Söz konusu paylaşımda NASA’ya ait olduğu iddia edilen, “Project Anchor” adlı gizli bir belgeden bahsediliyor. Kasım 2024’te sızdırıldığı öne sürülen bu belgede, 89 milyar dolarlık bir bütçeden ve yerçekiminin kaybolması sonucu 40 ila 60 milyon kişinin hayatını kaybedebileceğinden söz ediliyor. Video Instagram’da yaklaşık 62 bin beğeni alırken, 268 bin kez paylaşıldı. Hesap daha sonra erişime kapatıldı.

İddiada dikkat çeken bir diğer unsur ise tarihin özellikle seçilmiş olması. 12 Ağustos 2026, Kuzey Kutbu’ndan İspanya’ya kadar geniş bir alanda izlenebilecek tam Güneş tutulmasının gerçekleşeceği gün.

Uzmanlara göre tutulmaların kıyamet senaryolarıyla ilişkilendirilmesi yeni değil; ancak bu tür tarihler, söylentilerin daha hızlı yayılması için sıkça kullanılıyor.

Paylaşımda, yerçekiminin kaybolduğu ilk iki saniyede insanların ve hayvanların havalanmaya başlayacağı, 3 ila 4 saniye içinde 15-20 metre yüksekliğe çıkacağı, ardından 7 saniyede yerçekiminin geri gelerek her şeyin yere çakılacağı iddia ediliyor.

BİLİM NE DİYOR?

Ancak bu anlatım, temel fizik yasalarıyla açıkça çelişiyor. Doğrulama sitesi Snopes’un aktardığına göre, yerçekimi ortadan kalksa bile, insanların durdukları yerden onlarca metre yükselmesi mümkün değil; bunun için ek bir kuvvet gerekiyor.

Paylaşımda yerçekiminin kaybolmasının ardındaki neden olarak gösterilen şey ise daha da dikkat çekici: “Yıllar öncesinden tahmin edilen, iki kara delikten yayılacak yerçekimsel dalgaların kesişmesi.”

Bilim insanları bu iddianın bütünüyle yanlış olduğunu vurguluyor. Zira yerçekimsel dalgalar son derece zayıf etkiler yaratıyor ve ancak insanlık tarihinin en hassas ölçüm cihazlarıyla tespit edilebiliyor. Üstelik bu dalgalar, çarpışmanın yalnızca son anlarında gözlemlenebiliyor; yıllar öncesinden kesin olarak tahmin edilmeleri mümkün değil.

Ayrıca NASA bu alanda doğrudan çalışma yürütmüyor; gözlemler LIGO-Virgo-KAGRA projelerindeki işbirliğiyle yapılıyor.

YERÇEKİMİ DURUR MU?

Peki Dünya’nın yerçekimi gerçekten durabilir mi?

Uzmanlara göre bunun tek yolu, gezegenin kütlesini kaybetmesi. Çekirdek, manto ve kabuğun yok olmasıyla sonuçlanacak böyle bir durumda ise ortada zaten bir “Dünya” kalmayabilir.

Kütlesi olan her cisim, kaçınılmaz olarak bir yerçekimi alanı üretiyor; bunu geçici olarak kapatacak fiziksel mekanizma yok…

Kaynak: NTV

Bu post 12 AĞUSTOS’TA YERÇEKİMİ 7 SANİYELİĞİNE DURACAK İDDİASI!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

NBC News’in haberine göre, Amerikan Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA) verilerini inceleyen Harvard Üniversitesi’nden astrofizikçi Avi Loeb, bu olağan dışı hızlanmaya, gök cisminden çıkan gazın neden olabileceğini ifade etti.

ALMA Gözlemevinin verilerinin, kuyruklu yıldızın daha önce hesaplanan yol haritasından saptığını gösterdiğini belirten Loeb, hesaplamalarına göre 3I/Atlas’ın kütlesinin yaklaşık altıda birinin buharlaşmış olabileceğini ve bundan kaynaklı geri tepmenin bir itiş gücü sağlayabileceğini kaydetti.

Loeb, kuyruklu yıldızın bir veya iki hafta içerisinde Güneş’in arkasında kalacağını aktararak elde edilecek görüntülerde, devasa bir gaz bulutu ve “son derece parlak” bir kuyruklu yıldız kuyruğu görülebileceğini ifade etti.

Temmuz ayında keşfedilen 3I/Atlas’ın, Dünya’ya veya komşu gezegenlere herhangi bir tehdit oluşturmadığı belirtilirken aralıkta Dünya’ya en yakın geçişini yaparak 269 milyon kilometre mesafeden geçeceği tahmin ediliyor.

3I/ATLAS (C/2025 N1), 1 Temmuz 2025’te Hawaii’deki ATLAS teleskop sistemi tarafından keşfedildi. Bu cisim, ʻOumuamua (2017) ve 2I/Borisov’dan (2019) sonra Güneş Sistemi’ne dışarıdan gelen üçüncü ziyaretçi oldu.

Astronomi dergisi Sky & Telescope’a göre, 3I/ATLAS’ın yörüngesi ekliptiğe 175 derece eğimli, yani Güneş Sistemi düzlemine oldukça yakın.

Harvard’lı bilim insanı Loeb, 3I/ATLAS’ın kütleçekim dışı ivmelenme gösterdiğini, bunun da nesneye ek bir kuvvetin etki ettiğini düşündürdüğünü savunuyor…

Kaynak: NTV

Bu post NASA VERİLERİ ŞAŞIRTIYOR, 3I/ATLAS, YERÇEKİMİ ETKİSİ OLMADAN HIZLANIYOR!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Güneş sistemimizde deprem oluşması için gereken kriterlere sahip birçok gök cismi olduğunu hesaba katarsak, aslında sorunun cevabını da vermiş olabiliriz. Ancak önemli olan uzay, tek başına bir deprem oluşması için yeterli özelliklere sahip mi? İşte bu sorunun cevabı biraz muallak.
Deprem, bir gezegenin ya da gökcisminin kabuğunda yaşanan ani enerji boşalımı sonucu oluşan sismik dalgalardır.

Dünya’da depremler, genellikle tektonik plakaların hareketleri, volkanik aktiviteler veya yer altındaki basınç değişiklikleri nedeniyle gerçekleşiyor. Ancak uzayda, yani Dünya’nın atmosferi dışında tektonik plakalar olmadığı için Dünya tipi depremlerin gerçekleşmesi söz konusu değil.

Tabii bu, bazı gök cisimlerinin farklı sebeplerle sismik hareketlerin oluşmayacağı anlamına gelmiyor.

Peki bu sismik olaylar nasıl gerçekleşir?…

Farklı gök cisimlerinde deprem benzeri olaylara sebep olan bazı mekanizmalar var. Bunlardan birisi de Ay’da yaşanan depremlerdir. ⁠NASA’nın Apollo görevleri sırasında Ay’a yerleştirilen sismometreler, Ay’da dört farklı türde sismik aktivite tespit etmişti.

Bunlar, Ay’ın iç kısmında Dünya’nın yerçekimsel çekimi sebebiyle, küçük gök taşlarının sık sık yüzeye çarpması ve sismik dalga oluşumuyla, gündüz ve gece arasındaki sıcaklık farkı, yüzeyin genleşmesi, büzülmesiyle oluşan ve Ay kabuğunun içindeki gerilimlerden meydana gelen titreşimlerdir.

Dünya’daki depremler birkaç saniye veya dakika sürerken Ay depremleri saatlerce sürebilir.

Çünkü Ay’da su ve atmosfer olmadığı için sismik dalgalar sönümlenemez. Dolayısıyla uzayda deprem olur mu sorusuna “hayır” diyebilsek de gök cisimleri için bunu söyleyemiyoruz. Ay’ın dışında NASA, Mars’ta da bir deprem tespit etmişti. InSight sondası, Mars’ta sismik aktiviteleri ölçmek için özel olarak tasarlanmıştı ve yüzlerce Mars depremi tespit edilmişti.

Mars’taki depremler, Dünya’daki gibi tektonik plakalar nedeniyle değil; gezegenin iç kısmındaki soğuma ve büzülmesiyle oluşuyor. Aynı zamanda volkanik aktivitelerin veya yüzeyin altında kırılmaların da Mars depremlerine katkıda bulunduğu düşünülüyor.

Diğer gezegenlerde durum ne?…

Venüs, aşırı sıcaklığı ve volkanik yapısı nedeniyle sismik olaylar yaşayabilir. Jüpiter’in iç kısmında büyük miktarda sıvı su olduğu için gelgit kuvvetleri nedeniyle kabuğunda hareketler olabilir. Satürn’ün buz kabuğunun altında bir okyanus bulunduğundan kabukta hareketlenmeler ve “buz depremleri” yaşanabilir.

Tabii ki bunlar, henüz tespit edilmese de bir tahmin ve öngörüden ibaret.

Sonuç olarak uzayda deprem olabilir mi?…

Başta da belirttiğimiz gibi, uzay boşluğunda deprem olmaz çünkü uzayda fiziksel bir yüzey veya kayaç katmanı yok. Ancak gök cisimlerinde çeşitli nedenlerle sismik olaylar meydana gelebilir. Yerçekimsel etkiler, volkanik aktiviteler, göktaşı çarpma olayları ve gezegenin içsel büzülmesi gibi oluşumlar yaşanabilir.

Yani, Dünya’daki gibi levha tektoniğine bağlı depremler yalnızca Dünya’da olur, ancak benzer olaylar Ay, Mars ve diğer gök cisimlerinde de meydana gelebilir…

Kaynak-Webtekno

Bu post Depremler Uzayda da Meydana Gelebilir mi?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Peki bunun sebebi nedir? Kara delikler, neden dışarıdan yanıyor izlenimi verir?

Gelin, açıklayalım. Öncelikle kara deliklerin ne olduğuyla başlayalım.

Kara delikler, aslında tam bir delik değildir. Onlar, yer çekiminin oldukça güçlü olduğu ve ışığın bile kaçamadığı alanlardır. Herhangi bir nesne kara deliğe yaklaştığında, deliğin içine çekilir ve kaybolur.

Ayrıca kara delikler, çeşitli boyutlarda olabilir ve Güneş’in kütlesinin milyonlarca veya milyarlarca katı olabilen süper kütleli kara delikler, kozmosun devleri olarak isimlendirilir.

Onlar, yüksek miktarlarda enerji yayan parlak kuasarlar hâline gelirler. Yine süper kütleli kara deliklerin etrafındaki birikim diskleri, neredeyse sonsuz bir parlamaya sahiptir. Fakat ışık, kara deliğin kendisinden değil, birikim diskinden gelir.

Peki birikim diski tam olarak nedir?…

Gezegenler, yıldızlar veya herhangi bir madde herhangi bir kara deliğe yaklaştığında, birikim diski ismi verilen bir şey oluşur. Bu, kara deliğin etrafında dönen ve aşırı ısınmış bir kozmik trafik sıkışıklığı gibidir.

Birikme diskindeki madde, kara deliğe yaklaştıkça inanılmaz derecede ısınır ve enerji yayar. Bu yoğun ısı da morötesi ışık, görünür ışık ve parlak X ışınları üretir. Bu sebeple kara deliklerin etrafındaki ateşli gösteri aslında kara deliğin kendisinden değil, bu dönen diskten kaynaklanır.

Diskteki bu madde, kara deliğe yaklaştıkça inanması güç hızlara ve sıcaklıklara ulaşır. Öyle ki bu sıcaklık, Güneş’in yüzeyinin sahip olduğundan daha fazladır. Yani bu ateşli küre, parlak bir parıltı yayar ve kara deliğin sanki yanıyormuş gibi gözükmesine sebep olur. Özetle kara deliklerin bu görüntüsünün arkasında, birikme diskleri vardır…

Webtekno

Kaynaklar: Science ABC, NASA Science

Bu post Karanlık Olmaları Gereken Kara Delikler Neden Sanki Alev Alev Yanıyormuş Gibi Görünür?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Her gezegenin çekim gücü kütlesine, yoğunluğuna ve büyüklüğüne göre zıplama yüksekliğimiz değişiyor. Gezegenler arası zıplama turuna çıkıyoruz.

Önce Dünya’yla başlayalım. Dünya’da ortalama olarak 50 cm kadar yükseğe zıplayabiliriz. Yer çekimi ivmesi burada 9,8 m/s² yani kuvvetli bir çekimle yeryüzüne geri çekiliriz.

Fakat bu kuvvet, başka gezegenlerde bizimle aynı etkiyi göstermiyor. Mars’ta, Ay’da ya da Jüpiter’de durum tamamen farklı!

Ay’da uçmaya hazır mısınız?…

Ay yüzeyinde zıpladığınızda, Dünya’dakinden altı kat daha yükseğe çıkabilirsiniz. Ay’daki yer çekimi ivmesi yaklaşık 1,62 m/s², bu da 3,6 metreye kadar yükselmenize olanak tanıyor. Apollo astronotlarının Ay’da âdeta dans eder gibi görünmesinin sebebi de bu düşük çekim gücüydü.

Mars’ta zıplamak da fena olmazdı.

Mars, Dünya’nın yer çekiminin yaklaşık üçte birine sahip. (3,71 m/s²) Bu, 1,5 metreye kadar yükseğe zıplayabileceğiniz anlamına geliyor.

Kızıl Gezegen’de, Dünya’dakinden biraz daha yükseğe çıkabilir ama Ay’daki gibi “uçma” hissine kapılmazsınız. Mars yüzeyindeki ağırlığınız da Dünya’dakinden daha düşük olacağı için orada hareket etmek daha kolay olurdu.

Ancak bir de Jüpiter var ki orada zıplamak neredeyse imkânsız! Dev gaz gezegen Jüpiter’in yer çekimi ivmesi 24,79 m/s² ile Dünya’nın iki katından fazla.

Burada zıplamaya çalışsanız bile en fazla 20 santim yükselebilirsiniz. Yani Jüpiter’de ağırlığınızın altında ezilir, yere bağlı kalırsınız.

Satürn, Uranüs ve Neptün’de durum nasıl olurdu?
Satürn, Uranüs ve Neptün de Jüpiter gibi dev gaz gezegenler ve güçlü yer çekimlerine sahip. Satürn’de zıplamanız Jüpiter’deki kadar sınırlı olmasa da en fazla 50-60 cm kadar yükselebilirsiniz.

Uranüs ve Neptün’de biraz daha rahat bir zıplayış yaparak yarım metre kadar yükselmek mümkün olabilir…

Kaynaklar: Cosmos : Uzayın İnfografik Kitabı, Space, Sky at Night Magazine

Bu post Diğer Gezegenlerde ve Ay’da Zıplasak Ne Kadar Yükseliriz?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İşte bunlardan birisi de motorsuz çalışan çeşmelerdi. Sahi, antik çeşmeler motor olmadan nasıl çalışıyordu?

Antik çağlarda kullanılan en yaygın yöntem, suyun doğal akışını kullanarak yerçekimini avantaja çevirmekti.

Bu tekniğe “sifon” tekniği de deniyor. Sifonlar, eğimli arazide suyu, boru veya kanal aracılığıyla bir noktadan bir başka noktaya taşıyan sistemlerdi. Bu yöntem sayesinde su, bir kaynaktan çeşmelere, hamamlara veya su depolarına aktarılarak enerji harcamadan su hareket ettiriliyordu.

Roma İmparatorluğu, bilindiği üzere dünyada mühendislik konusunda ileri bilgiye sahip bir uygarlıktı. Roma’daki mühendisler, suyu taşımak için de elbette bir sistem geliştirdi: Akvedük sistemi.

Bu sistem ile su, geniş taş ve tuğla borularla uzun mesafelere taşınabiliyordu.

Sistem, yerçekimi ile çalışıyordu ve suyun devamlı olarak akışı sağlanıyordu. Böylelikle Roma’nın her yerinde su ihtiyacı da karşılanmış oluyordu. Akvedükler, su taşınırken sızmasını engelleyecek şekilde dikkatli bir şekilde inşa ediliyordu.

Yalnızca fonksiyonel değil, görsel olarak da harika izler bırakan bu yapılar, başka uygarlıklara da ilham vermişti. Bunlardan birisi de Osmanlı Devleti’ydi. Özellikle İstanbul’da su yolları ve çeşmeler oldukça yaygındı.

Roma mühendislerinin izlediği yolları izleyen Osmanlı mühendisleri, bu sistemi daha da geliştirerek etkin bir şekilde şehrin her bir tarafında da kullanmayı başarmıştır…

Webtekno

Bu post Binlerce Yıl Önce Yapılmış Antik Çeşmeler Herhangi Bir Motor Sistemi Olmadan Nasıl Çalışıyordu?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Devasa bir yer çekimi kuvveti ile Dünya’nın her şeyi kendine çektiğini düşününce uzay araçlarının bu kuvvetin etkisinden kurtulup uzaya ulaşabilmesi için de çok büyük bir itiş gücüne ihtiyaçları var.

İşte tam bu noktada da devreye roketler giriyor. Roketler, kimyasal enerjiyi kinetik enerjiye dönüştürerek muazzam bir hızla itme gücü sağlıyorlar.

Dünya’dan kaçmak için 25 bin mil veya 40 bin km hızla gitmek gerektiği için de bu itme gücü ortaya çıkıyor ve roketler, yer çekimini yenerek gerekli kaçış hızını sunuyor.

Roketlerin bu denli güçlü olmasının sebeplerinden biri de kullanılan yakıtlar.

Roketlerde katı, sıvı ya da hibrit gibi farklı yakıt türleri kullanılıyor ve hepsinin de farklı avantajları var. Yakıtlar, roket motorunda yüksek bir basınçla yanıyorlar ve yanma sonucunda ortaya çıkan gazlar da büyük bir hızla dışarı atılıyor.

Bu sayede aslında roket, Newton’un “Her etkiye karşılık eşit ve zıt bir tepki vardır.” ilkesine uyuyor ve ileri doğru fırlıyor. İtki ile uzay aracı Dünya’dan ayrılıyor ve uzaya ulaşıyor.

Roketlerin uzaya araçları taşımasındaki bir diğer önemli nokta ise çok aşamalı tasarımları. Roketler genellikle birden fazla aşamadan oluşuyor ve her aşama, bir önceki aşamanın işlevini tamamlayıp ayrılıyor.

Roketin taşıdığı ağırlığı kademeli olarak azaltarak daha verimli bir uçuş sağlıyorlar. İlk aşama, yer çekimini yenmek için en büyük itkiyi sağlarken sonraki aşamalar uzayda daha az enerjiyle daha uzun mesafeler katetmeye odaklanıyor.

Peki neden başka yöntemler kullanılmıyor?…

İster balon ister sapan isterseniz de elektromanyetik bir raylı sistem düşünün. Bu işlerden biraz anlıyorsanız aklınıza birçok fikir gelebilir ve hepsi de teoride mümkün gözükebilir.

Ancak Dünya atmosferi ve yer çekimi bunların birçoğunu etkisiz kılıyor ya da şu anki teknolojik seviyemizde roketlerin sağladığı hassasiyet ve güvenirlik sunulmuyor.

Tabii ki yeni bir fikrin yeni ve yüksek maliyetler olduğunu da unutmamak gerek.

Gelecekte neler bekliyor bilinmez ancak günümüzde uzay araçlarının ulaşımında hâlâ roketteyiz…

Kaynaklar: NASA, Universe Today, Space Place, Science Direct

Bu post Uzay Araçları Neden Roketlerle Fırlatılıyor? Başka Bir Seçenek Yok mu?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Gelin, böyle bir durumda neler olacağına bakalım.

Öncelikle Dünya’nın, 1 saniyeliğine durduğunu hayal edelim.

Böyle bir durumda eğer bir binadaysanız, en yakın doğu duvarına doğru fırlatılırsınız ve gezegenimizin 47 katı yerçekimi ivmesiyle karşı karşıya kalırsınız. İyi haber, bu ivmenin sizi öldürmeyeceğidir ancak diğer tüm yaşanacaklar, hayatınıza son verebilir.

Dünya hareketsiz kaldığında diğer her şey, Dünya’nın daha önce döndüğü aynı hızda hareket etmeye devam eder. Buna tüm okyanuslar ve atmosfer de dahildir. Yalnızca rüzgârlar, şimdiye kadar kaydedilen en hızlı rüzgârdan bile dört kat hızlı ve güçlü olur.

Rüzgârların gücünün artışının ardından devasa bir tsunami dalgası sizi bekler.

Hasarın boyutu, ekvatora ne kadar yakın olursanız o kadar yıkıcı olur fakat kutuplara yakın olmanız da sizi olası felaketlerden korumaya yetmez. Çünkü okyanuslar, kutuplara doğru ilerleyeceğinden; yıkıcı depremler, devasa bir mega kıta ve iki ayrı okyanus ortaya çıkar.

Ayrıca Kuzey Okyanusu, Rusya ve Avrupa’nın çoğunu sular altında bırakır. Yine Grönland, Kanada, Seattle ve Boston gibi bölgelerin akıbeti de aynı olur.

Dönmeyen bir Dünya’nın, manyetik alanı da olmayacaktır. Çünkü gezegenimizin sıvı çekirdeği de hareketsiz kalır. Manyetik alan olmadan bu felaketlerden sağ çıkmayı başarabilen birkaç canlı yaratık da radyasyona yenik düşecektir…

Kaynaklar: Science Focus, IFL Science

Bu post Dünya Birden Dönmeyi Bıraksaydı Neler Olurdu?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Dünya gibi büyük gezegenler, güçlü yerçekimleri ve manyetik alanları sayesinde atmosferlerini korur. Ay ise ne güçlü bir yerçekimine ne de koruyucu bir manyetik alana sahip.

Bu durum, Ay’ın güneş rüzgârlarının etkisine açık olmasına neden olur. Güneş’ten gelen parçacıklar, yüzeyindeki gaz parçacıklarını kolayca uzaya savurur. Zayıf yerçekimi nedeniyle de bu gazlar Ay’da kalamaz ve uzaya kaçar.

Zayıf yerçekimi, düşük kaçış hızı anlamına gelir.

Dünya’nın yüzeyinden kaçış hızı 11.2 km/s iken, Ay’da bu hız sadece 2.37 km/s’dir. Bu, gaz moleküllerinin Ay’dan kaçmasının çok daha kolay olduğu anlamına gelir.

Örneğin hidrojen ve helyum gibi hafif gazlar, Ay’ın yüzeyinde kolayca yeterli hıza ulaşarak uzaya kaçabilirler.

Ay’da atmosferin olmamasının bir diğer sebebi ise tektonik ve volkanik aktivitelerin bulunmamasıdır.

Volkanik aktiviteler, gezegenlerin atmosferlerini yenileyen gaz salınımlarına neden olur. Ancak Ay’da bu tür aktiviteler olmadığından, atmosfer yenilenemez ve mevcut gazlar güneş rüzgârları veya kendi hızlarıyla uzaya kaçarlar.

Apollo misyonları sırasında Ay’dan getirilen magmatik kaya örnekleri, bir zamanlar yoğun bir atmosfere sahip olduğunu göstermektedir.

Atmosfer, yaklaşık 3.5 ila 3.8 milyar yıl önce oluşmuş ve Mars’ın şu anki atmosferinin iki katı yoğunluğundaydı. Bu dönemde Ay, volkanik aktiviteler ve meteor çarpışmaları sonucu yüzeyine çıkan gazlarla doluydu.

Ay’ın atmosferi karbondioksit ağırlıklıydı ve su buharı da içeriyordu, yani yüzeyinde kısa bir süreliğine de olsa sıvı su bulunmuş olabileceğini gösterir.

Ancak atmosfer, yaklaşık 35 ila 40 milyon yıl sürebildi ve ardından güneş rüzgârları ve düşük yerçekimi nedeniyle yok oldu…

Webtekno

Kaynaklar: Medium, Forbes

Bu post Plüton Gezegeninin Dahi Bir Atmosferi Varken Ay’ın Neden Yok?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İngiliz gökbilimci Edmond Halley, gökyüzünün derinliklerindeki eski kayıtlara bakarken Ay’ın gizemli bir şekilde gerilediğini bizlere duyuran kişi olmuştu. Ancak bu garip iddia, ancak 1970’lerde ABD ve Sovyet misyonları tarafından Ay’ın yüzeyine yerleştirilen aynalardan yansıyan lazer ışınlarıyla doğrulanabildi.

Sonuçlar ise şaşırtıcıydı: Ay, yılda yaklaşık olarak 3,8 cm hızla Dünya’dan uzaklaşıyordu. Peki bu uzaklaşmanın sebebi neydi?

Bu garip uzaklaşmanın kaynağı yerçekimi…

Ay’ın Dünya’dan uzaklaşmasının temel nedeni yerçekimi ve gelgit etkileşimidir. Bu etkileşim, Ay’ın Dünya’nın çekim kuvveti tarafından çekilirken Dünya’ya çektiği deniz sularının neden olduğu gelgit kuvvetleri arasında gerçekleşiyor.

Ay, gezegenimizin çekim kuvveti tarafından kuvvetli bir şekilde çekilir. Bu çekim kuvveti, Ay’ın Dünya etrafındaki yörüngesini belirler. Ancak bu çekim kuvveti Ay’ı Dünya’ya çekmekle kalmaz; aynı zamanda Dünya’nın yüzeyindeki deniz sularını da çeker.

Bu çekim kuvveti, Dünya’nın sıvı bileşenlerini Ay’ın bulunduğu yönde bir sürüklenme yaratıyor.

İşte bu da Dünya’nın dönüş hızını yavaşlatıyor. Dünya’nın dönüş hızındaki bu yavaşlama, Ay’ın Dünya etrafındaki yörüngesini hızlandırıp genişletiyor. Sonucunda ise o meşhur olay gerçekleşiyor: Ay bizden uzaklaşıyor!

Fakat burada bir çelişki var, jeolojik kanıtlar; Ay’ın Dünya’dan yalnızca milyonlarca yıl önce uzaklaştığını öne sürerken mevcut uzaklaşma hızı bu süreyi oldukça azaltıyor.

Bu çelişki, gökbilimcileri yıllardır meşgul etse de çözüme kavuştu. Dünya’nın jeolojik geçmişi, kıtasal sürüklenmeler ve okyanusların boyutu gibi faktörlerin değişmesiyle aslında bu hız da değişiklik göstermiştir. Bu değişimler de bugünden çok öncesinde, Ay’ın uzaklaşma hızının daha yavaş olabileceğini gösteriyor…

Kaynaklar: Astronomy, Science Focus

Webtekno

Bu post Ay, Her Yıl Sessiz Sedasız Dünya’dan 4 cm Uzaklaşıyor, Bu Neden Oluyor ve Nereye Kadar Gidecek?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.