Fransızlardan kalan maden atıklarına halen daha bir çözüm bulunamadı. Bu çevre kirliliği Manyas Gölü’nü de kapsayacak kadar yayılmış durumdadır. Bütün bölge tehdit altındadır. Adeta toprak ağlıyor. Bu durumun ciddiyetinin farkına varan herkes, platformun davetine kayıtsız kalamazdı.
     
Çevre dostları, 12 Kasım Perşembe günü İvrindi’de bir araya geldi.  Balya ve Köyleri Ekoloji ve Çevre Platformu’nun, haklı olduğu davada yalnız olmadığını gördük.  

Dava öncesi gerçekleştirilen basın açıklamasında söz alan herkesin, doğa talanına karşı yürütülen mücadelede oldukça kararlı olduğuna tanık olduk. Orada bulunan hiç kimse maden faaliyetleri nedeni ile Balya’nın ormanlık alanlarının kuruduğuna, havasının ve toprağının zehirlenmiş olduğuna inanmak istemiyordu.
   
Platform adına konuşan Ümmühan Alkan, Fransız sermayeli maden şirketinin geride bıraktığı milyonlarca ton atığın çevreye saçtığı zehrin etkisini görülebilir, koklanabilir bir biçimde sürdürdüğünü vurguladı. Balıkesir Valiliği’nin,  kabul edilemez bu durum karşısında hiçbir çözüm üretmediğini söyledi.

Balya ve köylerinin kalkınması için bir şey yapılmadığı gibi çevre felaketine yol açan faaliyetlerinde durdurulmadığını belirtti. Çalışmalarına 2011’den beri devam eden Metehan Madencilik ’in, Koyuneri Köyü’ne verdiği zararları anlattı.
     
Koyuneri Köyü’nde çevre felaketine yol açan Metehan Madencilik ’ten, köy tarım alanlarının korunması için Ziraat Mühendisi Bilirkişinin kuşaklama önerisinin derhal yapılmasını istediklerini kamuoyunun bilgisine sunan Alkan; ‘’Derenin ıslah projesi DSİ’ye proje sunularak madenci şirket tarafından yapılması gerekiyor.’’ dedi.

Balya Belediye Başkanlığı mülkiyetindeki tarlada bulunan ve maden şirketinin hafriyatla kapattığı Gölcük Gölü üstü açılarak o bölgede göl varlığının muhafaza edilmesinin bir zorunluluk olduğuna işaret etti.
   
Sevgili Ümmühan hanım ve davacı Av. Emine Aygören ile daha önce tanışmamıştım. Söz konusu doğa ve yaşadığımız bölgeydi. O nedenle bunun hiçbir önemi yoktu. Dava günü, mücadelenin birleştirici gücü bizi buluşturdu.

Onların köylerine nasıl sahip çıktığını gördüm.  Her şeyin sonunda kazanılacağına olan inancım arttı. Balya’nın yanında olan herkes ile gurur duydum. Hep birlikte topraklarımızı tehdit eden maden faaliyetlilerine hayır dedik.
   
Biz doğa savunucuları, Nazım’ın ‘’Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak. Unutma; aynı gökyüzü altında, bir direniştir yaşamak’’ sözünü yaşatanlarız.

Kuvayi Millîye şehri Balıkesir’imizin hangi cennet köşesinde bir doğa katliamı gerçekleşiyorsa tepkimizi hiç tereddüt etmeden gösteririz. Nerede Çevresel Etki Değerlendirmesi toplantısı olsa orada bulunmak için seferber oluruz. Sesimizi duyurmak için eylemlerimizi yaparız. Asla umutsuzluğa kapılmayız. Ülkemizdeki diğer çevre mücadelelerinden güç almaktayız.
     
Perşembe günü İvrindi’de gördüğüm umut verici manzara sizlere anlatmaya çalıştığım dayanışma ile birebir örtüşüyordu. Bunu basın açıklamasında sırasıyla söz alan Bandırma Ekoloji Platformu’ndan Ali Gün, Güney Marmara Dayanışması’ndan Erol Yıldız, Burhaniye Çevre Platformu’ndan Süleyman Eryılmaz, gazeteci ve radyocu Osman Yurdusev ve Orhanlar Köyü’nü temsilen konuşan Sabahattin Altıparmak kanıtladı.

Her bir konuşmacı, Balya’yı zehirlemeye devam eden madencilik faaliyetlerinin sona erdirilmesi konusunda hem fikirdi. O gün, Balıkesir’deki çevre mücadelesi daha da güçlendi. İnanıyorum ki bu güç ile bütün zorlukların üstesinden geleceğiz. Kazanan Balya olacaktır.

Kazdağları, Kapıdağ, Madra olacaktır. Metehan Madencilik olmak üzere diğer madenci şirketler, topraklarımızı terk edecektir. Sevgili okurlarım buna sizler de inanın.

Ve hiç vakit kaybetmeden çocuklarımıza güzel bir gelecek bırakmak için yaşamı, doğayı, topraklarımızı savunun. Unutmayınız ki; ülkemizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün dediği gibi ‘’Vatan toprağı kutsaldır, kaderine terk edilemez..’’  

Bu post Çiğdem Çimen-BALYA KADERİNE TERK EDİLEMEZ!.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Aslında gerçekleştirilmek istenilen, proje alanında altın cevherleşmesinin varlığını belirlemek ve cevherleşmenin boyutlarını çıkarmak amacıyla sondaj ve yarma yöntemiyle maden aranmasıdır.

Altın madeni rezervini belirlemek için açılan sondaj noktaları, başta Orhanlar Köyü olmak üzere bütün bölgeyi siyanür tehdidi altında bırakmaktadır.
  
Dünyanın ve ülkemizin en önemli kuş yaşam alanlarından biri olan Manyas Kuş Cenneti Milli Parkı da siyanür tehdidi ile karşı karşıyadır. Orhanlar’ın su kaynaklarından biri olan Kocaçayır’ın kolu Kocadere’dir.

İki çayın suları birleşir ve Manyas Gölü’ne dökülür. Manyas Kuş Cenneti Milli Parkı’nında göl sınırları içerisinde yer alması, siyanür tehdidin ana kaynağıdır.
  
Bahar Madencilik’in altın madeni projesinin gerçekleşmesi halinde bölgenin bütün su kaynakları zehir kusacaktır. Bu toprakların gerçek sahibi olan köylülerin ekim alanları da Manyas Kuş Cenneti Milli Parkı ve Manyas Gölü içinde yaşayan canlılar da yok olacaktır.

İşte bu nedenlerden dolayı Orhanlar’da kuvars aldatmacası altında altın madeni çıkarılmasına hayır diyoruz.
    
Şu an devam eden sondaj çalışmalarının bir an önce durdurulmasını istiyoruz. Bu projeden tamamen vaz geçilmelidir diyoruz.  Böyle bir doğa katliamının gerçekleşeceğini düşünmek bile istemiyoruz.

Asla kabul edemeyiz böyle bir ihaneti… Nasıl edebiliriz ki… İnsan derisinin yüzülmüş halinin fotoğrafı, bereketli topraklar da çekilemez.
   

Sevgili okurlarım, geçtiğimiz salı günü Manyas Kuş Cenneti Milli Parkı’ndaydım. Daha giriş kapısından adımımı atar atmaz,  doğanın huzurunu yaşamaya başladım.

Ben Kazdağ Çiğdemi’ne,  renk cümbüşünü her kanat açışlarıyla yaşatan kelebekler merhaba dedi. Gözetleme kulesine doğru yürüdüm. Sonbaharın aslında kışın habercisi olmadığını düşündüm.

Biz insanlar, içindeki yaşama sevinciyle her an yazı yaşayacağımızı anladım. Mücadeleden vaz geçmezsek her şeyin üstesinden geleceğimize bir kez daha inandım. Ağaçların yeşilin her tonunu yaşatmasına imrendim. Dökülen her bir yaprağın bambaşka bir hayat hikâyesi vardır dedim.
   
Doğanın muhteşem dünyasında kaybolmuştum. Neredeyse gözetleme kulesine geldiğimin farkında olmayacaktım. Afrika’dan, Avrupa ve Asya’ya göç eden tepeli pelikan, ak pelikan, balıkçıl, kaşıkçı karabatak, yaban kazı, yaban ördeği ve ötücülerinin ana göç yolları üzerinde olan Kuş Cenneti’nde bulunmanın keyfini doyasıya yaşıyordum Bu heyecanımı hiç kaybetmeden merdivenleri çıktım.

Barış, özgürlük, dostluk ezgilerini cıvıldayan kuşları görmek için sabırsızlandım. Hemen dürbüne doğruldum. Manyas Gölü’nün, sonsuzluğu da bambaşkaydı. Sazlıkların arasından salınan kuşların her biri birbirinden güzeldi. Onların uyumlu, doğaya nice katkı sunan, hiç el değmemesi gereken yaşamlarından bizlerin alacağı çok ders var.
    
Avrupa Konseyi tarafından çok iyi korunan ve kıta ölçeğinde değer taşıyan doğal alanlara verilen ‘’Avrupa Diploması’nın en üst kategorisi olan A sınıfıyla 1976 yılında ödüllendirilen, Kuş Cenneti Milli Parkı, doğa yürüyüşçülerine, fotoğraf tutkunlarına, yaban hayatı gözlemleyenlere, kaya tırmanışı yapanlara, arabadan inip doğa dostu ulaşım aracı bisikletiyle gelen herkese ev sahipliği yapmaya devam etmelidir. 

Milli Parkı’n, siyanür tehdidi altında olduğunu bilmemeliyiz. Her gelişimiz de, kendimizi doğa ananın şefkatli kollarında bulmalıyız. Yaşam alanı bu cennet olan her kuş, dağa taşa umudu taşımalıdır. 

Kuşlar da kelebekler de özgürce uçmalıdır. Tarihin en yakın dostu olan ulu ağaçlar, olan biten her şeye tanıklık etmeye devam etmelidir.

Gelecek kuşaklara bırakmamız gereken dünya mirası olan Kuş Cenneti, Manyas Gölü için altın madeninin ölümcül şeytanlığına ruhu satanlara geçit vermeyelim! ‘’Ağaç, çiçek ve yeşillik medeniyettir’’ diyen Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün, emanetlerine sahip çıkmamız gerektiğini ise hiç unutmayalım..

Çiğdem Çimen

Bu post “CENNETİN KUŞLARINI SİYANÜR CEHENNEMİNE BIRAKMAYACAĞIZ..” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu duruma başta Orhanlar Köyü halkı olmak üzere, Balya Belediyesi, doğa savunucuları, çevre dernekleri ve sivil toplum kuruluşları oldukça sert tepki göstermişti. Kazdağı Doğal ve Kültürel Varlıkları Koruma Derneği, altın madenini durdurmak için imza kampanyası düzenlemişti.

Geçen bir yıl içinde, bu konunun unutulmaması ve o günkü kararlılık ile mücadeleye devam edilmesi için üstün çaba sarf eden Sabahattin ağabey (Altıparmak) maden faaliyetlerini yakından takip ediyor. “Şirketin en ufak hareketinden bile haberdarız” diyor.

     Kendisi ile şuan ki durumu ve gelecekte bizleri neleri beklediğini konuştuk. Hep birlikte dayanışma içerisinde olursak doğa talanını durduracağımıza inandık.

Çocukluk arkadaşı ile birlikte hiç̧ dinmeyen gençlik heyecanlarıyla mücadelelerine benim gibi tanık olan herkes başka bir sonuç düşünemez. Onlar Orhanların çınarları arasında koşmuşlar, oynamışlar.

Köylerinden geçen derede yüzmeyi öğrenmişler. Görevleri nedeni ile bir süre ayrı düşseler de yine bir araya gelmişler. Çocukları ve torunları da tıpkı kendileri gibi köylerinin doğal güzellikleri içerisinde büyümüş. Her ikisi de gelecek nesillerin de aynı koşullarda yaşamasını istiyor.

    Yıllara meydan okuyan çınar ağaçları altında çayımı yudumlarken, bir yandan Sabahattin ağabeyi dinliyordum. Bir yandan da yaşanmışlıkların izini taşıyan köy meydanında çocuk cıvıltılarının hiç susmamasını diledim.

Orhanların altın madeni ile değil doğal güzellikleri, tarihi ve kapısı herkese açık olan köy halkının insanlığı ile tanınması gerektiğine birçok kez inandım. Köyün tarihine yönelik belli başlıca şu bilgileri de siz sevgili okurlarım ile paylaşmak istiyorum.

Balıkesir Üniversitesi’nce yapılan araştırmalarda Osmanlı Devleti’nin kurucularından olan Orhan Gazi’nin Karesi Beyliği’nin Osmanlı’ya bağlanmasının ardından görevlendirdiği Orhan Bey tarafından atlı asker toplama merkezi olarak köyün kurulduğu saptanmış.

Kurtuluş Savaşı’nın ilk kıvılcımı ve adımı olarak tarihe geçen Balıkesir Alacamescit’te yapılan gizli kongreye Orhanlar Köyü’nü ve bölgeyi temsilen delege Eyüp Efendi katılmış.

    O gün yanan Kuvayi Milliye ateşi, bugün Sabahattin ağabey ve onun gibi köyüne sahip çıkan herkesin varlığı ile yanmaya devam ediyor. İnanıyorum ki, Orhanlar altın madenine geçit vermeyecektir. Köyün sahipsiz olmadığını, şirketlere teslim edilemeyeceğini herkes anlayacaktır.

Bu gerçeği bıkmadan usanmadan anlatan Sabahattin Altıparmak’a sözü bırakmadan önce kendilerine gösterdikleri ilgi ve yakınlık için çok teşekkür ediyorum. Ve ben Kazdağ Çiğdemi olarak biliyorum ki; “ben geldim” dediğim her seferinde Orhanlar‘da aynı güler yüzlülük ile karşılanacağım.

   İşte Sabahattin ağabeyin anlatımı ile Orhanlar’daki altın madeni gerçeği:

      ” Şu an sondaj çalışmaları devam ediyor. Teck Madencilik tarafından başvurulmuş ilgili bakanlığa. 135 sondaj noktası, 20’de yarma faaliyeti diyorlar. Rezerv belirliyorlar. Ellerinde iki tane ruhsat var.

Biri maden arama ruhsatı, diğeri de kuvars işletme ruhsatı. Tahminen 2016 yılının Haziran ayında alınmış. Henüz altın işletme ruhsatları yok ellerinde. Şu an da sondaj faaliyetlerini yasal olarak engelleyemiyoruz.

     Maden işletme ruhsatı, kuvars işletme ruhsatı olarak var ellerinde. Altın işletmek için tekrar ruhsat almaları gerekiyor. Bu durum da yeniden bir Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) sürecinin yeniden başlaması anlamına geliyor. Bu noktada yapabileceğimiz çok şey var.

    Bölgemiz, yani Orhan Göleti; Manyas Gölü’nün su toplama havzası. Buranın suları Kocadere’de toplanıyor. Kocadere, Kocaçay ile birleşiyor. Kocaçay, Madra Dağı’ndan doğuyor. Toplanan su, Manyas Gölü’ne dökülüyor.

Manyas Gölü, Manyas Kuş Cenneti Milli Parkı’nın da yer aldığı önemli bir alan. Burada çok sayıda sulama havzaları ve pirinç ekim alanları var. Ve Manyas’ın köyleri var. Hepsi siyanür tehdidi altındadır. Çünkü burada açılacak olan işletmecilik yöntemiyle altın madeni ayrıştırılacak.

    Bu da kocaman bir atık havuzu, pasa yığınları ve cehennem çukurlarının olması demek. Ve tamamen çevre bir felaketidir. Köyümüz ve hemen yanımızda bulunan Değirmendere Köyü’nün de yok olması anlamına geliyor.

     Onun dışında dediğim gibi Manyas Gölü’ne ulaşan bir bölge. Oradan da buranın suları Marmara Denizi’ne dökülüyor. Koca bir alan siyanür tehdidi altındadır. Daha işin başındayız. Yeniden ÇED süreci başlayacak. Şu anda da mücadelemiz devam ediyor. En küçük gelişmelerden haberimiz oluyor.

    Basın kuruluşlarını, TEMA’yı, doğa derneklerini sürekli bilgilendiriyoruz. Gözümüz kulağımız burada. Hiç kimse merak etmesin. Bu madeni burada açtırmayacağız.

Kirazlı Balaban’daki, Gökçeyazı ve Sarıalan’daki, TÜMAD’IN Madra Dağı’ndaki altın madeni ve kömür madeni havzaları, mermer ocakları da var. Hepsine karşı mücadelemiz devam ediyor.

   Bu bizim verdiğimiz mücadele, yaşam alanı savunmasıdır. En temel hakkımızdır. Anayasal hakkımızdır. Sonuna kadar mücadele edeceğiz..”

Çiğdem Çimen

Bu post “ORHANLARIN ÇINARLARI ALTINDAN DEĞERLİDİR..” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.