Kültürel açıdan daha bile önemlisi, bütün dünya üç bin yıl önce yaşamış Homeros’u okuyor. 

Odesia destanının İngilizce’ye Emily Wilson tarafından yapılmış çevirisi New York Times gazetesinin Çok Satanlar listesinde birinciliğe yükselmiş!

Ben de bir dostun gönderdiği o çeviriyi okumaya başladığımda kendi kendime sordum: Acaba hepimiz aynı şeyi mi okuyoruz? Yoksa bu destanı okumaya çalışırken her birimiz kendiIthaka’mıza doğru benzersiz bir yolculuğa mı çıkıyoruz?

Sanırım öyle oluyor.  Biliyorum ki, herkes mitoloji dediğimiz bu katmerli masal kitabından yalnızca almaya hazır olduğu kadarını alabiliyor.  

Büyük Sufi şairi Mevlana fi tarihinde söylememiş miydi: 

“Ne kadar anlatırsan anlat, anlattıkların karşındakilerin anladığı kadardır.”

Yani, büyük bir olasılıkla noksandır, sansürlüdür, çarpıktır.

Her birey ayrı bir birimdir. Eşsizdir ama eşit değildir. İletişim eylemine herkes kendi öz sermayesini ve filtrelerini getirir.

Ve biz çoğu kez “Ah ne anlaştık ne anlaştık!” aldatmacası ya da avunusuyla yetiniriz.

Evet, bugün Odyssey’i okurken hepimiz aynı şeyi mi anlıyoruz?  

Elbette hayır.  

Her birimiz onu yaşadıklarımız ve hazırlandıklarımız kadar anlıyoruz.  

Örneğin, kimi Yunan komşularımız, eski Yunanca bilmediğimiz için bizim Homeros’u anlamamızın mümkün olmadığına inanırlar.  

Kısmen haklıdırlar. Çünkü, dil nötr olamayan bir araçtır. Anlamı etkiler.

Ya coğrafya?

Homeros’un coğrafyasında yaşayan bizler üstadın iki de bir “rüzgarlı İlium”dan söz etmesini, oralara hiç gelmemişlerden daha iyi anlamaz mıyız?

Ben adadaki balkonumdan Ege’ya doğru baktığımda Troya’yıgörebiliyorum.  Homeros’un “koyu şarap rengi” i denizine yelken açıyorum. Onun betimlemelerini anlıyorum, çünkü onların ortasında yaşıyorum.

Demek ki, Homeros o buralarda yaşayan bizlerin de özelidir.  

Bu iletişimsel üstünlük, o coğrafyanın emanetçisi olarak bizlerebazı görevler ve sorumluluklar yükler.

Bozcaada’da her yıl düzenlediğimiz Homeros okuması biraz da o duygudan filizlenmiştir…

Bu post HALUK ŞAHİN: “HOMEROS COĞRAFYASI VE BİZ…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Kurultayda alternatif PM listesi sunan CHP İstanbul Milletvekili Oğuz Kaan Salıcı, yeniden genel başkan seçilen Özgür Özel’i tebrik etti. Salıcı, sosyal medya hesabından şu açıklamayı yaptı:

“Partimizin 21. Olağanüstü Kurultayı’nda Genel Başkanımız seçilen Özgür Özel’i ve Parti Meclisimize seçilen arkadaşlarımızı kutluyor, her birine ayrı ayrı başarılar diliyorum. Önerdiğimiz Denge ve Dayanışma Listesi’nde yer alan arkadaşlarımı da ayrıca kutluyor, teşekkür ediyorum. Kelimenin tam anlamıyla olağanüstü bir kurultay sürecini geride bıraktık. Her seçim mesaj verir. Cumhuriyetimizin değerlerine birlikte sahip çıktığımız, biber gazını birlikte soluduğumuz yol arkadaşlarımın duyguları ve düşünceleri başımızın üstünedir.

Bu süreçte hakkımda ortaya atılan mesnetsiz iddiaları yalanlarken, fırsatçılığın karşısındaki net pozisyonumu şu sözlerle ifade etmiştim: ‘Siyasi hayatım boyunca düğün evinin tefçisi, ölü evinin yasçısı olmadım, olmam. Oportünizmin her türlüsüyle mücadelemi sürdürürüm.’ Biz, partiliyiz. Partimizin, öncü ve birleştirici rolünün güçlendirilmesi, artık oyun kurucu güç olması ve değişen dünyanın normlarına uyarlanması gerektiğine inanıyorum.

Ekrem İmamoğlu’nun tutuklanmasıyla yeni bir aşamaya geçen baskı koşullarında, zor bir coğrafyada, son derece ağır ekonomik koşullar altında Türk milletine güven aşılamak zorundayız. Herkes CHP’den birleştirici ve dönüştürücü bir liderlik bekliyor. Bu beklenti ancak insanın duyguları ve aklıyla bir bütün olduğu gerçeği kavranarak karşılanabilir. İçimizde fırtınalar koparan adalet aşkımız, aklın önderliğinde ilerleyen bir siyasetle bütünleşmelidir. Bizler, partimize güvenen herkesle duygudaşlık kurmak ve gereğini yapmakla sorumluyuz.

‘DÜN, DÜNLE BERABER GİTTİ’
Aynı zamanda nasıl duyguları tanımayan bir siyasetin kalbi yoksa, hakikatlere dayanmayan bir siyasetin de aklı olmadığını biliyoruz. Zaman, CHP bünyesinde ileri görüşlü fikirleri örgütleme zamanıdır. Kurultay dünde kaldı. Şairin dediği gibi, ‘Ne kadar söz varsa düne ait, dünle beraber gitti cancağızım, şimdi yeni şeyler söylemek lazım…”

Kaynak: ANKA

Bu post CHP’li Salıcı’dan Özgür Özel’e ‘Şiirli’ Tebrik… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

13. yüzyılda Moğol istilası Anadolu’ya yöneldi. Yüz binlerce insan
yaşamını yitirirken, Anadolu Selçuklu Devleti 1308 yılında çöktü.

Asıl adı Muhammed, lakabı Celalettin ve bilgeliğinden ötürü kendisine
atfedilen “efendimiz” anlamına gelen adıyla MEVLANA, bu kan, gözyaşı
ve kaos dönemlerinde yaşadı.

Bu koşullarda dine ve toplumsal yaşama yönelik bilge kişiliği ile büyük
saygı gören Mevlana, 17 Aralık 1273 yılında vefat etti.

800 yıl öncesindeki Mevlana’yı 21. Yüzyıla taşıyan, yaşatan ve sonsuz
değin yaşatacak olan özlü sözlerinden bazı örneklerle anlamaya
çalışalım;

· “Bencillik, gözüne takılmış ayna gibidir. O gözler nereye bakarsa
baksın, kendinden başka birini görmez!” “Bencillik çukuruna düşmüş,
kendisini diğer insanların “efendisi” ya da “çobanı” olarak görenler
acaba bu sözden bir şey anlayabilirler mi?

“Dilini terbiye etmeden önce yüreğini terbiye et. Çünkü söz yürekten
gelir, dilden çıkar!” 21. Yüzyılda siyasal ya da ekonomik gücüne
dayanarak insanlara “diliyle” yaşamı zehredenler, iftira atanlar, yalan
söyleyenler, bu sözden bir ders çıkarırlar mı?

· “Topraktan geldik, toprağa gideceğiz. Mühim olan
çamurlaşmamak!” Siyasetten günlük yaşamdaki insan ilişkilerine kadar
çamurlaşmadan yaşayabilenlere selam olsun!

· “Dün, dünle birlikte gitti cancağızım, bugün yeni şeyler söylemek
(yapmak) lazım.” Başka ülkelerin ürettiği teknolojik ürünleri kullanıp,
aklını kullanma zahmetine girmeden körü körüne ezberlenen çağdışı
düşüncelerle dine hizmet ettiğini sananlar bu sözden nasiplerini
alabilirler mi?

· “Cahil ile sohbet etmek güçtür bilene. Çünkü cahil ne gelirse söyler
diline.” Şimdi bu sözün anlamını “Ben okumuş insandan korkarım, cahil
insanın ferasetine güvenirim” diyen üniversite hocasına anlatabilir
misiniz!

· “Kuru duayı bırak, ağaç isteyen tohum eker.” İnsanca yaşamak için
emek vermeyen, doğaya ve kendisi gibi düşünmeyen insana karşı
hoyrat olan ve “üretimsiz yaşayan” bir softa bu sözden ders alabilir
mi?

· “Cübbe ve sarıkla alimlik olmaz. Alimlik, insanın zatında
(kişiliğinde) bulunan bir hünerdir!” Müslümanlığı kılık kıyafetle ölçenlere
800 yıl öteden bir mesaj! Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul
zurna az!

Sözün özü şu ki;

800 yıl öncesi, dini inancını Kur’an ve “sahih hadislere” dayandıran,
inancıyla dünyevi yaşamını “İNSAN SEVGİSİ” üzerine kuran, “KİN ve
ÖFKEYİ” inancına ve insan ruhuna yük ve ayıp sayan Mevlana’yı bir
düşünün;

bir de, günümüz “sözde din adamı” kılıklı, kendisinden farklı
düşünenlere “KİN ve ÖFKE” kusan,

küçük kız çocuklarıyla “sözde evliliği” öven, kendi kız çocuğundan bile
tahrik olan, hemen tün fetvalarını cinsellik üzerine kuran,

ama “yalan, iftira, kul hakkı yeme, hırsızlık, rüşvet, işin ehli olmayanların
torpille çeşitli işlere getirilmeleri üzerine tek kelime etme cesareti ve
feraseti olmayanları düşünün!

Hangisi 21. Yüzyılda yaşıyor?

Mevlana mı, günümüz “siyaset ve din bezirganları” mı?
Bedensel ölümünün 746. Yılında, çağdaşımız MEVLANA’yı saygı ve
rahmetle anıyorum..

Bu post MEVLANA’DAN GÜNÜMÜZE, İNANÇ DÜNYAMIZ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.