Hollandalı bir denizci olan Abel Tasman, güneyde bilinmeyen bir kıta olduğunu öne sürdü.

Şimdilerde Yeni Zelanda’nın yer aldığı bölge, eskiden Avrupalılar tarafından çok da iyi bilinmiyordu. Ancak bu denizci, bölgede gizli bir kıta olduğundan oldukça emindi ve bu nedenle oraya bir yolculuk yaptı.

Tasman yolculuk sonunda Yeni Zelanda’daki Güney Adası’na ulaşmayı başardı fakat bölgedeki yerli halk ile Avrupalıların ilk karşılaşması pek de iyi olmadı. Bu sebeple denizci, bu kıtayı keşfedemeden geri dönmek zorunda kaldı.

Fakat kayıp kıta Zelandiya, bu olaydan yaklaşık 100 yıl sonra yeniden gündeme geldi.

Bu kez James Cook isimli bir harita yapımcısı, bu bölgeye yolculuk yaptı. Görevlerinden en büyüğü, bu kayıp kıtayı açığa çıkarmak olsa da Zelendiya’ya dair en gerçekçi kanıtlar, 1895’te İskoç doğa bilimcisi James Hector sayesinde gün yüzüne çıktı.

Sonuç olarak Yeni Zelanda’nın, sular altında kalan büyük bir kıta alanının tepesindeki bir dağ zinciri olduğu anlaşıldı. 1960’lara gelindiğinde ise jeologlar, kıtayı tekrar incelemeye başladı.

Böylece kıta; çeşitli kayaçlara, kalın kabuğa ve yüksek rakıma sahip jeolojik bir alan olarak tanımlandı ve kayıp kıtayı ortaya çıkarmak için izlenebilecek yol haritası oluşturuldu.

Ayrıca Zelendiya’nın 8. kıta olduğuna dair en çarpıcı kanıtlar, kıtadaki kayaç türleriydi.

Çünkü okyanus tabanları çoğunlukla bazalt gibi magmatik kayaçlardan meydana gelirdi. Fakat Zelandiya, tıpkı diğer kıtalardaki gibi yer kabuğunda şist, kireç taşı ve granit gibi farklı özelliklere sahip kayaçlardan oluşuyordu.

Yine Zelandiya’da yaşayan canlı türleri, kayıp kıta hakkında en fazla merak edilen noktaydı. Çünkü bilim insanlarına göre Zelandiya’nın da bir zamanlar parçası olan Gondwana kıtası, farklı türlerden birçok canlıya ev sahipliği yapıyordu.

Öte yandan geçmiş dönemde Yeni Zelanda’da yer alan farklı dinozor türlerine ait fosiller, kayıp kıtada bu tarz fosillerin olabileceğine de işaret ediyordu. Ancak tüm bunlar ve daha fazlası için yeni çalışmalar ve keşifler gerekli…

Webtekno

Kaynaklar: BBC, The Geological Society of America

Bu post Kayıp Kıta Zelandiya 1642’den Beri Bilinmesine Rağmen Keşfedilmesi Neden 375 Yıl Sürdü?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Sismik ölçüm cihazlarındaki düşük dalgalı kasırga titreşimlerini ve dalgaların çarptığı kumsallara kadar düşük mikrosismik titreşimleri görüyorduk ancak bu yeni fırtına türü, tamamen yeni bir doğa olayı.

Scripps of Oceanography Enstitüsü’nden jeofizikçi Catherine de Groot-Hedlin; fırtına depremlerini kıta boyunca seyahat edebilen, fırtınalar ve büyük kış fırtınası tarafından tetiklenen sismik faaliyetler olarak nitelendirdi.

Sismoloji Araştırmaları Enstitüsü’nden jeolog ve bilim iletişimi uzmanı Wendy Bohon, “Fırtınalar süresinde üretilen büyük okyanus dalgalarıyla etkileşime giren deniz tabanının şekli veya batimetrisi hakkında bir şeyler biliyoruz.

Deniz tabanını belirli bir şekilde boşaltan bir tür enerji bırakımı meydana geliyor ve bu dalgalar, daha sonra sismik ölçüm cihazları kullanılarak tespit ediliyor” açıklamasında bulundu.

Depremlerin, patlamaların ve şimdi açıkça fırtınaların yarattığı sismik dalgalar, gezegendeki farklı yerlere ulaştığında dikkatlice ölçülerek yer altı haritasını çıkarmak için kullanılabilir.

Farklı sismik dalga tipleri, içinden geçtikleri malzemelerle belirli şekillerde etkileşime giren farklı özelliklere sahiptir. Bohon, “Bu, bize yer altında neler olup bittiğiyle ilgili bir fikir veriyor. Hem dalga hızı, hem de dalgaların değişme şekli, bizim için önemli veriler” açıklamasında bulundu.

Dünyanın dört bir yanındaki okyanus dalgaları ile birlikte hareket eden mikrosismik dalgalar, bir avuç çakılın bir göle atılmasının sismik eş değeridir fakat Bohon, bu fırtınaların tek bir kaynaktan yayılan koordine edilmiş dalgalanmalar oluşturmak için tek bir çakıl taşını göle atmaya benzer tutarlı sismik dalgalar yarattığını belirtiyor.

Fırtına depremleri, başlangıçta tamamen farklı bir jeofiziksel sinyal aramak için kullanılan aracın revize edilmiş hâliyle keşfedildi. De Groot-Hedlin, geliştirdiği araç için “Havadan gelen ses dalgaları olan ‘infrasound’ için geliştirdim” açıklamasında bulundu. Araştırmacılardan Sloan Coats, Kuzeybatı Pasifik’teki sismik olarak son derece aktif olan Cascadia Subduction Zone’da olağan dışı bir sismik örüntü fark etti ve Groot-Hedlin’den sinyal aracının algoritmalarını değiştirmesini istedi.

Fırtına depremleri keşfi, bu alanda bilinenleri değiştirebilir:

Yer altı yapılarını haritalamak için mikrosismik dalgaları kullanmanın temel varsayımlarından birisi, tutarsız olmalarıdır ancak Groot-Hedlin’e göre bu yanlış bir varsayım. Fırtınaların yalnızca belirli bir bölgede gerçekleştiğini belirten Groot-Hedlin, bu nedenle bir tutarsızlık olmadığını ve şu ana kadar bildiğimiz her şeyi tekrar sorgulamamız gerektiğini belirtti..

Kaynak-Webtekno

Bu post BİLİM İNSANLARINDAN YENİ KEŞİF; “FIRTINA DEPREMLERİ” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.