Peki yıldızların bu şekillerini belirleyen ana etmenler ne olabilir?

Neden beş köşesi olan bir şekilden ziyade küre şeklindeler?
İlk olarak yer çekimi ve hidrostatik denge sebeplerin başında geliyor.

Yıldızların genellikle sahip oldukları küresel şeklin sebebi kütleçekim kuvvetinin, yıldızı içe doğru çekerken gaz basıncı dışa doğru itmesidir. Bu iki kuvvet arasındaki dengeye “hidrostatik denge” diyoruz ve bu denge de yıldızların “küre” şeklini almasına neden oluyor.

Tabii tek etken o değil. Dönme hızları da burada önemli. Eğer bir yıldız, hızlı dönüyorsa merkezkaç kuvveti, ekvator bölgesindeki gazın dışarı doğru itilmesine sebep oluyor. Bu durum da yıldızın, ekvatorda daha geniş bir şekil almasına yol açıyor.

Güçlü manyetik alanlar da etkili olabilir mi?…

Elbette olabilir. Bu alanlar, yıldızın dış katmanlarındaki gazın hareketini etkileyerek yüzeyde dengesizliklere sebep olabiliyor. Bu da yıldızın, genel simetrik yapısını bozmasa bile yüzey özelliklerini etkiliyor.

Büyük kütleli yıldızların daha güçlü bir kütleçekimine sahip olduklarını ele alırsak, daha küresel bir şekil koruduklarını da söyleyebiliriz.

Çevresel etkiler yıldızlarda da yok sanmayın.

Yıldızlararası maddeler, komşu yıldızların yer çekimi etkileri ya da yıldız sistemlerindeki çekimler yıldızların şeklini etkileyen unsurlardandır. Ayrıca yıldızın yaşam evresi de şeklini belirliyor.

Son olarak patlamaları unutmamamız gerek. Süpernova gibi patlamalar sırasında yıldızın dış katmanı, uzaya dağılarak simetrik olmayan şekiller oluşabiliyor. Ayrıca kütle kaybı da şekillerinde değişiklik yapmasına etki ediyor…

Webtekno

Bu post Hepsinin Şekli Aynı Değil, Yıldızların Şeklini Belirleyen Şey Tam Olarak Ne?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Teknik olarak konuşacak olursak kara deliklerin kendilerine ait bir manyetik alanı yokken, kara deliği çevreleyen yoğun plazmanın manyetik alana sahip olduğu biliniyor. Kara deliğin etrafında dönen bu plazma, içindeki yüklü parçacıklar sayesinde bir elektrik akımı ve manyetik alan oluşturuyor.

Plazma akışının yönünün kendiliğinden değişmediği gerçeği ise, manyetik alanın son derece stabil olduğu anlamına geliyor. Ancak keşfedilen son bilgilere göre gökbilimciler, tüm manyetik alanını tersine çevirebilen süper kütleli bir kara deliğin varlığına dair kanıtlar bulmuş olabilir gibi gözüküyor.

Gökbilimciler, yüz milyonlarca ışık yılı uzaklıktaki bir galaksinin aniden ‘parladığını’ fark etti..

Son zamanlarda gökbilimciler dünyası, manyetik alanını tersine çeviren bir kara deliğin varlığına işaret eden kanıtlar karşısında şoka uğramış durumda.

Temel olarak, bir manyetik alanı, kuzey ve güney kutbu olan basit bir mıknatısta olan manyetik alan gibi düşünülebilirsiniz. Bir manyetik ters çevirme ise, bu hayali kutbun yönünün dönmesi ve manyetik alanın yönünün değişmesi olarak tanımlanabilir. Bu etki, yıldızlar arasında oldukça yaygındır. Mesela gezegenimizin parçası olduğu Güneş Sistemi’nin ana yıldızı olan Güneş, manyetik alanını her 11 yılda bir tersine çevirir. Hatta Dünya bile birkaç yüz bin yılda bir manyetik tersinme geçirir.

Ancak bu durumun süper kütleli kara delikler için olası olmadığı düşünülüyordu. En azından şimdiye kadar. Otomatik bir gökyüzü araştırması, 2018 yılında, 239 milyon ışık yılı uzaklıktaki bir galakside ani bir değişiklik tespit etti. 1ES 1927+654 olarak bilinen gökada, görünür ışıkta eskisine göre 100 kat daha parlaktı. Keşfedilmesinden kısa bir süre sonra Swift Gözlemevi, galaksinin ışığını X-ışınları ve ultraviyole ile yakaladı. Bölgeye ilişkin arşiv gözlemleri araştırması ise galaksinin aslında 2017’nin sonlarına doğru aydınlanmaya başladığını ortaya çıkardı.

Kara deliklerin manyetik alanını tersine çevirebildiğini gösteren ilk kanıtlar..

O zamanlar bu ani parlamaya neden olan şeyin, galaksinin süper kütleli kara deliğinin yakınından geçen bir yıldız olduğu düşünülüyordu. Teoride böylesine yakın bir karşılaşmanın, yıldızı parçalaması ve kara deliğin yığılma diskindeki gaz akışını bozacak bir gelgit bozulmaya yol açması gerekiyordu. Ancak söz konusu yeni çalışma, durumun bundan çok daha farklı olabileceğini gösteriyor.

Araştırma ekibi, radyodan X ışınlarına kadar tüm ışık spektrumu boyunca galaktik parlamanın gözlemlerini inceledi. Bu inceleme sırasında ekibin dikkatini çeken şeylerden birisi, X-ışınlarının yoğunluğunun çok hızlı bir şekilde düşmesiydi. X-ışınlarının genellikle yoğun manyetik alanlar içinde spiral oluşturan yüklü parçacıklar tarafından üretildiği göz önüne alındığında ise bu, akıllara kara deliğin çevresinde manyetik alanda ani bir değişiklik meydana gelmiş olabileceğini getirdi.

Bununla birlikte ekip, aynı zamanda galaksideki görünür ve ultraviyole ışık yoğunluğunun arttığını gözlemledi. Bu da kara deliğin toplanma diskinin parçalarının daha da ısındığını gösterir; ancak bu bahsetmiş olduğumuz etkilerin hiçbiri, tahmin edildiği gibi bir gelgit kesintisi olayı sonucunda yaşanması beklenen etkilerden değildir.

Eldeki verilere bakacak olursak, gökbilimciler, manyetik ters çevirme teorisinin bu duruma çok daha uygun olduğunu düşünüyor. Ekibin konuya dair yapmış olduğu açıklamalara göre, bir kara delik birikim diskinin manyetik alanında bir ters dönüş yaşanması halinde, alanın ilk olarak birikim diskinin dış kenarlarında zayıflamalar meydana gelmesi gerekiyor. Bunun sonucunda ise disk, daha verimli bir şekilde ısınabiliyor. Buna ek olarak, daha zayıf bir manyetik alan, yüklü parçacıklar tarafından daha az X-ışını üretildiği anlamına geliyor. Manyetik alanın tersine dönmesi tamamladıktan sonrasında ise disk, orijinal durumuna geri dönüyor.

Elde edilen bu kanıtlar, bir galaktik kara deliğin manyetik olarak tersine çevrilebildiğini gösteren ilk gözlemler olarak öne çıkıyor. Artık bu durumun mümkün olduğu bilinse de, ne kadar sıklıkla meydana geldiği henüz bilinmiyor. Araştırmacılar, bir galaksinin kara deliğinin manyetik alanını kaç defa tersine çevirebildiğinin anlaşılması için çok daha detaylı gözlemlerin yapılması gerektiğini ifade ediyor…

Webtekno

Bu post Kara Deliklerin Manyetik Alanlarını ‘Tersine’ Çevirebildiği Keşfedildi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Gezegenimiz Dünya ile birlikte etrafındaki her şeyi enerjisiyle ısıtan Güneş, geçtiğimiz günlerde bir astrofotoğrafçı tarafından uzun uğraşlar sonucunda muhteşem detaylarıyla gözlerimizin önüne serildi.

Fotoğrafçı Andrew McCarthy, özel olarak modifiye ettiği bir teleskopuyla birlikte toplamda 150 binden fazla fotoğraf çekti. Ardından yaklaşık 14 saatlik uğraş sonucunda tüm fotoğrafları bir araya getirerek birazdan göreceğimiz Güneş fotoğrafının ve bu fotoğraf parçalarının oluşmasını sağladı. McCarthy’nin fotoğrafı, 300 megapiksel çözünürlükteydi.

McCarthy, bu fotoğrafın oluşmasını sağlayan tüm kareleri 29 Kasım 2021 tarihinde, modifiye ettiği Explore Scientific AR127 teleskobuyla çekti. Fotoğrafçı, fotoğrafları çekmek için ‘çabuk çekim’ tekniğinden faydalandı. Bu teknikle birlikte her bir fotoğraf 2,1 megapiksel çözünürlüğünde ve 16 bit yoğunluğundaydı.

‘Fire and Fusion’ ismini verdiği final fotoğrafı, Güneş’in kaotik manzarasını bugüne kadar belki de en net şekilde görmemizi sağladı. Fotoğraf, elbette biraz insan elinden de geçti. Normal şartlarda kullandığı filtre nedeniyle Güneş’in kenarları karanlıklaşıyordu. Fakat McCarthy, bu kısımları ve özellikle Güneş’ten çıkan plazmaları da görmemizi sağlamak için fotoğrafı işlemden geçirdi.

Paylaşılan bir diğer fotoğraf olan bu fotoğrafsa Güneş’in en aktif bölgelerinden birini gösteriyordu. Fotoğrafta manyetik alanlar açıkça görebiliyor, Güneş’ten çıkan plazmaları da daha yakından inceleyebiliyoruz.

Fotoğrafa tam çözünürlüğüyle ulaşmak isteyenler, bu bağlantıya tıklayarak fotoğrafı satın alabilirler.

Bu arada bu işe meraklı olanlar için McCarthy’den de önemli bir uyarı var: Güneş’e bakmak için normal teleskoplar kullanmak son derece tehlikeli. Bugüne kadar Güneş’e teleskopla bakan bazı kişilerin görme bozukluğu, hatta kör oldukları bildirildi..

Bu post Güneş’in Şimdiye Kadarki En Net Fotoğraflarından Biri Paylaşıldı… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.