Dünya’daki yaşamın yaklaşık 4 milyar yıl önce ortaya çıktığı kabul edilse de, cansız maddelerin ilk canlı organizmalara nasıl dönüştüğü hâlâ bilim dünyasının en büyük gizemlerinden biri olmayı sürdürüyor.

Canlıları cansız maddelerden ayıran en önemli özelliklerden biri metabolizmadır. Metabolizma, organizmaların yaşamlarını sürdürebilmesi için gerekli molekülleri üreten tüm kimyasal reaksiyonların oluşturduğu sistem olarak tanımlanıyor.

Bilim çevrelerinde en yaygın kabul gören görüşe göre, metabolizmanın ilk adımları derin denizlerde bulunan hidrotermal bacaların çevresinde gerçekleşen kimyasal tepkimeler sayesinde atıldı.

Bu bölgelerde doğal olarak bulunan metaller; hidrojen gazı, amonyak ve karbondioksit gibi bileşikleri daha karmaşık ve biyolojik açıdan faydalı moleküllere dönüştürmüş olabilir.

Düsseldorf Üniversitesi’nden Natalia Mrnjavac’ın liderlik ettiği araştırma ekibi, yaklaşık 400 metabolik reaksiyondan oluşan temel ağın nasıl meydana geldiğini yeniden incelemeye aldı.

Bilim insanları, bugün yaşayan bütün canlıların Dünya’nın ilk okyanuslarında var olduğu düşünülen son evrensel ortak atadan (SEOA) türediğini kabul ediyor.

SEOA’dan bakteriler ile arkelerin ayrıldığı bilinse de, bu iki yaşam grubundan hangisinin önce ortaya çıktığı şimdiye kadar netlik kazanmamıştı.

Yeni araştırmayı yürüten ekip, bakteri ve arkea genomlarında bulunan temel metabolik enzimlerin protein yapılarını ayrıntılı biçimde analiz etti ve bunları karmaşıklık düzeylerine göre sıralayabilen yeni bir algoritma geliştirdi.

Araştırmacılar daha sonra bu enzimlerin hangi sırayla evrimleştiğini belirleyerek yaklaşık bir zaman çizelgesi oluşturmayı başardı.

Hakemli bilim dergisi Science Advances’ta 5 Ağustos’ta yayımlanan çalışmada, bakteri ve arkelerin birbirlerinden türemediği, her ikisinin de SEOA’dan bağımsız biçimde evrimleştiği sonucuna ulaşıldı. Bu da yaşamın Dünya’da iki ayrı kez ortaya çıkmış olabileceği anlamına geliyor.

Makalenin yazarlarından William Martin, “Tüm hücrelerin son evrensel ortak atası SEOA’nın, metabolizma reaksiyonlarının sadece yaklaşık yarısını gerçekleştirecek enzimlere sahip olduğunu bulduk” diyerek ekliyor: Diğer yarısı, SEOA’nın ortaya çıktığı ortamdaki metaller tarafından katalize edildi.

Araştırmacılara göre SEOA gibi henüz tamamen bağımsız yaşamayan öncül hücreler, ihtiyaç duydukları metabolik reaksiyonların önemli bir bölümünde çevrede bulunan metallere bağımlıydı. Daha sonra bakteri ve arkea soyları, bu metallerin görevini üstlenecek kendi enzimlerini birbirlerinden bağımsız şekilde geliştirdi.

Zaman içinde bu öncül hücreler giderek daha fazla enzim üretmeye başladı, dış ortamdaki metallere olan bağımlılıklarını azalttı ve sonunda tamamen ortadan kaldırdı. Böylece ilk kez kendi başına yaşayabilen hücreler ortaya çıktı.

Araştırma ekibi, bu dönüşümün bakteri ve arkea soyları birbirinden ayrıldıktan sonra gerçekleştiğini belirtiyor. Her iki grup SEOA’dan bazı ortak enzimleri miras alsa da, atalarında bulunmayan farklı enzimleri de bağımsız biçimde geliştirdikleri tespit edildi.

Martin, “Yeni veriler tek bir sonuç doğuruyor: Bakteri ve arkea soyları, serbest yaşayan duruma bağımsız olarak geçti” diye açıklıyor.

Bilim insanları ayrıca yaşamın başlangıcına ilişkin önemli bir başka soruya da yanıt bulduklarını düşünüyor. Günümüzde metabolizmanın temel enerji kaynağı olan ATP molekülü yalnızca enzimler tarafından üretilebildiği için hidrotermal bacaların çevresinde doğal olarak bulunması beklenmiyordu.

Araştırmacılar, bu bölgelerde doğal olarak bulunan fosfit ve paladyumun, ilk metabolik süreçlerde ATP’nin görevini üstlenebileceğini belirledi.

Çalışmada ortaya konulan bu görüş, gelecekte elde edilecek yeni kanıtlarla da desteklenirse, yaşamın kökenine ilişkin bilimsel anlayışın köklü biçimde değişmesine neden olabilir…

Kaynak: YENİÇAĞ

Bu post 4.5 MİLYAR YILLIK GİZEM ÇÖZÜLDÜ, YAŞAMIN 2. BAŞLANGICI ORTAYA ÇIKTI!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Mars keşif aracı Curiosity, geçen yıl mart ayında Gale Krateri’ndeki Cumberland çamurtaşında gezegende şimdiye kadar saptanan en büyük organik molekülleri keşfetmişti. “Uzun zincirli alkanlar” olarak bilinen bu moleküller Dünya’da çoğunlukla biyolojik süreçlerle oluşsa da kimyasal reaksiyonlarla da üretilebiliyor.

Ancak Mars’taki yaklaşık 3,7 milyar yıllık bu moleküllerin hangi mekanizmayla ortaya çıktığı, yalnızca Curiosity verileriyle netleştirilememişti.

NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden Dr. Alexander Pavlov ve ekibi, moleküllerin göktaşı çarpması gibi biyolojik olmayan yollarla oluşma ihtimalini inceledi. Araştırmacılar, önce örneklerin geçmişte ne kadar uzun zincirli alkana sahip olduğunu belirlemeye çalıştı.

Gale Krateri’ndeki çamurtaşının yaklaşık 3,6 milyar yıl gömülü kaldığı ve 80 milyon yıl önce yüzeye çıktığı biliniyor. Yüzeye çıktıktan sonra kozmik radyasyona maruz kalan organik moleküller zamanla parçalanıyor. Ekip, laboratuvar radyasyon deneyleri, matematiksel modelleme ve Curiosity verilerini birleştirerek 80 milyon yıl önceki organik madde miktarını hesapladı.

Astrobiology dergisinde yayımlanan sonuçlara göre, o dönemdeki organik madde miktarı, bilinen biyolojik olmayan süreçlerle açıklanamayacak kadar yüksek.

Araştırmacılar hidrotermal süreçleri de değerlendirdi. Laboratuvar deneyleri bu yolla uzun zincirli moleküllerin oluşabileceğini gösterse de Cumberland çamurtaşının yüksek sıcaklıklara maruz kalmadığı anlaşıldı.

Buna rağmen bilim insanları Mars’ta kesin olarak yaşam olduğunu söylemek için henüz erken olduğunu vurguluyor. Perseverance aracının Jezero Krateri’nde keşfettiği ve mikroplara işaret edebileceği düşünülen “leopar desenli” kayalar da umut verse de, kesin sonuç için örneklerin Dünya’ya getirilmesi gerekiyor.

Yeni çalışmanın da Perseverance’tan sonraki en güçlü kanıtı sunduğu söylenebilir. Ancak araştırmacılar makalenin sonuç bölümünde şöyle yazıyor:

Astrobiyoloji alanındaki yerleşik normlara göre, Dünya dışında yaşamın kesin olarak tespit edilebilmesi için birden fazla kanıta ihtiyaç var…

Kaynak: Yeniçağ

Bu post UZAYDA YAŞAM İHTİMALİ HİÇ OLMADIĞI KADAR GÜÇLENDİ!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Carnegie Bilim Enstitüsü liderliğindeki uluslararası araştırma ekibinin bulguları, Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayımlandı. Ekip, kaybolmuş biyomoleküllerin yerine geride bıraktığı kimyasal parçalanma örüntülerini yapay zeka ile analiz ederek, yaşamın izlerini ortaya çıkardı.

TESPİT ETMEK NEDEN ZOR?

Dünya’nın ilk dönemleri, kolayca fosilleşmeyen mikrobiyal örtüler ve basit hücrelerle doluydu. Bu organizmalar zamanla gömüldü, ısındı, ezildi ve kayalar içinde parçalandı. Bu süreçler, milyarlarca yıl önceki biyolojik izlerin büyük bölümünü yok etti.

Bu nedenle bilim insanları, şimdiye kadar 1,7 milyar yıldan daha eski kayalarda güvenilir moleküler yaşam izlerini bulamıyordu. Fotosentezin ne zaman ortaya çıktığı gibi büyük biyolojik dönüm noktaları da bu yüzden tam olarak bilinemiyordu.

Ancak yeni araştırma, ilk yaşamın izlerinin molekülleri kaybolsa bile kimyasal “kalıntı desenlerinin” varlığını ele verdiğini ortaya koydu

Ekip, antik kayalardaki organik ve inorganik bileşenleri moleküler parçalara ayırarak desenlerini çıkardı. Daha sonra yapay zeka modeli, 400’den fazla örnek üzerinde eğitildi. Bu örnekler arasında modern bitki ve hayvanlar, mikrobiyal örtüler, bir milyar yıllık yosun fosilleri ve hatta meteoritler bile yer aldı.

Bu eğitim sayesinde sistem, biyolojik ve biyolojik olmayan kimyasal izleri yüzde 90’ın üzerinde doğrulukla ayırt edebildi. Ayrıca en az 2,5 milyar yıllık kayalarda fotosentez sinyalleri tespit edildi. Bu bulgular, fotosentezin başlangıcını yüz milyonlarca yıl geriye çekiyor.

DÜNYA DIŞI YAŞAM ARAYIŞINDA YENİ YÖNTEM…

Bu yöntem sadece Dünya’nın geçmişini anlamayı değil, başka gezegenlerdeki olası yaşam izlerini araştırmayı da değiştirebilir. Bilim insanlarına göre bu teknik Mars’tan ya da diğer gök cisimlerinden getirilecek örneklere de uygulanabilir…

Kaynak: NTV

Bu post DÜNYA DIŞI YAŞAM ARAYIŞINDA YENİ YÖNTEM… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Araştırmacılar, bu izlerin eski Mars mikroplarıyla ilişkili olabilecek kimyasal tepkimeler sonucu oluşan mineralleri barındırabileceğine inanıyor. Ancak minerallerin tamamen doğal jeolojik süreçlerle de meydana gelmiş olabileceği ihtimali göz ardı edilmiyor. NASA, bulguların ‘potansiyel biyoişaret’ tanımına uyacak kadar önemli olduğunu belirtiyor.

Imperial College London’dan Prof. Sanjeev Gupta, “Bundan önce böyle bir şeyle karşılaşmamıştık, bu yüzden çok büyük bir gelişme” dedi. Prof. Gupta, Dünya’da benzer izler gördüklerinde genellikle mikroplarla açıklanabileceğini, bu nedenle Mars’ta da araştırılması gerektiğini vurguladı. Minerallerin gerçekten mikroplar tarafından üretilip üretilmediğini anlamanın tek yolu, kayaların Dünya’ya getirilip incelenmesi. Ancak ABD ve Avrupa uzay ajanslarının planladığı Mars örnek dönüş misyonları bütçe ve zaman belirsizlikleri nedeniyle risk altında.

Bilim insanları, minerallerin mikroplar olmadan da oluşabileceğini belirledi ancak yüksek sıcaklık gerekliliği nedeniyle bu durum kayalar için geçerli değil. Bu nedenle, kayaların biyolojik kökenli olma ihtimali halen masada bulunuyor. Prof. Gupta, “Bu örnekleri Dünya’ya getirip incelemeliyiz. Böylece Mars’ta yaşamın izleri olup olmadığını gerçek anlamda anlayabiliriz” dedi…

Kaynak: BBC

Bu post MARS’TA, YAŞAM İZLERİ BULUNDU, BİLİM DÜNYASI ŞOK GEÇİRDİ!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

“Bu ülkenin insanı emeğinin karşılığını, alın terinin değerini, hakça bir yaşamı hak ediyor.

Adil paylaşımın, insanca bir hayatın, umut dolu yarınların kapısını yine halk kendi iradesiyle açacak.

Derdimiz Geçim Gelsin Seçim…”

HalkınRefahıiktidarıBelirleyecek

Bu post ÖZÜPAK: “BU ÜLKENİN İNSANI, İNSANCA, HAKÇA BİR YAŞAMI HAK EDİYOR… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

NASA araştırmacıları, bu hesaplamayı yaparken Japonya’da bulunan Toho Üniversitesinden bilim insanlarıyla birlikte çalıştı. Araştırmacılar, çalışmada hesaplamayı yapmak için süper bilgisayarlar kullandı.

Dünya’daki yaşam 1 milyar yıl sonra sona erecek…

Süper bilgisayarlar, dünyadaki yaşamın sona erişini modellemede kullanıldı ve hesaplama yapılmasına yardımcı oldu. Hesaplamalar sonucunda, gezegenimizdeki yaşamın 1.000.002.021 yılında tamamen sona ereceğine ulaşıldı. Yani 1 milyar yıl sonra Dünya’da canlı kalmayacak.

Tabii ki bu gerçekten çok uzun bir süre ancak araştırmacılara göre beklenenden daha yakın bir tarih. Dünya’daki yaşamın sona erme sebebinin tamamen Güneş’in yaşam süresine bağlı olduğunu da eklemişler. Gelecek milyonlarca, milyarlarca yıl boyunca Güneş ısınmaya devam edecek, bu da Dünya’daki yaşamı imkânsız yapacak. Araştırmacılar, 1 milyar yıl sonra en dayanıklı canlının bile gezegende hayatta kalamayacağını düşünüyor.

Dünya’daki insan yaşamı daha kısa sürede bitebilir…

Peki insan yaşamı? Uzmanlara göre insanların Dünya’daki yaşamının sona ermesi bundan daha erken olabilir. Güneş’in ısınmasıyla Dünya atmosferinin tamamen değişecek olması; oksijenin düşüşü, kötü hava kalitesi ve sıcaklıklarda artışa neden olacak. Bu da insan yaşamının sona ermesine neden olabilir. İnsan yaşamıyla ilgili bir tarih verilmediğini belirtelim.

Bu çalışma, Dünya’daki yaşamın öyle bir günde yok olmayacağını gösteriyor. Bunun yerine yavaş yavaş, milyonlarca yıl süren bir süreçte yok olacak. Tabii ki insan yaşamı teknolojik gelişmelere de bağlı. Gelecekte insanların farklı bir gezegene yerleşme ihtimalinin yüksek olması nedeniyle insan ırkı, çok daha uzun süre nesli tükenmeden yaşayabilir…

Kaynak-Webtekno

Bu post NASA, DÜNYA’DAKİ YAŞAMIN NE ZAMAN SONA ERECEĞİNİ ARAŞTIRDI… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Deep ekibinin 2027 itibarıyla su altında kalıcı yaşam alanları kurmak için çalışmalarını sürdürdüğü ortaya çıktı. İngiltere’nin Gloucestershire bölgesinde, eski bir taş ocağında inşa edilen tesiste, sentinel adı verilen özel su altı kapsülleri geliştiriliyor. Bu kapsüllerin 200 metre derinliğe kadar indirilebileceği ve içinde 28 güne kadar insan barındırabilecek şekilde tasarlandığı öğrenildi.

Su altında yaşam mümkün olacak mı?…

Sentinel ünitelerinin başlangıçta 28 gün boyunca su altında kalacak şekilde tasarlandığı, ancak esas hedefin bu süreyi aylar, hatta yıllara çıkarmak olduğu belirtildi. Proje yetkilileri, uzun vadede bu sistemin dünya genelindeki okyanuslarda kalıcı insan kolonilerinin temelini oluşturabileceğini ifade etti.

Deep yetkilileri, yatırım miktarının 100 milyon sterlini aşan bir seviyede olduğunu açıkladı. Su altında inşa edilecek yapılar, yalnızca bilim insanlarının değil, yeterli maddi güce sahip herkesin kullanımına sunulacak. Deep tarafından geliştirilen kapsüllerin, su altındaki basınca dayanıklı özel çelikten üretileceği belirtildi.

Güvenlik testlerinin, uluslararası standartları belirleyen bağımsız kuruluş Det Norske Veritas (DNV) tarafından yürütüldüğü paylaşıldı. Geçmişte Jacques Cousteau’nun su altı yaşam projeleriyle benzerlik gösteren bu girişimin, çok daha uzun süreli bir yaşam alanı oluşturmayı hedeflediği belirtildi.

Deep’in geliştirdiği teknoloji, okyanus tabanında kalıcı yaşamın mümkün hale gelebileceğini gösteriyor. Planların başarılı olması durumunda, gelecekte dünyanın farklı bölgelerinde su altı kolonilerinin kurulabileceği belirtiliyor…

Kaynak-Webtekno

Bu post İsmini Gizleyen Bir Yatırımcı, Su Altında Şehir Kurmak İçin Milyonlarca Dolar Harcayacak!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Şimdi ise OSIRIS-REx görevi sonrasında yapılan incelemeler hakkında bir açıklama yapıldı. NASA’ya göre örnekler, güneş sistemimizde yaşamın nasıl başladığına dair ipuçları sunduğunu gösterdi.

Yaşam için gerekli koşullar 4,5 milyar önce güneş sisteminde mevcutmuş.

Bilim insanlarının açıklamalarına göre OSIRIS-REx’ten gelen örnekler, güneş sistemimizde 4,5 milyar yıl önce yaşam için gerekli koşulların mevcut olduğunu ortaya koydu. Diğer gezegen ve uydularda yaşam oluşma ihtimalini de artırdığını eklediler. NASA tarafından kullanılan ifadeler şu şekilde:

“Bulgular, yaşamın kendisine dair bir kanıt göstermiyor ancak yaşamın ortaya çıkması için gerekli koşulların erken güneş sistemi boyunca yaygın olduğunu ortaya koyuyor. Ayrıca yaşamın diğer gezegenlerde ve uydularda oluşma olasılığını da artırıyor.”

Araştırmacılar, bu sonuçlara örneklerden Dünya’daki yaşam formlarında da bulunan 14 amino asit ve 5 nükleobaza rastlayarak ulaştı. Bunlara ek olarak yüksek seviyelerde amonyak ve formaldehit de ortaya çıkarıldı. Bu ikisi, uygun koşullarda birleştiğinde amino asit gibi karmaşık moleküller oluşturabiliyorlar. Ayrıca tuzlu sunun buharlaşması sonucu oluşmuş olabilecek bulgulara da ulaştılar. Ekim 2023’te paylaşılan ilk inceleme bilgilerinde karbon ve suya rastlandığı belirtilmişti.

Çalışma, Nature üzerinden yayımlandı. Örnekler üzerindeki araştırmalar hız kesmeden devam edecek. Zamanla güneş sistemimiz, milyarlar yıl öncesi ve Dünya dışı yaşam hakkında daha fazla bilgi edinebileceğiz…

Kaynak-Webtekno

Bu post NASA’dan 4,5 Milyar Yaşındaki Asteroitten Getirilen Örneklerden Yaşamın Nasıl Başladığına Dair Yeni Açıklama… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu düşünceleri ortadan kaldırabilmek adına bir araştırma ekibi, bu konuyla ilgili bir çalışma gerçekleştirdi. Chicago Üniversitesinin yürüttüğü bu çalışma, Dünya’nın ne zaman yok olacağıyla ilgili delilleri önümüze sunuyor.

Net olarak bir tarih vermek elbette imkânsız, ancak yakın gelecekte, en azından ‘sebepleri’ öğrenirsek, ona göre vaziyet alabiliriz! Öyleyse Dünya’nın sonu ne zaman geliyor?

Yaşam, bir gün herkes için sona erecek.

Bu gerçekten kaçışımız yok. Hayatın tamamen sona ereceği zamanla ilgili bugüne dek binlerce şey yazılıp çizilmiş olsa da, bugün gelişen teknoloji ve bilgi birikimimiz sayesinde daha net bulgular elde edebiliyoruz.

Chicago Üniversitesinden jeofizik alanında uzman R.J. Graham ve ekibi, bu bulguları elde etmemiz için kollarını sıvadı.

Çalışmada elde edilen bulgular, pek iç açıcı değil.

Ekibe göre Güneş, yaşlandıkça daha parlak bir hâle gelecek. Bu, iyi bir şey gibi dursa da aslında Dünya’nın sonunu hazırlayan başat aktörlerden birisi. Çünkü daha parlak hâle gelmesi demek, Dünya’nın karbon döngüsünü bozması anlamına geliyor.

Bu durum, bitkilerin fotosentez yapamaz bir hâle gelmesine sebep olacak. Bunun da ne demek olduğunu az çok tahmin edebilirsiniz. Tabii iyi haber şu ki, bu olay, 1,6 ila 1,86 milyar yıl arasında gerçekleşeceği düşünülüyor.

Asıl can alıcı kısım da aslında burada devreye giriyor.

Çünkü bulunan bu ‘tahmini’ yıl aralığı, aslında Dünya’nın değil; evrenin yaşam alanı hakkında bir tahminde bulunmamızı kolaylaştırıyor. Çalışma ekibine göre de Dünya gibi gezegenlerde yaşamın son bulması, zannedildiğinden daha uzun bir zamanı kapsayacak gibi görünüyor.

Güneş’in daha parlak bir hâle gelmesi, bugünkü iklim krizi ile benzer bir durum değil. Bu ısınma, iklim krizinden ziyade milyonlarca yıl süre sonra gerçekleşecek bir hadise. Bu döngü, aklımızın alamayacağı uzunluktaki yıllar boyunca sürecek.

Karbondioksit seviyesi, bu süreç sonunda iyice düşecek.

Çalışmanın verdiği bilgilere göre bu süreç, öncelikle bitkileri etkileyecek gibi görünüyor. C3 bitkileri, hayatta kalacak kadar karbondioksit seviyesine ulaşamazken, mısır ve şeker kamışı gibi C4 bitkileri, nereden baksak 500 milyon yıl daha hayata tutunabilecek.

Bitkiler ortadan kalkınca, onlarla beslenen hayvanlar da doğal olarak yok olacak. Oksijen seviyesi düştükçe, etrafta yalnızca oksijensiz yaşayabilen mikroplara yer kalacak.

Dünya’nın sonu hakkında elde edilen bu bilgiler, kısa vadede bizler için umut vadetse de bu sürecin de milyonlarca yıl sürmesi, yine biz insanlara bağlı. Bu süreci doğru yönetebildiğimiz takdirde, daha fazla yaşam alanına ve zamanına sahip olabiliriz. Tabii bunlar ancak, iklim krizini daha da derin bir noktaya sürüklemeden olabilecek şeyler…

Webtekno

Bu post Bilim İnsanları Dünya’nın Sonunun Ne Zaman Geleceğini Buldu… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Nature Communications Earth & Environment dergisinde yayınlanan bu yeni araştırma, özellikle mikroskobik bitkilerin hayatta kalabileceği bir ortamın olabileceğinin altını çiziyor. Araştırmanın odak noktası, Mars’ta yaşamın ortaya çıkabileceği ideal yerlerin var olabileceği fikrine dayanıyor.

Araştırmacılara göre bir bölgenin yaşamı destekleyebilme potansiyeli, tıpkı Dünya’da olduğu gibi konum ve çevresel faktörlerle yakından ilgili. Mars’ın büyük bir kısmı çorak, soğuk ve atmosferi yok denecek kadar az olan bir gezegen ve bu atmosfer eksikliği, gezegeni Güneş’in zararlı ultraviyole ışınlarına karşı savunmasız hâle getiriyor.

Yaşamı destekleyebilecek koşullar neler?

Fakat yapılan araştırmaya göre Mars’ın 30 ila 60 derece enlemleri arasında yer alan bölgelerde, Güneş ışınlarının etkisinin nispeten daha az olduğu tespit edilmiş durumda. Bu alanlar, yaşamı destekleyebilecek koşullara sahip olma potansiyeline oldukça sahip.

Bahsi geçen bölgeler Dünya’nın tropik bölgelerine benzetiliyor ve yaşamın eğer var olma ihtimali mümkünse bu bölgelerde olabileceği düşünülüyor. Bulgunun en büyük nedenlerinden biri ise Güneş ışığının yoğun olmaması nedeniyle bu bölgelerde az da olsa su bulunabileceğine dair ipuçları. Bilindiği üzere Mars’ta su mevcut ancak bu su genellikle gezegenin kutup bölgelerinde donmuş hâlde bulunuyor.

Elbette bu çalışma şu aşamada Mars’ta kesin olarak yaşamın var olduğunu kanıtlamış değil ancak bu bölgelerde yaşamın ortaya çıkma olasılığının diğer bölgelere göre çok daha yüksek olduğunu söyleyebiliriz…

Kaynak-Webtekno

Bu post Mars’ın Bazı Bölgeleri Yaşamı Destekleyecek Koşullara Sahip Olabilir… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.