ABDÜLHAMİT TIMARHANEYE KAPATTIRIYOR…

1876 yılında Bitlis”in Nurs köyünde dünyaya gelen Said Nursi ‘bağımsız Kürdistan’ çalışmalarına II. Abdülhamit zamanında başlar. Bu zamanlar, Türk topraklarının birer birer elden çıktığı zamanlardır. Said Nursi de bu durumdan yararlanmak için Abdülhamit”e bir dilekçe ile başvurur. Dilekçede ‘Kürdistanın’ geleceği için ‘Kürdistan’ olarak adlandırdığı bölgede 3 tane medrese açılmasını ve bu burada Kürt gençlerinin eğitim görmesini ister.

II. Abdülhamit bunun altındaki sinsi planı hemen fark eder. Bu dilekçeden sonra Said Nursi”yi önce sürgüne göndermeyi düşünür fakat akli dengesinin yerinde olmadığını anladığından tımarhaneye kapatılması kararlaştırılır.

ABDÜLHAMİT’İ KARŞISINA ALDI…

Said Nursi, “Zalimler için yaşasın cehennem!” sözünü de bu sebeple Abdülhamit için söyler.

Tımarhanede adeta aklı başına gelen Said; o güne kadar Molla Said Kürdî şeklinde kullandığı adını, doğum yeri olan Bitlis’in Hizan ilçesine bağlı Nurs köyüne atfen Said Nursî olarak değiştirmeyle işe başlamıştır.

Bu ideoloji ile bir yere varamayacağını gören Said, bu kez devrin güçlü fikir akımı olan İslamcılığa meyletmiştir. Burada nispeten bir başarı yakalamış olmakla birlikte, itikat noktasındaki bazı sapkınlıkları ve eski siyasi ideolojisi sebebiyle burada da deşifre olmuştur.

Cumhuriyetin ilk yıllarında, rejim düşmanlığı ve halkı hükümete karşı kışkırttığı için çeşitli illerde zorunlu ikamete mahkum edilen Said, her gittiği yerde Türk halkının samimi dini duygularını sömürerek, doğrudan kendisine bağlı çalışan bir cemaat yapısı oluşturmuştur.

Said Nursi, ‘Şualar’ isimli kitabında bu duruma yer vererek Abdülhamit’in kendisini tımarhaneye gönderdiğinden bahsetmiştir. Said Nursi eserlerinde, ”Kırk sene evvel ehl-i siyaset, bana bir cinnet-i muvakkate isnadıyla tımarhaneye sevk ettiler. Ben onlara dedim: Sizin akıllılık dediğinizin çoğunu ben akılsızlık biliyorum, o çeşit akıldan istifa ediyorum”

”… nihayet rakiplerimin ifsadatıyla, merhum Sultan Hamid’in emriyle tımarhaneye kadar sürüklendim” ifadelerini kullanmıştır.”

ÜMİT ÖZDAĞ HATIRLATTI…

Diyarbakır’da çocukların Said Nursi’ye benzetilerek poz verdirilmelerinin gündeme gelmesi üzerine Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ da sosyal medya hesabı üzerinden Abdülhamid’in Said Nursi’yi tımarhaneye göndermesini hatırlatan bir paylaşımda bulundu.

Özdağ o paylaşımda, ‘‘Bu adamı kimin konuştuktan sonra “Deli bu, atın tımarhaneye” dediğini biliyor musunuz?’’ ifadelerini kullandı…

Bu post SAİD NURSİ İLE KONUŞTUKTAN SONRA: “ATIN BUNU TIMARHANE’YE, BU ADAM DELİ” DİYEN PADİŞAH KİMDİ?, İŞTE CEVABI… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Aile zoruyla kaldığı cemaat evinde maruz kaldığı baskıları anlatıp yaşamına son veren tıp öğrencisi Enes Kara’nın babası Mehmet Kara, “Ben 28 yıldır Risale-i Nur okuyorum” diyerek oğlunun ölümüne dair açıklamalarda bulundu.

“EVLADIM ENES’İ MANEVİ BOŞLUĞA SÜRÜKLEYEN CEMAAT DEĞİL, ATEİST ARKADAŞLARI OLDU..”

Hükümete yakın Yeni Akit’te yer alan habere göre, cemaat yurdunda intihar eden Kara’nın babası şöyle konuştu:

Çevremde hiç böyle bir olay görmedim. Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri’nin kitaplarında intihara teşvik edici, insanı hayattan soğutan, yaşama şevkini kıran tek bir cümleyle karşılaşamazsınız. Biz bu tefsir kitaplarından ‘her şeyi güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen hayattan lezzet alır’ sözü ile hayatı güzel yaşamayı öğrendik.

Çocuğumun iman zayıflığını fark ediyordum ama ateist olduğunu çektiği video ile öğrendim. Evladım Enes’i manevi boşluğa sürükleyen cemaat değil, ateist arkadaşları oldu.

“NAMAZI TAVSİYE ETMEK BASKI DEĞİLDİR..”

Ben çocuğumun 20 yaşına kadar her türlü ihtiyacını karşılayarak ona hizmet ettim. Hiçbir zaman baskıcı olmadık ama tavsiyelerimiz oldu. Ona namaz kılmasını tavsiye etmek bir baskı değildir. Bir Müslüman çocuğunun her iki alemde de mutlu olmasını ister. Hem dünyada iyi bir mesleği olsun, rahat yaşasın, hem ahiretini kazansın istemiştik.

“KEŞKE ÇOCUĞUM CEMAATÇİ OLSAYDI, İSLAMİYETİ KALBEN KABUL ETSEYDİ..”

Benim cemaatten hiçbir şikâyetim yok. Keşke çocuğum cemaatçi olsaydı. İslamiyeti kalben kabul etseydi, zaten bizim dinimiz intiharı yasaklamıştır. Çocuğum maalesef bunu kalben kabul etmemiş. Ateist arkadaşlarından etkilenmiş. Telefon bağımlılığı da vardı. Bu, şu anda maalesef bütün gençlerin sorunu.

Biz şu anda evladımızın acısını yaşıyoruz. Bazı medya kuruluşlarının yazıp çizdikleri de acımızı ikiye katlıyor. Her anne-baba evladının vefatına üzülür ama bu üzüntünün yanında aile değerlerimize ve inançlarımıza saldırının olması bizi daha da perişan etti..”

Bu post “NAMAZI TAVSİYE ETMEK BASKI DEĞİLDİR, KEŞKE ÇOCUĞUM CEMAATÇİ OLSAYDI, İSLAMİYETİ KALBEN KABUL ETSEYDİ..” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.