aracın gönderdiği veriler tekrar eden bir sıfırlar birler dizisi hâline gelmişti. Basitçe anlatmak gerekirse Voyager 1, kendisine verilen her komuta verdiği cevapta ya da iletmeye çalıştığı bilgide yalnızca “Eeeeeee” diyebiliyordu.

NASA’daki uzmanlar bu sorunu çözmek için FDS kodlarını çipin arızadan etkilenmeyen bir kısmına taşımayı başardı. 24,36 milyar kilometre mesafeden sorun çözülmüş oldu. 18 Nisan’da da kodun taşınması işlemi gerçekleştirildi. İlerleyen zamanlarda bilimsel verileri derleyen kodun da taşınmasıyla birlikte Voyager 1’in bilimsel veri de göndermeye başlaması bekleniyor…
,
Webtekno

Bu post 24 MİLYAR KİLOMETRE UZAKLIKTAKİ VOYAGER-1 İLE AYLAR SONRA YENİDEN İLETİŞİM SAĞLANDI… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

5 Eylül 1977’den bu yana düzenli komutları almak ve Dünya’ya veri iletmek için Derin Uzay Ağı ile iletişim kurmaya devam eden Voyager 1, Jüpiter ve Satürn’ü ziyaret ederek bu gezegenlere ait uyduların detaylı fotoğraflarını elde eden ilk sonda olmuştu.

Dünya’dan en uzakta bulunan insan yapımı nesne olan Voyager 1 hakkında NASA gündeme bomba gibi düşen bir açıklamada bulundu. 15 Aralık 2023 tarihinde NASA’dan yapılan bilgilendirmede Voyager 1 sondasından sinyal alımı yapılamadığı belirtildi.

NASA tarafından içine dünya milletlerinin her dilinden ses kayıtları konulan, kainattaki yerimizi iyi kötü işaret eden bilgileri de aktardılar. Ünlü fizik ve kozmografya uzmanı Stephen Hawking her ne kadar karşı çıksa da NASA bu uygulamanın amacını “insan dışı varlıklarla olası bir temas halinde bu kayıtların onlara ulaştırılması” olarak gösterilmişti.

Ardan Zentürk, Youtube kanalında ülke gündeminde yeteri kadar yer bulmayan Voyager 1 sondasındaki son gelişmeleri konu edinen bir video paylaştı. Ülkemizdeki gündem enflasyonundan fırsat bulup gözümüzü uzaya çevirmenin ufuk açıcı olduğunu belirterek sözlerine giriş yapan Zentürk, Voyager 1’de yaşananların bir sinyal kesintisinden çok daha fazlasına işaret ettiğini bildirerek konu hakkında dikkat çekici bilgi ve yorumları takipçileriyle paylaştı.

“BAŞKA BİR MEDENİYETLE Mİ BULUŞTU”

Voyager 1, Ekim – Kasım 2023 itibariyle düzenli olarak geçtiği bilgileri, sinyalleri falan bozulmaya başladı, kesildi. Önce bir müddet sessizlik yaşandı. Sonrasında olmadık bir kod gelmeye başladı. Uzmanların söylediğine göre hem sinyal sesi değişti -50 yıllık sinyal sesi değişti- hem de gelen kodlar sadece 0101 üzerinden farklı bir boyutta geldi. İşte bu gelişme “Güneş Sistemi’nin dışında yolculuğuna devam ederken bizim bilmediğimiz bir başka medeniyetle mi buluştu” ve “O medeniyet bu aracın sinyalizasyon sistemini kullanarak bize bir tür mesaj mı veriyor?” diye ciddi bir soru işareti doğurdu.

Buradan oraya bir sinyal gönderiyorsun 22,5 gün sürüyor gitmesi, ışık hızıyla 22,5 gün sürüyor. E o sana cevap verirse bir 22,5 günde o; yani 45 günlük periyotlar içinde bir tamir sistemi oluşturulmaya çalışıldı. 24 milyar kilometre Işık hızıyla bile 22,5 günde gidilebilecek bir süre. Öyle kolay bir süre değil. Gerçi Amerikalılar yeni bir Voyager hazırlıyorlar, iki misli süratte olacakmış. Yani 100 yıl sonra hiç ummadığımız bir yerlere gidecek bir alet daha hazırlıyorlarmış.

Sonra yapılan açıklama enteresan şimdi sıkı durun: NASA diyor ki Voyager 1, 50 yıl öncesinin koşullarında üretilmiş küçük ama hala çalışma kabiliyeti sergileyen bilgisayara sahip. Bunlardan biri uçuş bilgi alt sistemi adıyla adlandırılıyor. Bu bilgisayar yolculuk boyunca toplanan tüm bilgilerin depolandığı, analizlerden sonra da dünyaya ulaşmasında ana unsur olarak kullanılan bilgisayar.

Daha önce Voyager 1’i hazırlayan ekibin başındaki şahıs şöyle demişti “Biz 50 yıl önce bu aracı yaparken onun içine koyduğumuz bilgisayarlar bugün arabalarımızın uzaktan kumanda sisteminden daha geri ve daha küçük kapasiteli bir bilgisayar” dedi. Doğru 50 yıl önce yani bugün cep telefonlarımızdan binlerce kez küçük bir bilgisayardan bahsediyoruz uzayda giden. Yani şu anda bizim kullandığımız cep telefonları Voyager 1’deki bilgisayar sisteminin çok daha üstünde, çok üstünde ama öyle böyle değil.

Zaten başarı öyküsü de buradan kaynaklanıyor. Amerikalılar “Biz bunun böyle bu kadar süreceğini tahmin etmiyorduk” diyorlari açıkça söylüyorlar. Çünkü koydukları lityum bataryalar yani güneş sistemi yani güneş enerjisiyle şarj edilmesi gereken parçalar oluşturuyor falan buna rağmen çalışmaya devam ediyor.

3 Mart’tan sonra yapılan çalışmalarda meğersem, meğer değil tabii vardır da biz yeni yeni öğreniyoruz NASA’nın Derin Uzay Birimi var. NASA’nın, Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi’nin Derin Uzay Birimi… Bu birim adı üstünde güneş sistemi dışındaki sistemlerle bağlantılı çalışmaları yürüten birim ve onun da bir teknik kadrosu var. Voyager 1 ve Voyager 2, bu birime bağlı. Çünkü süreç devam ederken, oradan sinyaller gelirken, o sinyaller uzaklaştıkça buradaki anten sistemlerinin yenilenmesi lazım.

Dünyadaki bu işlerle uğraşan bir birim. Onun, adı açıklanmayan teknik bir elemanı bu uçuş bilgisi, alt uçuş bilgi alt sisteminde bir bölümde farklı bir hareketlilik görüyor. Oraya yükleniyor. Oraya odaklanıyor. Oradaki “dürtü kodu” diye adlandırılan kodun çözümlenmesini sağlıyor. Bir dürtü koduyla bir sistem kendine gelir gibi oluyor ve ondan sonra data haberleşmesi başlıyor. Şimdi buraya kadar tamam. Ama açıklama şu: diyor ki NASA, “Sistem kendi kodunu üretmiş”.

“HİÇ KİMSE İNANMADI”

Şimdi bilgisayar teknolojilerine çok uzak olan bir insanın bile inanamayacağı bir şey. Çünkü oraya biz bir yapay zeka koymadık ki… 50 yıl önce yapay zekamı vardı? Dünyanın en basit küçük bilgisayarlarından birini koyduk. Nasıl oluyor da yapay zeka taşımayan son derece basit bir bilgisayar durup dururken kod üretiyor? İşte bu inandırıcı değil. Buna sistemlerle ilgili hiç kimse inanmadı. O kodu nasıl üretti orası? O sistem orada o kodu nasıl üretti veyahut o kod -hani şimdi çözüldüğü söylenen kod- o sisteme nasıl girdi?…

Yeniçağ

Bu post VOYAGER-1 YILDIZLAR ARASI YOLCULUĞUNDA BAŞKA BİR UYGARLIKLA MI BULUŞTU?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Kara delik olarak isimlendirilen kozmik cisim, bir fotoğrafta görebileceğimizden çok daha büyük gizemleri bünyesinde barındırıyor ve her yeni araştırma ile konu giderek daha ilginç bir hale geliyordu.

Christopher Nolan’ın 2014 yapımı Interstellar(Yıldızlararası) filminde karakterimiz, bir kara deliğin içine girer ve zaman yavaşlaması dışında çok da büyük olaylar yaşamaz. Elbette, bu bir film olduğu için başrolü bir anda yok edemezsiniz, ancak gerçekten bir kara deliğin içine girdiğiniz zaman, gerçek başrolün kozmik evren olduğunu görme ihtimaliniz çok daha fazla. Bir kara delik içine girildiğinde ne oluyor sorusunun yanıtını Business Insider internet sitesinde yayınlanan makale ışığında inceledik.

Mutlak yok oluş..

Heyecan kaçıran bir spoiler gibi görünse bile baştan söylemek gerekiyor ki; bir insan, bir kara deliğin içine girdiği hatta yaklaştığı zaman bile ölecektir. Ancak bu ölüm, düşündüğümüzden daha büyük bir ölüm. Zira ardında kendisine dair en ufak bir iz, atom parçacığı bile kalmayacaktır.

Bilim insanlarına göre galaksimizde yaklaşık 100 milyon kara delik var. Tüm bu kara delikler farklı boyutlara sahip. Bu noktada en dikkat çekici olan; bir kara delik ne kadar küçük ise o kadar ölümcüldür bulgusu. Bu detay, bugüne kadar alışık olduğumuz yargılardan çok daha farklı bir durumu bize gösteriyor.

Küçük kara deliklerin bu kadar tehlikeli olmalarının nedeni, yörünge ile olay ufku arasındaki mesafelerinin az olmasından kaynaklanıyor. Olay ufku, yani kara deliğe adına veren o karanlık nokta, mutlak kütle çekimini oluşturuyor ve yayılan bu çekim etkisi, olay ufkundan uzaklaştıkça azalıyor. Küçük bir kara delikte ise çekimin azalmasına yetecek kadar geniş bir alan bulunmuyor.

Dünya’ya en yakın kara delikte durumlar nasıl?

Gerçekten bir gün içine girebileceğimiz kadar gezegenimize yakın olan bir kara delik var ve V4641 Sgr olarak isimlendiriliyor. Eğer başarırsanız, Dünya’dan Yay Takımyıldızı tarafına doğru bin 600 ile 24 bin ışık yılı mesafe ilerleyerek bize en yakın kara deliğe ulaşabilirsiniz.

Mesafe konusunda bu kadar geniş bir çerçeve çizilmesinin en büyük nedeni, kara deliklerin çıplak gözlerle görünmüyor oluşu. Yani orada bir güç var, ancak onu görebilmemizin tek nedeni kütle çekimi ile etrafına topladığı diğer kozmik cisimler.

Bir mağarada duvara dönüp girişindeki insanların gölgesini görmek, orada birilerinin olduğu anlamak gibi… Doğrudan bir kanıtınız yok, ancak etkisi (yani gölgesi) sayesinde varlığından emin oluyorsunuz. Bu durum, hem kara deliği bulmayı hem de mesafe ölçmeyi oldukça zor kılıyor.

Küçük ama güçlü kara delikler..

Şans mı, şanssızlık mı bilinmez ama Dünyamıza en yakın kara delik olan V4641 Sgr, küçük yani tehlikeli bir kara delik. Kütlesi bildiğimiz Güneş’ten yaklaşık üç kat daha fazla. Ancak bu kadar yoğun bir kütle yaklaşık 6,5 kilometre kadar dar bir alana sıkışmış durumda.

Küçük kara deliklerin bu kadar güçlü olmasının nedeni; her kütlenin belirli bir çekim gücü olmasıdır. Çok geniş bir alana yayılmış belirli bir kütle çekim gücü bazen hissedilmez bile olabilir. Ancak dar bir alanda yoğun bir kütle çekim gücü, gerçek anlamda ölümcüldür.

Üstelik bu ölümcül olma durumu yalnızca insanlar için değil, tüm evren için geçerlidir. Küçük bir kara deliğin sahip olduğu yoğun çekim gücü etrafındaki tüm cisimleri, gezegenleri, hatta ışığı bile çekecek kadar güçlüdür.

Büyük kara deliklere daha rahat yaklaşabiliriz..

Dünyamıza yakın ve bir o kadar da tehlikeli olan küçük kara delik V4641 Sgr gibi, bize uzak ve bir o kadar da büyük başka bir kara delik olduğu düşünülüyor. Bu büyük kara delik Güneş’ten 4.3 milyon kat daha büyük ve bize uzaklığı yaklaşık 25 bin ışık yılı.

Düşünmesi bile korkutucu olan bu görüntü, aslında hiç de tehlikeli değil. Çünkü çekim merkezi çok geniş olduğu için kütle çekim gücü azalıyor. Bu nedenle tıpkı Ay ve Dünya arasında olduğu gibi, o kara delik ve çevresindeki diğer cisimler arasında dengeli bir ilişki ortaya çıkıyor.

Bir gün insanlık uzayda bu kadar uzak mesafeler katedebilirse, söz konusu büyük kara deliğe rahatça yaklaşabiliriz. Elbette, içine girince yaşanacaklar aynı olacaktır. Ancak bazı ışık bükülmeleri dışında cisimlerin hissedeceği kütle çekim gücü o kadar yoğun olmayacaktır

Kara deliğin benzersiz ışık oyunları..

Peki bu kara deliklerin hiç mi güzel bir yanı yok? Elbette var; ölmeden önce kara deliğin içinde göreceğiniz tahmin edilen ışık oyunları, inanılmaz bir görsel şölen sunabilirler. Bu ışık oyunlarına günlük hayattan bir örnek olarak genelde Windows Media Player’da müzik çalarken görünen saykodelik arka plan görsellerine benzetmesi yapılıyor.

Saykodelik ışık oyunlarının nedeni daha önce bahsettiğimiz, kara deliklerin sahip olduğu kütle çekim gücü. Sahip oldukları yoğun kütle çekim gücü sayesinde ışığı bile çekebilen kara delikler, çektikleri ışığı bir anda yutmuyorlar. Bu nedenle ışık huzmesi, kara deliğin yörüngesinden yok olacağı olay ufkuna ilerleyene dek eğiliyor, bükülüyor ve heyecan verici görünümlere ulaşıyor.

Kara delik makarnası: “Spagettifikasyon”

Uzak Doğu Asya bölgesinde usta aşçıların “noodle” olarak isimlendirilen spagetti türü makarnaya benzer yemeği, elle nasıl hazırladıklarını görmüş olabilirsiniz. Büyük bir hamur topu, uzun uğraşlar ve emek sonucu incecik makarnalara dönüşür. Bir kara delik de çevresindeki cisimlere tam olarak bunu yapıyor.

Kara deliklerin kütle çekim gücü bir anda ne var ne yoksa yutmuyor. Tıpkı bir aşçının hamuru makarnaya dönüştürmesi gibi yörüngesine giren cismi yavaş yavaş sündürerek, bir spagettiye dönüştürüyor. Kara deliğin ışığa ve diğer cisimlere uyguladığı bu ağır çekim gücü, bilim insanları tarafından “spagettifikasyon” olarak isimlendiriliyor.

SONUÇ: Bir kara delik içine girildiğinde ne oluyor?

Bir kara deliğin içine girdiğiniz zaman direkt olarak öleceğinizi ve geride hiçbir iz bırakmadan mutlak bir şekilde yok olacağınızı anlatmıştık. Ölüm nedeni, kara deliğin içine girip kaybolmak değil, spagetti olmak.

Özellikle yoğun kütle çekim gücüne sahip küçük bir kara deliğin içine girdiğiniz zaman, başınız önde ayaklarınız geride gireceğinizi düşünürsek, kara deliğin çekim gücü sizi sündürmeye başlıyor.

Yavaş yavaş bildiğimiz şekliniz bozuluyor, bir spagettiye dönüşene kadar kara deliğin çekim gücüne maruz kalıyorsunuz ve sonunda atomlarınıza kadar ayrılarak olay ufkunun içinde yok oluyorsunuz.

Kimsenin yaşamasını dilemediğimiz bu ölüm şekli ile ilgili diğer bir soru işareti de; yavaş mı yoksa hızlı mı olacağı… Bir kara deliğe yaklaştıkça zamanın yavaşladığı biliniyor. Kara deliğe yakın olan kişi fark etmese de örneğin Dünya’da olan bir kişi için zaman daha hızlı akıyor.

Sizi Dünya’dan izleyen biri için bu ölümün yavaş görüneceği kesin. Ancak sizin için belki de ölçemeyeceğimiz kadar kısa sürede gerçekleşecek. Siz bir anda spagettiye dönüşürken, Dünya’da belki de yüzlerce yıl geçmiş olacak.

Kara delik sonrasında ne var?

İşte, bu tam bir muamma. Bilim insanlarına göre bildiğimiz fizik kuralları kara delik sonrası için geçerli değil. Yani, spagettize olarak atomlarınıza ayrıldıktan ve kara deliğin içinde kaybolduktan sonra ne olduğu kesin olarak bilinen bir gerçek değil.

Konu ile ilgili araştırmalar yapılıyor, laboratuvarlarda küçük çaplı kara delikler bile oluşturuluyor ancak kesin bir sonuç elde edilmiş değil. Çünkü insanlık yalnızca bu evreni biliyor. Kara delik ile bildiğimiz evrenden çıkan bir cisme ne olduğunu şu an için bilmemiz olanaksız gibi görünüyor.

Bilim kurgu hayranlarını olduğu kadar bilim dünyasını da heyecanlandıran kara delik konusu, yapılan tüm araştırmalara rağmen hala gizemini koruyor. Bildiğimiz evrenin en ölümcül kozmik cisimleri olan kara delikler, gizemini koruduğu sürece heyecan yaratmaya devam edecek..

Bu post BİR KARA DELİK İÇİNE GİRİLDİĞİNDE NELER OLUYOR?.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.