TMTS J0526B ismi verilen ve “altcüce” türünde olan bu yıldız, Çin’deki Tsinghua Üniversitesinden uluslararası bir araştırma ekibi tarafından keşfedildi. Bulgular, Nature Astronomy üzerinden yayımlandı.

J0526B, Dünya’dan yalnızca 7 kat daha büyük, Jüpiter ve Satürn’den daha küçük…

Çin, Avustralya, ABD ve Avrupa’dan bilim insanlarının oluşturduğu ekibin keşfettiği J0526B, bir ikili yıldız sisteminin parçası. Tsinghua Üniversitesi Ma Huateng Araştırma Teleskobu (TMTS) yoluyla bulunan bu altcüce, Dünya’dan 2.760 ışık yılı uzaklıkta.

Boyutu ise yıldızlar düşünüldüğünde gerçekten çok küçük. Çalışmaya göre J0526B, Dünya’dan yalnızca 7 kat daha büyük. Bu da Jüpiter ve Satürn’den daha küçük olduğu anlamına geliyor. Araştırmacılar, Güneş’in üçte biri kütleye sahip olduğunu ve 2 bin santigrat derece yüzey sıcaklığında helyum yaktığını da ekliyorlar.

J0526B’nin ikili yıldız sistemi parçası olduğunu söylemiştik. Bu sistemin bir diğer üyesi ise J0526A isimli daha büyük bir beyaz cüce. İki yıldız birbiri etrafında her 20 dakikada bir dönüyor. İlginç olan şey ise bilim insanlarının J0526A’yı doğrudan gözlemleyememesi. Ancak yaptıkları açıklamada, bu büyük yıldızın orada olduğunu J0526B’nin üzerindeki çekim gücünün etkileri sayesinde. Hatta bu çekimin çok güçlü olduğu ve J0526B’nin yumurta benzeri bir şekil almasını sağladığı bile söyleniyor.

Bilim insanları, keşfin evrendeki sıcak altcüce yıldızların oluşumuna dair yeni bilgilere ışık tutacağı düşüncesinde. Ayrıca bu yıldızın 20 yıl önce Çinli araştırmacıların ikili sistemlerdeki bu tarz küçük yıldızlarla ilgili tahminleriyle de uyuştuğunu ekliyorlar. O araştırmacılar, J0526B gibi minik yıldızların ikili sistemler içindeki kütle değişimleriyle oluşabileceğini öngörmüşlerdi.

J0526B’den önceki en küçük yıldız, Dünya’dan 600 ışık yılı uzaklıkta bulunan EBLM J0555-57Ab idi. 2017 yılında yayımlanan ve Cambridge Üniversitesinin öncülük ettiği bir araştırmayla duyurulan bu küçük kırmızı cüce, Satürn’den biraz daha büyüktü…

Webtekno

Bu post SATÜRN’DEN DAHA KÜÇÜK BİR YILDIZ KEŞFEDİLDİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Komşu gezegenimiz Mars’ta fotoğraflar çektiğimiz ve öte gezegenlerden haber getirmek için uzay araçları yolladığımız bu ilginç dönemde rekor kıran yeni bir keşif daha yapıldı. Çarşamba günü Nature Astronomy adlı bir dergide yayınlanan makale, Samanyolu Galaksisi’nde 70’ten fazla yeni yetim gezegen keşfedildiğini paylaştı.

Akrep (Scorpius) ve Yılancı (Ophiuchus) takımyıldızlarında keşfedilen ve sayısı 70’in üzerinde olduğu tahmin edilen yetim gezegenlerin Jupiter kadar büyük kütlelere sahip oldukları düşünülüyor. Peki, nedir bu ‘yetim gezegenler’? Yetim gezegenler, Güneş Sistemi’miz gibi herhangi bir yıldız sistemine sahip olmayan ve evrende bir nevi başıboş dolaşan gezegenler. Yıldız gibi aydınlatıcı bir ışık kaynağına yakın olmadıkları için tespit edilmeleri de bir hayli zor. Ancak 20 yıllık bir çalışmanın sonucunda rekor kıran bu yeni keşif yapılabildi.

Sadece Samanyolu Galaksisi’nde milyarlarca başıboş galaksi var:

Fransa’daki Bordeaux Astrofizik Laboratuvarı’nda astronom olan Núria Miret-Roig ve Avusturya’da Viyana Üniversitesi’ndeki araştırma ekibi, Avrupa Uzay Ajansı’nın 20 yıllık gözlem verilerinden yola çıkarak geçtiğimiz birkaç milyon yıl önce oluştuğu tahmin edilen yetim gezegenlerden gelen ‘ısı belirtileri’ sayesinde bu keşfi yapabildi. Her ne kadar keşfedilen bu yetim gezegenler grubu şu ana kadarki en fazla sayıya sahip olsa da yalnızca bizim galaksimiz içerisinde başıboş dolaşan milyarlarca gezegen olduğu tahmin ediliyor.

Avrupa Güney Gözlemevi (ESO), bu keşifler sayesinde yetim gezegenlerin oluşum süreci hakkında kayda değer bilgiler elde edilebileceğini belirtiyor. Oluşum süreçleri hakkında çeşitli teoriler olsa da en fazla öne çıkan senaryo, bu gezegenlerin bir yıldız çevresinde oluşup daha sonra çarpışmalar veya başka cisimlerin çekim kuvvetleri sonucunda yörüngelerinin dışına çıktığına işaret ediyor..

Bu post Galaksimizde 70’ten Fazla “Yetim Gezegen” Keşfedildi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Yıldızların sahip oldukları kütle miktarları, ölümlerinin nasıl gerçekleşeceğine dair bilgi verir. Bu konuda şimdiye kadar bilinen iki tür süpernova vardı. Birincisi Güneş’in kütlesinin 10 katından daha büyük olan bir yıldızın yakıtı bittiğinde ve çekirdeği çökerek bir kara delik veya nötron yıldızına dönüştüğünde ortaya çıkan çekirdek çöküşü süpernovası.

Diğeri ise ikili yıldız sistemlerinde gerçekleşen ve iki yıldızdan birinin Güneş’in kütlesinin 8 katına kadar kütleye sahip bir beyaz cüce olması durumunda yaşanan süpernova. Bu tür süpernovalarda beyaz cüce, diğer yıldızdan sürekli olarak madde çalar ve nihayetinde patlar.

Artık üçüncü bir türün varlığından eminiz: Elektron yakalama süpernovası..

28 Haziran 2021’de Nature Astronomy’de yayınlanan yeni bir araştırma, 40 yıl önce öngörülen bir süpernova türünün ilk örneğini gözler önüne sererek önemli bir bilgiyi doğrulamış oldu. 1980’de Tokyo Üniversitesi’nden Ken’ichi Nomoto, elektron yakalama süpernovası olarak adlandırılan üçüncü bir süpernova türüne işaret ettiği çalışmalar yapmıştı. 2018 yılının Mart ayında gözlemlenen bir süpernova üzerinde yürütülen üç yıllık araştırmalar, Nomoto’nun bu öngörüsünü doğruladı.

Supernova 2018zd, Mart 2018’deki ilk gözlemlerin ardından detaylı bir şekilde incelenmeye başladı. Hubble Uzay Teleskobu ve Spitzer Uzay Teleskobu’ndan alınan arşiv görüntüleri, patlamadan önceki yıldız olması muhtemel soluk bir nesneyi ortaya çıkardı. Süpernova, NGC2146 galaksisinde yaklaşık 31 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunuyor ve Dünyamıza nispeten yakın bir süpernova.

Teleskoplardan elde edilen verilerle oluşturulan veri setlerinin yanında aynı zamanda geçmiş yıllarda elektron yakalama süpernovası ile ilgili yapılmış araştırmalar da bu çalışmada önemli bir rol oynadı. Araştırmacılar, olası bir elektron yakalama süpernovasında bulunması muhtemel özelliklerin tamamının, yeni gözlemlenen Supernova 2018zd’de bulunduğunu tespit etti.

Çalışma aynı zamanda bin yıllık bir gizemi de çözdü:

Takvimler 1054 yılını gösterirken, Samanyolu’nda bir süpernova meydana geldi. Çin kayıtlarına göre bu süpernova o kadar parlaktı ki gündüzleri 23 gün, geceleri ise yaklaşık iki yıl boyunca görülmeye devam etti. Ortaya çıkan kalıntı ise Yengeç Bulutsusu oldu.

Yengeç Bulutsusu, yıllardır elektron yakalama süpernovası için gösterilen en sağlam adaylardan biriydi ancak çalışmalardaki belirsizlikler bunun kesin bir sonuç olarak değerlendirilmesinin önüne geçiyordu. Yeni sonuç, Yengeç Bulutsusu’nu oluşturan olayın bir elektron yakalama süpernovası olduğuna dair bilgileri doğruluyor..

Bu post Yeni Bir Süpernova Türü Keşfedildi: İlk Kez Bir Örneği Gözlemlendi.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Son olarak gök bilimciler, bizden 15 bin ışık yılı uzaklıkta aşırı parlak bir şekilde parıldayan ve bunu düzenli bir şekilde yapan bir enerjiyle karşılaştılar. Bilim insanları, bu olaya ‘gama ışını kalp atışı’ ismini taktılar.

Gök bilimcilere göre gama ışını kalp atışı, nadir bulunan ‘microquasar’ yıldız sistemi SS 433’le gizemli bir bağa sahip olabilir. 1977 yılında keşfedilen ve keşfettiğimiz ilk microquasar sistemi olan SS 433, günümüzde kozmik işleyişi anlamamız için pek çok çalışmayı sürdürmemize olanak sağlıyor.

Düzenli bir yapıya sahip:

Bilim insanlarına göre gizemli bir yapıya sahip olan gama ışını kalp atışı, 162 günlük bir periyoda sahip. Nature Astronomy’de yayınlanan çalışmaya göre gözlemlenen bu olay, bugüne kadar yayınlanan teorik modellere uymuyor ve yapılan tanımlamaların sınırlarının dışına çıkıyor.

Peki bu olayın kaynağı ne olabilir? Microquasar denilen yıldız sistemleri, gama ışınlarını meydana getirebilecek her türlü bileşene sahip durumdalar. Ancak aynı zamanda gama ışınlarının garip olarak tabir edilen farklı bir kaynağı var. Bu kaynak, microquasar’dan 100 ışık yılı uzaklıkta bulunan Fermi J1913+0515.

İşte bu nedenle bilim insanları, SS 433 ve Jermi J1913+0515’in bir şekilde bağlantılı olup olmadıklarını araştırmaya başladılar. Araştırmayı yayınlayan ekip, SS 433’ün diskinin 162 gün boyunca yalpalandığını, bunun sonucunda da plazmadan oluşan jetlerin sarmal yapıya sahip olduklarını gözlemledi.

Bununla birlikte bilim insanları, Fermi’den elde edilen verileri SS 433’ün verileriyle karşılaştırdı. Bilim insanları, karşılaştırma sonucunda gama ışını kalp atışının SS 433’ün yalpalama periyoduyla çakıştığını gördü. Ancak akıllarda bir soru kalmıştı: 162 günlük periyodiklik nasıl meydana gelmişti.

Bilim insanlarına göre gama ışını kalp atışı, SS 433’le olabilecek bir bağlantı için çok uzaktı ve jetlerin yolu üzerinde durmuyordu. Dolayısıyla bilim insanları, bu olayın nasıl meydana geldiğini araştırmak üzere yeni çalışmalara başladılar. Bilim insanları, IRAM 30m milimetre radyo teleskopla çalışmalara başladılar..

Kaynak-Webtekno

Bu post BİLİM İNSANLARINDAN, GAMA IŞINININ KALP ATIŞI KEŞFİ.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Çalışmalar sonucunda daha önce hiç görülmemiş atmosferik bir kompozisyona sahip, bizden yaklaşık 150 ışık yılı uzaklıkta bulunan sıra dışı ultra büyük beyaz bir cüce keşfedildi. Birleşmiş beyaz cücenin ilk kez atmosferik bileşimi ipucu olarak belirlendi.

Astronomlardan beyaz cücelerle ilgili önemli keşif:

Sonuçları Nature Astronomy dergisinde yayınlanan keşif, kütleli beyaz cüce yıldızların evrimi ve galaksimizdeki süpernova patlamaları sayısı hakkında yeni sorular ortaya çıkarabilir. Süpernova, enerjisi biten büyük kütleli yıldızların şiddetle patlaması durumu olarak biliniyor.

WDJ0551 + 4135 adlı bu yıldız, Avrupa Uzay Ajansı’nın (ESA) Gaia teleskobundan gelen verilerden yola çıkılarak tanımlandı. Astronomlar, William Herschel Teleskobu aracılığıyla beyaz cücelere odaklanarak alınan spektroskopiyi inceledi.

Bu çalışma, Gaia misyonunun mümkün kıldığı bir başarı olarak öne çıkıyor. Yıldızın yaydığı ışık yardımıyla, söz konusu cismin kimyasal yapısı belirlendi ve alışılmadık derecede yüksek bir karbon seviyesine sahip olduğu saptandı.

Uzayda daha önce eşi görülmemiş çalışma:

Warwick Üniversitesi Fizik Bölümü’nden başyazar Dr. Mark Hollands, “Bu yıldız daha önce hiç görmediğimiz bir şey olarak göze çarpıyordu. Bazen helyum ile karıştırılmış bir dış hidrojen katmanı veya sadece helyum ve karbon karışımı görebilirsiniz.

Bu hidrojen ve karbon kombinasyonunu aynı anda görmeyi beklemezsiniz, çünkü aralarında bunu yasaklayan kalın bir helyum tabakası olması gerekir. Baktığımızda hiç mantıklı değildi” görüşünü bildirdi.

Hollands ayrıca, gelecekte asterosismoloji adı verilen bir teknikle beyaz cücenin çekirdek kompozisyonunu yıldız titreşimlerden öğrenebileceklerini söyledi..

Kaynak-Webtekno

Bu post ASTRONOMLARDAN BEYAZ CÜCELERLE İLGİLİ ÖNEMLİ KEŞİF.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.