İki yıldır bekliyordum. 17 Temmuz 2026’da gösterime gireceği o zamandan ilan edilmişti. Medya ve sosyal medya övgülerle doluydu. Ucundan görenler, her filmi olay olan yönetmen Christopher Nolan’ın bir kez daha kendisini aştığını, bir film değil görsel bir şölen yaratmış olduğunu anlatıyor, daha doğrusu anlatacak sözcük bulamıyorlardı.

    Tam bir tanıtım bombardımanıydı.  Bir iletişimci olarak açtığım dijital dosyaya belki 100 makale, haber, yorum indirdim.  Ancak bir kaçını okuyabildim, çünkü sayıları çoktu ve o kadar zamanım yoktu..

     Çağımızın birinci  çelişkisi:  Bol enformasyon, az zaman.  

      Olayın bütününe baktığımda Nolan’ın bu filmi “Hollywood’un son çığlığı” olarak çektiğini  düşünüyorum. İngilizce “the last hurrah” diyorlar ya, işte öyle. Herkes seni bittin sanırken, birden ayağa fırlıyorsun ve onları şaşkınlık ve hayranlık içinde bırakıyorsun: Yazılmış en heyecanlı macera öyküsü, dev bir ekran, vücudu tir tir titreten gümbür gümbür  bir ses düzeni, insanın içini ürperten görüntüler, yıldızlardan oluşan bir kadro,  savaşan ordular!  

          Ve ana mesaj: Var mı bana yan bakan!

          Ya da yanılmıyorsam Mark Twain’e atfedilen o ünlü ilan:

         “Ölümümle ilgili tüm söylentiler biraz abartılıdır!”

          Abartılıdır,  çünkü gördüğünüz gibi ben yıkılmadım, ayaktayım, pazılarım hala kalın, okun yayını bir tek ben çekebiliyorum.  Benim yerime talip olanların esamesi bile okunmaz yanımda.  Ben en büyüktüm, hala öyleyim ve öyle kalacağım!

           Oysa, nesnel olarak bakınca, teknolojik ve sosyolojik olgular tam tersini söylüyor: sinema ve eğlence dünyasına bir asırdır egemen olan Hollywood’un suyu ısınmıştır! Nolan kendisini aldatmaktadır.!

FILM DÜRÜST DEĞİL..

         Böylesine bir yanılsama tarihte ilk kez yaşanmıyor.  Ben filmi Perşembe günü İstanbul’un rahat koltuklu küçük salonlarından birinde  seyrettim.  Çok da etkilenmedim.  Salonda bizden  başka yedi kişi vardı. Evet, yalnızca yedi. Dışarı çıkarken bu film deneyiminin beni değiştirdiğini hissetmedim, ki benim için “büyük” filmin ölçütü odur. Giren insanla çıkan insan farklıdır.

           Dahası, filmi dürüst bulmadım. Yo, Odysseus’un dönüş yolculuğunu bizim Bozcaada’dan başlatmadığı için değil!  Hadi onu ve onun gibi bir çok şeyi ayrıntı deyip geçelim.  Genel yapısı açıdan dürüst bulmadım.  

           Filmin ilk dörtte üçünü lüks bir çocuk kitabını okur ya da ona bakar gibi seyrettim. Tek gözlü devler, yol kesen  ejderhalar, insanları domuz yapan cadılar… 

        Hani kalın sayfalı pahalı çocuk kitaplarında  bazı sayfaların içinden kocaman kabartmalar çıkar ya, işte öyle.  

        Ama filmin son bölümünde bizim kahraman birden filozoflaşıyor, insanlığın geleceğini iyi görmediğini söylüyor ve öz eleştiri yapmaya hatta günah çıkartmaya başlıyor.  Yüksek surlu güzel Troya’yı yakıp yıktığından pişman olduğunu belirtiyor ama en korkunç kötülüğünü dile getirecek cesareti yok:  Hektor’un bebek yaşındaki oğlu Astianaks’ı   ileride intikam alır diye annesinin elinden alıp surlardan aşağıya atan o değil miydi? .

       Astianaks’ın yaşıtı Gazzeli çocukların aynı nedenlerle deniz ötesinden gelen kurşunlarla özel nişancılarla vurulduğu şu çağda  verdiği mesaj çok daha güçlü ve etkileyici olabilirdi!

ALGORİTMA TUTSAĞI…

   Dürüst olmayışının bir örneği de Troyalı Heleni’i siyah derili bir oyuncuya oynatması,  “Ay ne ilerici, ne kadar ırkçılık karşıtı bir mesaj!” mı diyeceksiniz!  Hiç de değil.  Çünkü bu türden sahtelikleri Hollywood’a yaptıran hınzır arkadaşı çok iyi tanıyoruz:  ALGORİTMALAR! 

    Ne diyor insanı ucuzlatan bu tuzağı icat eden tamahkar ilkesizler? Seyredilmek istiyorsan, ahlak, ideoloji, doğru gibi kavramları bir yana bırakıp,  tartışma, hatta kavga çıkaracaksın! Biliyorsun ki, Batı dünyasında ırk konusu tartışmalıdır,  hatta kavga çıkarmanın en başta gelen yoludurI  

     Ingilizler de Troya’ ın düşüşü üzerine yaptıkları dizide Akhilleus’u siyah derili bir aktöre oynatmışlardı.  Kıyamet kopmuştu.  Yani bu filmde yapılan özgün bile değil, ama tartışılacağı garantili.  Reyting ya da seyirci garantili de diyebilirsin!  

       Nice tutsallıklardan kurtulmayı başaran cin fikirli Odysseus’a yakışıyor mu?…

     Odyssey destanı her yaşta okunabilecek bir çeşit masal kitabıdır, Egeli hemşerimiz Homeros’un şiiriyle ölümsüzlüğe yükselmiş bir edebiyat eseridir. Odysseus farklı biçimlerde yorumlanabilir,  öyle de olmuştur.  Ingilizceye son çevirmeni Mary Wilson’un dediği gibi,  o “karmaşık” bir insandır. Ben onu hep Batı kapitalizminin dinamosu olan fırsatçı, cesur, kurnaz,  zeki ama güvenilmez girişimci tipinin prototipi olarak görmüşümdür. 

      Biz Troyalılar, destandaki rolü nedeniyle ondan pek hazzetmeyiz.  Ancak algoritmalara tutsak düşmesini de ona yakıştıramayız!    Ne de olsa memleketi  İthaka kardeş adamızdır!…

Bu post HALUK ŞAHİN: “ODYSSEUS ALGORİTMALARA TUTSAK DÜŞMÜŞ…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu durum, özel bir şirketin ilk kez Ay’a araç göndermesine vesile olduğu için de büyük önem taşıyordu. Geçtiğimiz haftalarda Ay’a iniş müjdesi verilen araç, Ay’ın güney kutbundan sinyal göndermişti.

Bu sinyalin ardından da aracın gönderdiği bir görsel vasıtasıyla yan yattığını öğrendik. Intuitive Machines CEO’su Steve Altemus, Ay’a hızlı iniş yapılması sebebiyle aracın ayaklarından birinin takılmış olabileceğini söyledi.

Kırık bacağı sebebiyle yan yatan Odysseus, son bir fotoğraf gönderip kendisini bekleme moduna aldı. Intuitive Machines ise X üzerinden bu fotoğrafı paylaştı ve Odysseus’a son bir not bıraktı. Üstteki paylaşımın fotoğrafında hilal şeklinde Dünya görülebiliyor. Bunu belirten şirketin Odysseus için son sözleri; “İyi geceler, Odie. Umarız senden tekrar haber alırız.” oldu.

Son adımlar bataryanın büyük bölümünü harcadığı için beklemeye giren Odysseus, Ay’ın güney kutbundaki soğuğu atlatabilirse birkaç hafta sonra tekrar sinyal verebilir. Tabii ayrıca belirtmek gerekiyor ki kendisinin Ay üzerindeki görevi de kağıt üstünde yaklaşık 1 hafta sürecekti.

ABD’nin bundan bir önceki Ay ziyareti, 1972’de Apollo göreviyle gerçekleşmişti. Sizin düşünceleriniz neler? Sizce Odysseus’tan tekrar haber alınabilecek mi?…

Webtekno

Bu post ABD’nin 52 Yıl Aradan Sonra Ay’a Gönderdiği Araç Önce Devrildi, Şimdi de Çalışmıyor!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.