“Çalışırken ömrümüzü tükettik, alın terimizle ülke döndü. Emekli olduk, açlık sınırına mahkûm edildik. Ne insanca bir yaşam kaldı ne de saygı.

Yaşamak hak değil lütuf gibi sunuluyor.

Böyle gitmez!

Derdimiz Geçim Gelsin Seçim…

ÇalışırkenSüründükEmekliykenGömüldük

Bu post “YAŞAMAK HAK DEĞİL, LÜTUF GİBİ SUNULUYOR, BÖYLE GİTMEZ!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İnsanoğlu, tarih boyunca bir yerden bir yere göçmüş. “Göçerek yaşamak” bir zamanlar bir “yaşam biçimi” olmuş. Ama, “YERLEŞİK YAŞAMA GEÇİŞ” ve sonrasında kuşaklar boyu bir ulusun bireyi, vatandaşı olarak yaşamaya alıştıktan sonra kolay mıdır ülkesinden, eş dost ve akrabalarından kopmak

Günümüz dünyasında mülteciliğin en etkin örnekleri İkindi Dünya Savaşı sonrası yaşanmış. Savaşı kaybeden ülkelerin insanları yaşadıkları acıları unutmak, daha insanca bir yaşam umuduyla gelişmiş ülkelere göç etmişler. Önce, Birleşmiş Milletler’in “Mülteci kampları” ile barınma ve yaşama olanağı bulmuşlar. 

Birleşmiş Milletler’in (B.M) kuruluşu, 1948 yılında tüm B.M. üyesi ülkelerin onayladıkları “İNSAN HAKLARI EVRENSEL BİLDİRGESİ” nin ardından “Sığınmacı ve Mülteciler” için bir takım uluslar arası Yasal sözleşmeler onaylanmış. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (1950), Vatansız Kişilerin Statüsü’ne İlişkin Sözleşme (1954), Vatansızlığın Azaltılmasına İlişkin Sözleşme  ( 1961), Medeni ve Siyasal Haklara İlişkin Uluslar arası Sözleşme  ( 1966), Mültecilerin Hukuki Statüsü’ne ilişkin Sözleşme ( 1967) bu sözleşmelere dair birkaç örnek. 

Özellikle, 2. Dünya Savaşı sonrası yaşanan ve büyük ölçüde ABD’nin emperyalist saldırıları, pek çok ülkeyi ve vatandaşlarını perişan etmiş, başka ülkelerde “İNSANCA YAŞAMA” umuduyla başka ülkelere sığınma, iltica etme eylemlerini hızlandırmıştır. Mülteci hareketlerine yakın tarihimizden verilebilecek belli başlı örnekler; Afganistan, Irak ve Suriye başta olmak üzere, büyük ölçüde vatandaşının çoğu Müslüman olan ülkelerden, askeri darbeler, terör ve savaşlarla “yaşama kaygısına düşen” insanların kitlesel göçleri gösterilebilir. 

Son somut örneği “Suriye iç savaşı” nedeniyle ülkemize yönelik büyük çaplı göçler olmuştur. Ülkemizde yaklaşık 4-5 milyon Suriyeli dışında, Afganistan, İran başta olmak üzere Asya ve Afrika kökenli pek çok insan yaşamaktadır. Farklı ekonomik, kültürel kimlikli insan topluluklarının bir arada ve barış içinde yaşayabilmesi zordur. Ülke vatandaşı, ekmeğinin ve iş olanaklarının elinden alındığı kaygısı içindedir. Mülteciler ise, “ucuz emek” olarak güvencesiz yaşamanın çilesi içindedir.

“Sefalet asaleti yıkar” deyişini kanıtlarcasına, yoksulluk ve itilip kakılmanın baskısı altındaki insanların her türlü suça sürüklenmesi de  şaşırtıcı olmasa gerek! Suriye iç savaşına fiilen bulaştığımızdan bu yana, zaten ekonomik sorunlar yaşadığımız, İŞSİZLİĞİN ve GEÇİM SIKINTISININ büyük bir sorun haline geldiği günümüzde, mülteciler ülke ekonomisi için büyük giderek artan olumsuz düşüncelere ve çatışmalara neden olmuştur. 

Siyasi iktidar, Suriyeli mültecilere “vatandaşlık, işyeri açma, sağlık ve eğitim” başta olmak üzere sürekli yeni haklar verirken, kendi vatandaşı üzerindeki olumsuzlukları hiç hesaba katmamaktadır! Ta ki, son “İDLİB Felaketi” ve 36 evladımızın şehit olmasına kadar!

“Dost-müttefik-stratejik ortak” sandığı ABD’den sonra, “Zoraki Dost” RUSYA’dan da beklediği desteğini bulamayan AKP iktidarı, son yaşanan bu olay sonrası, hem vatandaşın bir ölçüde gazını almak hem de AVRUPA’ya ders vermek düşüncesiyle, bir “gece yarısı iletişimi” ile binlerce mülteciyi Edirne-Yunanistan sınır kapısına yönlendirdi! 

Kimi 800-900 TL ödeyerek taksi ile geldi, kimileri otobüslerle. Hem de çoluk çocuk… Çoğu genç insan, “Türkiye sınır kapılarını açtı” sözüne güvenerek, Avrupa’ya ulaşmak umuduyla geldi sınıra. ; Soğuk ve yağmurlu ortamda, uykusuz, yarı aç yarı tok ama umut doluydular! Yunan polisinin gaz fişekleri ve tepkileriyle karşılaştılar. 

Yaşadıkları çile bir yana, umutları da söndü! Kimileri, deniz yoluyla uyduruk botlar ya da teknelerle Yunan adalarına ulaşmaya çalıştı, hala da tek kaçış yolu bunu görüyorlar. Ama Yunan adalarında da Yunan fanatiklerinin tepkileri var! Mülteciler gelmesin diye adaları yakıyorlar! Onlar da “aş, iş, yaşam kavgası” içindeler! 

Sonuç; EMPERYALİZMİN AZGINLIĞI HEM DOĞAYA HEM DE İNSANLARA KIYIYOR! Mutlu son yok mu? “İNSANLIK UYANIRSA” niye olmasın?

Bu post Mustafa Küpçü-MÜLTECİLER.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Ailede “baba” OTORİTER ise, eşi ve çocukları üzerinde, onların tüm
yaşamlarını etkileyecek “ruhsal sarsıntılar” yaratır.

Eşine şiddet uygulayan erkeklerin neredeyse tamamının, çocukluğunda
anne ve babasından şiddet gören insanlar olduğu bilimsel
araştırmalarla kanıtlanıyor.

Ailede huzur ve güven, öncelikle “ekonomik özgürlük” ile mümkündür.
Buna “eğitim ve kültürel düzeyi” de eklemeliyiz.

Ekonomik özgürlüğün temel belirleyicisi de ülkede var olan ekonomik ve
teknolojik düzeyle ilgilidir.

Bugün ülkemizde giderek artan İŞSİZLİK, hem aileleri hem toplumu hem
de ülke geleceğini derinden etkiliyor.

Genç insanlar, sevdiği bir insanla evlenmek, “hayat arkadaşı” olmak
istiyor. Kimi, işsiz ve ekonomik açıdan yetersizdir aile kuramıyor. Kimi, iş
buluyor, evleniyor ancak ülkede var olan “ekonomik kriz” nedeniyle önce
işini sonra da eşini, ailesini kaybediyor

Evli bir insanın işsiz kalması, eşine ve çocuğuna bakamaması, borçlarını ödeyememesi, nasıl bir bunalım yaratır? Hele, bir süre sonra eşinden
ayrılmak zorunda kalması?

Her normal insan bilir ki;
bu ülkede ve dünyada huzur içinde yaşayabilmek için, çağın koşullarına
uygun güçlü bir eğitim görmek önkoşuldur.

Şimdi, insafla bir düşünelim;
Bu ülkede ilköğretimden üniversiteye “ciddi, çağın koşullarına uygun ve
NİTELİKLİ İNSAN yetiştiren bir eğitim sistemi var mı?

Özel okul ve üniversite sayısı hızla artmış. Ancak, bu okullarda çocuk
okutmak kolay mı?

Eğitimde inanılması zor sorunlar var;
Milli Eğitim’e yeterli kaynak ayrılamadığı için okulların mali ihtiyaçlarını
karşılamak velilere düşüyor! “Kayıt Parası” velilerin en büyük derdi.
Sınıflar hayli kalabalık, okul seçmek bir başka sorun. Taşımalı eğitim, köy
çocuklarını perişan ediyor.

Dini cemaat ve vakıfar “Milli Eğitime” müdahil oluyor!
Okul kantinlerinde “SAĞLIKLI GIDA” deneti bir yıl daha uzatılmış!
Kantincilerin keyfi yerinde! Ya çocuklarımızın sağlığı?

Okul servisleriyle ilgili “SENSÖR UYGULAMASI” ikinci kez bir yıl daha
uzatılmış!

Okul servislerinde trafik ekiplerinin yaptığı denetimlerde
tespit edilmiş! Ehliyetsiz bir sürücü de aracı bırakıp kaçmış!

946 aranan kişi
Bir ülkede, “vatandaş” kimliği ile yaşayan her insanın
olmalıdır. Demokrasi ve Hukuk Devleti kimliği bunu
öngörür.

İş arayan vatandaşlarımız, siyasal iktidarın torpili olmadan iş
bulabiliyorlar mı? Son örnek, TBMM’nde “görevde terfi” sınavlarında
yaşandı; yüksek puan alanlar değil, siyasi iktidara yakın olanlar terfi
ettirildi!..
“yasalar önünde
eşitlik hakkı”

İş arayan genç insanların yaşadıkları bunalımın sonuçları nelerdir?
İnsan bir kez “ruhsal dengesini” yitirmesin, neler yapacağı kestirilemez!
Hırsızlık, gasp, dolandırıcılık ve intiharların nedenleri araştırılıyor mu?
Vatandaş böylesine derin sorunlar içindeyken;

Devlet yönetiminde lüks ve israf sürüyorsa, böyle bir ülkede huzur kalır mı?
Ne dersiniz;
Bu ülkede “eşitlik, adalet, huzur ve mutluluk” içinde yaşayabiliyor
musunuz?

Bu post Mustafa Küpçü-BU ÜLKEDE YAŞAMAK!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.