“Dur bakalım, hiçbir şey göründüğü kadar karmaşık değildir!”
“Bir dakika, hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir.”

Çoğu kez birbiriyle taban tabana çelişen bu ifadelerden ikisini de kullanıyor ve ikisini de doğru buluyorum.
Alın şu kendisini daha çok İslamofobi olarak dışa vuran ve bizi de ilgilendiren son ırkçılık dalgasını. Özellikle X gibi platformlara bakarken insan dehşet içinde kalıyor. ..

Geçen hafta da değinmiştim. Irkçılar, beyaz derili vatandaş daha doğrusu tendaşlarını, özellikle inancı farklı göçmen ve sığınmacıları acilen denize dökmeye çağırıyorlar. Yoksa “uygarlık” sona erer diyorlar! Nasıl bir uygarlıksa bu!

Oysa onların denize dökmek, hatta kazığa oturtmak istedikleri insanlar, uygarlık vaatleri hatta davetleri sonucunda oraya gelmişti. Sözüm ona, Avrupa, ırkçılığı aşmış bir uygarlık vahasıydı! Devlet ve hukuk, Aydınlanma günlerinde çiçek açmış bu insani mirası savunmakla yükümlüydü.

Ama akıl almayacak şeyler oluyordu. Bugün Avrupa ve ABD’nin çeşitli yerlerinde kısmen devletin desteğiyle yaşanan sahneler ancak “hayalfersa” korku filminden sahneler olarak görülebilir.

KABA FIRÇA DARBELERİYLE…
İşte o zaman ben “Durun bakalım, bu resim çok karmaşık. Bunu biraz basitleştirelim ve aslında neymiş görelim ” deyip, şöyle bir resim öneriyorum:
“Yer yüzünde 300 bin yıllık serüveni olan Homo sapiens bundan 15-20 bin yıl kadar önce, avcı-toplayıcı yaşama düzeninden yerleşik tarım toplumuna geçmiş, yeni düzenin mümkün kıldığı bilgi ve üretim sıçramalarıyla dev bir atılım yapmıştı.

Bunlara, son bin yıl içindeki makine ve enerji takviyeleri eklenince, kolonyalist ve emperyalist ülkelerle insanlığın geri kalan kısmı arasındaki “gelişme” farkı belirginleşmişti.

Birinci öbekteki ülkelerin, durmadan büyüyen ekonomileri için bol ham maddeye ihtiyacı vardı. O ham maddeleri işletmek için uzak coğrafyalara gittiler.

Daha sonra da, büyüyen ekonomilerini besleyecek ucuz insan emeğine ihtiyaç duydular. Bu doyumsuz ihtiyaç “Küreselleşme” evresinde Batı’ya emek göçünün arkasındaki temel motordu. İşçi aranıyor, taşradan merkeze gitmek isteyenlere, özellikle güçlü kuvvetli olanlarına, kolaylık gösteriliyordu.

Ben konunun bu evresini yaşadım. Almanya’ya gitmek için sağlık muayenesinden geçen ve Türkiye’yi terk eden güçlü kuvvetli arkadaşlarım oldu. Oraya gidip madenlerde çalıştılar.

Gidenlerin kültürel uyum sorunu yaşayabilecekleri uyarılarına fazla aldırış edilmedi. Emeğe ve işe duyulan ihtiyaç bu gibi kaygıları lüks saydırıyordu. Rasyonelleşmenin simgesi ülkelerde bile “Canım, nasıl olsa bizim uygarlığımız üstün, bir iki kuşakta asimile olurlar, olur biter” rahatlığı vardı.

ROBOTLAR GELDİLER…
Derken, teknoloji bir sıçrama daha yaptı. Mekanla iş arasındaki bağıntı zayıfladı. Her yere akabilen enformasyon, en başta gelen ham maddeye dönüştü. Onun yurdu ülkeler değil, dijital ağlardı.

Robotlaşmanın gittikçe artacak olan sonuçları bir süredir yaşanıyor.

Artık dışardan gelecek emeğe ihtiyaç kalmamıştı.

Peki gelmiş olanlara, gelmek için hazırlananlara ne olacaktı? Onlar nasıl durdurulacaktı? Gelmiş olanlar nasıl geri gönderilecekti?

İADE-İ ZİYARET…
Sömürgecilerin 300-400 yıl sürmüş olan uzun ve zoraki ziyareti, ahlaki olarak, bir “iade-i ziyaret” hakkı doğurmamış mıydı? Hem de birtakım tazminatlarla birlikte…

2025 boyunca çeşitli şekillerde karşımıza çıkan devlet destekli göçmen karşıtı olaylar sömürgecilikle zenginleşmiş ülkelerin böyle bir ahlaki duyarlığı olmadığını ortaya koyuyor. Dün dündü bugünse bugün havasındalar!

Bu riyakarlıklarını örtmek ve vicdanlarını rahatlatmak için ideolojik aygıtlarını harekete geçirerek, tüm göçmenleri insanlık dışı yobazlar ve canavarlar olarak resmetmeleri bu kampanyanın bir parçası. Öyle ya, onlar artık ucuz emek değil, tehlikeli insanlardır!

Başa dönecek olursak, diyorum ki , çok karmaşık görünen bu manzara aslında çok basittir. Bir dolandırıcılık hikayesidir. Alıp vermemek üzerine kuruludur…”

Bu post HALUK ŞAHİN: “2025’TE IRKÇILIK NİÇİN TAŞTI?, BASİTÇE AÇIKLAYAYIM…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

2025 yılının son günlerinde dünyanın içinde bulunduğu kargaşaya baktıkça çaresiz şu iki klişeden birine başvurmak zorunda kalıyorum: “Dur bakalım, hiçbir şey göründüğü kadar karmaşık değildir!” “Bir dakika, hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir.”

Çoğu kez birbiriyle taban tabana çelişen bu ifadelerden ikisini de kullanıyor ve ikisini de doğru buluyorum.

Alın şu kendisini daha çok İslamofobi olarak dışa vuran ve bizi de ilgilendiren son ırkçılık dalgasını. Özellikle X gibi platformlara bakarken insan dehşet içinde kalıyor. ..

Geçen hafta da değinmiştim. Irkçılar, beyaz derili vatandaş daha doğrusu tendaşlarını, özellikle inancı farklı göçmen ve sığınmacıları acilen denize dökmeye çağırıyorlar. Yoksa “uygarlık” sona erer diyorlar! Nasıl bir uygarlıksa bu!

Oysa onların denize dökmek, hatta kazığa oturtmak istedikleri insanlar, uygarlık vaatleri hatta davetleri sonucunda oraya gelmişti. Sözüm ona, Avrupa, ırkçılığı aşmış bir uygarlık vahasıydı! Devlet ve hukuk, Aydınlanma günlerinde çiçek açmış bu insani mirası savunmakla yükümlüydü.

Ama akıl almayacak şeyler oluyordu. Bugün Avrupa ve ABD’nin çeşitli yerlerinde kısmen devletin desteğiyle yaşanan sahneler ancak “hayalfersa” korku filminden sahneler olarak görülebilir.

KABA FIRÇA DARBELERİYLE…

İşte o zaman ben “Durun bakalım, bu resim çok karmaşık. Bunu biraz basitleştirelim ve aslında neymiş görelim ” deyip, şöyle bir resim öneriyorum:

“Yer yüzünde 300 bin yıllık serüveni olan Homo sapiens bundan 15-20 bin yıl kadar önce, avcı-toplayıcı yaşama düzeninden yerleşik tarım toplumuna geçmiş, yeni düzenin mümkün kıldığı bilgi ve üretim sıçramalarıyla dev bir atılım yapmıştı.

Bunlara, son bin yıl içindeki makine ve enerji takviyeleri eklenince, kolonyalist ve emperyalist ülkelerle insanlığın geri kalan kısmı arasındaki “gelişme” farkı belirginleşmişti.

Birinci öbekteki ülkelerin, durmadan büyüyen ekonomileri için bol ham maddeye ihtiyacı vardı. O ham maddeleri işletmek için uzak coğrafyalara gittiler.

Daha sonra da, büyüyen ekonomilerini besleyecek ucuz insan emeğine ihtiyaç duydular. Bu doyumsuz ihtiyaç “Küreselleşme” evresinde Batı’ya emek göçünün arkasındaki temel motordu. İşçi aranıyor, taşradan merkeze gitmek isteyenlere, özellikle güçlü kuvvetli olanlarına, kolaylık gösteriliyordu.

Ben konunun bu evresini yaşadım. Almanya’ya gitmek için sağlık muayenesinden geçen ve Türkiye’yi terk eden güçlü kuvvetli arkadaşlarım oldu. Oraya gidip madenlerde çalıştılar.

Gidenlerin kültürel uyum sorunu yaşayabilecekleri uyarılarına fazla aldırış edilmedi. Emeğe ve işe duyulan ihtiyaç bu gibi kaygıları lüks saydırıyordu. Rasyonelleşmenin simgesi ülkelerde bile “Canım, nasıl olsa bizim uygarlığımız üstün, bir iki kuşakta asimile olurlar, olur biter” rahatlığı vardı.

ROBOTLAR GELDİLER…

Derken, teknoloji bir sıçrama daha yaptı. Mekanla iş arasındaki bağıntı zayıfladı. Her yere akabilen enformasyon, en başta gelen ham maddeye dönüştü. Onun yurdu ülkeler değil, dijital ağlardı.

Robotlaşmanın gittikçe artacak olan sonuçları bir süredir yaşanıyor.Artık dışardan gelecek emeğe ihtiyaç kalmamıştı.Peki gelmiş olanlara, gelmek için hazır lananlara ne olacaktı? Onlar nasıl durdurulacaktı? Gelmiş olanlar nasıl geri gönderilecekti?

İADE-İ ZİYARET…

Sömürgecilerin 300-400 yıl sürmüş olan uzun ve zoraki ziyareti, ahlaki olarak, bir “iade-i ziyaret” hakkı doğurmamış mıydı? Hem de birtakım tazminatlarla birlikte…

2025 boyunca çeşitli şekillerde karşımıza çıkan devlet destekli göçmen karşıtı olaylar sömürgecilikle zenginleşmiş ülkelerin böyle bir ahlaki duyarlığı olmadığını ortaya koyuyor. Dün dündü bugünse bugün havasındalar!

Bu riyakarlıklarını örtmek ve vicdanlarını rahatlatmak için ideolojik aygıtlarını harekete geçirerek, tüm göçmenleri insanlık dışı yobazlar ve canavarlar olarak resmetmeleri bu kampanyanın bir parçası. Öyle ya, onlar artık ucuz emek değil, tehlikeli insanlardır!

Başa dönecek olursak, diyorum ki , çok karmaşık görünen bu manzara aslında çok basittir. Bir dolandırıcılık hikayesidir. Alıp vermemek üzerine kuruludur…”

Bu post HALUK ŞAHİN: “2025’TE IRKÇILIK NİÇİN TAŞTI?, BASİTÇE AÇIKLAYAYIM…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Peki Japonya’da evlerde neden normal bulaşık makineleri sık tercih edilmiyor? Bu ilginç durumun arkasında bazı nedenler var. Japonların yaşam tarzından mimari yapılarına kadar birkaç farklı faktör, bu durumun oluşmasında etkili oluyor.

Dar mutfaklar…

Japonya’daki bulaşık makinesi eksikliğinin en öne çıkan nedenlerinden biri budur. Özellikle büyük şehirlerde yaşayan insanlar, bizlerdeki stüdyo dairelere benzeyen çok küçük yapıya sahip kompakt evlerde otururlar. Bu apartman dairelerindeki mutfakların tasarımı ise çok dardır. Bir bulaşık makinesine yetecek alan genellikle bulunmaz.

Bu kadar dar bir tasarımda da her bir metrekare büyük önem taşır. Bulaşık makinesi gibi büyük bir cihaz çok yer kaplayabileceği için tercih edilmez. Bunun yerine insanlar elle yıkama veya mini bulaşık makinelerine yönelirler.

Sofra düzeni…

Geleneksel bir Japon yemeği genellikle Batı mutfağına göre çok daha fazla sayıda ancak daha küçük kap içerir Bu küçük ve genellikle hassas seramik kapları bir bulaşık makinesine verimli bir şekilde yerleştirmek oldukça zordur. Bu küçük ve çeşitli parçaları makineye dizmenin, elde hızlıca yıkamaktan daha fazla zaman alacağı düşünülür.

Mini bulaşık makineleri…

“Japonya’da bulaşık makinesi yok.” demek aslında doğru değil. Buradaki ana fark, bizimkiler gibi büyük bulaşık makinelerinin olmaması. Bunun yerine tezgah üstü şekilde tasarlanmış, daha küçük “mini bulaşık” makineleri kullanılır. Bu tarz kompakt makineler ülke genelinde özellikle de apartman dairelerinde çok yaygındır. Boyutları genellikle bir mikrodalga kadardır.

Sonuç olarak Japonya’da geleneksel büyük bulaşık makinelerinin yaygın olmaması aslında zorunluluklardan kaynaklanır. Ana nedeni çok dar mutfaklara sahip olmalarıdır. Zaten bunun için de uygun olarak küçük bulaşık makineleri üretilmiştir…

Kaynak: Webtekno

Bu post Japonya’da Neden Evlerde Bulaşık Makinesi Bulunmaz?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bugün yapay zekâ, insanlığın en büyük maceralarından birinde, yani uzay araştırmalarında başrolü kapmış durumda. Artık o, sadece bir bilim kurgu unsuru değil, Mars’a iniş yapan bir kâşifin beyni, gezegenleri analiz eden bir gözlemcinin gözü ve astronotların en güvendiği yardımcılardan biri.

Gezegen keşfi ve otonom sürüş…

Mars’a gönderdiğimiz Perseverance veya Curiosity gibi gezgin robotları düşünün. Bu araçlar, Dünya’dan bir operatör tarafından joystick ile kontrol edilmiyor çünkü Mars’a bir sinyalin gidip gelmesi ortalama 20 dakika sürüyor. Yani siz “dur” komutunu gönderene kadar, araç çoktan bir uçurumdan aşağı yuvarlanmış olabilir.

İşte burada yapay zekâ devreye giriyor. Uzay araçları, üzerlerindeki kameralarla çevreyi 3 boyutlu olarak haritalandırıyor. Yapay zekâ, bu verileri analiz ederek güvenli bir rota oluşturuyor, tehlikeli kayalardan ve yumuşak zeminlerden kaçınıyor. Kısacası, kendi yolunu kendi buluyor.

Ayrıca yapay zekâ, “bilimsel olarak ilginç” görünen kaya oluşumlarını veya mineral yataklarını fark edebiliyor. Normalde bir insanın gözden kaçırabileceği potansiyel bir fosil kalıntısını veya su izini tespit edip, tabiri caizse “Hey, şuraya bir göz atmalıyız!” diyerek bilim insanlarını uyarabiliyor.

Uzay teleskopları (James Webb gibi) ve uydular, her gün terabaytlarca veri topluyor. Bu verilerin içinde yeni gezegenler, kara delikler, galaksiler veya Dünya’daki iklim değişikliklerine dair önemli ipuçları gizli ancak bu kadar büyük bir veriyi tek tek insan gözüyle incelemek, kelimenin tam anlamıyla imkânsız.

Yapay zekâ algoritmaları, bu devasa veri setlerini saniyeler içinde tarayarak anormallikleri ve kalıpları tespit ediyor. Örneğin bir yıldızın önünden geçen bir gezegenin neden olduğu minicik parlaklık düşüşünü fark edebiliyor ve böylece yeni bir ötegezegen keşfedilmesini sağlayabiliyor.

Bir uzay aracı arızalandığında, tamirci çağırma gibi bir lüksünüz yoktur. Bu yüzden sorunları önceden tahmin etmek hayati önem taşır. Yapay zekâ ise uzay araçlarının ve uyduların sensörlerinden gelen binlerce veriyi sürekli olarak izliyor.

Yapay zekâ bu süreçte motor sıcaklığındaki küçük bir artışı, bir paneldeki beklenmedik bir titreşimi veya güç tüketimindeki bir anormalliği fark ederek olası bir arızayı günler, hatta haftalar öncesinden tahmin edebiliyor. Bu sayede mühendisler, sorun büyümeden önlem alabiliyor ve aracın görev planını değiştirebiliyor.

Astronotlara akıllı asistanlık…

Uluslararası Uzay İstasyonu’ndaki astronotların son derece yoğun bir programı var. Yapay zekâ destekli asistanlar, onlara bu yoğun tempoda yardımcı oluyor.

Örneğin bir astronot karmaşık bir deneyi yaparken, yapay zekâ ona adım adım talimatları sesli olarak okuyor ve gemideki bir sistemle ilgili sorusuna anında yanıt verebiliyor.

Uzay çöpleri…

Yörüngemizde başıboş dolaşan milyonlarca uydu parçası ve enkaz, hem aktif uydular hem de gelecekteki uzay görevleri için büyük bir tehdit oluşturuyor.

Yapay zekâ, bu çöplerin yörüngelerini inanılmaz bir hassasiyetle takip ederek olası çarpışmaları önceden haber veriyor. Gelecekte ise bu çöpleri toplamak için gönderilecek otonom “çöpçü” uyduları da yine yapay zekâ yönetecek.

Yapay zekâ uzayda tamamen kendi başına mı karar veriyor?
Çoğunlukla hayır. Yapay zekâ, insanlar tarafından belirlenen hedefler ve sınırlar dahilinde otonom kararlar alır. Özellikle kritik görevlerde son onay her zaman yerdeki kontrol merkezindedir ancak anlık tepki gerektiren durumlarda (örneğin bir engelden kaçınma gibi) tamamen kendi başına hareket edebilir.

NASA, yapay zekâyı en çok hangi alanda kullanıyor?
NASA, yapay zekâyı en yoğun şekilde gezegen kaşiflerinin (Mars rovers) otonom navigasyonunda ve uzay teleskoplarından gelen devasa bilimsel verilerin analizinde kullanıyor.

Yapay zekâ sayesinde yeni gezegenler bulundu mu?
Evet. Özellikle Kepler ve TESS gibi teleskopların verilerini analiz eden makine öğrenmesi algoritmaları, insanların gözden kaçırdığı yüzlerce potansiyel ötegezegenin keşfedilmesine yardımcı oldu.

Yapay zekânın gelecekte uzay araştırmalarındaki rolü ne olacak?
Gelecekte yapay zekânın rolü daha da artacak. Tamamen otonom bilim laboratuvarları, yıldız sistemleri arası yolculuklar için rota planlaması, hatta diğer gezegenlerde üs kuracak robot kolonilerinin yönetimi gibi alanlarda kilit rol oynaması bekleniyor…

Kaynak: Webtekno

Bu post Yapay Zekâ Uzayda Hangi Alanlarda Kullanılıyor?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu geleceğin pek parlak olmayabileceğine dair alametler belirdi: Evlilikler azalıyor, boşanmalar çoğalıyor, yeni doğumlar hızla düşüyor…

Ciddi sorunlar var. Ne oluyor? Ne olacak? Ne yapılabilir?

Moden evliliklerde, sonu boşanmaya kadar giden kavgaların çoğunun evdeki iş bölümüyle ilgili olduğunu biliyoruz. Yemekleri kim yapacak, çamaşırları kim yıkayacak, ortalığı kim toplayacak, çiçekleri kim sulayacak,çocuklarla kim ilgilenecek, vb vb… Aileyi aile yapan ve hiç bitmeyen bir görevler silsilesi…

“Büyük aile”de bu görevler tüm aile fertleri tarafından paylaşılırdı. Feodal düzen zaten itirazsız itaate dayandığı için anlaşmazlık da çıkmazdı. Yükün ağırı kadınların sırtındaydı.

“Sanayileşme” ile gelen “çekirdek aile”de de bu görev ve sorumlulukların kadına ait olduğu varsayıldı. Ama kadın da zorunlu olarak dışarda çalışmaya başlayınca sorunlar patlak verdi. Çözüm olarak anneanneler ve babaannelerden medet umuldu.

Türkiye’de bu sistem kısmen de olsa devam ediyor, yoksa çoğumuz çocuk sahibi olamazdık. Doğum oranları daha da düşerdi.

Artık sanayi sonrası kapitalizminin “parçalanmış aile çekirdeği” evresindeyiz. Gene o soru: Çocukları kim yetiştirecek?

Ve onunla bağlantılı bir soru: Bu büyükanne ve büyükbabalar daha da yaşlanınca onlara kim bakacak?

SIRA ROBOTLARDA

Hiç şüpheniz olmasın, robotlar devreye girecektir. Dijital üretimin er geç ulaşacağı “kıtlık ötesi” üretim aşaması bunu hem kısmen mümkün hem de kaçınılmaz kılacaktır.

Temizlik ve mutfak işlerinde yardımcı olan robotlar çoktan piyasaya sunuldu. Bunlar her geçen gün daha marifetli hale geliyorlar. Zaten mutfağın ve evin tamamı otomasyona bağlanarak robotlaşmakta. Sabah çayınızı hangi saatte hazır olması gerektiğini ayarlayabiliyorsunuz!

Cinsellik, en azından başlangıç yıllarında, evliliği cazip hale getiren nedenlerden biri olagelmiştir. Karı koca arasında pek çok kavga o yüzden çıkmıştır. O halde, hiç şüphe yok ki, robot sanayisi bu konuda armut toplayacak değildir. Cinsellik ticareti ve sömürüsünde pek az sistem kapitalizmle rekabet edebilir. Bazı robotik icatlar şimdiden insanları gıdıklamaktadır.

Geçen yazımda da söylemiştim: Üç kuşak önce tanıdıkladıklarımın çoğu ilk elini tuttukları kızla evlendiler. Bakıyorum şimdiki gençler pek öyle düşünmüyorlar. Toplum da o konuda eskisi kadar talepkar davranmıyor.

Yalnız yaşamanın sıkıntılarına gelince… Dijital teknoloji insanları tek tek avutma ve eğlendirme konusunda pek mahirdir. Pek çoğu bunu dırdırcı karı ya da suratsız kocaya tercih edilecektir.

HAYAT ARKADAŞI…

Kuşkusuz çoğumuzun kafasında idealize edilmiş bir kurum olarak evliliğin bunların çok ötesinde bir şey olması gerekir. “Hayat arkadaşlığı”dır, dünyaya karşı ittifaktır, özellikle çocuklar için bir sevgi ve şefkat “yuva”sıdır.

Gelin görün ki günümüzde bu tanımlara uyan evlilikler azınlıktadır. Ne yapılabilir?

Aile kurumunun içine düştüğü bunalımdan kaygı duyan dındar ve muhafazakar çevreler tek çarenin “kutsal evlilik” kurumuna geri dönüş olduğunu öne sürüyorlar.

Böyle bir geri dönüş mümkün mü?

“KITLIK SONRASI TOPLUM”UN AİLESİ…

Tarımsal üretim, herkesin aynı yerde doğup birlikte yaşadığı ve öldüğü “büyük aile”yi doğurmuştu. Rasyonel olan örgüt biçimi oydu.

Sanayiye ucuz emek sağlamak için gençler kente göç edince nükleer ya da “çekirdek aile” ortaya çıktı.

“Geç sanayi toplumu” o çekirdeği de parçaladı ve etraf çocuksuz ya da tek ebeveynli ailemsilerle doldu..

Robotların baş role çıkacağı “kıtlık sonrası toplum” (post-scarcity society) nasıl bir aile isteyecek? Bu toplumun kendisi nasıl bir toplum olacak?

Tekno-faşist bir totaliter toplum mu, yoksa eşitlikçi, adil paylaşımcı, bir özgürlük toplumu mu?

Herhalde aile de ona göre belirlenecek!…

Bu post HALUK ŞAHİN: “AİLE’Yİ ROBOTLAR MI KURTARACAK?…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Pekin Ekonomik-Teknolojik Kalkınma Bölgesi Müdür Yardımcısı Liang Liang, robotların insanlara rakip değil, yardımcı olacağını belirterek kitlesel işsizlik endişelerine dair net bir yanıt verdi.

“Robotlar insanların zorlanacağı görevleri üstlenecekler.”

Liang, konuyla ilgili olarak basına verdiği demeçte, “Robotların insanları işsiz bırakacağına inanmıyoruz. Onlar daha çok üretkenliği artıracak ve tehlikeli ya da insanların zorlanacağı görevleri üstlenecekler.” ifadelerini kullandı.

Ayrıca makinelerin gece boyunca çalışarak insanlara daha uygun maliyetli ve kullanıcı dostu ürünler sunabileceğini söyleyen Liang, bu teknolojik gelişmelerin Çin’in gelecekteki büyüme vizyonunun da merkezinde yer aldığını ifade etti.

Geçtiğimiz ay Pekin’de düzenlenen dünyanın ilk robot yarı maratonunu hatırlatan Liang, bu etkinliğin robotların insanlarla yarışmak için değil, onlara eşlik edecek teknolojiler olarak konumlandırıldığını göstermek amacıyla planlandığını söyledi. Maratonda insanlar ve robotlar ayrı parkurlarda yarıştı. Yani her biri kendi sınırlarını zorladı ancak rekabet etmedi. Liang konuyla ilgili olarak “Gelecek de böyle olacak.” diyor…

Kaynak-Webtekno

Bu post Liang Liang: “Robotlar İşimizi Elimizden Almanın Aksine İnsanların Zorlanacağı Görevleri Üstlenecekler…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu özellik şimdiye kadar yalnızca canlılara özgü idi. Robotlar, kendi varlıklarını ve özelliklerini ise dışarıdan yani geliştirilerden gelen bilgiyle öğreniyordu. Yeni bir çalışma bu durumu değiştirmiş gibi gözüküyor. Columbia Engineering’den bir ekip, sadece çevresini değil kendisini de algılayabilen ve hatta kendisini “hayal eden” bir robot geliştirdi.

Robotların da hayalleri olacak mı?…

Columbia Engineering tarafından hazırlanan bir çalışma, tarihte ilk defa bir robotun insan yardımı olmadan kendi bedenini tamamen öğrenip modelleyebilen bir robot geliştirildiğini ortaya koydu. Science Robotics dergisinde yayımlanan makalede araştırmacılar, robotun bunu nasıl başardığını da açıkladı.

Buna göre araştırmacılar, robotik kolu 360 derece açıdan çeken beş kamera ile robotu bağlayarak işe başladılar. Bu kameralardan gelen görüntülerde, kendi motor komutlarının sonuçlarını gören robot, hareketlerini ve kendisini öğrenmek için üç saat harcadıktan sonra durdu. Çalışmaya göre robot bu bilgileri daha sonra farklı engelleri aşmak, hedefleri gerçekleştirmek ya da engellerden kaçınmak için de kullandı. Hatta olası hasarları da önceden görüp ona göre stratejilerinde düzeltmeler de yaptı.

Araştırmacılar daha sonra robotun kendisini nöral ağda nasıl gördüğünü keşfetmek için zorlu bir sürece başladı. Bu sürecin sonunda robotik kolun kendisini bir nevi sisin içinde, %1’lik bir hata payıyla modelleyebildiğini gördüler. Bir karar vermesi gerektiği zaman robot, önce kendisini o şeyi yaparken hayal etti. Simülasyonlarında sonuca ulaşabildiğinde de aksiyona geçti.

Bilim insanlarına göre bu çalışma, kendi kendine yetebilen robotlar için önemli bir atılım olacak. Böylelikle robotlar kendi başlarına sorunları çözebilecek, kendilerini anlayabilecek, arızalarını ya da hasarlarını onarabilecekler…

Webtekno

Bu post Tarihte İlk Kez Bir Robot, ‘Kendi Varlığını’ Keşfetti!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

E-posta hizmeti aldığımız kurumlar, spam e-postaları kendileri belirleyebiliyor. Google Haritalar gibi hizmetler, bizim için en iyi rotayı seçebiliyor. Başka pek çok alanda da makinelerin ve yapay zekânın kullanımını görüyoruz.

Peki makineler, bir insanı öldürme kararını alabilir mi? Bu konu, yapay zekâya odaklanan podcast serisi Sleepwalkers’ın sekizinci bölümünün ana konusunu oluşturuyor. Askeri uzmanlar, yeni nesil ölümcül silahların bağımsız ve genelde açık olmayan hareketlerinden çekiniyor.

“Makineler, savaş alanındaki en önemli kararlardan birini alabilir”

New American Securtiy adlı teknoloji ve ulusal güvenlik düşünce kuruluşunun yöneticisi Paul Scharre, “Savaş alanında en önemli kararlardan biri olan kimin yaşayacağı ya da öleceği konusunda makinelerin karar verebileceği bir dünyaya gidiyoruz” dedi.

Makinelerin kimi ortadan kaldıracağına kendilerinin karar verebilmesi bize şu anda oldukça uzak ve şok edici geliyor olabilir ancak gerçek, kesinlikle daha farklı. İsrail yapımı Harpy adlı drone şu anda Çin, Hindistan ve Güney Kore’ye satılıyor. Bu araç, insanları hedef almıyor ancak diğer makineleri, özellikle radarları, otomatik olarak tespit edip hedef alabiliyor.

Gelecekte kendi karar alabilen makinelerin daha yaygın hâle gelmesi bekleniyor. ABD, Çin, Rusya gibi ülkeler, gelecekteki askeri stratejilerinde yapay zekâya büyük önem veriyor. Yani yapay zekânın elini kana bulaması hiç de uzak bir ihtimal değil.

Öte yandan DARPA’nın başı olan Arati Prabhakar, yapay zekânın sahip olduğu kısıtların farkında. Örneğin bir yapay zekâ, aldığı kararın arkasında yatan mantığı bir insan gibi açıklayamıyor. Testlerde çok başarılı olan bir görüntü tanıma yazılımı, diş fırçası tutan bebek resmine beyzbol sopası tutan çocuk diyebiliyor.

Prabhakar, çoğu görüntü tanıma algoritmasının oldukça kapalı olduğunu söylüyor. Bu da ölümcül silahların teslim edileceği bir sistem için oldukça büyük bir sorun. Bu da hâliyle pek çok yapay zekâ uzmanını etik tartışmaların içine sürüklüyor.

Yapay zekânın etik tartışmaları:

Yapay zekânın nasıl karar verdiğini tam olarak bilmiyoruz ve yapay zekânın kendisi de bunu açıklamakta pek de başarılı değil. Prabhakar, “Toplumumuzun geleceğini şekillendirebilecek güçlü teknolojiler üzerinde çalışabilmek gibi devasa bir ayrıcalığa sahibiz. Bu da neyin yanlış gidebileceğini sorma sorumluluğu ile geliyor “ ifadelerini kullandı.

Savaş, insanlığın icat ettiği durumlar içerisinde muhtemelen en tahmin edilemez, en çirkin, en rahatsız edici ve muhtemelen de en kazançlısı durumunda yer alıyor. Haliyle mühendisler de yapay zekâ askeri sistemlerinde neyin yanlış gidebileceğini değerlendirmeye çalışıyor.

Savaş teknolojilerindeki gelişmeler her zaman için insanlığın yolunu değiştirir. En basit örnekler olan mayınlar ve nükleer silahlar, anlaşmaların şeklini ve karar mekanizmalarını değiştirmiştir. Podcast’te konuşan uzmanlar bu noktadan hareketle risklerin nasıl azaltılabileceğini düşünmeye davet ediyor..

Kaynak-Webtkno

Bu post YAKIN GELECEKTE ROBOTLAR İNSANLARIN ÖLÜM KARARINI VEREBİLİR! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.