Fakat onu diğer boşluklardan ayıran yönü, devasa boyutlara sahip olması. Evrende galaksiler arasında yolculuk yaparken, kozmik ölçekte bakıldığında çok fazla yol kat edilmemesi beklenebilir. Örneğin galaksimizin etrafındaki 12 milyon ışık yılı çapındaki alanda, Andromeda da dahil olmak üzere bugüne kadar keşfedilmiş 196 adet galaksi bulunmaktadır.

Boötes Boşluğu ise, 350 milyon ışık yılı çapına sahip, uçsuz bucaksız bir alanı kaplamaktadır.

Dolayısıyla bu boşluğun içerisinden evrene bakan biri, bizim gözlemlediğimiz ışıl ışıl evrenin aksine karanlığa gömülü, ıssız bir evren deneyimlemektedir. Konunun daha iyi anlaşılması açısından, ünlü astronom Greg Aldering’in Boötes ile ilgili bir sözünden bahsetmek faydalı olacaktır:

“Eğer galaksimiz Boötes boşluğunun tam ortasında konumlansaydı, 1960’lı yıllara kadar gözlemlerimiz neticesinde evrendeki tek galaksinin bizimki olduğunu düşünürdük”.

Boötes Boşluğu hacimsel olarak öylesine büyük ki, tek başına evrenin binde 3’üne denk gelen bir alanı kaplıyor.

Peki bu boşluğun içerisinde hiçbir şey mi yok? Aslına bakarsanız ilk keşfin hemen ardından, boşluğun içerisinde dağılmış 8 adet galaksi keşfedilmiş. Sonrasında bu sayı 60’a çıkmış. Ancak bu sayı, bu kadar büyük bir alan için son derece az. Normal koşullarda bu boyuttaki bir alanda bulunması gereken galaksi sayısının 10 binin üzerinde olması gerektiği düşünüldüğünde, bu durum daha net anlaşılabiliyor. Üstelik keşfedilen galaksilerin büyük bir kısmı, boşluğun en uçlarında konumlanıyor. Yani merkez bölgelerde, görebildiğimiz hiçbir şey bulunmuyor.

Boötes’in ıssızlığın yanı sıra boyutları da bilim insanlarının kafasını kurcalıyor. Çünkü evrenin yaşı göz önünde bulundurulduğunda, galaksilerin uyguladıkları çekim kuvvetleriyle nedeniyle birbirlerine yaklaşmalarının sonucunda galaksi kümeleri arasında boşlukların oluşması normal görülse de bu boşlukların çaplarının 10-20 milyon ışık yılını geçmesi pek mümkün görünmüyor.

Boötes’in nasıl 350 milyon ışık yılı çapına ulaştığı konusu, bu nedenle cevaplanmayı bekleyen gizemler arasında yer alıyor.

Bu konuda bazı bilimsel teorilerin yanı sıra, uçuk komplo teorileri de bulunuyor.

Bilimsel veriler ışığında daha güçlü olan teorilerden birine göre Boötes, aslında iki boşluğun çarpışması sonucu oluşmuş olabilir. Boötes’teki az sayıdaki galaksinin şekilleri, bu çarpışma sonucu oluşacak yapıyla uyumlu görünüyor.

Komplo teorisyenlerine göreyse, Kardaşev Ölçeği’nde Tip-3’te yer alan bir medeniyet, buradaki yıldızları ve hatta galaksileri enerji üretimi açısından efektif bir şekilde kullanmayı başarmış durumda. Dahası, bu medeniyet diğer olası medeniyetlerden gizlenmek amacıyla geliştirdiği bir teknoloji sayesinde, bizi sanki tamamen karanlık bir alana bakıyormuşuz gibi yanıltabiliyor.

Evrenin yaşı ve Kardaşev Ölçeği göz önünde bulundurulduğu bu teori her ne kadar olası olsa da, literatürde kendine yer bulabilmiş değil.

Teorilerin dışında boşluğun en önemli yanlarından biri, yalnızca yıldız veya galaksi gibi büyük yapılardan mahrum olması değil, partiküller bakımından da son derece fakir kaldığı için mükemmel bir vakum örneği olması.

Bu nedenle boşluğun bir tarafından giren nötrino gibi parçacıklar, en ufak bir etkileşime bile girmeden yüz milyonlarca yıl sonra hiçbir değişime uğramamış bir halde boşluğun diğer tarafından çıkabiliyor. Bu da bir nevi zaman kapsülüne benzer bir yapı olmasını sağlıyor..

Bu post EVRENİN DERİNLİKLERİNDE KARANLIĞA GÖMÜLÜ 350 MİLYON IŞIK YILI ÇAPINDA ALAN; “BOÖTES BOŞLUĞU..” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Yapılan açıklamalara göre bilim insanları, Güneş’in çekirdeğinde meydana gelen bir nükleer füzyon reaksiyonunu ilk kez doğrudan analiz edebildiler. Yaşanan gelişmeyle birlikte 1930’lu yıllarda ilk kez hipotez olarak ortaya atılan önerme, doğrudan ispatlanmış oldu.

Konuyla ilgili açıklamalar, Massachusetts Üniversitesi’nden geldi. Bugüne dek yapılan çalışmaların uyuşmayan veriler içerdiğini söyleyen uzmanlar, son çalışmanınsa nötrinolar üzerinden, yani nükleer füzyonun kaynağından yapıldığını açıkladılar.

Nötrinoların ne olduğunu açıklamak gerekirse; ışık hızına yakın seyreden nötrinoları, maddelerin içinden neredeyse hiçbir etkileşime girmeden geçebilen atom altı parçacıklar olarak tanımlayabiliriz. Etkileşime girmemeleri de bu atom altı parçacıkların tespit edilmelerini zorlaştırır.

Ancak bilim insanları son çalışmalarında bu zorluğun üstesinden gelerek, Güneş’in çekirdeğinden fırlayıp, genelde de dünyanın içinden geçip giden bu atom altı parçacıkları yakalamayı başardılar.

Analiz, 100’den fazla bilim insanının katılımıyla gerçekleştirildi..

100’den fazla bilim insanın, Güneş’in çekirdeğinde meydana gelen nükleer füzyonu analiz edebilmek için, İtalya sınırlarında bulunan Borexino dedektöründe bir araya geldiler. Oldukça detaylı bir çalışma yürüten uzmanlar, en nihayetinde de Güneş’in çekirdeğinden fırlayarak gelen nötrinoları yakalamayı başardılar.

Yapılan çalışma, uzay araştırmaları açısından kritik bir önem arz ettiği kadar Borexino dedektörü için de çok önemli. Çünkü bilim insanları, 2007 yılında hizmet vermeye başlayan Borexino’dan, bugüne dek istedikleri sonuçlara ulaşamamışlardı. Öyle ki milyonlarca, belki de milyarlarca dolara mal olan dedektörün önümüzdeki ay hizmet dışı bırakılması planlanıyordu. Ancak yapılan keşif, Borexino’nun da ömrünü uzatmış oldu..

Bu post GÜNEŞ ÇEKİRDEĞİNDEKİ NÜKLEER FÜZYON İLK KEZ TEST EDİLDİ.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.