Araştırma, genel görelilik ile kuantum mekaniğini birleştirecek bir “Kuantum Kütleçekimi Teorisi” arayışına da yeni bir yön getiriyor. Ekip, sicim teorisi ve döngüsel kuantum kütleçekimi gibi popüler yaklaşımların bu boşluğu dolduramadığını belirtiyor.

Çalışma, ünlü matematikçiler Kurt Gödel, Alfred Tarski ve Gregory Chaitin’in teoremlerine dayanıyor. Bu teoremler, herhangi bir matematiksel sistemin kendi içinde hem eksiksiz hem de tutarlı olamayacağını kanıtlamıştı. Fizikçiler, aynı mantığın Evren için de geçerli olduğunu, dolayısıyla gerçekliğin tamamen “hesaplanabilir” olamayacağını öne sürüyor.

Sonuç olarak ekip, fizik yasalarını açıklamak için algoritmik düzeyin ötesinde bir “Meta Her Şeyin Teorisi (MToE)” gerektiğini savunuyor. Bu teori, matematiksel sistemlerin dışından “gerçek”i belirleyebilecek bir üst katman öngörüyor.

Faizal’a göre bu aynı zamanda simülasyon teorisini de çürütüyor:

“Her simülasyon programlanmış, yani algoritmik olmak zorundadır. Fakat gerçekliğin temelinde algoritmik olmayan bir yapı varsa, Evren bir simülasyon değildir ve asla olamaz…”

Kaynak: NTV

Bu post “EVREN BİR SİMÜLASYON OLAMAZ!…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İlk kez 2016’da keşfedilen zaman kristallerinin gelişmiş bir versiyonu olan bu yeni madde evresi, fizik kurallarına meydan okurcasına enerji harcamadan sürekli hareket hâlinde kalıyor.

Zaman Kuasikristalleri’ni önemli kılan ne?…

Geleneksel kristaller gibi belirli bir düzende dizilmiş atomlardan oluşan zaman kristalleri, farkını zamanda tekrar eden yapısıyla gösteriyor.

Harici bir enerji kaynağına ihtiyaç duymadan sabit frekanslarda titreşen bu kristaller, teorik olarak asla hareketi durdurmuyor. Bu özellik, kuantum bilgisayarlar için devrim niteliğinde olabilir çünkü kuantum bilgisi, dış etkenlerden kolayca etkilenerek zamanla bozulabiliyor.

Araştırmacılar ise şimdi bir adım daha ileri giderek zaman kuasikristallerini geliştirdi. Normal zaman kristalleri tek bir frekansta titreşirken, kuasikristaller aynı anda birden fazla frekansta salınım yaparak çok daha karmaşık ve zengin bir yapı oluşturuyor.

Kuantum dünyasında yeni bir kapı aralanıyor…

Bu keşif, özellikle kuantum hesaplama için büyük umut vadediyor. Klasik bilgisayarlardaki RAM gibi fakat enerji sınırlamaları olmadan çalışan uzun ömürlü kuantum bellekler üretmek mümkün olabilir.

Her ne kadar bu keşif henüz erken aşamalarında olsa da bilim insanları zaman kuasikristallerini kontrol edip ölçeklendirebilecekleri bir yöntem bulursa, kuantum teknolojilerinde devrim yaratacak bir geleceğin kapıları aralanabilir…

Kaynak-Webtekno

Bu post KUANTUM DÜNYASINDA YENİ BİR KAPI ARALANIYOR, MADDENİN YENİ EVRESİ: “KUASİ KRİSTALİ” KEŞFEDİLDİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Süper katılar, maddenin bilinen hâllerinden bir tanesi. Bu maddeler, katılar ile sıvıların özelliklerini aynı anda yansıtıyorlar. İşte daha önce sadece atomlar kullanılarak üretilen süper katılar, CNR’de yapılan çalışma ile ışık kullanılarak üretilmiş oldu. Buradaki dikkat çekici hususlardan biri, ışığın madde bile olmaması. Bir enerji, yapılan çalışma ile maddeye dönüşmüş oldu.

Peki bu nasıl mümkün oldu?…

Bilim insanları, ışıktan süper katı üretmek için yarı iletken yapıda olan galyum arsenit malzeme kullandılar. Ancak burada kullanılan galyum arsenit, ışığı üç farklı kuantum durumuna geçirecek şekilde tasarlanmış bir yapıya sahipti. İşte bu özel yapıdaki maddeye bir lazer kaynağından ışın gönderen bilim insanları, ortaya çıkan etkileşim ile süper katı maddeyi üretmiş oldular.

Yapılan çalışma, sadece ilk olması açısından önemli değil. Bilim insanları, ışıktan süper katı üretilmesi ile yeni kuantum ve fotonik teknolojiler keşfedilebileceğini düşünüyorlar. Işık yayan tüm cihazlar, bu keşifle yepyeni bir boyut kazanabilirler. Tabii bu durum tamamen zamanla ilgili. Bilim insanlarının yeni keşifler için hâyli çalışmaları gerekecek…

Kaynak-Webtekno

Bu post BİLİM İNSANLARI TARİH TE İLK KEZ IŞIKTAN KATI MADDE ÜRETMEYİ BAŞARDI!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Nature Physics’te yayımlanan bu araştırma malzemelerin kuantum özelliklerini anlamak ve manipüle etmek için yeni yollar ortaya koyuyor. MIT Kariyer Gelişim Doçenti Riccardo Comin ise bu buluşun, daha önce erişilemeyen bilgileri elde etmek için geliştirilen bir planın sonucu olduğunu belirtti.

Kuantum geometrisi ölçümünde yeni yöntem.

MIT ekibi, açı çözümlü fotoemisyon spektroskopisi (ARPES) tekniğini kullanarak, bir kagome metalinin kuantum geometrisini ölçtü. Bu yöntem elektronların dalga fonksiyonlarını üç boyutlu bir yüzey gibi görselleştirerek kuantum malzemelerin daha derinlemesine anlaşılmasını sağlıyor. Yapılan bu çalışma ise teorisyenler ve deneyciler arasındaki yakın iş birliği sayesinde gerçekleşti.

COVID pandemisi, araştırma sürecine etki etti. Pandemi sırasında Güney Kore’de bulunan araştırmanın baş yazarı Mingu Kang, yerel teorisyenlerle iş birliği yapma fırsatı buldu. Comin ise İtalya’da deneyleri yürütürken yalnız çalışmak zorunda kaldı…

Bu post MIT, Kuantum Araştırmalarında “Vay Be!” Dedirtecek Bir Olaya Daha İmza Attı… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bonn Üniversitesi ve Kaiserslautern-Landau Üniversitesi’nden araştırmacılar, bu benzersiz gazı, fotonları microcavity adı verilen özel bir kapta hapsederek oluşturduğunu belirtirken, bu deney; kuantum sistemlerinde boyutun maddenin davranışını nasıl değiştirdiğini anlamak için atılan önemli adımlardan biri olarak kayda geçti.

Maddenin hareketi, boyutsal kısıtlamalarla büyük ölçüde değişir. Basit bir örnekle; bir düğünde serbestçe hareket eden bir halay sırası, sınırlı bir alana hapsedildiğinde çok daha farklı bir şekilde davranır. Araştırmacılar da fotonların iki boyuttan tek boyuta geçiş yaptıklarında nasıl farklı davrandıklarını incelediler.

Normalde Bose-Einstein Yoğunlaşması (BEC) durumuna geçiş, fotonlar gibi parçacıkların soğutularak bireysel özelliklerini kaybetmesi ve ortak bir kuantum durumu oluşturması ile gerçekleşir ancak boyutlar azaldıkça bu geçiş daha karmaşık hâle gelir.

Microcavity terimi her ne kadar doğrudan Türkçesi bulunan bir terim olmasa da algılanabilmesi açısından “mikro-oyuk” veya “mikro-çukur” olarak çevrilebilir. Özetlemek gerekirse bu terim, ışığın rezonans yapabileceği veya tuzağa düşebileceği mikroskobik ölçekteki boşlukları veya oyukları ifade eder. Keza deneyin temel ana odağı da budur.

Deneyde araştırmacılar, microcavity adı verilen küçük bir kabı boya çözeltisiyle doldurdu ve lazer yardımıyla fotonları bu çözeltinin içine hapsetti. Kabın yansıtıcı duvarları, fotonların dalga özelliklerini kısıtlayarak hareketlerini kontrol etti. Ardından şeffaf bir polimer kullanarak mikroskobik çıkıntılar oluşturan araştırmacılar, bu sayede foton gazını tek boyutlu bir forma zorlamayı başardı. Fotonların hareketini sınırlandıran bu yapı, gazın davranışını incelemelerine olanak tanıdı.

Kuantum fiziği yasalarını anlama yolunda önemli bir adım
Bonn Üniversitesi’nden fizikçi Frank Vewinger, bu deneyde tek boyutlu bir gazın davranışının iki boyutlu bir gazdan nasıl farklılaştığını gözlemlediklerini belirtti. Tek boyutta foton gazlarında meydana gelen termal dalgalanmaların, iki boyuttakine göre çok daha belirgin ve etkili hâle geldiği gözlemlendi. Öyle ki Vewinger’in de deyimiyle bu dalgalanmalar tek boyutta âdeta “büyük dalgalar” yaratmakta.

Yapılan deney ayrıca Bose-Einstein Yoğunlaşması’nın farklı boyutlarda nasıl oluştuğuna dair teorik tahminleri doğrulamış oldu. Gelecekte bu deneysel düzenek, foton gazlarının temel davranışını daha derinlemesine incelemek ve kuantum fiziği yasalarının nasıl işlediğini anlamak için kullanılacak…

Kaynak-Webtekno

Bu post Bilim İnsanlarından, Işıktan Oluşan Tek Boyutlu Gaz Keşfi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Young deneyi bunun en önemli örneği. Thomas Young tarafından gerçekleştirildiği için Young deneyi olarak da anılan çift yarık deneyi, o güne kadar bilinenin aksine ışığın yalnızca parçacık değil dalga özelliğine sahip olduğunu ortaya koymuştur.

Evde kendi imkanlarınızla bile uygulayabileceğiniz Young deneyini ilginç yapan, elde ettiği sonuçların yanı sıra bu deneyi yapan Thomas Young’ın bu deneye ulaşma sürecidir. İnsan ve doğa arasındaki ilişkiyi inceleyen fizikçi, geçmişte yaşamış bilim insanlarının da teorilerini göz önünde bulundurarak bambaşka bir gerçeği gün yüzüne çıkardı. Gelin Young deneyi nedir yakından bakalım ve bu deney hakkındaki ilginç detayları görelim.

Young deneyi öncesi bilim dünyasına bakalım:

19. yüzyılda Thomas Young tarafından gerçekleştirilen Young deneyi ve ortaya atılan ışığın dalga teorisine geçmeden önce dönemin bilim dünyasına biraz yakından bakmakta yarar var. O zamana kadar Isaac Newton ve Descartes gibi isimler tarafından ortaya atılmış olan ışığın parçacık teorisi, fizikçilerin işine yarıyor ve ışık hakkında pek çok çalışmayı doğrular sonuçlar veriyordu.
20. yüzyılın sonlarında bilim insanları arasında elektrik ve ses dalgalarının incelenmesi oldukça popüler bir konuydu. Elektrik ve ses birer dalgaydı, bu kabul edilmişti. Fakat Thomas Young ve bazı bilim insanları düşünmeden edemiyordu; ışık da bir dalga olabilir mi? İşte bu soru üzerine bazı çalışmalar ve deneyler yapılmaya başlandı.

Young deneyini yapan Thomas Young kimdir? Aslında gerçek merakı tıp alanındaydı:

13 Haziran 1773 tarihinde İngiltere’de dünyaya gelen Thomas Young, bilimin ve sanatın pek çok farklı alanında temel eğitim aldı. Gerçek bir entelektüel olan Young, tıp alanına meraklıydı. Ancak onun asıl merak ettiği şey görmekti. Nasıl oluyor da insan görüyordu?

Bu merakı üzerine tıp alanında, daha doğrusu göz ve görmek üzerine çalışmalar yapmaya başlayan Thomas Young ilginç bir gerçeği bir kez daha fark etti. Göz, içine giren ışık sayesinde görüyordu. İyi ama ışık bilindiği gibi parçacıklı bir yapıdaysa göze girdiği zaman nasıl böyle bir sonuç veriyordu? Bu soru üzerine çalışma alanı genişledi ve optik ile elektrodinamik alanlarında da çalışmaya başladı.

Thomas Young, ışığın dalga teorisini bir makale ile duyurdu:

Işığın yapısı hakkındaki ilk çalışmalar Rönesans dönemine kadar uzanıyordu. Genel olarak su dalgaları kullanılarak yapılan bu deneylerde iki kaynaktan çıkan dalgalar birleşiyor ve ışığın parçacıklı bir yapısı olduğunu gösteriyordu. O dönem genel olarak tüm bilim insanları bu teoriyi kabul ediyorlardı.

1800 yılında Thomas Young bir makale yayımladı ve ışığın yalnızca parçacıklı değil, dalgalı bir yapısı olduğunu da iddia etti. Fakat Young bir acemilik yapmıştı. Bilimi bilim yapan en önemli özellik olan deneyi uygulamadan bu teorisini sunmuştu. Üstünde büyük bir baskı vardı, ışığın dalga teorisini bir deneyle kanıtlamalıydı ve o da kolları sıvadı.

Dönemin seçkin bilim insanlarının gözü önünde çift yarık deneyi gerçekleştirildi:

24 Kasım 1803 tarihinde Thomas Young, Britanya Kraliyet Bilim Topluluğu’nun bir toplantısına elinde kocaman bir leğenle katıldı. Tüm perdelerin kapatılmasını ve içeriye ışık girmemesini istedi. Elindeki leğene, üstüne iki delik açılmış bir tahta yerleştirdi. Perdelerden bir tanesine iğne ile iki yarık açtı. Onun yarım metre önüne bir perde daha yerleştirdi.

Işık eğer o güne kadar bilindiği gibi yalnızca parçacıklı bir yapıda olsaydı iç kısımdaki perdede tıpkı o yarıklardaki gib muntazam şekiller oluşurdu. Ancak o perdede tıpkı su ve ses dalgalarında gözlemlendiği gibi dalgalar oluşmaktaydı. İşte karşılarındaydı, ışık baya baya dalgalı yapıdaydı. Ancak bilimin de yobazları vardır.

Thomas Young tarafından yapılan deney, o güne kadar bilinen her şeyi gözle görülür şekilde alt üst etmişti. Pek çok fizikçi bunun bir hile olduğunu söyledi. Ancak Young yılmadı, bu modeli ispatlayacak güçlü bir teorik altyapı da oluşturdu ve bunu bir kitap haline getirdi. Young deneyi ile ortaya atılan bu teori, diğer fizikçiler tarafından da incelenmeye başladı.

Young deneyi nasıl yapılır? Konu hakkında pek çok fizikçi de çalışma yaptı:

Thomas Young, yaptığı deneyi destekleyecek bir teori de oluşturduktan sonra göz hekimi olarak çalışmaya başladı. 10 Mayıs 1829 tarihinde hayatını kaybedene kadar ışığın dalga teorisinin temelini zenginleştirmek için çalışmalarına devam etti. O dönem kendisiyle çalışmak isteyen Jean Fresnel ve Christiaan Huygens gibi önemli fizikçileri reddetti ancak onlar kendi başlarına çalışmayı sürdürdü.

Jean Fresnel ve Christiaan Huygens tarafından gerçekleştirilen çalışmalar, Huygens-Fresnel prensibi olarak bilim tarihine geçti. Bu iki isim, Young deneyi ile ortaya konulan dalga teorisini formülize ettiler. Yarattıkları dalga prensibi ışıkta, seste, suda elektrikte ve manyetizmada da geçerliydi.

1961 yılına geldiğimizde Tübingen Üniversitesi’nde görevli Clauss Jönsson, çift yarık deneyini elektronlar üzerinde gerçekleştirdi. 1999 yılında mikroskopta görülecek parçaların dalga tipi girişim sergiledikleri gözlemlendi. 2002 yılında, Clauss Jönsson yapılmış olan bu deneyin en başarılı çift yarık deneyi olduğu kabul edildi.

Young deneyi neyi anlatıyor, neden bu kadar önemli?

Thomas Young tarafından gerçekleştirilen çift yarık deneyinin elbette ilk ve büyük önemi, ışığın bilinenin aksine yalnızca parçacıklı değil aynı zamanda dalgalı bir yapıda olduğunu ortaya çıkarmasıdır. Diğer bir önemi ise birbirinden bağımsız gibi görünen tıp ve fizik alanlarının aslında insan ve doğa kadar birbirinden ayrılmaz olduğunu hepimize göstermesidir..

Gelelim Young deneyinin bugüne yansımasına, kuantum. Kuantum mekaniği daha önce buradaki yazımızda anlattığımız gibi gözün görmeyeceği ve hatta mikroskopların bile zor görebildiği yalnızca özel cihazlarla görülebilen bir dünya üzerine çalışmalar yapar. İşte Young deneyi aslında o dünyanın bir yansımasıdır.

Nobel Fizik Ödülü’ne de layık görülen Amerikalı teorik fizikçi Richard Feynman, çift yarık deneyleri ile elde edilen sonuçları incelemiş ve bunları kuantum dünyasına uygulamıştır. Belki bugün değil ama bir gün Young deneyi ve benzerleri ile elde edilen veriler kuantum dünyasının gizemini çözebilir.

Işığın dalga teorisini bilim dünyasına ispatlayan Young deneyi nedir sorusunu yanıtlayarak bilim dünyası için ne kadar önemli olduğundan bahsettik. Elbette bu konu oldukça derin ancak bu yazımızda okuyucuyu teknik detaylara boğmak yerine basit bir deneyin bilim dünyasını nasıl etkilediğini anlatmayı hedefledik. Konu hakkındaki düşüncelerinizi yorumlarda paylaşabilirsiniz…

Webtekno

Bu post Kuantum Dünyasını Aydınlatan Deney: “Young Deneyi…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Eylem Amine Altunkaynak isimli kişinin verdiği seminerlerin ücretlerinin 1300 TL ile 57 bin TL aralığında olduğu görüldü.

Instagram’da “gelisim_devam_ediyor” isimli hesap üzerinden paylaşım yapan ve kendisini NLP, kuantum ve bilinçaltı uzmanı olarak tanıtan Eylem Amine Altunkaynak’ın lüks yaşamı ve verdiği seminerlerin görüntüleri sosyal medyada kullanıcıları tarafından tepki ile karşılandı.

Altunkaynak, “Bilinçaltı, metafizik, kuantum, çakra” gibi ifadelerle lüks restoranlarda seminer veriyor. Fiyatları 1300 TL’den başlayarak 57 bin TL’ye kadar yükselen sözkonusu eğitimlere ise onlarca kişinin katıldığı görülüyor.

Altunkaynak’ın verdiği eğitimlerin fiyatları şöyle:

Miraçta bilinçaltı temizliği eğitimi 7.250TL

Kuantum eğitimi 8.250 TL…

Gerçek Gündem

Bu post AYETLERLE KUANTUM VE BİLİNÇALTI TEMİZLİĞİ YAPIYOR!, MİLYONLAR KAZANIYOR… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Eric Cavanti ve ekibi, en temel bilimsel teorilerden ikisini, Einstein’in görelilik teorisi ile bir araya getirdi. Sonunda ortaya gerçeklik algısını tamamen sarsabilecek bir başka kuantum paradoksu ortaya çıktı

Kuantum, sağduyuya karşı..

Öncelikle şu üç ifadeye bakalım:

Birisi bir şeyin olduğunu görmüşse, o şey gerçekten olmuştur.
Serbest, ya da en azından istatistiksel olarak rastgele seçimler yapmak mümkündür.

Bir mekanda yapılan bir seçim, uzaktaki bir olayı aynı anda etkileyemez.
Bu üç temel fikir de pek çok kişi tarafından kabul ediliyor. Bunların arasında fizikçiler de yer alıyor. Nature Physics’de yayımlanan yeni makale ise bu durumun farklı olabileceğini öne sürüyor. Makaleye göre bu önermelerin hepsi birden doğru olamaz.

Kuantum fiziği bize hiçbir zaman için kesin bir şey söylemez. “Parçacık nerede?” diye sorduğumuzda bize parçacığın, gözlemlendiğinde olabileceği yerlere dair olasılıklar verir. Burada bile “parçacık %37 ihtimalle A bölgesinde” gibi bir önerme yoktur, önerme “A bölgesine bakarsak parçacığı görme ihtimalimiz %37’dir.” şeklinde olur. Alanın öncülerinden Niels Bohr’a göre “pozisyon” gibi fiziksel özellikler, ölçümlenene kadar yoktur.

Gerçeklik aynı anda olur mu?

1935 yılında Einstein, Podolsky ve Rosen yayınladıkları bir çalışmada gerçeklikte kuantum mekaniklerinin gösterdiğinden fazlasının olması gerektiğini söyledi. Zira aynı anda iki farklı ölçümü yapmak mümkün olmadığı için aynı anda iki fiziksel özellik birden gerçek olamazdı.

1964 yılında ise Kuzey irlandalı fizikçi John Bell, daha farklı ölçümler kullanılması halinde Einstein’ın argümanının çöktüğünü ortaya çıkardı. Ortalama sonuçlar ölçümlerle tahminlenemezdi. Bu da Bohr’un haklı olduğunu düşündürüyordu.

İşin içine Eugene Wigner’in dahil olması ise durumu daha da karmaşık hale getirdi. Wigner’in yaptığı kuantum ölçümlerinde gözleyeni gözlemek de işe karıştı. Arkadaşının yaptığı ölçümler kuantum mekaniklerine uysa da Wigner’in ölçümleri uymuyordu, zira arkadaşı ölçüm yaparken parçacıkla dolaşıklık içine giriyordu.

Dostlar laboratuvarına hoş geldiniz..

Araştırmacıların yeni teorisine göre iki arkadaş çiftinden oluşan araştırmacı ekipleri bu deneyde yer alıyor. Aralarında mesafe olan başka bir laboratuvarda da arkadaşlarından oluşan 2 kişilik bir ekip var. Bu ekip de kuantum dolaşıklığı olan parçaları inceliyor. Buna göre ikinci laboratuvardaki ekip üyeleri, parçalar ile dolaşıklık kuramayacakları için birbirleriyle dolaşıklık kuruyor, en azından teoriye göre.

İlk laboratuvardaki araştırmacılar yazı tura atıyor ve sonuca göre ya arkadaşlarını görmelerini engelleyen kapıyı açıp sonuçları öğreniyor, ya da bir şey yapmıyorlar ve arkadaşları başka bir ölçüme geçiyor.

Bu süreci karmaşık olarak hesaplayabilecek bir bilgisayarımız şu anda yok ve bu yüzden araştırmacıların önerisi teori aşamasında olsa da olasılıkların belli bir aralıkta kaldığını söylüyorlar. Bu da bizi üç seçenekten birini kabullenmemiz gereken noktaya getiriyor:

Ya deney büyük ölçeğe taşınamıyor ve kuantum mekaniği “nesne çöküş teorisi” adı verilen teoriyi destekliyor, ya da sağduyumuzun sunduğu üç önermeden birini reddetmemiz gerekiyor.

Bu gizemin çözülmesi için daha fazla araştırma yapılması gerekiyor. Bu noktada araştırmacıların ortaya attığı birkaç farklı teori ve denenebilecek yöntem bulunuyor. Çıkan sonuçlar ise büyük ihtimalle gerçeklik algısını, en azından teorik fizik açısından önemli şekilde etkileyecek..

Kaynak-Webtekno

Bu post GERÇEKLİK AYNI ANDA OLUR MU?, KUANTUM SAĞDUYU YA KARŞI!.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Atomların elektrik ve manyetik alanlarla manipülasyonu mümkün olsa da genel karakteristikleri değişmez. 3 Temmuz tarihinde Nature’da yayımlanan bir makale ise bütün bildiklerimizi değiştirebilir. Chicago Üniversitesi’nden araştırmacılar, elektronları lazerler ile etkileyerek yarı atom, yarı ışıktan oluşan parçacıklar üretmeyi başardı. Bu parçacıklar yeni davranış şekilleri sergiliyor.

Yardımcı Profesör Jonathan Simon’ın ekibi madde ve ışık arasındaki duvarı yıkmayı başardı. Böylelikle temel özellikleri incelemeyi amaçladılar. Parçacıkların kuantum düzeyinde nasıl etkileşime girdiklerini çözmenin yanı sıra bu çalışma, bir gün teorik olarak hacklenemeyen kuantum iletişimin yolunu açacaktır.

Bu çalışmanın ilerisinde ise ışıktan oluşan maddeler oluşturmak, belli foton yapılarını üretebilmek mümkün olacak. Bu yapılar, diğer maddelerle etkileşime girebilecek. Normal şartlarda ise fotonlar, maddelerle etkileşime girmiyor.

Araştırmacılardan Logan Clark, normalde fotonların etkileşime girmediklerini, aralarında bir reaksiyon yaratmak için atomları aracı olarak kullandıklarını söyledi. Elektronların belli enerji seviyelerinde fotonlarla etkileşime girmelerinin sorun oluşturduğunu belirten araştırmacı, bu nedenle de istedikleri enerji seviyelerinin özelliklerini taklit edip edemeyeceklerini görmeyi amaçladıklarını söyledi.

Daha önce Floquet mühendisliği adı verilen kuantum yapı manipülasyon yöntemini kullanmış olan Clark, sistem hakkında bilgi verdi. Normalde kuantum maddeleri sarsarak istedikleri seviyeye geçirdiklerini söyleyen araştırmacı, arada çıkan ve farklı enerji seviyelerindeki kopyaları şimdiye kadar hep yan ürün olarak görüldüklerini, ilk defa amaç haline geldiklerini söyledi.

Bu kopya yapılar, özünde ana maddeye bağlılar. Adeta bir kopya gibi davranan bu yapılardan birinde bir kayma olduğunda diğerleri de aynı şekilde kayma gösteriyor. Bu fotonların sarsılmış olan atomlarla etkileşimiyle, araştırmacılar “Floquet kutuplanma” adı verilen yapıları ortaya çıkardı. Birbirleriyle kuvvetli şekilde etkileşime gire bu yapılar, hareket ve çarpışma konusunda alışıldık parçacıklara kıyasla çok daha esnekler..

Kaynak-Webtekno

Bu post IŞIK İLE MADDE BİRLEŞTİRİLDİ, YENİ PARÇACIKLAR OLUŞTURULDU! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.