Metal yorgunluğuna çözüm bulunabilir…

Araştırmacılar, vakumlu ortamda inceledikleri 40 nanometrelik aşırı küçük platin tabakalardaki çatlakların zamanla kaybolduğunu, metalin kendini tamir ettiğini gözlemledi. Metallerin üzerindeki baskı ve yaptıkları hareketler bu türden çatlaklara neden olabiliyor. Bu çatlaklara yorgunluk hasarı ya da metal yorgunluğu adı veriliyor. Bir noktadan sonra metal yapıların yıkılmasına neden olabilecek bu olgu, uzun zamandır çözüme kavuşmayı bekliyor.

Araştırmacıların yaptığı 40 dakikalık gözlemde ise platinin bir süre sonra yeniden birleşmeye başladığı ve çatlakların, âdeta kusursuz bir kaynakla birleştiği göze çarptı. Bu sonucu araştırmacılar da da beklemiyordu.

Sandia Ulusal Laboratuvarından Materyal Araştırmacısı Brad Boyce, “Böyle bir şeye ilk elden tanık olmak kesinlikle çarpıcıydı.” ifadelerini kullanıyor. Boyce, “Kesinlikle bunu aramıyorduk. Doğruladığımız şey ise metallerin, en azından nano ölçekte yorgunluk hasarı açısından içsel, doğal bir kendilerini yenileme yetenekleri olduğu oldu.” dedi.

Mühendislikte yeni bir dönem başlayabilir…

Şu anda metallerin kendilerini tamir edebilmeleri için gereken koşullar, tamir sürecinin nasıl gerçekleştiği ya da metallerin bu becerisini nasıl kullanabileceğimiz konularında kesin bir bilgimiz yok. Yine de köprüler, gökdelenler gibi dev yapılardan akıllı telefonlara kadar her yerde kullandığımız metaller için ciddi tamirat bedelleri ödeniyor. Bu bedellerin ortadan kalkması ve yapıların ömürlerinin artması insanlığa büyük katkı sağlama potansiyeline sahip.

Öte yandan yeni gözlemlenen metallerin kendilerini tamir yeteneği çok da beklenmedik değil. Daha önce de Michael Demkowicz adlı bir araştırmacı, metal yapıların strese tepki olarak yapılarını değiştirmeleriyle bu özelliklerin açığa çıktığını savunduğu bir model geliştirmişti. Demkowicz’in modeli ile bu çalışma birbirini destekler nitelikte.

Metallerin kendi kendilerini tamir edebilmesi, soğuk kaynak adı verilen yöntemle de açıklanabilir. Bu yöntemde, oda sıcaklığında ya da düşük sıcaklıklar da metal yüzeyler yeterince yakınlaştırıldığında atomları bağlar kurarak kaynak yapılmasını sağlıyor. Normal şartlar altında yan yana koyulan iki metal birleşmiyor çünkü havadaki parçacıklar ya da kirletici etmenler atomların yeterince yakınlaşmasını engelliyor. Vakumlu ortamda ise böyle bir engel bulunmuyor.

Araştırma, Nature’da yayımlandı…

Bu post Metallerin Çok Yavaş ta Olsa, Kendi Kendilerine Tamir Olabildiği Ortaya Çıktı!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu konulardan biri de depremlerin tahmin edilip edilemeyeceği üzerineydi. Dünyanın farklı yerlerinde bu konuya yönelik çalışmalar yapılırken Teksas Üniversitesinden bilim insanları, ilk etapta oldukça başarılı sayılabilecek bir yöntem keşfetti. Araştırmacılar, yapay zekânın da desteğini alarak bir algoritma ortaya koydular.

7 aylık çalışma Çin’de yapıldı…

Söz konusu algoritmayı besleyebilmek için araştırmacılar, önceki depremlerle özdeşleşen sismik dalgaları yapay zekâya verdi ve bunun sonucunda da yapay zekâdan, sismik dalgalardaki sıçramayı bu verilerle eşlemesi beklendi. Bunun sonucunda yapay zekâ, haftalık hava durumu gibi deprem durumunu verdi.

Sonuç olarak bu algoritma, yaklaşık 320 kilometrelik menzildeki 14 adet depremi doğru bir şekilde önceden görebildi. Buna ek olarak nerede ve kaç şiddetinde olacağını da neredeyse nokta atışıyla söyledi. Ancak sadece 1 tanesini kaçırdı ve toplamda 8 tane de yanlış uyarı verdi.

Sismoloji Uzmanı ve algoritmanın geliştiricisi Yangkang Chen, uluslararası bir yarışma kapsamında hazırladığı bu çalışmayla 600 tasarımın önüne geçti ve birinci oldu.

Araştırmacılar, söz konusu verileri algoritmaya verdikten sonra 5 yıl boyunca kendisini eğitmesini istemiş. Bu eğitimin sonunda da bahsettiğimiz gibi deprem programlarını çıkarmaya başlamış.

Ayrıca araştırmacılar, içinde Türkiye’nin de bulunduğu, gelişmiş sismik izleme ağlarının olduğu yerlerde bu yapay zekânın daha başarılı olacağını söylüyor. Buradan sonra sistem, çoğunlukla küçük sallantılar yaşayan Teksas’ta test edilmeye ve doğrulanmaya devam edecek.

Bunun ardından da araştırmacılar, fizik temelli modellerle bunu birleştirip sismik verilerin alınamadığı yerlerde de sistemi işlevsel kılmayı hedefliyor…

Webtekno

Bu post Depremleri Önceden Görecek Yapay Zekâ Destekli Aracın İlk Denemesi Başarılı Oldu… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Henüz hakemli bir dergide yayınlanmayan araştırmada üçüncü doz Pfizer/BioNTech aşısının insanlarda yarattığı bağışıklık ve korumanın süresini ortaya çıkardı.

Bilim insanları laboratuvar sonuçlarına göre Türk asıllı bilim insanları Uğur Şahin ve Özlem Türeci’nin Almanya’da kurduğu BioNTech ile Pfizer’ın geliştirdiği koronavirüs aşısının üçüncü dozunun 4 ay boyunca Omicron varyantına karşı koruma sağladığını tespit etti.

Araştırmayı yürüten mikrobiyolog Pei-Yong Shi, “Bu alanda yapılmış çok ama çok yeni bir araştırma. Sonuçlara göre üçüncü dozdan sonra en az 4 ay Omikron varyantına karşı koruyucu etki sağlanıyor” dedi.

Daha önce yapılan araştırmalarda antikor seviyelerinin aşı olunduktan aylar sonra düştüğü tespit edilirken Omikron varyantının da geçirdiği mutasyon sebebiyle daha büyük tehlike yaratabileceği belirlenmişti.

Konuyla ilgili açıklama yapan Shi, “Pfizer/BioNTech’in üçüncü aşısını olduktan dört ay sonra Omikon varyantına karşı antikor seviyeleri düştü. Fakat bunlar diğer varyantlarla karşılaştırıldığında halen yüksek. Dolayısıyla bu aşı bir koruma katmanı sağlıyor” dedi..

(SÖZCÜ)

Bu post “ÜÇÜNCÜ DOZ BİONTECH’İN ETKİSİ 4 AY SÜRÜYOR..” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bilimsel kanıtlar, sürekli olarak endişe etmek için çok az neden olduğunu göstermiş olsa da çoğu insan, radyo frekansı (RF) radyasyonunun bize zarar verebileceğine inanıyor. Bu konuda, giderek daha da karmaşık hâle gelen çok sayıda bilimsel veri bulunmakta.

Cuma günü Yeni Zelanda Tıp Dergisi’nde çıkan yeni bir makale, konunun oldukça karmaşık olduğunu kabul ediyor ancak zararlı olabilecek biyolojik etkilerin düşük kalitedeki bilimsel çalışmalarda daha sık görüldüğünü belirtiyor.

Auckland Üniversitesi ve Yeni Zelanda Sağlık Bakanlığı, Aralık ayında aynı dergide bir araştırmacı olan Susan Pockett tarafından yayınlanan bir makalenin, Yeni Zelanda’da kamu politikasının halk sağlığını korumak için yeterince çaba göstermediğini iddia ettiği için yanıltıcı olduğunu düşünüyor.

Bilim insanları, on yıllardır RF radyasyonunun insan vücudu üzerindeki etkisini inceliyorlar ve ana biyolojik etkinin insan dokusunu ısıtıyor gibi göründüğünü gösteriyorlar. Makaleye göre RF radyasyonu, iyonlaştırıcı değildir yani DNA’ya zarar verecek enerjiye sahip olamaz.

Pockett’in makalesi, iyonlaştırıcı olmayan radyasyonun biyolojik etkilerinin doku ısınmasının ötesine geçtiğini öne süren bir takım araştırmalara dayanarak doğru olmadığını savundu. Yeni yorum ise bu biyolojik etkileri gösteren sayısız çalışmayı göstermekte ancak kalitelerini sorgulamakta.

Auckland Üniversitesi’nden Elwood, “Zarar verici sağlık etkilerini gösteren çalışmaların çoğu, düşük kalitededir ancak ilginç oldukları için yayınlanmaktadır. ‘Potansiyel’ kelimesi önemlidir. Çalışmaların çoğu, muhtemelen bir sağlık etkisine bağlı olabilecek bazı fizyolojik veya moleküler değişimi araştırmaktadır ancak genellikle bir sağlık zararının doğrudan kanıtı bulunmamaktadır” açıklamasında bulundu.

Elwood, 200’den fazla çalışmayı inceleyen ve memeli hücrelerinde 2.000’in üzerinde RF radyasyon testini inceleyen Teksas Üniversitesi’ndeki araştırmacılar tarafından yapılan son bir gözden geçirmeyi işaret ediyor; “Bu, birçok çalışmadaki olumlu sonuçların, yürütme çalışmalarının kalitesinin temel kriterlerini karşılamamasından kaynaklandığını gösteriyor” dedi.

İyi bilimin anahtarı tekrarlanabilirliktir. RF radyasyonuna maruz kalmanın bir etkisi olduğunu göstermek bir şeydir ama tekrar tekrar gösterebilmek tamamen başka bir şey. Hem laboratuvar çalışmaları hem de hayvan sağlığı çalışmalarında tutarlı bir sağlık etkisi göstermeyen RF radyasyonuna maruz kalma ile ilgili cevaplanmamış sorular var.

Bu, araştırmanın duracağı ve dünya çapında uygulanan mevcut yönergelerin daha fazla incelenmeyeceği anlamına gelmez ancak kanıtların ağırlığı, şu anda telefonlardan gelen radyasyonun endişelenecek bir şey olmadığını gösteriyor..

Bu post “CEP TELEFONU RADYASYONU, DNA’YA ZARAR VEREMİYOR” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.