Deprem simülasyon tırına katılan vatandaşlar, gerçeğe yakın bir ortamda deprem anını deneyimledi. Katılımcılar, yaş gruplarına göre belirlenen seviyelerde hazırlanan simülasyonlarla Türkiye’de yaşanan 6 farklı deprem senaryosu ile çocuklara özel hazırlanan simülasyon programına katıldı. Simülasyon sırasında “çök-kapan-tutun” pozisyonunun doğru uygulanışı uygulamalı olarak anlatıldı.

Etkinlik kapsamında ayrıca evlerde alınabilecek güvenlik önlemleri, afet ve acil durum çantasının önemi hakkında bilgilendirme yapıldı. Vatandaşlara deprem bilincini artırmaya yönelik broşürler dağıtıldı.

Aliağa Belediyesi organizasyon sürecine destek verirken, Aliağa Belediyesi Afet İşleri Müdürlüğü tarafından ilçedeki okullara ve vatandaşlara yönelik duyurular gerçekleştirildi. Etkinliğe katılan Aliağa Belediye Başkan Yardımcısı Mesut Öztürk, afet farkındalığının toplumun her kesimine ulaşmasının büyük önem taşıdığını belirterek etkinliğin düzenlenmesinde emeği geçen ekiplere teşekkür etti…

Bu post ALİAĞA’DA DEPREM SİMÜLASYON TIRI VATANDAŞLARLA BULUŞTU… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Ancak uzayın bu en uç koşullarını doğru biçimde modellemek bugüne kadar büyük bir zorluktu. Aşırı fizik koşulları, matematiksel olarak son derece karmaşık hesaplamalar gerektiriyor.

ŞİMDİYE KADARKİ EN AYRINTILI SİMÜLASYON…

ABD’deki Flatiron Institute öncülüğünde yürütülen yeni bir modelleme çalışması, yıldız kütleli kara deliklerin maddeyi hangi koşullarda yuttuğunu ve nasıl dışarı püskürttüğünü şimdiye kadarki en ayrıntılı simülasyonlarla ortaya koydu.

Araştırmanın en kritik yönü, önceki modellerde kullanılan basitleştirici varsayımlara başvurulmaması oldu.

Daha önce hesaplamaları mümkün kılmak için yapılan bu kısayollar, sonuçları önemli ölçüde etkileyebiliyordu. Yeni çalışmada ise çok daha karmaşık ve gerçekçi veriler kullanıldı.

Araştırma ekibi, iki güçlü süper bilgisayarı kullanarak kara deliklerin madde biriktirme akışlarına dair gözlemleri, dönüş hızları ve manyetik alan ölçümleriyle birleştirdi.

Böylece Güneş’ten yalnızca biraz daha büyük kara deliklerin çevresinde gazın, ışığın ve manyetik alanların nasıl hareket ettiğini betimleyen yeni bir model geliştirildi.

FARKLI KARA DELİK SİSTEMLERİNDE BENZER SONUÇLAR…

Yeni simülasyonlar, farklı türde kara delik sistemlerine ait gözlemlerle de uyumlu sonuçlar verdi. Süper kütleli kara deliklerin ayrıntılı görüntüleri artık elde edilebilse de, daha küçük kara deliklerde yayılan ışığın dikkatle ayrıştırılması gerekiyor.

Araştırmacılara göre, yeterli miktarda madde çeken kara delikler, yoğun radyasyonu emen kalın diskler oluşturuyor. Bu enerji ise radyasyon yerine güçlü rüzgarlar ve jetler şeklinde dışarı salınıyor.

Simülasyonlar ayrıca, maddenin olağanüstü hızlarla içeri çekildiği dar bir “huni” yapısının oluştuğunu gösterdi. Bu yapı, yalnızca belirli ve elverişli bakış açılarından gözlemlenebilen yoğun bir radyasyon demeti yaratıyor.

EINSTEIN’IN GENEL GÖRELİLİĞİ DAHİL…

Simülasyonlar, kütlelerin uzay ve zamanı nasıl büktüğünü tanımlayan Einstein’ın genel görelilik kuramını plazma gazının davranışı, manyetik alanlar ve ışığın maddeyle etkileşimini açıklayan ayrıntılı fizik modelleriyle birlikte ele alıyor.

Araştırma ekibi, simülasyonların Samanyolu’nun merkezindeki süper kütleli kara delik Sagittarius A dahil olmak üzere farklı türde kara deliklere de uygulanıp uygulanamayacağını test etmeyi planlıyor…

Kaynak: NTV

Bu post KARA DELİKLERİN YAKININDA NELER OLUYOR?.. SÜPER BİLGİSAYARLAR İLK KEZ SİMÜLE ETTİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Araştırma, genel görelilik ile kuantum mekaniğini birleştirecek bir “Kuantum Kütleçekimi Teorisi” arayışına da yeni bir yön getiriyor. Ekip, sicim teorisi ve döngüsel kuantum kütleçekimi gibi popüler yaklaşımların bu boşluğu dolduramadığını belirtiyor.

Çalışma, ünlü matematikçiler Kurt Gödel, Alfred Tarski ve Gregory Chaitin’in teoremlerine dayanıyor. Bu teoremler, herhangi bir matematiksel sistemin kendi içinde hem eksiksiz hem de tutarlı olamayacağını kanıtlamıştı. Fizikçiler, aynı mantığın Evren için de geçerli olduğunu, dolayısıyla gerçekliğin tamamen “hesaplanabilir” olamayacağını öne sürüyor.

Sonuç olarak ekip, fizik yasalarını açıklamak için algoritmik düzeyin ötesinde bir “Meta Her Şeyin Teorisi (MToE)” gerektiğini savunuyor. Bu teori, matematiksel sistemlerin dışından “gerçek”i belirleyebilecek bir üst katman öngörüyor.

Faizal’a göre bu aynı zamanda simülasyon teorisini de çürütüyor:

“Her simülasyon programlanmış, yani algoritmik olmak zorundadır. Fakat gerçekliğin temelinde algoritmik olmayan bir yapı varsa, Evren bir simülasyon değildir ve asla olamaz…”

Kaynak: NTV

Bu post “EVREN BİR SİMÜLASYON OLAMAZ!…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu özellik şimdiye kadar yalnızca canlılara özgü idi. Robotlar, kendi varlıklarını ve özelliklerini ise dışarıdan yani geliştirilerden gelen bilgiyle öğreniyordu. Yeni bir çalışma bu durumu değiştirmiş gibi gözüküyor. Columbia Engineering’den bir ekip, sadece çevresini değil kendisini de algılayabilen ve hatta kendisini “hayal eden” bir robot geliştirdi.

Robotların da hayalleri olacak mı?…

Columbia Engineering tarafından hazırlanan bir çalışma, tarihte ilk defa bir robotun insan yardımı olmadan kendi bedenini tamamen öğrenip modelleyebilen bir robot geliştirildiğini ortaya koydu. Science Robotics dergisinde yayımlanan makalede araştırmacılar, robotun bunu nasıl başardığını da açıkladı.

Buna göre araştırmacılar, robotik kolu 360 derece açıdan çeken beş kamera ile robotu bağlayarak işe başladılar. Bu kameralardan gelen görüntülerde, kendi motor komutlarının sonuçlarını gören robot, hareketlerini ve kendisini öğrenmek için üç saat harcadıktan sonra durdu. Çalışmaya göre robot bu bilgileri daha sonra farklı engelleri aşmak, hedefleri gerçekleştirmek ya da engellerden kaçınmak için de kullandı. Hatta olası hasarları da önceden görüp ona göre stratejilerinde düzeltmeler de yaptı.

Araştırmacılar daha sonra robotun kendisini nöral ağda nasıl gördüğünü keşfetmek için zorlu bir sürece başladı. Bu sürecin sonunda robotik kolun kendisini bir nevi sisin içinde, %1’lik bir hata payıyla modelleyebildiğini gördüler. Bir karar vermesi gerektiği zaman robot, önce kendisini o şeyi yaparken hayal etti. Simülasyonlarında sonuca ulaşabildiğinde de aksiyona geçti.

Bilim insanlarına göre bu çalışma, kendi kendine yetebilen robotlar için önemli bir atılım olacak. Böylelikle robotlar kendi başlarına sorunları çözebilecek, kendilerini anlayabilecek, arızalarını ya da hasarlarını onarabilecekler…

Webtekno

Bu post Tarihte İlk Kez Bir Robot, ‘Kendi Varlığını’ Keşfetti!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Dolayısıyla bu maddeyi görmenin tek yolu, ışık ve diğer maddeler üstündeki çekim etkisiyle oluyor. Ayrıca karanlık maddeyi Dünya’dan tespit edebilmek için yapılan tüm girişimler ise şu ana kadar başarısızlıkla sonuçlandı.

Ancak tüm bunlar karanlık maddenin tamamen gizemli olduğu anlamına da gelmiyor. Evrenin çok büyük bir kısmını oluşturmasına rağmen kendisini görmemiz konusunda oldukça nazlı olan karanlık maddeye dair bilinen bazı şeyler de var. Örneğin sadece karanlık değil soğuk olduğu da biliniyor. Ayrıca galaksilerin etrafında haleler de oluşturuyor.

Karanlık maddenin neye benzediğinin cevabını bilgisayar simülasyonları verebilir..Tabii karanlık maddeyle ilgili halen cevaplanmamış birçok soru olmasından ötürü gökbilimciler sık sık yeni modeller geliştiriyor.

Bu modellerin doğruluğunu test etmek için gözlemlerle kıyaslıyorlar. Bunu yapmanın yollarından bir tanesi de özelleştirilmiş bilgisayar simülasyonları.

İşte Harvard & Smithsonian Astrofizik Merkezi’nden bir ekip de bu simülasyonlardan bir tanesini gerçekleştirdi ve oldukça şaşırtıcı sonuçlar elde etti.

Science Alert’te yer alan habere göre karanlık madde simülasyonlarının doğruluğu, karanlık madde hakkında yapılan varsayımlara göre değişiyor. Söz konusu simülasyonda, bir protondan 100 kat daha kütleli zayıf etkileşimli büyük kütleli parçacıktan (WIMP) oluştuğu var sayıldı.

Benzer WIMP karanlık madde bilgisayar simülasyonları daha önceleri de yapılmıştı. Bu seferki simülasyonda karanlık madde, tıpkı gözlemlendiği gibi galaksiler etrafında haleler oluşturdu. Ancak işin asıl ilginç tarafıysa bu halelerin tüm kütle ölçeklerinde oluşmasıydı. Bu halelerin benzer yapıları da vardı; en yoğun oldukları yer merkezleri, daha dağınık oldukları yer uçlarıydı.

Karanlık madde ile ilgili ortaya atılan fikirlerden bir tanesi de karanlık madde parçacıkları çöktüğünde gama radyasyonu yaymalarıydı. Gama ışınları üzerinde yapılan gözlemlerde, galaksimizin merkezinden gama ışını fazlalığı geldiğine dair ipuçları yakalanmıştı ki bunu karanlık maddenin tetiklediği düşünülüyor. Bu simülasyon modelinde de gama radyasyonunun çoğunluğu küçük halelerden geliyordu.

Halenin boyutunun gama ışını spektrumunu etkilediği düşünülecek olursa bu modelin, Samanyolu Galaksisi ve diğer galaksilerdeki gama ışını fazlalığına dair belirli tahminler yapılmasını sağlayacağı düşünülüyor..

Bu post KARANLIK MADDENİN NEYE BENZEYEBİLECEĞİNİ GÖSTEREN BİR SİMÜLASYON GELİŞTİRİLDİ.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu konudaki yeni haberler bu sefer Japonya’nın başkenti Tokyo’dan geldi. Tokyo Üniversitesi’nde görevli bilim insanları Mars’ın sırlarını açığa çıkarmaya yardımcı olacağını söyledikleri bir simülasyon oluşturdu.

Araştırmacıların Kızıl Gezegen’in iç kısmının simülasyonunu gerçekleştirerek Mars’ın sismik özelliklerine dair ayrıntıları ilk defa ortaya çıkardıkları söylendi.

Çalışma süresince devasa güce sahip ses dalgalarına benzer sismik dalgalardan yardım alan araştırmacılar kullandıkları dalgaların Mars’ın merkezinde olduğu tahmin edilen eriyik demir sülfür alaşımından ne kadar hızlı geçtiğini ölçerek bazı sonuçlara varmayı başardı.

Konuyla ilgili yapılan araştırmanın yöneticisi pozisyonunda yer alan Keisuke Nişida, “Halihazırda NASA’nın Insight aracının sondası Mars yüzeyinde sismik ölçümler yapıyor” sözleriyle araştırmayı anlattı.

Mars’ın hayati belirtileri ölçülüyor:

Bilim insanının bahsettiği Insight sondasının, Mars’ın hayati belirtileri olarak adlandırılan birtakım özelliklerini ölçmek üzere gezegenin yüzeyinde bulunan bir uzay aracı olduğu biliniyor.

Daha önce Mars depremleri adı verilen ve gezegenin jeolojik katmanlarının belirlenmesinde yardımcı olan hareketleri tespit eden Insight şu anda da bilim insanlarına yardımcı oluyor.

Gezegenlerin derinlerde bulunan iç kısımlarının keşfinin bilim açısından en büyük sınırlardan biri olduğunu açıklayan araştırmacılar konuyla ilgili ölçümlere devam ediyor.

Karşılaştırma amacıyla Mars’tan elde edilecek ölçümlerin, gezegenin iç katmanlarına dair gerçeklerin öğrenilmesinde çok önemli rol oynayacağı biliniyor. Çalışmalar sonucu ortaya çıkanların bilim insanlarının umduğu gibi olup olmayacağı yakında öğrenilecek gibi görünüyor.

Uzmanlar her ne olursa olsun ortaya beklenen dışında yeni bilgiler çıksa da bu durumun her şartta Mars’ın kökenine dair yeni şeyler anlatacağını savunuyor. Sonuç ne olursa olsun bu önemli girişimin sonuçları merakla bekleniyor..

Kaynak-Webtekno

Bu post İŞTE MARS’IN SIRLARINI ORTAYA ÇIKARACAK SİMÜLASYON.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Saniyenin yalnızca trilyonda biri kadar süren bu kısa periyot boyunca soğuk madde, Büyük Patlama sırasında yavaşlayana kadar üssel bir oranda genişledi. Bu noktada bilim insanları, yakın bir zamana kadar bir sürecin diğerine nasıl yol açtığını açıklayamıyorlardı. Ancak MIT araştırmacıları, bu durumunun nasıl meydana geldiğine dair yeni bir fikir ortaya attılar.

Simülasyon sayesinde evrenin bugünkü hale nasıl geldiğini anlayabiliyoruz:

MIT’de çalışan fizikçi David Kaiser’e göre ‘yeniden ısıtma’, kozmik enflasyon döneminde var olan soğuk maddeyi Büyük Patlama sırasında ortaya çıkan sıcak maddeye dönüştürdü. Kaiseger’in bu konudaki açıklaması ise şu şekilde: “Kozmik enflasyon sonrası ‘yeniden ısıtma’ dönemi, Büyük Patlama için gerekli koşulları ortaya koydu ve Büyük Patlama’daki ‘patlamayı’ ortaya çıkardı. Bu, kıyametin koptuğu ve maddenin davranışının değiştiği bir köprü dönemi.”

Bu noktada Profesör Kaiser ve ekibi, kozmik enflasyonun sonunda maddenin nasıl davrandığını farklı şekillerde simüle ettiler. Simülasyona göre araştırmacılar, enerji kaynaklı enflasyonunun, saniyenin kısa bir periyodunda kolayca yeniden dağıtılabileceğini tespit ettiler. Yeniden dağıtma ise Büyük Patlama’nın meydana gelmesi için gereken koşulları kolaylaştırmaya yardımcı olacaktı.

“Yeniden ısıtma” olarak adlandırılan geçiş döneminin Büyük Patlama’daki “patlamayı” ortaya çıkardığını iddia eden profesör, bu simülasyon sayesinde kozmik enflasyondan Büyük Patlama’ya ve ötesine kadar kırılmamış bir hikâyeye sahip olduklarını belirtiyor. Profesöre göre simülasyon sayesinde evrenin bugün gördüğümüz şekli almasında rol oynayan süreçleri tam olarak anlayabileceğiz.

Büyük Patlama teorisi nedir?

Kısaca Büyük Patlama teorisi, evrenin sınırsız genişlemesinden evvel yaklaşık 13,8 milyar yıl önce, aşırı yoğun ve sıcak bir noktadan meydana geldiğini savunan ve genel kabul görmüş bir teoridir. Bu kozmik teori ilk olarak, 1927’de Belçikalı gökbilimciler ve rahip Georges Lemaître tarafından önerildi.

Bu öneriden iki yıl sonra ise Amerikalı gökbilimci Edwin Hubble, galaksiler arasındaki boşlukların birbirlerinden uzağa fırlatılıyorlarmış gibi büyüdüğünü fark etti. Sonuç olarak bu keşif, evrenin Büyük Patlama’nın bir sonucu olarak genişlediği teorisini doğruladı..

Bu post BÜYÜK PATLAMA ÖNCESİ EVRENDE NE OLDUĞU SİMÜLE EDİLDİ! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Mars depremlerinin en büyük sürprizlerinden birisi, Mars’taki sismik dalgaların Dünya’daki sismik dalgalanmalardan çok Ay’daki sismik dalgalanmalara daha fazla benzediği. Bunun nedeni, muhtemelen Mars’ın yer kabuğunun düşündüğümüzden daha kuru ve parçalanmış olması.

ETH Zürih’teki Mars sismoloji araştırmacısı Simon Stähler, basın açıklamasında “Şimdiye dek Mars kabuğunun Dünya’nın kabuğuna benzer olduğunu varsaydık. Mars depremlerinin dalga biçiminin Ay depremlerine benzemesi, bize ilk defa Mars kabuğunun içsel olarak nasıl yapılandırıldığının bir resmini veriyor. Şimdiye kadar sadece dışardan bakabildik” dedi.

Sismik aktivitenin incelenmesi, bilim insanlarının Güneş sistemimizde kayalık gezegenlerin nasıl oluştuğunun tarihini bulmasına yardımcı oluyor. Örneğin, Dünya’da sismik dalgaların gezegenin içinde nasıl hareket ettiğini takip etmek, araştırmacıların çekirdeğin boyutunu hesaplamasına katkı sağlar.

Mars’taki sismik dalgaları okumak da Mars’ın yer kabuğunun içinin neye benzediği hakkında ipucu verebilir. InSight ekibinde bir sismolog olan Mark Panning, Business Insider’a “Sismoloji, ayrıntıları nasıl elde ettiğinizdir” açıklamasında bulundu.

Tüm depremler, aynı şekilde gerçekleşmez. Dünya’daki depremlerin oluşumu içini yerkabuğundaki tektonik plakaların birbiriyle çarpışması gerekir ancak Mars’ta tektonik bir plaka bulunmaz. Bu yüzden bilim insanları, Mars depremlerinin büyük ihtimalle en kayalık gezegenin içinde gerçekleşen sürekli bir içsel soğutma sürecinden geldiğini düşünüyor. Çekirdek soğudukça malzeme büzüşerek stresi arttır. Sonuç olarak kabuk kırılır ve deprem meydana gelir.

Yeryüzünde, sismik dalgaların kaynağı kolayca tespit edilebilir çünkü yeryüzü, nispeten homojen ve katı kayalardan oluşuyor. Yer kabuğunun içinde su var ve bu da enerji emilimi sağlıyor. Bu nedenle dalgalar, daha hızlı ölüyor ve depremler, sadece birkaç dakika sürebiliyor ancak Ay’da depremler bir saatten fazla sürebilir. Ay’ın depremlerinin bir saatten fazla sürmesinin nedeni ise yer kabuğunun oldukça kuru ve bu yüzden sıkça dağılıyor olması.

Her ne kadar yer kabuğu Ay’a çok benzese bile araştırmacılar, Mars’taki depremlerin Dünya’daki depremlere benzediğini düşünüyorlardı çünkü gezegenlerin yer kabuğunun altındaki özelliklerin benzer yapıda olduğunu sanıyorlardı. Araştırmacıların böyle düşünmesinin nedeni ise Mars’ın bir zamanlar bol miktarda volkanik aktivite ve suya sahip olduğu düşüncesi ancak ilk veriler, bu düşüncenin yanlış olduğu yönünde.

Şimdiye kadar Mars depremlerinin uzunluğu, Ay ile Dünya’nın ortalarında bir yerde, yaklaşık 10 ile 20 dakika arasında sürüyor. Mars’ın ayrıca Ay’dan biraz daha sismik olarak aktif olduğu ancak Dünya’daki sismik hareketlenmeye yaklaşamadığı da ortaya çıktı.

ETH Zürih’teki bir InSight sismologunun yaptığı animasyon, InSight ekibinin okuduğu farklı dalga türlerini gösteriyor. Mavi dalgalar, deprem kaynağından hızla yayılan ilk sıçrayan darbelerdir. Sonuç olarak sismologlar, deprem kaynağının ne kadar uzakta olduğunu hesaplamak için aralarındaki gecikmeyi kullanabilirler.

Animasyonun kenarlarına yayılan uzun kırmızı ve beyaz dalgalar, kabuk malzemesinden sıçrayan yüzey dalgalarıdır. Araştırmacılar, Mars’ın kabuğunun Dünya’dan daha kuru ve kırılmış olmasını bekliyorlardı ama bu kadar değil.

Birkaç Mars depremi, kızıl gezegenin sırlarını ortaya çıkarmak için yeterli değil. Panning, “Şimdiye kadar gördüğümüz çok az sayıda etkinlikle yapabileceğimiz en büyük şey, Mars’ın şu anda ne kadar aktif olduğunu anlamak. Bu, Mars’ın zaman içinde nasıl geliştiği hakkında çok fazla bilgi veriyor” açıklamasını yaptı.

Aslında Zürih’teki InSight sismolog ekibi, deprem ölçeğindeki titremeyi doğru şekilde simüle etmek için bu sismik sinyalleri 10 milyon faktöre yükseltmek zorunda kaldı. Bu nedenlerden dolayı InSight ekibi, hâlâ gezegenin çekirdeğinden geçen büyük bir deprem bekliyor. NASA’nın Mars depremlerini ölçümlemek için geliştirdiği simülasyonun videosunu aşağıdan izleyebilirsiniz..

Kaynak-Webtekno

Bu post MARS DEPREMLERİ, KIZIL GEZEGEN DÜNYA’YA BENZEMİYOR DİYOR! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.