‘İSTANBUL 7’DEN BÜYÜK DEPREME HAZIR OLMALI’
Bektaş, “İstanbul 7’den büyük depreme hazır olmalı” başlığıyla yaptığı açıklamada, Marmara Fayı’na ilişkin bilimsel yaklaşımların zaman içinde değiştiğine dikkat çekti. 2004 yılından sonra Ana Marmara Fayı’nın davranışına dair artan verilerin, tek parça halinde büyük bir deprem beklentisinden, çok parçalı kırılmalarla daha küçük ama yıkıcı depremler üretebilecek bir modele evrildiğini ifade etti.

Deprem tahminlerinde kesinliğin mümkün olmadığını vurgulayan Bektaş, bilimsel modellerin en fazla yüzde 60 doğruluk sağlayabildiğini belirtti. Deprem parametrelerinin zaman ve mekana göre değişebildiğine işaret eden Bektaş, bu nedenle doğanın matematiksel modellere birebir uymadığını kaydetti.

Bektaş’a göre İstanbul açısından asıl sorun, depremin olma ihtimalinden ziyade yaratacağı sonuçlar. Kente ilişkin can ve mal kaybı riskinin, deprem tehlikesinin kendisinden çok daha yüksek olduğunu belirten Bektaş, yapılaşma ve hazırlık seviyesinin belirleyici rol oynadığını vurguladı.

SON DEPREMLER DİKKAT ÇEKİYOR…
Açıklamada, 2025 yılında meydana gelen 6,2 büyüklüğündeki depremin ve ardından yaşanan gelişmelerin, Marmara’da çok parçalı kırılma senaryosunu desteklediği de ifade edildi…

Kaynak: Gerçek Gündem

Bu post BEKTAŞ: “İSTANBUL 7’DEN BÜYÜK DEPREME HAZIR OLMALI…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Analizde, Nisan 2025’te İstanbul’da hissedilen 6.2 büyüklüğündeki depremin bu zincirin son halkası olduğu hatırlatıldı. University College London’dan sismolog Stephen Hicks, NYT’ye yaptığı açıklamada, “İstanbul adeta nişan alınmış durumda” ifadelerini kullandı.

Science dergisinde yer alan çalışmaya göre, son yıllarda gerçekleşen sarsıntılar, fayın 15–21 kilometrelik “kilitli” bir bölümüne doğru düzenli bir şekilde ilerliyor olabilir. Bu bölümde gerçekleşecek bir kırılmanın, İstanbul’da 7 ve üzeri büyüklükte yıkıcı bir deprem yaratma potansiyeli bulunduğu vurgulanıyor. Ancak zamanlamanın ve kırılmanın yönünün belirsizliğini koruduğu belirtiliyor.

“UZUN SÜREDİR SESSİZ OLAN FAY”
Araştırma, Kuzey Anadolu Fay Zonu’nun bir parçası olan Ana Marmara Fayı’nın, özellikle İstanbul’un güneybatısındaki deniz altı kesiminin olağan dışı derecede sakin olduğuna işaret ediyor.
Fayın bu kısmı en son 1766’da büyük bir deprem üretmişti ve o tarihten bu yana yaklaşık 160 kilometrelik bir bölüm kırılmadı.

Son 20 yılda bölgede kaydedilen dikkat çeken sarsıntılar şöyle sıralandı:

2011: Fayın batısında 5.2 büyüklüğünde deprem

2012: Doğusunda 5.1 büyüklüğünde deprem

2019: Orta kesimde 5.8 büyüklüğünde deprem

2025: Doğu ucuna yakın bölgede 6.2 büyüklüğünde deprem

Bilim insanlarına göre bu dizilim, bir “göç eden deprem deseni” olabileceğini düşündürüyor, ancak bu senaryonun kesin olmadığı da özellikle vurgulanıyor.

BİLİM DÜNYASI İKİYE BÖLÜNDÜ…
Araştırmada yer almayan Cornell Üniversitesi’nden uzman Judith Hubbard, bu küçük ölçekli sarsıntılar arasında bir göç ilişkisi olduğu iddiasına temkinli yaklaşıyor:
“Bunların birbirini takip ediyor gibi görünmesi tamamen tesadüf de olabilir.”

NYT ise bilim dünyasındaki farklı görüşlere rağmen, fayda uzun zamandır biriken gerilimin inkâr edilemez olduğunu belirtiyor. Gazetenin aktardığına göre, birçok araştırmacı İstanbul çevresinde kaçınılmaz bir büyük depremin beklenmesi gerektiği konusunda hemfikir.

GFZ Helmholtz Yer Bilimleri Merkezi’nden sismolog Patricia Martínez-Garzón, “Depremler öngörülemez. Ancak olağan dışı sinyalleri erken fark etmek ve risk azaltma adımlarını güçlendirmek zorundayız.” değerlendirmesinde bulundu.

Hubbard ise İstanbul’da yaşanabilecek çok büyük bir depremin “yakın tarihin en ağır insani felaketlerinden biri” olabileceğini söyledi…

Kaynak: Sözcü

Bu post SİSMOLOG STEPHEN HİCKS: “İSTANBUL ADETA HEDEF ALINMIŞ DURUMDA…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Güneş Sistemi oluştuktan 60-100 milyon yıl kadar sonra gerçekleşen bu olaylar silsilesini inceleyen bilim insanları, bir meteoru o dönemlerde gaz devlerinin kütleçekiminden etkilenen bir göktaşına bağlamayı başardılar. Dahası, Ay’ın oluşumu da Jüpiter’in etkisiyle oluşmuş olabilir.

Bilim insanlarına göre o dönemde yörüngelerini bulmaya çalışan gaz devlerinin etkisinde kalan gezegenlerden biri de, aşağı yukarı Mars büyüklüğünde olan Theia adlı gezegendi. Araştırmacılara göre Theia’nın Dünya ile çarpışmasından geriye kalanlar Ay’ı oluşturdu.

Araştırmacılar, bu teorinin her soruya cevap vermediğinin farkındalar. Öte yandan bazı gök cisimlerinin neden bulundukları yerde bulunduklarını açıklayan başka bir teori de yok. Örneğin gezegenlerin bir gaz ve toz diski üzerinde oluşmalarına rağmen bazı asteroidlerin ve onları oluşturan materyallerin aslında neden bulundukları konumda oldukları bilinmiyor. Araştırmacılara göre kendi teorileri durumu açıklamaya oldukça yakın ancak 4,5 milyar yıl önce gerçekleşmiş bir olay için kesin konuşmanın da zor olduğunu belirtiyorlar.

Araştırma Science’da yayımlandı…

Kaynak-Webtekno

Bu post “BÜYÜK GEZEGEN DENGESİZLİĞİ” DENEN OLAY, AY’IN OLUŞUMUNA NEDEN OLMUŞ OLABİLİR… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Fakat ilerleyen süreçte bilim insanları daha iyi gözlemler elde ettikçe tahminlerin yer yer doğru çıktığını görse de genellikle yanıldıklarını fark ettiler.

Ancak geçtiğimiz günlerde Science bilim dergisinde yayımlanan makalede binlerce GPS cihazından alınan veriler baz alınarak bir çalışma yapıldı. Bu verilere göre büyük depremlerin habercisi olan erken bir aşama tespit edildi. Fransız bilim insanları, büyük bir deprem meydana gelmeden saatler önce başlayan bir öncül aşama tespit ettiklerini duyurdular.

GPS VERİLERİ ANALİZ EDİLEREK SAPTANDI…

Uzmanlar bu keşfi, Science dergisinde yayımlanan makalede açıkladılar ve GPS tarafından kaydedilen çok küçük yer değiştirmeleri analiz ederek başardıklarını ifade ettiler.

Bu araştırmacılar, algılama ağlarını büyük arızaların etrafına yerleştirmenin kutsal kâseyi bulmaya yardımcı olabileceğine inanıyor.

Fransa’daki Cote d’Azur Üniversitesi Institut de Recherche pour le Développement birimindeki sismologlardan Quentin Bletery, bu keşfi ilerisi için atılan çok önemli bir adım olarak ifade etti.

Bletery ve meslektaşı Jean-Mathieu Nocquet, Reno’daki Nevada Üniversitesi tarafından tutulan bir veri setini analiz ederek, büyüklüğü 7.0 veya daha yüksek olan bilinen deprem bölgelerinin yakınında bulunan GPS istasyonlarına odaklandı.

Gerçek hareketi depremin neden olduğu beklenen hareketle karşılaştırarak, her depremden önceki 48 saat içinde bu istasyonların kaydedilen konumlarını incelediler.

ARAŞTIRMALAR DEPREM ZAMANI YAKLAŞTIKÇA YER HAREKETİNİN YOĞUNLAŞTIRDIĞINI ORTAYA ÇIKARDI

İki uzmanın araştırmaları, bir depremden önceki son iki saatte, yer hareketinin genellikle beklenen hareketle aynı hizaya gelmeye başladığını ve deprem zamanı yaklaştıkça yoğunlaştığını ortaya çıkardı.

Bu model tipik olarak, hiçbir depremin olmadığı rastgele seçilen iki saatlik aralıklar sırasında gözlenmedi. Bu bulgular, uzmanlara son iki saatte gözlenen hareketin deprem habercisi olabileceğini düşündürttü.

DEPREM RİSKİNDEN EBEDİYEN KURTULUYOR MUYUZ?

Science dergisinde yayımlanan araştırma, depremlerin davranışlarına ilişkin değerli bilgiler sağlıyor ve deprem tahmininde gelecekteki gelişmeler için umut verse de sismologlar, bu keşfi güvenilir bir deprem tahmin yöntemine dönüştürmede hala önemli birtakım zorluklarla karşı karşıya.

Bu zorluğun en temel sebebi mevcut teknolojik cihazlar bu hareketi önceden algılayacak kadar hassas olmaması.

Araştırmanın sahibi Bletery, mevcut ekipmanın deprem habercilerini tespit etmek için yaklaşık 50 kat daha hassas olması gerektiğini tahmin ediyor. Bu teknolojik eksiklik önemli bir engel oluştursa da Bletery, keşfin çok önemli bir ilerleme işareti olduğuna inanıyor. Depremlerin ani fay hareketlerinin neden olduğu kaotik, anlık olaylar olduğu fikrine meydan okuduğunu belirtti.

“MAALESEF ŞU AN İÇİN ENTEGRE EDİLEMİYOR”

Yapılan araştırmalar sonucunda şimdilik bu bulgunun, var olan teknolojideki sensörler ile pratikte kullanılamayacağı açıklandı.

Artık geriye sensörlerin teknolojisi ve hassaslığını geliştirmek kaldığı açıklandı. Son yıllarda depreme karşı geliştirilen erken uyarı cihazları bu konuda büyük önem taşıyor. Bu cihazlar, deprem anındaki enerji boşalımını algılayarak kullanıcıya alarm veriyor.

Yapılan açıklamaya göre şimdilik bu formül var olan teknolojilere maalesef entegre edilemiyor.

JAPONYA DEPREMİ BUNUN BİR ÖRNEĞİ MİYDİ?

Araştırmacıların bulguları aynı zamanda merak uyandıran soruları da gündeme getirdi.

Uzmanlar, Japonya kıyılarındaki GPS verilerini incelerken, hareketlerin 2011’de yıkıcı bir tsunamiyi tetikleyen 9.0 büyüklüğündeki Tohoku-Oki depreminden çok önce eşleştiğini keşfettiler. Hareketlerin yaklaşık 3,6 saatlik tekrar eden bir döngüyü takip ettiği görüldü. Bu döngünün nedeni bir sır olarak kalır…

Bu post 7 VE DAHA BÜYÜK DEPREMLERİ 2 SAAT ÖNCESİNDEN HABER VERECEK FORMÜL BULUNDU… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Şimdiye kadar yapılan araştırmalarda, karanlık maddenin evrenin dörtte birinden fazlasını oluşturduğu fark edildi ancak bu maddeyi doğrudan nasıl görebileceğimizi henüz bilmiyoruz. Bunun nedeniyse maddenin hiçbir şekilde ışığı yaymaması, soğurmaması veya yansıtmaması.

Işık saçmayan bu maddenin varlığı yalnızca diğer maddeler üzerindeki kütleçekimsel etkisi ile belirlenebiliyor. Dünyanın dört bir yanındaki araştırmacılar bu gizemli maddenin doğasını ve bileşimini araştırırken, Science dergisinde yayınlanan bir araştırma, karanlık madde teorilerinin önemli bir bileşenin eksik olabileceğini öne sürüyor.

Ekip, yüksek doğruluklu karanlık madde haritası çıkardı..

Hubble Uzay Teleskobu ve Çok Büyük Teleskop (VLT) tarafından yapılan gözlemleri kullanan bir gök bilimci ekibi, küçük ölçekli karanlık madde kümelerinin daha önce inanılandan 10 kat daha fazla merceklenme etkisine neden olduğunu fark etti. Kütleçekimsel merceklenme olarak da bilinen bu durumun karanlık madde tutarsızlığını açıkladığına inanılıyor.

Araştırma kapsamında Hubble ve VLT olmak üzere iki teleskop tarafından toplanan üç farklı gök ada kümesinin gözlemleri kullanıldı. Maddenin ışığı nasıl çarpıttığını inceleyerek kümelerdeki karanlık maddenin yüksek doğruluklu haritasını çıkaran bilim insanları, bu haritayı kullanarak merceklenme bozulmalarını izlediler ve karanlık maddenin miktarı ile nasıl dağıldığını buldular.

Araştırma hakkında konuşan ekip üyesi Piero Rosati, “Hubble ve VLT’den gelen veriler mükemmel bir sinerji sağladı. Galaksileri her bir kümeyle ilişkilendirebildik ve mesafelerini tahmin edebildik” diyor.

Gök bilimcilerin bulmayı bekledikleri büyük çaplı bükülmeler arasında, daha küçük eğilmiş alanlar da tespit edildi. Karanlık madde haritaları modelin karanlık maddenin küme galaksilerinde neye benzeyebileceğine dair tahminlerle birleştirildiğinde ise iki manzara birbirini tutmadı.

Bu, bilim insanlarının karanlık maddenin nasıl davrandığına dair bilmeceyi hâlâ çözemedikleri anlamına geliyor.

Bu uyumsuzluğun keşfi, gök bilimcilerin daha iyi bilgisayar simülasyon modelleri tasarlamalarına ve böylece karanlık madde kümelerinin nasıl olduğunu daha iyi anlamalarına, nihayetinde de maddenin bu bol ve baskın biçiminin gerçekte ne olduğunun keşfedilmesine yardımcı olabilir..

Kaynak-Webtekno

Bu post KARANLIK MADDENİN, EKSİK BİLEŞENİ ARAŞTIRILIYOR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Galaksilere, sistemlere, gezegenlere ve canlı organizmalara meydana gelişi ile yaşam sunmuş olan bu patlama, yakın zamanda yürütülen bilimsel bir çalışmada tekrar canlandırıldı.

Geçtiğimiz ekim ayında bir grup bilim insanı, Central Florida Üniversitesi’nin laboratuvarında kainatın doğuşuna neden olan büyük patlamayı tekrar canlandırdılar. Tabii ki bu patlama, orijinal patlamanın tahmin edilen şiddetinden çok daha küçük bir şiddete sahipti.

Küçük patlama, mütevazı denilebilecek küçük bir düzenekte gerçekleştirildi. Bu düzenek 2×2 inç, yani aşağı yukarı 5×5 santimetrelik ölçülere sahip bir tüptü.

Kaynağı bilinmeyen patlamanın kökenine dair yeni gelişmeler elde edildi..

Bilim insanlarının düşündüğüne göre büyük patlama bir süpernova patlaması olarak meydana geldi. Ama bu bilginin doğru olması için daha önceden bir patlama ya da şokun var olmuş olması gerek.

Science dergisinde haberi yapılan ve ekim ayında gerçekleşen ‘minyatür patlama’ deneyi, büyük patlamaya neden olan alevin kökenine ulaştı ve deney sayesinde bu alevin nasıl pasifken aktif olup da bu patlamaya neden olduğu açığa çıkarıldı.

Deneyin yapıldığı üniversitenin asistan profesörü Kareem Ahmed, yaptığı konuyla ilgili Inverse’e yaptığı açıklamada “Patlamaların var olduğunu biliyoruz. Asıl soru patlamanın birdenbire nasıl oluştuğu.” ifadelerini kullandı.

Deney nasıl gerçekleştirildi?

Deney, 2×2 inçlik türbülans sağlayan bir tüp içerisinde yürütüldü. Tüp, pasif alevin patlayana kadar türbülansa maruz kalmasını sağladı. Ahmed’in dediğine göre tüpün işleyişi güçlü bir pompalı tüfek gibiydi.

Elde edilen patlama, ‘Big Bang’ olarak bildiğimiz süpernova patlamasına yapısal benzerlik gösteriyordu, sadece şiddeti çok daha düşüktü. Bu patlamayı tetikleyen olayın incelenmesi bize başka bir gizemin daha cevabını verebilir: Evren kaç yaşında?..

Kaynak-Webtekno

Bu post BİG BANG, 13.7 MİLYAR YIL SONRA YENİDEN CANLANDIRILDI! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Normalde cildimizde oluşan hisleri belirli sinir hücrelerinin hassas noktaları ile algıladığımız düşünülmektedir. Bu sinir hücreleri, diğer türlerde olduğu gibi koruyucu bir miyelin tabakası ile kaplı değildir. Sinir hücreleri, “glia” adı verilen hücrelere bağlıdır ve onlar tarafından hayatta tutulur. Merkezi sinir sisteminin dışında bulunan glia hücrelerinin en büyük türü Schwann hücreleridir.

Çalışmayı yapan araştırmacılar, perşembe günü Science dergisinde çalışmalarını yayınladılar. Araştırmacılar, Schwann hücrelerinin kendi sinir hücreleri ile diğer hücrelerden farklı şekilde etkileşim yaptığını keşfetmişler. Bu Schwann hücrelerinden bazılarının sinir hücreleri ile ağ şeklinde iletişim ağı kurduklarını gözlemlemişler. Bu gözlem üzerine fareler üzerinde deney yapan araştırmacılar, Schwann hücrelerinin acının algılanmasında önemli bir rol oynadıklarını belirtiyorlar.

Örneğin bir deneyde farelerin patilerine ışığa duyarlı Schwann hücreleri konulmuş. Işık yandığında fareler acı çekiyormuş gibi davranmaya ve patilerini koruma altına almaya başlamışlar. İlerleyen deneylerde de bu hücrelerin soğuk veya sıcak hisleri yerine kesilme ya da çarpma sonucu oluşan mekanik acıya tepki verdikleri gözlemlenmiş.

Peki yeni organ kavramı nereden geliyor?

Schwann hücreleri, cilt boyunca karmaşık bir şekilde sisteme bağlı olduğu için araştırmacılar bu ağın bir organ olarak tanımlanmasını savunuyorlar. İsveç’teki Karolinska Enstitüsü’nden Patrik Ernfors bunu şu şekilde aktarıyor: “Çalışmamış acıya duyarlılığın yalnızca ciltteki sinirlerle değil, aynı zamanda yeni keşfedilen acıya duyarlı organda yaşandığını ortaya koyuyor.”

Ernfors ve ekibi, son zamanlarda yeni bir organ keşfi yaptığını söyleyen ilk ekip değil. Geçen yıl ABD’deki araştırmacılar, interstitium olarak adlandırdıkları, derinin altında bulunan ve diğer iç organları çevreleyen sıvı dolu bir ağın bir organ olarak kabul edilmesi gerektiğini savundular.

Bilimdeki birçok şeyde olduğu gibi bu hücreleri ve nasıl çalıştıklarını incelemek için daha çok çalışma yapılması gerekiyor. Örneğin fareler, insanlarda acının kökenini incelemek için paha biçilmez modellerdir ancak bu hücrelerin insan vücudunda gerçekte nasıl işlediğine dair hiçbir şey bilemeyiz. Çalışmada yapılan deneylerin hepsi sadece fareleri içeriyordu. Bu yüzden bu sistem, insanlarda mevcut olmayabilir ya da aynı şekilde mevcut olabilir. Enforns, Gizmodo’ya yaptığı bir açıklamada şunları dile getiriyor:

“Henüz insanlar üzerinde çalışmadık. Bununla birlikte farede bulunan tüm duyu organlarının insanlarda da mevcut olduğu göz önüne alındığında, bu organın insan derisinde de mevcut olması mümkündür.”

Bu organın vücudumuzda bulunup bulunmadığı bilinmese de kronik acının önüne ne kadar zor geçildiği düşünülünce, herhangi bir potansiyel ipucu değerlendirmeye değer.

“Mekanik allodini (allodini: tişört giymek gibi acı verici olmayan mekanik uyarıcılardan acı hissi yaşamak) genellikle nöropati ile ilişkilendirilir. Mekanik allodiniye sebep olan etmenler hâlâ bilinmemektedir. Bu hücreler (Schwann hücreleri) mekanik acıyı hissetmekte önemli oldukları için mekanik allodini ile de ilişkileri olabilir.”

Ekip bundan sonra bu hücrelerin acı ile nasıl aktif hâle geldiklerini inceleyecek. Bu çalışma içerisinde hücrelerin yüzeylerinde bulunan, mekanik uyarıma yol açan proteinlerin de keşfi bulunuyor. Ekip ayrıca kronik acının tedavi araştırmasında kullanılan hayvan modelleri üzerinde yapılan çalışmalarda da yer edinmek istiyor..

Kaynak-Webtekno

Bu post DERİ ALTINDA, ACIYI HİSSETTİREN YENİ BİR ORGAN KEŞFEDİLDİ! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.