Türkiye Cumhuriyeti’nin Kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün direktifi ile oluşturulan Atatürk Orman Çiftliği bölgesindeki Ankara Çimento Fabrikası 1926 yılında kuruldu.

Fabrika, 1989 yılında özelleştirildi. Çitosan’dan Fransız sermayeli Set Group’un satın aldığı fabrika 25 Mart 2011 tarihinde Limak Holding’e bağlı Limak Batı Çimento Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’ne devredildi.

Limak Holding’in fabrika arazisi üzerinde bir proje hazırlığında olduğu ortaya çıktı. Hazırlanan proje dosyasında yer alan bilgilere göre, Kültür Varlıkları Bölge Kurulu, 16 Mayıs 2016 tarihinde; fabrika alanının “kültür varlığı özelliği taşımadığını” belirledi. Kurul, fabrika alanında imar planı yapılabileceğine karar verdi.

Ankara Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu ise 24 Mayıs 2019 tarihinde fabrika alanında “imar planı yapılmasına onay verdi.”

Limak Holding’in, 588 bin metrekare fabrika arazisi üzerinde, en çok dört katlı konut, ticarethane, okul, cami gibi birçok yapı için proje hazırlığında olduğu öğrenildi.

LİMAK YETKİLİSİ PROJEYİ DOĞRULADI..

Bir Limak Holding yetkilisi, ANKA Haber Ajansı’na projeyi doğruladı. Ancak, Ankara Büyükşehir Belediyesi’ne (ABB) imar başvurusu yapılıp yapılmadığı konusunda bilgisi olmadığını söyledi. Holding yetkilisi, “Biz, sadece burada çimento fabrikası vardı şehrin dışına taşıdık. Yine Ankara’ya değer katacak bir imar planı üzerinde çalışılıyor. Bunu da ABB, Çevre Bakanlığı, Etimesgut Belediyesi üzerinde çalışıyoruz” dedi.

ABB’DEN PROJEYE OLUMSUZ GÖRÜŞ

Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin ise bu projeye olumsuz görüş bildireceği ve ilerleyen günlerde Limak yetkililerine ileteceği öğrenildi.

MİMARLAR ODASI: “YARGIYA TAŞIRIZ”

Mimarlar Odası Ankara Şube Başkanı Tezcan Karakuş Candan ise Limak’ın buraya konut ve ticarethaneye açmasının “kabul edilebilir olmadığını” söyledi. Tezcan, “Burası AOÇ arazisi ve kamusal bir alan için şartlı olarak devredilmiş durumda” dedi. Candan, Limak’ın yaptığı planlama süreçlerini yargıya taşıyacaklarını belirterek, alana ilişkin Koruma Kurulu ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın aldığı kararlara da dava açacaklarını dile getirdi.

Candan, fabrikanın AOÇ arazisi üzerinde olduğunu anımsatarak, “Eğer arazi amacı dışında kullanılıyorsa, AOÇ’ye geri iade edilir. İster özel mülkü olsun, ister başka bir şey olsun” dedi. Candan, burayı Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün miras bıraktığını vurgulayarak, “Buranın, adı sayılı 5’li yapı olarak öngörülen Limak’a verilmesi ve ardından da AOÇ manzaralı ticaret ve konutun olduğu bir alana dönüşmesi, Türkiye’deki talan sürecinin büyük örneklerinden biri” diye konuştu.

“BAŞKA ÇİFTLİĞE”

Candan, AOÇ’nin “koruma amaçlı nazım imar planına” ilişkin açılan davanın Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde olduğunu anımsatarak, “Limak başka yerde kendisine konut ve ticaret inşa etsin. Atatürk’ün şahsi mal varlığının üzerinde, şartlı bağışına aykırı uygulama kabul edilemez. Limak sen başka çiftliğe” dedi.

ATATÜRK’ÜN İMZASI BULUNAN KARARNAME..

Limak’ın proje kitapçığında Atatürk’ün 16 Mayıs 1928 tarihli kararnamesi de yer aldı. Kararnamede çimento fabrikasının 600 bin Türk lirasına kurulduğu görülüyor. Kararnamede dönemin Başvekili İsmet İnönü’nün de imzası bulunuyor..

Bu post YANDAŞ, DEVLET İHALESİNE DOYMUYOR, ŞİMDİ DE GÖZÜNÜ ATATÜRK ORMAN ÇİFTLİĞİ ARAZİSİNE DİKİYOR!.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Yapının güçlendirilmesi ve özgün haline getirilerek meydandaki tarihi rolüne tekrar devam etmesini isteyen Mimarlar Odası İzmir Şubesi, düzenlediği yarışmanın sonuçlarını açıkladı.

“Yapısal Boşluğun Kentle Diyaloğu” isimli yarışmaya Türkiye’deki 30 farklı üniversiteden katılan 42 öneri, asil jüri üyeleri Seden Cinasal Avcı, Alişan Çırakoğlu, Alper Derinboğaz, Hakan Evkaya, Pınar Gökbayrak, Nurbin Paker, Mert Uslu ve danışman jüri üyeleri İlker Kahraman, Seçkin Kutucu, Feyzal Avcı Özkaban, Muzaffer Tunçağ ve Orhan Ersan’ın katılımıyla değerlendirildi ve 1.lik Ödülü Beykent Üniversitesi Mimarlık Bölümü öğrencisi Sude Yılmaz’ın oldu.

Mimarlar Odası İzmir Şubesi tarafından açılan “Yapısal Boşluğun Kentle Diyaloğu” isimli ulusal öğrenci fikir yarışması Konak Meydanı’nda bulunan İzmir Büyükşehir Belediyesi Hizmet Binası’nın kente yeniden kazandırılmasını hedeflenmişti. Mimarlar Odası İzmir Şube Başkanı İlker Kahraman “Projesi 1966 yılında açılan bir mimari proje yarışmasıyla elde edilen yapının müellifleri Özdemir Arnas, Altan Akı ve Erhan Demirok’tur.

Yapı dönemin özgün karakteristiklerini yansıtan bir kamu yapısı olmasının yanı sıra kullanılageldiği 1980 yılından bugüne kentin kamusal hafızasında yer etmiş, Konak Meydanı’nı tanımlayan idari yapılarla birlikte bölgenin 20.yy katmanının önemli bir bileşeni olmuştur. Bu eksende ele alınan yarışma, mimarlık öğrencilerine yapının mimari niteliğine duyarlı olarak yapılabilecek yapısal ve program önerilerinin geliştirilerek yapının kentle diyaloğunu tekrar kurmasını beklemekteydi.

Bu diyalog yapının belirgin bir şekilde ortaya koydu ve kamusal alanla ilişki kurmak üzere kurguladığı iç avlusunun oluşturduğu boşluğa işaret ederek isimlendirilmiştir. Birincilik alan projenin (yapıyı kentliye ait kılmak adına) mevcut yapının zemin katında oluşturduğu hiyerarşik yapılanmayı ortadan kaldıran önerisi başarılı bulunmuş, yapıyı alana ve Konak Meydanı’nın sosyal hayatına eklemlemeye yönelik yaptığı müdahaleler olumlu karşılamıştır.

Proje ayrıca yapının olası yıkım senaryosuyla ortaya çıkabilecek boşluğu yapı oradayken de yine tanımlı bir boşluk olarak Konak Meydanı’na kazandırmaktadır. Birinci olan ve dereceye giren öğrencileri tebrik ediyorum” diye konuştu.

Kahraman “Ayrıca bu mekânsal düzenleme deniz tarafından gelen serinletici rüzgarları gölgelenmiş bir alt mekanda sosyal işlevlerle bütünleştirmekte, yapıyı İzmir’in iklimsel yapısına ve yaşam alışkanlıklarına daha uygun bir kamu yapısı haline getirmektedir” dedi.

Yarışmada 1.lik Beykent Üniversitesi’nden Sude Yılmaz’ın olurken, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü öğrencilerinden Ertuğrul Akdemir, Osman Çağine ve Süleyman Pişken 2’inci, Mef Üniversitesi öğrencilerinden Gamzenur Kural ve İrem Metin ise 3’üncü oldu..

Ödüller

1. Ödül : 9.000 TL
2. Ödül : 6.000 TL
3. Ödül : 4.000 TL
1. Mansiyon : 2.000 TL
2. Mansiyon : 2.000 TL
3. Mansiyon : 2.000 TL

Bu post BÜYÜKŞEHİR BİNASI İÇİN DÜZENLENEN PROJE YARIŞMASI SONUÇLANDI.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Onlar ile aramızda kuvvetli bir bağ oluşmuştu. Yeniden süreci hep birlikte değerlendirmeliydik. Bundan sonrası için neler yapılması gerektiğine karar vermeliydik.
   
Bu amaç ve düşünceler doğrultusunda gittiğimiz Sarıalan Köyü’nde öylesine güzel ağırlandık ki. Evlerini bize açan Emine ablaya ve ailesine çok ama çok teşekkür ediyorum. Anadolu insanımızın herkesi kucaklayan misafirliğine tanık olduk.

Çaylar eşliğinde devam eden sohbetimiz de onları dinledik. Komşularıyla tanıştık. Bir kısmımız da köy kahvelerindeydi. Onlara ulaşmak, dertlerini, sorunlarını dinlemek ve yanlarında olduğumuzu göstermek için çabaladık.
    
Aralarında astım ve koah hastaları bulunan Sarıalan sakinleri, madenlerin ölümcül tahriplerini biliyor. Atalarından kalan toprakların yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunun farkındalar. Altın madeni ile geçim kaynakları olan tarım ve hayvancılığın tamamen biteceğini söylediler.

Ahmet usta, yıllarca Edremit Körfezi’nde inşaatlarda çalışmış. Bölgenin köylerinden biri olan Doyran’daki maden faaliyetleri sonucunda nice insanın hayatını kaybettiğini anlattı. Kendi köyünde de aynı acıları yaşamak istemiyor. Altın madenine şiddetle karşı çıkıyor.
  
Ne yazık ki köyümüzün güzel kızları, pandemi nedeni ile gördükleri uzaktan eğitime cep telefonları ile katılıyor. Belki o gün görüşemediğimiz diğer öğrencilerden bazıları, bu imkâna bile sahip değil. Belki hepsinin evinde internet ve EBA’ya girebilmeleri için teknolojik araçları yok.

Umarım Örgün eğitim yeniden başlayana kadar umarım bu sorun çözülür. Umarım Sarıalanlı kızlarımız gibi ülkemizdeki diğer çocuklarımız da aynı sorunu yaşamıyordur.
  
Her öğrencimizin hakkı değil midir eşit koşullara sahip olmak? Bizler onlara bunu sağlayamıyorsak ne için varız? Sevgili okurlarım, bizler el ele verip onların eksikliklerini tamamlayabiliriz. Bugünkü eğitim koşullarına göre her öğrencinin bir tableti ya da bilgisayarı olması gerekiyor değil mi?

Ailelerin maddi koşulları, buna elverişli olmayabilir. Ama bunun hiçbir öneminin olmadığını sevgili Süheyla abla, o gün Sarıalan’da anlattı.
   
Kazdağları Doğal ve Kültürel Varlıkları Koruma Derneği’nin Başkanı Süheyla Doğan, uzun yıllardır Kazdağları eteklerindeki Nusratlı Köyü’nde yaşıyor. Köy kadınlarının el emeği göz nuru olan ürünler, kurdukları kooperatif sayesinde hak ettiği değeri görüyor.

Satışlardan elde edilen kazanç, köyün ve köylünün ihtiyaçları için kullanıyor. Kendisinin söylediği üzere pek çok çocuğumuza tablet alınmış. Kültür gezileri düzenlenmiş. 
   
Kendilerine yol gösterecek olan gelişmelerden haberdar Sarıalanlı dostlarımız da bizler de dedik ki; aynı imceyi biz neden bu köyümüzde de yaşamayalım? Elimizi kolumuzu bağlayan mı var? Elbette yok. Tarlada, bahçede çalışıp üreten eller, el üstünde tutulsun. O ellerden çıkan ürünler bizlerin evlerine, sofralarına ulaşsın.

Alın teri kazanç,  güzelim çocuklarımızın geleceğini aydınlatsın. Köylümüz kadınıyla erkeğiyle dayanışmanın en güzel örneğin yaşatsın. Yaşatsın ki bütün bu güzelliklere düşman olanlar, geldikleri gibi gitsinler…

Bu post Çiğdem Çimen-SARIALAN YİNE KARARLI YİNE HAKLI.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.