Fed Başkanı Jerome Powell’ın Trump’tan daha güçlü olduğunu belirten Roubini, şu anda çok kaotik bir ortam olduğunu söyleyerek “Dünyada artık orman kanunu geçerli. Aptalca politikalar izlerseniz piyasa sizi cezalandırır. ABD resesyona girmeyecek. Beyaz Saray’a Mickey Mouse’u da koysanız fark etmez. ABD’de büyüme yüzde 2’den 4’lere kadar yükselecek. ABD’de enflasyon artsa da Fed faizi düşürmeyecek. Powell, Trump’tan daha güçlü biri. Ama adım atmıyor. Trump, Powell’ı kovacak ama bu da geri tepecek” dedi.

‘SOĞUK SAVAŞ ÇIKABİLİR…’
Teknolojinin çok önemli olduğunu ve Çin’in bu konuda ABD ile yarışmayacağını söyleyen Roubini, “Tarifelerden dolayı Çin’in büyümesi yüzde 2’ye kadar düşebilir. Müzakereler başarısız olursa tarifeler değişmez ve ekonomi çakılır. ABD ve Çin’de o zaman resesyon görülebilir. Borsalar da çakılır. Çin ile ABD arasında anlaşma ihtimali giderek düşüyor. ABD ve Çin arasındaki tarife savaşı soğuk savaşa dönüşebilir, Tayvan’da da sıcak savaş yaşanabilir” diyerek ekonomik olarak tehlikeli zamanlar yaşandığını vurguladı…

Kaynak: Haber Merkezi

Bu post ROUBİNİ: “TARİFE SAVAŞI SOĞUK SAVAŞA DÖNÜŞEBİLİR…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bugünün uzay teknolojileri, hatta o yolcululların yapılmasını mümkün kılan buluşlar hala hayatımızda. Günlük hayatımızın vazgeçilmezi olan akıllı telefonlar, 4K kalitesindeki filmi kablosuz bağlantı ile dakikalar içerisinde indirebilen yüksek hızlı kablosuz bağlantılar… Peki tüm bunların bedeli neydi? Bedeli derken insanlığın gördüğü en yüksek teknolojinin sınırlarını zorlayan uzay rekabetinin başlangıcından günümüze kaç kişi hayatını kaybetti?

Sorularımızın yanıtı NASA’da Görev Güvencesi Direktör Yardımcısı olarak çalışan Nigel Packham’ın yaptığı açıklamalarda gizli:

Packham, bugüne kadar NASA tarafından gerçekleştirilen 3 görevde ve Sovyetler tarafından gerçekleştirilen 2 görevde toplam 21 insanın yaşamını yitirdiğini doğruladı. Elbette bu sayı, kayda geçen ve özellikle çalışmaları devlet sırrı gibi saklayan Sovyetlerin, dünya kamuoyundan habersiz şekilde yaptığı söylenen, genellikle komplolara malzeme edilen sözde görevleri ve kayıplarını içermiyor.

Peki uzayda hayatını kaybeden bu insanlar hangi görevler için bu tehlikeleri aldılar, ölümlerine sebep olan hatalar neydi?

Washington Üniversitesi’nde görevli olan Jim Hermanson ise yaptığı açıklamada ‘Kazaların genellikle beklenmedik koşullar, ekipman hataları, insan hataları ve hatta politikalar ve yönetim sorunları’ olduğunu; bazı durumlarda bunların kombinasyon halinde gerçekleştiğini ifade etti.

Elbette bu tüm ölümler söz konusu olduğunda oldukça yüzeysel bir açıklama. Ancak şunu anlıyoruz ki uzay rekabeti döneminde devletler, sadece rakipler için casuslara değil kendi bilim insanlarına, pilotlarına, astronot ya da kozmonotlarına da baskı uygulamışlar.

Ocak 1986 yılında gerçekleşen Challanger fırlatmasından 73 saniye sonra roket, üzerindeki uzay mekiği ile birlikte infilak etmiş ve içerisindeki 7 kişiye gökyüzünde mezar olmuştu:

Bu olayın ardından NASA, uzay çalışmalarında güvenlik için kemerleri sıkmış, dağılmak üzere olan Sovyetler’e karşı belki de zafer peşinde koşmanın o kadar da mantıklı olmayacağını değerlendirmişti.

Kazanın sebebi, roketin kalkış yaptığı Cape Canaveral uzay üssündeki beklenmedik soğuk hava koşullarıydı. Bu nedenle roketlerin bazı aksamlarında esneklik sorunları yaşanmış ve roket havalanınca bu sorunlar giderilememişti. Büyük miktarda gaz sızıntısı yaşanan roketin yakıt tankı alev aldı ve büyük bir patlamayla paramparça oldu. Ancak soğuk hava koşullarını gören bir yönetici kalkışa engel olabilir ve insanların ölümünü engelleyebilirdi.

Bir diğer ölümlü uzay kazası daha yakın tarihte, Şubat 2003’te yaşandı. Columbia uzay aracı sorunsuz bir şekilde uzaya çıkmıştı aslında… Ancak atmosfere yeniden giriş sırasında infilak etti:

7 mürettebatın tamamının yaşamını yitirdiği bu facianın sebebi araştırıldığında, atmosfere giriş aşamalarının yeteri kadar anlaşılmadığı, uzaydan atmosfere geçiş sırasında yaşanabilecek sorunların hafife alındığı görüldü. Ayrıca fırlatma sırasında Columbia kapsülünün yüzeyindeki küçük bir alanda hasar oluşmuştu. Buna rağmen fırlatma sonrasında roketin mekiği uzaya taşımasına izin verildi. Yine bir önceki faciadaki gibi bu da hasarı gören bir yönetici tarafından engellenebilir, yine insanlar ölmeyebilirlerdi.

Diğer ölümlü uzay kazaları da şöyle gerçekleşti:

Apollo 1, yıl 1967. Roket daha yer yüzünden kalkmada patlıyor. Aşağıda kokpit içerisindeki 3 astronotun son konuşmaları var:

Soyuz 1, yine 1967 yılında, bu kez Rusya’dayız. Sovyetler’in roketi iniş yaparken yavaşlamak için paraşütleri açıyor, ancak ne yazık ki açılmıyor, tek kozmonot Vladimir Komarov yaşamını yitiriyor:

1971’de Sovyetler tarihin ilk uzay istasyonunu inşa etti, Soyuz 11 görevi ile gönderdiği kozmonotlar uzayda 3 hafta geçirdi. Sorunsuz bir şekilde dönüş yapacaklardı, ancak döndükleri aracın basınç düşüşü yaşamasıyla bir daha yeryüzünü göremediler:

Bu kaza, Dünya atmosferi dışında gerçekleşen tek ölümlü kaza olarak kayıtlara geçmiş durumda. Bir başka deyişle bugüne kadar uzay görevlerinde toplam 21 insan, Dünya dışında, yani uzay ortamında 3 insan hayatını kaybetti…

Webtekno

Bu post NASA, Bugüne Kadar Uzay Görevlerinde 21 Kişinin Hayatını Kaybettiğini Doğrulayıp Nedenlerini de Açıkladı… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

O dönemde NASA, yörüngeye gönderdiği 6 uydu gözlemevi ile Dünya’nın manyetik alanını anlamamızı sağlayan çalışmalar yapmış ve birkaç yıldan sonra uyduları emekli etmişti. Bu uydulardan biri olan OGO-1, yörüngede yolculuğuna devam etti.

56 yıl sonra geri dönüş..

OGO-1 uydusu, ilk fırlatıldığından 56 yıl sonra gezegenimize düşüşünü gerçekleştirdi. 4 Eylül 1964’te Cape Canaveral’dan bir Atlas-Agena B roketi ile fırlatılan araç, o dönemde gerçekleştirilen en önemli denemelerden biri olarak gösteriliyordu.

OGO araçlarının büyük kısmı, devre dışı kaldıktan kısa süre sonra gezegenimize düşmüştü. OGO-5’in düşüşü ise 2011 yılında gerçekleşmişti. OGO-1, o günden beri yolculuğuna yalnız başına devam ediyordu.

1964 yılından 1971 yılına kadar aktif olarak hizmet veren araç, günümüzdeki gibi uzaktan müdahale ile düşürülemediği için yörüngedeki varlığını devam ettirebilmişti. Düşüşe geçmesi için yüksek irtifadaki parçacıkların aracı yeterince yavaşlatmasını beklemek gerekiyordu.

Düşüş 25 Ağustos’ta gözlemlendi..

Arizona Üniversitesi bünyesindeki Catalina Gök İnceleme (CSS) ekibi, 25 Ağustos’ta Dünya’ya büyük bir şeyin çarpmak üzere olduğunu keşfetti. Ekip normal şartlarda gezegenimize yönelik göktaşı tehditlerini gözlemliyor olduğu için bu cismin de bir asteroid olabileceğini düşündü. Daha sonra ise gezegenimize çarpanın OGO-1 olduğuna karar verdiler.

NASA’nın resmi açıklamasına göre OGO-1, 29 Ağustos günü gezegenimize geri döndü. Tahiti’nin 160 kilometre kadar güneydoğusundan atmosfere giren cisim, yaklaşık 113 kilogram ağırlığa sahipti ve atmosfere girerken görülebilecek kadar büyük bir araçtı.

Muhtemelen okyanus tabanında onlarca parçaya ayrılmış şekilde de olsa OGO-1 en sonunda bu uzun yolculuğunu tamamladı..

Bu post 56 YIL SONRA DÜNYA’YA ÇAKILDI!.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.