Nobel Barış Ödülü adayı, 94 eserin dünyaca ünlü yazarı Akif Manaf, Hollanda’da yer alan Hollanda Kitapevi’nde düzenlenen imza gününde Avrupa’daki kitapseverlerle bir araya geldi.

Manaf’ın Eserlerine Büyük İlgi…

Yoğun katılımla gerçekleşen imza gününde okurlar, Manaf’ın eserlerini imzalatma ve yazarla birebir sohbet etme fırsatı buldu. Dünyada geniş bir okur kitlesi tarafından her geçen gün daha da yakından takip edilen ve kitaplarında en karmaşık konuları sade bir anlatımla aktaran yazarın bugüne kadar yazdığı 100’e yakın kitabı, okurlar tarafından büyük ilgi gördü.

Günümüzün en sıra dışı yazarlarından olan ve kişisel gelişim alanında yakından takip edilen Manaf, kitaplarında farkındalığı artıran keskin analizleriyle öne çıkıyor.

Yaratıcılık, Aşk, Zekâ, Başarı, Mutluluk, Değişim, İnsan, Devrim, Hırs, Şöhret, Siyaset, Ahlak, Merhamet, Aydınlanma, Bilinç, Anlayış, Zihin, Bilgelik, Yol, Duygu, Masumiyet, Kuşku, Merak, Kahkaha ve Fanatizm gibi insana dair hemen her konuda yazılmış 94 eseri bulunan Manaf, şaşırtıcı bir sadelik ve akıcı bir anlatımla her kesime hitap ediyor.

Yazar Avrupa Kitap Fuarlarında Okurlarıyla Buluşmaya Devam Edecek

Ülkemizi yurt dışında başarı ile temsil eden Akif Manaf, Avrupa’da gerçekleştireceği imza günleri ile geniş kitlelere ulaşmaya devam edecek.

Yazar, önümüzdeki günlerde Almanya’nın önde gelen kitap fuarlarında okurlarıyla buluşacak.

Kitap & Bülten Bilgi: 0 543 301 03 27

Bu post ÜNLÜ YAZAR AKİF MANAF, ALMANYA’NIN ÖNDE GELEN KİTAP FUARINDA OKURLARIYLA BULUŞACAK… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Rusya’yı kasıp kavuran bu kıtlık ise milyonlarca insanın açlıktan ölmesine, salgın hastalıkların baş göstermesine hatta insanların hayatta kalabilmek için birbirlerini yemelerine bile sebep oldu.

Rusya’da her beş ila yedi yılda bir gerçekleşen kuraklıklar kıtlığa zemin hazırladı.

Rusya, geniş toprak rezervlerine sahip bir ülkeydi ancak çiftçilik daha çok insan gücü ile yapıldığından üretkenlik çok düşüktü.

Ayrıca hasatların başarısı uygun hava koşullarına bağlıydı. Ülkede yağışların azalması sonucu oluşan kuraklık; mahsul kıtlığına, verimde düşüşe ve gıda kıtlığına neden oldu. Bu kuraklıklar yaşanan bu büyük kıtlığı etkileyen en büyük faktörlerden biriydi.

Kıtlığın bir diğer sebebi ise Lenin’in Savaş Komünizmi Politikaları’ydı.

Rusya, o dönem hem I. Dünya Savaşı yüzünden hem de iç savaş yüzünden ekonomik sorunlar yaşıyordu. Lenin olarak bilinen komünist lider Vladimir İlyiç Ulyanov ise her ne kadar ülkenin ekonomisi güçlendirmek için “Yeni Ekonomi Politikası (NEP)”nı ortaya koysa da “Savaş Komünizmi Politikaları”, ülkedeki durumu daha da kötüleştirdi.

Çünkü Savaş Komünizmi Politikaları tüm endüstrilerin kamulaştırılması ve katı merkezi yönetimin getirilmesi, işçiler için katı disiplin ve grev yasağı, çalışmayanlar için zorunlu çalışma vergisi, kent merkezlerinde merkezi dağıtımla gıda kısıtlandırılması ve özel girişimin yasaklanması gibi maddeler içeriyordu.

Hâl böyle olunca köylüler gıdaya daha kolay ulaşabilmek için köylerden şehirlere göç etmeye karar verdiler.

Kıtlık baş göstermeden önce köylülerin çoğu bir yıllık tahılı depolayarak mahsul kıtlığına hazırlandı ancak Rus tahıl ambarları, yıllarca süren düşük verim ve savaş komünizminin tahıllara sürekli el koyması nedeniyle boştu.

Durum böyle olunca tahıla daha kolay ulaşabilmek için köyden şehre göç eden Rus köylüler yolda açlıktan ölmüş vaziyette olan insanları gördükleri için şehirdeki durumun köylerinden farklı olmadığını kısa sürede anladılar.

Şehirde de gıdaya ulaşamayan halk, elde edebildiği her şeyi yemeye başladı.

Konuyla ilgili hazırlanan raporlara göre halk; hayatta kalabilmek için tohum, meşe palamudu, çimen, yabani otlar, ağaç kabuğu, hatta evcil hayvanları ile beslendi.

Hükûmet yetkilileri ise açlıktan ölmek üzere olan halka kurutulmuş hayvan kemiklerini kazıyıp un haline getirmelerini ve bu un ile beslenebileceklerini söyledi. Üstelik hoş olmayan kokusuna rağmen çavdar ekmeğinden yüzde 25 daha fazla yararlı olduğunu da öne sürdü.

Buldukları yeterli gelmediği için yamyamlık baş gösterdi.

Öyle ki açlıktan ölmek üzere olan köylülerin yakın zamanda gömülmüş cesetlerin etlerini yemek için mezarlarından çıkardıkları görüldü. Hatta raporlara göre bir kadın, kocasının cesedini yiyeceği için gömülmeye götürülmesini reddetti.

O dönem Rusya’ya yardıma giden Amerikalı gönüllülerden biri şu sözleri söyledi: “Aileler babaları, dedeleri, çocukları öldürüp yiyordu. Bu durum o kadar meşrulaştırılmıştı ki pazarda birbirlerine küfreden kaba saba satıcılar arasında bir kişinin sosis yapma tehdidi işitilirdi.”

Yamyamlık meşru bir hayatta kalma yöntemi olarak kabul edildiğinden kolluk kuvvetleri bu konuya ilişkin herhangi bir işlem yapmadı.

Büyük kıtlığı inceleyen Rus akademisyenlere göre yamyamlık en çok Volga nehri yakınlarında, kıtlığın en şiddetli olduğu yerlerde yaygındı. Kıtlık, pazarlarda insan eti ticareti yapılmasına da yol açtı.

Hem yamyamlık hem de hayatta kalabilmek için tüketilen besin dışı şeyler tifüs, tifo, çiçek hastalığı, grip, dizanteri, kolera hatta hıyarcıklı veba gibi salgın hastalıkların ortaya çıkmasına sebep oldu.

Durumu kontrol altına alamayan Lenin, ilk başta yurt dışından gelen yardımları reddetse de ilerleyen zamanlarda bir aracı ile yardımları kabul etti.

Lenin, kıtlığın ilk zamanlarında yurt dışından gelen yardımları “müdahale” olarak gördüğü için reddetti fakat ilerleyen dönemlerde resmen kabul etmese de bir aracı ile Amerikan Yardım İdaresi (ARA)’nın yardımlarını onayladı.

Böylece “Save The Children” gibi Avrupa yardım kuruluşları da yardım etmeye başladı. Bu yardımlar kıtlığı hafifletse de tamamen bitmesine yardımcı olmadı.

Kutup kaşifi Fridtjof Nansen de Rusya’da kıtlığa yardımcı olan isimlerdendi.

Lenin, “Milletler Cemiyeti” ile Rusya’ya yardımcı olan Nansen’e Nobel Barış Ödülü verildi.

Kıtlık sebebi ile o kadar çok insan öldü ki ne Sovyet Devleti ne de yabancı gözlemciler net bir ölü sayısı veremedi.

Tarihçiler tarafından en az beş milyon insanın öldüğü söylense de bu sayının sekiz milyona kadar çıkabileceği düşünülüyor…

Kaynaklar: Warwick, Dailymail, Alpha History, Warwick, Wikipedia

Bu post Rusya’da 1920’lerde Kıtlık Yüzünden Halk Yamyamlık Yaptı, Açlıktan Akrabalarını Yiyorlardı!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

TSİ 10.00’da başlayan ve 14.00’te sona ermesi planlanan tören, halkın yoğun katılımı nedeniyle uzatıldı. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in, Kaliningrad şehrindeki programı nedeniyle katılmadığı törene Rusya Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcısı Dmitriy Medvedev, Rus parlamentosu milletvekilleri, Gorbaçov’un kızı ve torunları, Macaristan Başbakanı Viktor Orban ve ABD’nin Moskova Büyükelçisi John Sullivan’ın yanı sıra birçok ülkenin diplomat ve büyükelçileri de katılım sağladı. Rusya Devlet Başkanlığı İdaresi tarafından tertiplenen törenin ardından Mihail Gorbaçov’un cenazesi eşinin de bulunduğu Moskova’daki Novodeviciy mezarlığına götürüldü. Rus askerlerinin taşıdığı cenaze, buradaki mezarlıkta eşinin yanına defnedildi.

Kuzey Kafkasya kentlerinden Stavropol’de 2 Mart 1931’de doğan Mihail Gorbaçov, 1955’te Moskova Devlet Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. Bu sırada Genç Komünistler Birliği’nde görev alan Gorbaçov, 1971’de Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komite üyeliğine seçildi. 1985’te Sovyetler Birliği Komünist Parti Genel Sekreteri oldu.

Ekim 1988’te Sovyetler Birliği liderliğine seçilen Gorbaçov, 1991 yılında Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle de SSCB’nin son lideri olarak tarihe geçti. Gorbaçov, 1990’da Nobel Barış Ödülü’nün sahibi olurken, Sovyetler Birliği döneminde dünyanın en büyük nükleer faciası olarak kayıtlara geçen Çernobil Nükleer faciası döneminde de büyük sorumluluklar almıştı.

Rusya Federasyonu’nun kuruluşundan sonra da siyasete aktif şekilde devam eden Gorbaçov, 1996 yılındaki devlet başkanlığı seçimlerine katıldı. 10 adayın yarıştığı seçimlerde ancak 7’nci olabilen Gorbaçov, 2001’de Rusya Birleşik Sosyal Demokrat Partisi’ni kurdu. 2004 yılına kadar parti başkanlık görevini sürdüren Gorbaçov, daha sonra siyasi partinin örgütlenmesinde de görev aldı. Son yıllarında hastalıklarla boğuşan Gorbaçov, 30 Ağustos 2022 tarihinde hastalığa bağlı sebeplerden ötürü yaşamını yitirdi…

Gerçek Gündem

Bu post SSCB’NİN SON LİDERİ GORBAÇOV’A GÖRKEMLİ CENAZE TÖRENİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Düşmandan aman dileyen bir çürümüşün, zaferimizi ‘barış’ diyerek gölgeleyen bir Megali İdea hayranının, darbeci ve zalim babası gibi zillette olduğu ayan beyan ortadadır. Güzel İzmir’imiz, 9 Eylül 1922’de kurtulmuştur, fakat yüz yıl sonra fiili esaret altında, zincirlenmiş halde bulunmasından mütevellit perişan vaziyettedir” demişti.

TUNÇ SOYER’DEN YANIT…

İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer, 91. İzmir Enternasyonel Fuarı’nın tanıtımı için bugün Kültürpark’ta basın toplantısı düzenledi.

Soyer, toplantıda, İzmir’in kurtuluşunun yıl dönümü dolayısıyla İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından kentin çeşitli noktalarına astırılan “barış” temalı afişlere tepki gösteren Devlet Bahçeli’ye de yanıt verdi.

Bahçeli’nin “Afişte ‘barış’ değil ‘zafer’ yazmalıydı” sözlerini yanıtlayan Soyer, “Mustafa Kemal Atatürk’ün ‘Biz tam bağımsızlık için mücadele ederken kuracağımız barış kimse tarafından bozulamasın’ sözünden yola çıktık. Ve biz eğer burnunuzun dibinde, Suriye’de, Irak’ta insanlar birbirinin boğazını keserken İzmir’de, Türkiye’nin her yerinde barış içinde yaşıyorsak bunu bu vizyona borçluyuz. Özetle bizim en çok sahip çıkmamız gereken mirastır, Mustafa Kemal Atatürk’ün barışı” diye konuştu.

“ÖMRÜNÜ, SAVAŞ ALANLARINDA KAZANILAN ZAFERİ BARIŞLA TAÇLANDIRMAK İÇİN FEDA EDİYOR…”

Başkan Tunç Soyer, konuşmasını Atatürk’ten anekdotlarla sürdürdü ve şunları söyledi:

“2 Eylül’de Trikopis’i esir aldığında, oturtuyor çay ve sigara ikram ediyor. Soruyor ‘Ne istiyorsun benden’ diye Mustafa Kemal. ‘Eşim İstanbul’da, ona haber verin’ diyor. Ve şöyle teselli ediyor, ‘Savaşta iki taraf olur; biri yener, biri yenilir ama bu tesadüftür, bu bir şans işidir. Senin yeteri kadar şansın yoktu’ diyor ve gönül alıyor. Bir de herkesin bildiği bir anekdot var. Atatürk İzmir’e geldiğinde, Karşıyaka’da bir köşkte misafir edecekler ve yere Yunan bayrağı serilmiş, onun üzerinden geçmesi söyleniyor. ‘Kaldırın’ diyor.

‘Efendim, Yunan Kralı geldiğinde bayrağımızın üzerinden ezerek geçti’ diyorlar. ‘O bir hata yapmış, biz aynı hatayı yapmayız. Bayrak, bir milletin onurudur. O onur ayaklar altına alınmaz’ diyor. Bütün bunlardan sonra Trikopis, başbakan oluyor ve Cumhuriyet’in 10’uncu yıl kutlamalarına Mustafa Kemal’in daveti ile geliyor.

1934 yılında Mustafa Kemal Atatürk’ü Nobel Barış Ödülü’ne aday gösteriyor. Yine 1934 yılında, önce Balkan Paktı’nı kuruyor. Türkiye, Yunanistan, Yugoslavya ve Romanya… Ve 1937; Türkiye, Irak, İran ve Afganistan ile Sadabat Paktı’nı kuruyor. Kısacası aslında bütün ömrünü, savaş alanlarında kazanılan zaferi barışla taçlandırmak için feda ediyor.”

“BÜYÜK BİR ZAFER KAZANDIK, İNKAR ETMEK MÜMKÜN MÜ…”

Atatürk’ün dünyanın en büyük barış insanı olduğunu vurgulayan Soyer, şöyle devam etti:

“Biz de barışın zaferi olarak kutluyoruz. Barış ile zafer, birbiri ile çelişen şeyler değil. Birinin yerini öbürü ile inkar etmeye kalkarsanız yanlış olur. Bunu inkar etmek mümkün mü? Büyük bir zafer kazandık. Elbette büyük bir zafer kazandık. Ama Mustafa Kemal Atatürk, bunu barış için yaptığını söylüyor. Hatay’da, 1931 yılında diyor ki ‘Savaş, eğer meşru bir gerekçeye dayanmıyorsa suçtur. Biz, ancak ve ancak öldürmek isteyenlere karşı ölmemek için savaşırız’ diyor. ‘

Bizi öldürmek isteyenlere karşı ölmemek için savaşırız’ diyor. Özetle Türkiye’nin bu siyasal iklimde her sözcükten, her cümleden, her icraattan bir kutuplaştırma, bir ayrıştırma siyaseti üretmeye çalışanlara çok üzülüyorum. 100 yıl sonra geldiğimiz nokta bu olmamalıydı. Bu çok üzücü. 100 yıl önce -Afyon’da yürüdük- atalarımızın gecenin bir vaktinde geçtikleri güzergahları gördük.

Ne büyük meşakkatle ne büyük zorluklarla ve canlarını feda ederek bir mucize yaratıp bu vatanı bizlere bıraktıklarını bir kez daha idrak ettik. 100 yıl sonra geldiğimiz nokta bu olmamalıydı. Onun için çok üzülüyorum. Ama biliyorum, umudum çok büyük. Biz, bu siyasal iklimi yaşarken geleceğin siyasal iklimini İzmir’den kuracağız…”

Bu post SOYER’DEN KENDİSİNİ HEDEF ALAN BAHÇELİ’YE YANIT… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.