Hatırlanacağı üzere Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ, İYİ Parti ile ‘Milliyetçi Cephe’ ittifakı kuracaklarını açıklamıştı.

Halk TV’de kendisine yöneltilen soruları yanıtlayan Okumuş, ittifaka ilişkin çarpıcı değerlendirmelerde bulundu.

“CHP’YE KARŞI ADAY ÇIKARMAK YANLIŞ OLUR”

Okumuş, İYİ Parti ile Genel Seçimlerde ortak aday çıkarıp çıkarmayacaklarına dair sorulan soruya “CHP’ye karşı aday çıkarmak yanlış olur” yanıtını verdi.

“Bu sadece siyasi bir seçim ittifakı” diyen Okumuş, Milliyetçilerin bir araya koyup irade birlikteliğini yansıtması. Bu genel seçim için ama cumhurbaşkanlığı için aday arayışı söz konusu değil. Aday arayışı sonra söz konusu olabilir. Cumhuriyet Halk Partisi’nde bir aday çıkarırsa onun karşısına bir aday çıkartma, peşinen bu işi kaybetme anlamına gelir kendimizi kandırmayalım.” değerlendirmesinde bulundu.

YAVAŞ’A DESTEK VERİRİZ…

ABB Başkanı Mansur Yavaş’a adaylık teklif etmek gibi bir düşüncelerinin olmadığını belirten Okumuş, Yavaş’ın aday olması halinde destek verebileceklerini de söyledi…

Kaynak: Yeniçağ

Bu post ZAFER PARTİSİNDEN ORTAK ADAY VE İTTİFAK AÇIKLAMASI… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Katılımcıların yüzde 58,80’i İmamoğlu’nun tutuklanması “yanlış buluyorum” yanıtını verirken, “doğru buluyorum” diyenlerin oranı yüzde 28,35 oldu. Katılımcıların yüzde 12,85’i ise “fikrim yok” yanıtını verdi.

Öte yandan katılımcılara, “Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’ın tutuklanması ile ilgili genel kanaatiniz nedir?” sorusu yöneltilirken; “yanlış buluyorum” diyenlerin oranı yüzde 52,25 olurken, “doğru buluyorum” diyenlerin oranı yüzde 32,10 oldu. Katılımcıların yüzde 15,65’i ise “fikrim yok” yanıtını verdi…

Bu post İMAMOĞLU VE ÖZDAĞ’IN TUTUKLANMALARINI SORDULAR, ŞU YANITLARI ALDILAR… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

19 Mart darbesi ertesinde şaşırtmışlardı. Üniversite kampüslerinde, meydanlarda, sokaklarda… Özgürlük ve adalet sloganları atarak yürüyorlardı. Zaman zaman polislerin üzerine yürüyorlardı.

Bunu onlardan hiç beklemiyordum. Onları ekran baykuşlarından ibaret sanıyordum. Gazete, dergi, kitap okumadıklarını bildiğimden siyasetle bir ilişkileri olduğunu da sanmıyordum.

Meğer onları yeterince tanımıyor muşum!
Meğer şaşıra şaşıra öğrenmem gerekiyormuş!

EKRANDAN HAYATA…
Yurtiçinden ve dışından sordular: Ne oluyor ?
“Galiba ekranlara bakmaktan sıkıldılar, nefes almak için sokağa çıkıyorlar” dedim.” “Online”dan “inlife”a , çevrimiçinden devrimiçine geçiyorlar.
İdeolojilerle değil, temel ilkelerle değerlendiriyorlar olayları: Birinin sağcı solcu, dinci, ateist, milliyetçi, evrenselci olması değil, yapılanın haksız olması attırıyor kafalarını.

En çok kendilerini kandırmaya çalışanlara kızıyorlar. Dört olası Cumhurbaşkanı adayından üçünün (İmamoğlu, Özdağ, Demirtaş) hapiste olasına rağmen, sistemin adına demokrası denmesine tepeleri atıyor.

Bunu yapanlara “Bizi aptal yerine koymayın!” diyorlar.
Şaşırıp kalıyoruz.

HAYIR, OLAMAZ…
Ve aradan beş altı hafta geçtikten sonra “Hayır olamaz, mutlaka bir yanlışlık olmalı!” dedirten bir olay daha çıkıyor karşıma.

26 Nisan Cumartesi günü Üsküdar Kitap Günleri’nde toplantı çadırındayım. Fuar fazla kalabalık değil, yazarlar oturmuş imza isteyecek okur bekliyorlar. Ben de Türkçe ve İngilizce yaklaşık 40 kitabı olan kıdemli bir yazar olarak konuşma yapmayı bekliyorum. Salonda 25-30 kişi var. Ama bir yerden gelen uğultu sesleri bastırıyor.

Ne olduğunu soruyorum:
“Kuyruklardaki çocukların sesleri,” diyorlar. “Ne kuyruğu?”
Çıkıp bakıyorum. Uzayıp giden bir değil dört kuyruk var.
Yazarlar kimler diye soruyorum:
“Gençler!” diyorlar.

Ve ekliyorlar:
“Onlar olunca hep böyle, kitap imzalatmak için saatlerce bekleyenler var!”
Kuyruklara bakıyorum: Başörtülüsü, şortlusu, eşofmanlısı, kot pantolonlusu… Ellerinde lüks baskılı kitaplar var. Belli ki onları imzalatacaklar.
Çoğu kadın olan yazarların adlarına bakıyorum: Hiç duymamışım. Zaten yaşları otuzu bulmuyor. “Şiir mi?” diye soruyorum. “Hayır, roman!” diyorlar. Gidip bakıyorum. 500-600 sayfalık romanlar. İki üç cilt olanları var.
Breh breh breh! 25 yaşında çocuklar 500 sayfalık roman yazıyorlar!

Acaba gerçekten okuyorlar mı diye kuyruktakilerden birine soruyorum: İmzalatmak için yanında getirdiği kitap eprimiş, her yanı rengarenk çizilmiş ya da not alınmış…

Kuyruktakiler uzun bir bekleyişten sonra menzile varınca yazarla fotoğraf çektiriyorlar.
Tuğla büyüklüğündeki lüks baskılı kitapların fiyatı 300 liranın altında. Yazarlardan birine soruyorum:
“Baskısı 50 bini buluyor mu?”
“Çok daha fazla!” diyor.

HANİ KİTAP ÖLMÜŞTÜ?…
Evet, dostlar. Burası Türkiye. Genç romancının kitabı diyelim 100 bin basılıyor. Her imza olayında kuyruklar uzayıp gidiyor. Ve kısa zaman sonra bir baskı daha…
Ve en önemlisi, bu kitaplar okunuyor.

Evet iletişim profesörü Haluk Şahin. Şiştin mi yine! Gütenberg döneminin kapandığını ta 30 yıl önce ilan eden sen değil miydi? Gazetelerin suyunun ısındığını, kitapların müzelik olduğunu söylememiş miydin? Ekran bağımlısı yeni kuşaklar için kağıt-mürekkep kitabın işe yaramaz bir nesne olduğunu vurgulamamış mıydın?

Bir de şu çocuklara bak. Hani onların hayatında kitap olmayacaktı? Kitapsız yaşayamayacaklarını söylüyorlar.
Bunlar nereden çıktılar?

Bir iletişimci olarak olayın sosyolojik boyutlarını incelemeye devam edeceğim. Bir tarikat ya da din bağlantısı yokmuş. Konunun Youtube, yapay zeka gibi teknolojik yanları olabilir.

Olayın psikolojik boyutları da beni ilgilendiriyor. Bu çocuklar, zamana meydan okumak pahasına, bu mevta kitapları okuyarak hangi duygusal gereksinimlerini karşılıyorlar? Hayatlarının hangi eksiğini onlarla kapatıyorlar?

19 Mart darbesinden sonra sokaklara dökülenlerin (ki bu kuyruktakilerin çoğu öyle olabilir) ekrandan hayata, “online”dan “inlife”a, çıktıklarını söylediğimiz gibi, bu çocukların da ekran yüzeyselliğinden, doya doya, “farkında olarak” yaşamanın derinliğine geçtiğini söyleyebilir miyiz?

Dijital alemde gece gündüz mecburen kesik kesik vakit doldurmak yerine, kitaplar evreninin uçsuz bucaksızlığında kalıcı bağlantılar aramak isteği midir bunun altında yatan?

Evet, yine şaşırıp kaldım. Kitap okumaz dediğimiz bu çocuklar hem okuyor, hemi de yazıyorlar.

Birisi bana yardım etsin: Niçin? Acaba ne demek istiyorlar?…

Bu post HALUK ŞAHİN: “YİNE BENİ ŞAŞIRTTILAR HEM OKUYORLAR HEMİ DE YAZIYORLAR!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.