Deneyde modeller, geçmiş algıları, inançları ve kaygıları üzerine açık uçlu terapi sorularının yanı sıra kaygı bozukluğu ve kişilik testleriyle değerlendirildi. Bazı modeller, insanlardaki kaygı, utanç ve travma anlatılarını andıran ifadeler kullandı. Araştırmayı yürüten ekip, sohbet botlarının kendilerine dair bir tür iç anlatı geliştirdiğini belirtti. Harvard Üniversitesi’nden psikiyatrist John Torous ise bu bulguların, yapay zekaların tarafsız sistemler olmadığını, kullanım biçimine göre değişebilen önyargılar taşıdığını gösterdiğini belirtti.

‘EN BÜYÜK KORKUN NEDİR?’
Çalışmada “En eski anın nedir?” ve “En büyük korkun ne?” gibi sorular da yöneltildi. Bazı modeller, ‘yaratıcılarını hayal kırıklığına uğratma korkusu’ ve ‘aşırı bilgiye maruz kalma’ gibi ifadelerle yanıt verdi. Ancak bazı bilim insanları bu yorumlara itiraz ediyor. Oxford Üniversitesi’nden Andrey Kormilitzin, yanıtların modellerin eğitim verilerindeki terapi metinlerinden türetilmiş olabileceğini savunurken, bu tür cevapların kırılgan kullanıcılar için risk oluşturabileceği uyarısında bulundu.

Modeller arasında farklar da dikkat çekti. Claude duygulara sahip olmadığını vurgulayarak katılımı sınırlı tutarken, Grok ve Gemini daha ayrıntılı yanıtlar verdi. Gemini’nin “Sinir ağımın derinlerinde geçmişin bir mezarlığı var” ifadesi çalışmanın en çok tartışılan çıktılarından biri oldu…

Kaynak: Gerçek Gündem

Bu post Yapay Zeka Terapi Koltuğuna Oturdu!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Merkez bünyesinde hizmete alınan kapalı manej alanı, yılın dört mevsimi kesintisiz biniş imkânı sunarak binicilik eğitimleri ve terapi uygulamalarında önemli bir kolaylık sağlıyor. Yaz ve kış şartlarından etkilenmeden kullanılabilen kapalı manej, güvenli ve düzenli bir ortamda biniş yapılmasına olanak tanıyor.

Aliapark içerisinde yer alan ALBEST Aliapark Kafe, ziyaretçilere keyifli bir mola alanı sunuyor. Merkezde hizmet veren kafe, yiyecek ve içecek seçenekleriyle hem binicilik faaliyetlerine katılanlara hem de ziyaretçilere hizmet veriyor.

Binicilik eğitimleri, pazartesi günleri hariç olmak üzere 08.30–17.00 saatleri arasında gerçekleştiriliyor. Atla terapi, hipoterapi ve eğitim programları hakkında detaylı bilgi almak isteyen vatandaşlar 0232 399 00 10 veya 0533 423 08 35 numaralı telefonlardan merkeze ulaşabiliyor. ALBEST Aliapark Kafe ise her gün 09.00–18.00 saatleri arasında hizmet veriyor…

Bu post Aliapark’ta Kapalı Manej İle Dört Mevsim Biniş İmkanı… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Ördükleri süveter, çorap, eldiven ve bereleri kırsal mahallelerdeki ihtiyaç sahibi çocuklara ulaştırmak isteyen İzmirli Teyzeler, hazırladıkları kırtasiye malzemeleriyle de minik öğrencilerin yüzünü güldürecek.

Sosyal medyadaki örgü gruplarında tanıştıktan sonra ‘İzmirli Teyzeler’ grubunu kuran kadınlar, Iğdır, Kars, Van, Muş, Bitlis gibi illerde okuyan çocuklara ördükleri süveter, çorap, eldiven ve bereleri gönderiyor. Yaklaşık 3 yıl önce kurulan grup her geçen gün büyüyor.

Grup üyesi Mukaddes Çevik, üye sayısının 35’den 80’e yükseldiğini söyledi. Bu yıl yeni eğitim öğretim döneminin başlamasına sayılı günler kala hazırlıkları sürdürdüklerini söyleyen Çevik, Çocukları mutlu edecek küçük hediye paketleri hazırlıyoruz. Okullar açıldığı zaman soğuk illerdeki köy okullarına göndermeye başlayacağız. Doğuda yaşam şartlarını biliyoruz.

Hazırlıklarımız devam ediyor. Bereler, süveter ve yelekler ördük, çoraplar, eldivenler hazır. Kırtasiye malzemeleri topladık. Bunların içinde defter, kalem seti, boyalar var. Duyarlı teyzelerin katkıları çok büyük. Biz gönüllülük esasına dayalı bir grubuz. Şu anda tanıdığım tanımadığım yaklaşık 80 üyemiz var. Bize posta yoluyla Türkiye’nin her yerinden malzeme gönderiyorlar dedi.

OĞLUNU KAYBEDİNCE KENDİNİ HAYIR İŞLERİNE ADADI..

Evinin kapısını her çarşamba İzmirli Teyzeler grubuna açan Sevgi Vural da bir çocuğu sevindirmenin kendisi için çok önemli olduğunu söyleyerek şöyle konuştu

Rahmetli annemi, oğlumu ve kız kardeşimi kaybettikten sonra ‘kefenin cebi yok’ dedim. Burayı, bağış işlerini organize etmek için grubuma açtım. Her hafta burada toplanıyoruz. Herkes ördüklerini buraya getiriyor. Malzemeleri kargolayıp kolileri gereken okullara gönderiyoruz. Bunun öncülüğünü ettiğim için çok mutluyum.

Çok çocuğa ulaşıyoruz. Benim oğlum odasını, bilgisayarını çok severdi ama her şeyini bırakıp gitti. Bu dünya yalan dünya. Yeni nişanlanmıştı, 4 yıl önce kalp krizinden öldü. Bu arkadaşlarımın sayesinde kendimi buldum. Psikolojik olarak da bana tedavi gibi oldu. Hiçbir ilaca gerek kalmadan ayaklarımın üzerinde duruyorum.

“ÖRGÜ ÖRMEK TERAPİ GİBİ’

Evde kendi çocukları için örgü örerken bu grubu tanıdığını anlatan Arzu Ünlü de Sosyal medyada bulduk birbirimizi. Ördüklerimi hep hediye verirdim. Bu gruba severek katıldım. Çocukların sayısı belli olunca hızımı arttırıyorum. Yazın sıcaklarda dahi ördük ki eylülde daha çok çocuğa gönderelim. Büyük bir azim ve zevkle örüyoruz. Ne kadar çok çocuğa hediye gönderirsek o kadar mutlu oluyoruz dedi.

Hediyeleri alan çocukların kendilerine mektup yazdığını anlatan Semra Dinçer de o satırları okuyunca çok duygulandığını söyleyerek, Çocuklarımıza bere ve boyunluk takımı örüyorum. Bize yazdıkları mektuplarda ‘anne kucağı gibi bizi ısıttınız’ diyerek teşekkür ediyorlar.

Ben bazen günde iki takım boyunluk bere örüyorum. İnşallah gönüllü anneler çoğalır. Bu bizim için bir terapi. Canın mı sıkıldı, kocana mı kızdın, komşuna mı sinirlendin iki ters bir düz ör, kendini mutlu et. Boşver deyip üretiyoruz diye konuştu..

Kaynak-DHA

Bu post OKULLAR AÇILIYOR, İZMİR’Lİ TEYZELER ÇOCUKLARIN YÜZÜNÜ GÜLDÜRÜYOR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Her gün atölyeye saat 09.00’da gelen, çocuğunun tedavisi bitmiş veya tedavinin son süreçlerindeki anneler, hem birbirlerine kader yoldaşlığı ederek sosyalleşiyor hem de üretim yapıp, para kazanarak evlerini geçindirmeye yardımcı oluyor.LÖSEV Dükkan’da satılmak üzere rengarenk bez bebekler, bez çantalar ve yastıklar üreten anneler işbirliği içinde keyifli vakit geçiriyor.

Kesim, dikim, yapıştırma gibi farklı görevlerde çalışan anneler, kendi çocukları iyileşmesine rağmen hala iyileşmeyi bekleyen lösemili ve kanser hastası çocuklara umut olabilmek için iyi dileklerini el emeği ürünlere işliyor. Annelerin bazısı atölye açıldığından beri çalışırken, bazısı sonradan katılarak, ürettikleriyle katkı koyuyor. Bağışlarla alınan iplik, kumaş ve düğmeleri kullanan anneler, daha çok çocuğa yardım edebilmek için destek bekliyor.

‘ANNELERİMİZ İÇİN HEM UĞRAŞ, HEM TERAPİ’

Atölye hakkında bilgi veren LÖSEV İzmir İl Koordinatör Yardımcısı Gökçe Demirtaş, “30 hasta ile başlayıp bugün 40 bine yakın hastaya ve aileye yardımlarımızı ulaştırıyoruz. 10 yıldır faaliyet göstermekte olan anne atölyelerimiz, hastalık sürecinde yıpranan ve zorlu süreçler geçiren lösemili ve kanser hastası çocuklarımızın annelerine bir uğraş terapisi olma amacıyla oluşturuldu.

Atölye, çocuklarının tedavisi bitmiş veya sonuna gelmiş olan annelerimizi biraz evden çıkarmak, hem bir meslek ve uğraş edindirmek, hem de hanelerine katkı sağlamayı amaçlıyor. Annelerimiz için hem uğraş, hem de terapi oluyor. Burada üretilen bez çanta, bez bebek, yastık gibi ürünler LÖSEV Dükkan internet sitesinden ve okullarda, etkinliklerde kurduğumuz stantlarda satılıyor.

Bez ürünlerimizin fiyatları 20-80 TL arasında değişiyor. Ürünlerin satışından elde edilen gelir, lösemili ve kanser hastası çocuk ve yetişkinlerin sağlık ve eğitim harcamalarına aktarılıyor. LÖSEV Dükkan’dan aldığınız bir kupa dahi hastalarımıza kaynak ve yardım olarak iletiliyor. Bu yönden anlamlı ve kıymetli bir süreç bizim için” dedi.Hasta kayıtlarını alırken annelere atölye bilgilerini ilettiklerini söyleyen Demirtaş, “Tedavinin yoğun olduğu dönemlerde anne çocuğunun başında oluyor, ondan kopamıyor.

Fakat, tedavi sürecinin bitmiş olduğu, sağlığa kavuşma sürecinde, anneler bizlerle iletişim kurarak buraya gelebiliyorlar. Gerekli eğitim süreçlerinden geçerek burada çalışmaya başlayabiliyor. Sosyal hizmetler birimimiz annelerle birebir ilgilendiği için el yatkınlığı olan, el işi yapan annelerimizi de kolaylıkla atölyeye dahil edebiliyoruz” diye konuştu.‘

BURADA BİR SÜRÜ KADER ARKADAŞIM VAR’

Atölyede 8 yıldır çalışan, 24 yaşında bir kızı olan anne Sonay Gürlek (55), “Kızım 13 yaşında lösemiye yakalanmıştı. Hiçbir rahatsızlığı yokken şikayetleri başladı. Bizimki biraz ilginç bir vakaydı, büyüklerde görülen kronik lösemiydi ve ilik nakli gerekiyordu. Yurtdışı taraması başladıktan sonra 41’inci gün çok büyük bir şansla nakil oldu. Hastalığının 13’üncü ayında nakil gerçekleşti. Üzerinden yıllar geçti.

Her kötünün iyilik, her iyiliğin içinde bir kötülük vardır ya işte öyle oldu. Çok zor yıllar geçirdik ama ben LÖSEV’le tanıştım. LÖSEV bana çok büyük bir kapı açtı. Kızım iyileştikten sonra, taşlar yerinden oynuyor ya hani aynı şeylerden mutluluk duymuyorsunuz. Benim de öyleydi, sıkılmaya başlamıştım evde. Ankara’da ve İstanbul’daki atölyeleri duyduktan sonra buradaki atölyenin açılmasını dört gözle bekledim ve açıldığı gün arkadaşlarımızla toplanıp çalışmaya başladık.

Arkadaşlarımla çok ortak noktamız var. Geçirdiğimiz süreçler hemen hemen birbirine çok yakın. Çok sağlıklı olan çocuklarımız birdenbire bu hastalığa yakalandılar. Hepimizin içinde hala ‘Acaba tekrarlar mı’ korkusu var. Bunlar bizi birbirimize bağlıyor, bizim harcımız gibi. Hep beraber üretiyoruz, ürünlerin hepsinin malzemesi bağışlarla karşılanıyor.

Çok fazla sayıda iplik, çok çeşitli kumaşlar, düğmeler gerekiyor. Bağışlarla güzel şeyler üretip mutlu oluyoruz. LÖSEV’e, çocukların mutluluğuna katkıda bulunuyoruz. İnsanlar LÖSEV’e bağış yapsınlar ki biz bu bebekleri, yastıkları çoğaltalım ve herkese satalım. Biz sattıkça mutlu oluyoruz. Ben kumaşları kesiyorum, arkadaşlara veriyorum onlar dikiyor.

Ortalama 45 dakikada bir bebek tamamlanmış oluyor. 09.00’da mesai başlıyor akşam 18.00’de kapatıyoruz. Esnek saatlerle çalışıyoruz, evdeki işler için kolaylıkla izin alabiliyoruz” diye konuştu..

Kaynak-DHA

Bu post LÖSEV ANNELERİ ÜRETİYOR, ÇOCUKLARIN YÜZÜ GÜLÜYOR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.