Habere göre, savaşın ilerleyen aşamasında özel kuvvetlere bağlı askerlerle İran’a operasyon yapılabilir.

Amaç, Tahran’ın elindeki yüzde 60 oranında zenginleştirilmiş 450 kilogram uranyumu ele geçirmek.

TRUMP’A SORULDU, YALANLAMADI

ABD Başkanı Donald Trump’a bu iddia soruldu. Trump, “göreceğiz, bunu daha konuşmadık” yanıtını verdi.

Trump, “Uranyumun henüz peşine düşmedik. Ama bunu daha sonra yapabiliriz. Şu anda yapmayacağız. Belki daha sonra yaparız.” diye konuştu.

Trump, “Hangi koşullarda kara birlikleri göndereceksiniz?” sorusuna da “çok iyi bir neden varsa olabilir” dedi.

Ancak Axios’un haberinde bahsedilen bir kara harekatı değil. Sınırlı sayıda özel harekat askeriyle uranyumun bulunduğu tesise ya da tesislere bir operasyondan bahsediliyor.

Habere göre operasyonu Amerikalı ya da İsrailli askerlerin mi yapacağı yoksa ortak bir opesyon mu olacağı belirsiz.

İki ülkenin de İran ordusunun, operasyona katılan askerlere ciddi bir tehdit oluşturmayacağından emin olduktan sonra bu operasyonu gerçekleştirmeyi planladığı belirtildi.

URANYUM İÇİN İKİ SEÇENEK BULUNUYOR…

Axios’a konuşan Amerikalı yetkili, iki seçenek olduğunu söyledi. ilki, uranyum stoğunun İran dışına çıkartılması.

İkincisi ise bulunduğu yerde seyreltilmesi.

İkinci seçenek için operasyona, muhtemelen Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı’ndan nükleer bilimcilerin de katılması gerekiyor.

URANYUMUN NEREDE OLDUĞU BELLİ DEĞİL…

Amerikalı yetkili yanıt bekleyen iki soru olduğuna dikkat çekti. Öncelikle uranyum stoğunun nerede olduğunun bilinmesi gerekiyor. İkincisi soru ise nasıl alınacağı ve muhafaza edileceği.

Amerikalı ve İsrailli yetkililere göre stoğun büyük bölümü İsfahan’daki tesisin yeraltı tünellerinde, geri kalanı ise Fordo ve Natanz’da bulunuyor.

11 NÜKLEER BOMBA YAPILABİLİYOR…

Uranyumun, zenginleştirme oranının birkaç hafta içinde silah yapılabilecek seviye olan yüzde 90’a çıkarılabileceği belirtiliyor.

450 kilogram uranyumla 11 nükleer bomba yapılabiliyor.

Axios, Amerikan Yönetimi içinde, İran’ın Hark Adası’nın ele geçirilmesinin de tartışıldığını iddia etti. Buşehr Limanı’ndan 55 kilometre uzaklıktaki ada, İran’ın ham petrolünün yüzde 90’ının ihraç edildiği terminal…

Kaynak: NTV

Bu post “ABD VE İSRAİL, İRAN’IN ELİNDEKİ 450 KİLO URANYUMU İSTİYOR!…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Çünkü bir kilosunun sağladığı enerji ile yıllar boyunca seyahat edebiliyoruz! Ford, Nucleon aracında uranyumu ilk kez kullanmıştı. Fakat birazdan açıklayacağımız sebeplerden dolayı o da ne yazık ki başarı sağlayamadı.

Çünkü uranyum, sandığımız kadar da “masum” bir element değil.

Uranyum, nasıl bu kadar güçlü bir enerji kaynağı?

Uranyum, birçok ülkenin elektrik ihtiyacını karşılamak için nükleer reaktörlerde kullanılan bir elementtir. Radyoaktif olmasının temel sebebi ise izotoplarının stabil olmamasıdır.

Uranyum-235 gibi izotoplar, nükleer fisyon adı verilen bir süreçle bölünebiliyor. Bu süreçte bir nötron, uranyum çekirdeğine çarpıyor ve onu daha küçük parçalara ayırarak devasa bir enerji açığa çıkarıyor. 1 kg uranyum, yaklaşık 3000 ton kömür yakmaya eşdeğer bir enerji üretiyor.

Dolayısıyla nükleer enerji ile çalışan ulaşım araçları, yakıt doldurmadan yıllarca çalışabiliyor.

Gemilerde ve denizaltılarda kullanılan uranyumu neden bu kadar güçlü bir enerjisi varken arabalarda, uçaklarda kullanmıyoruz?

Aslında nükleer enerji üretmek, oldukça hassas bir süreci kapsıyor ve doğru kullanılmadığında felaketle sonuçlanabiliyor. Radyasyon ise bunların en büyüğüdür. Uranyum ve fisyon süreci sonucunda ortaya çıkan atıklar yoğun radyasyon yayıyor.

Uzun süre radyasyona maruz kalmak, birçok problemi beraberinde getirir.

Kanser, genetik bozukluklar ve ölüme kadar gidebilecek ciddi sağlık sorunları bu problemlerin başında geliyor. Şimdi neredeyse her gün kullandığımız araçlarda ya da yılın belirli dönemlerinde kullandığımız uçaklarda nükleer reaktör kullanıldığını düşünün. Olası bir kazada ortaya çıkan radyasyon sızıntısı, tam bir felaket senaryosu oluşturabilir.

Bunun için Çernobil ve Fukuşima gibi yaşanmış örneklere bakmamız yeterli olacaktır. Dolayısıyla uranyumu araçlarda kullanmak, zannedildiğinden daha da büyük risk taşıyor.

Nükleer reaktörler, oldukça ağır ve büyüktür.

Bu da kullanımlarına engel olan bir diğer sebep olarak karşımıza çıkabilir. Çünkü bir aracın ya da uçağın içinde kullanılabilecek kadar hafif bir reaktör üretmek, oldukça zor. Şu anda kullanılan nükleer reaktörler, genellikle dev gemilerde ya da nükleer santrallerde kullanılıyor. Üstelik alınan ileri düzey önlemler de cabası.

Peki daha önce hiç denenmedi mi? Elbette denendi. 1950’lerde ABD ve Sovyetler, nükleer motorlu uçaklar geliştirmeye çalışmıştı. Ama reaktör o kadar ağırdı ki, uçağın kalkması tam bir eziyetti. Sonucunda ise proje iptal edildi. Aynı zamanda araçlarda da kullanmak için Ford, Nucleon aracını tanıtmıştı. Ancak benzer sebeplerden dolayı bu proje de hayata geçemedi.

Maliyeti de oldukça yüksek.
Nükleer enerji santralleri bile çok yüksek maliyetlerle inşa edilip işletiliyor. Dolayısıyla bir nükleer reaktörlü araba üretmek, milyonlarca maliyet anlamına geliyor. Üreticiler, tüm bu risklerin yanında bu maliyeti göze alabilirler mi? Pek sanmıyoruz.

Bunun yerine günümüzde kullandığımız elektrikli araçlar ve hidrojen yakıt hücreleri, nükleer enerjiye göre çok daha pratik ve güvenli çözümler sunuyor.

Nükleer enerji hiç ulaşımda kullanılmıyor mu?

Kullanılıyor, ama yalnızca çok büyük ve özel taşıtlarda. Nükleer gemi ve denizaltıları, uzay araçları bu enerjiden faydalanıyor. Tabii önlemlerini sıkı almak kaydıyla.

Yine de söylediğimiz gibi, bir kilosuyla yıllarca seyahat edebileceğimiz uranyumu araçlarda kullanmak, sandığımız kadar masum ve basit bir hamle olmayacaktır…

Bu post URANYUM NEDEN BU KADAR GÜÇLÜ BİR ENERJİ KAYNAĞI?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

ABD’de bulunan Nebraska Üniversitesinden araştırmacılar, elektronik sigara içen gençleri inceledi. Sonuçlarda, düzenli olarak içen gençlerin vücutlarının potansiyel olarak toksik metallere maruz kalabileceği ortaya çıktı. Bulgular BMJ Journals’daki Tobacco Control üzerinden yayımlandı.

Bilim insanları, çalışmalarında yaşları 13 ila 17 arasında değişen kişileri inceledi. Bu çocuklar, günde en az 8 kez elektronik sigara kullanıyordu. Sonuçlarda, idrarlarında seviyesi endişe verici olan kurşun ve uranyuma rastlandı. Öyle ki kurşun seviyesi, ara sıra elektronik sigara içenlere kıyasla %30 daha fazlaydı. Uranyum ise iki kat daha yüksekti.

Bunun yanı sıra elektronik sigara türlerinin de bu durumu etkilediği görüldü. Mentol veya nane yerine daha tatlı aromaları tercih edenlerin uranyum seviyeleri diğerlerine kıyasla daha yüksekti. Çalışmaya, hiç elektronik sigara kullanmayan bir kontrol grubunun dahil edilmediğini belirtelim. Bunun yerine 200 adet kullanan kişi yer aldı.

Araştırmacılar, bu cihazların kesin olarak toksik metal birikimine neden olduğunu göstermediğini, hâlen daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu söylüyorlar. Fakat yine de endişe verici olduğunu söylememiz mümkün çünkü kurşun ve uranyum insan sağlığına ciddi zararlar verebiliyorlar. Ayrıca daha önceki birkaç farklı analizde de vücut sıvılarında toksik metal işaretleri görülmüştü. Bu da onları destekler nitelikte.

Elektronik sigaraları çoğu kişi normal sigarayı bırakmak için kullansa da bu tarz araştırmalar pek de farkı olmadığını, özellikle de genç yaşta tüketenlerde sağlığa ciddi zararlı olabileceğini ortaya koyuyor. Yani bu cihazlardan da uzak durmak gerekiyor…

Kaynak-Webtekno

Bu post Elektronik Sigara Kullanan Gençlerin İdrarında Yüksek Düzeyde Kurşun ve Uranyum Tespit Edildi!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Oldukça karmaşık bir çalışma prensibine sahip olan bu silahların şehirleri yerle bir ettiğini de biliyoruz. Fakat bu seferlik, oldukça gelişmiş bir hava savunma sistemimizin olduğunu ve söz konusu nükleer başlığımızı havada vurduğunu düşünelim. Bunun sonucunda ne olur?

Öncelikle nükleer bombalar nasıl çalışır?…

Nükleer bombalar, içlerindeki uranyum veya plütonyum atomlarını ya parçalayarak ya da birleştirerek büyük bir enerji patlaması oluşturur.

Biraz daha derine gidelim. Bir atom çekirdeğinin içinde bildiğimiz üzere nötron ve proton adında parçacıklar bulunuyor.

Protonlar, pozitif enerjiyle yüklüdür. Nötronlar ise yüksüz, yani nötrdür, yani ne pozitif ne de negatif bir enerjiye sahiptirler. Nükleer enerji, bu atomların birbiriyle etkileşime girmesi sonucunda serbest kalır. Atomun içindeki bu enerji yığınını çıkarmak için nükleer füzyon ve fisyon olaylarına da göz atmak gerekiyor.

Nükleer fisyon, atomların içindeki çekirdeklerin âdeta parçalanması gibidir, bu işlem sonucunda küçük parçacıklar ortaya çıkar. Nükleer füzyonu ise atomların bir araya gelip dans etmesi gibi düşünebilirsiniz. İki ya da daha fazla küçük atom birleşerek bu bağlamda yeni bir atom oluşturuyor.

Bu kavramlardan ‘Fisyon’ olanına yakından bakmak lazım.

Nükleer bombaların çoğu, genellikle “fisyon” yani bölünme prensibi üzerine kuruludur. Fisyon işlemi için, nötronlar gibi “nötr” yani ne pozitif ne de negatif bir enerjiye sahip parçacıklar kullanılır. Bu nötronlar, atomun içine rahatça girerler ve işte o zaman asıl aksiyonu görmeye başlarız.

Bir nötron, bir atom çekirdeğine çarptığında, çekirdeğin içindeki diğer nötronlar o anda hareketlenir ve her yöne saçılmaya başlarlar. Bu saçılan nötronlar, çevrelerinde sakin sakin duran atomlarla etkileşime geçerler. Bu sırada patlamaya hazır tüm atomlar nötronlarla bir araya gelir ve ortaya inanılmaz bir enerji patlaması çıkar.

Peki bu olaylar gerçekleşeceği sırada, bir nükleer füzeyi havada imha etmeye kalkarsak ne olur?…

Nükleer füzeleri havada durdurmak tahmin edebileceğimiz üzere pek de basit değil. Fakat anti-balistik füze sistemlerinden başka pek de alternatif düşünemiyoruz. Bu füzeler, nükleer başlılklar hedefe ulaşmadan önce onlara ulaşabilecek kapasitede. O yüzden onların kullanıldığını varsayalım.

Eğer bir anti-balistik füze ile bir nükleer füze gökyüzünde karşı karşıya geldiğinde nükleer bir patlamanın yaşanması aslında pek olası değil. Çünkü, bir nükleer bombanın patlaması için daha önce anlattığımız füzyon veya fisyon adı verilen aşamaların sırasıyla ve olması gerektiği gibi gerçekleşmesi gerekiyor. Bahsettiğimiz gibi bir çarpışma gerçekleştiğinde ise bu işlemler sekteye uğradığından, nükleer olanın patlama ihtimali oldukça düşüyor.

Fakat bu, tehlike geçti demek değil. Zira plütonyum veya uranyum çekirdeği zemine ulaştığında ciddi radyasyon tehlikesi doğurabilir. Bu da durumun patlama olmamasına rağmen ölümcüllüğünü korumasına sebep olur.

Şimdi hepsini toplayalım…

Bir nükleer füzenin gökyüzünde imha edilmesi sırasında, nükleer bir patlamanın gerçekleşme olasılığı gerçekten düşük diyebiliriz. Çünkü bunun için gereken karmaşık işlemlerin imha sırasında kusursuz bir şekilde olması pek mümkün değildir. Nükleer bombaların havada imha edilmesi, yer yüzeyine etkisinin de oldukça karmaşık hâle gelmesine neden olur…

Kaynaklar: Science ABC, TTB

Bu post Üzerimize Gelen Bir Atom Bombasını Havada Vurursak Büyük Bir Nükleer Patlama Olur mu?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Yeni bir araştırmaya göre Ay, tahmin edilenden tam 40 milyon yıl daha yaşlı. Bilim insanları bu sonuca, Ay yüzeyinden elde ettikleri bazı kimyasal yapıları analiz ederek ulaşmayı başardı.

Zirkon kristalleri Ay’ın yaşını ele veriyor…

Zirkon oluşması için uranyum gerekmesine rağmen bu bileşikler, oluşma aşamasında kesinlikle kurşun içermiyorlar. Öte yandan bileşiklerde bulunan uranyum, zamanla ışıma yaparak kurşuna dönüşüyor. Uranyumun yarı ömrünü bildiğimiz için elimizdeki bir zirkonyumun tam olarak ne zaman ortaya çıktığını analiz edebiliyoruz.

Glasgow Üniversitesinden jeolog Jennika Greer, yaptığı çalışmalarda Ay yüzeyinden gelen bir zirkonyum örneğini incelediğinde, bu örneğin yaklaşık 4.46 milyar yıllık olduğunu ortaya çıkardı. Normalde Ay’ın ortaya çıkışının 4.41 milyar yıldan biraz daha önce olduğu düşünülüyordu. Dünya’nın yaşının ise 4.54 milyar yıl olduğu tahmin ediliyor.

Bilim insanları Ay’ın, Dünya’ya çarpan Mars büyüklüğünde bir gök cismi tarafından ortaya çıkarıldığını düşünüyor. Bu çarpışma sonrasında oluşan ilk yapılar, uydunun yüzeyindeki magma okyanusu yüzeyinden hemen eriyip kayboluyor olsa da yüzey soğumaya başladığında oluşan katı materyaller üzerinden tarihleme yapmak mümkün olabiliyor. Greer’in incelediği örnek de bu yapılardan biri olarak kabul ediliyor…

Webtekno

Bu post Ay Tahmin Edilenden Milyonlarca Yıl Daha Yaşlı Olabilir!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.