Bu sorular insanın aklını üzerine biraz düşününce epey kurcalayan sorular. Bazılarının yanıtı varken, ne yazık ki bazılarının kesin bir cevabı yok. Ancak bilim insanları hepsine açıklama getirmek için araştırmalar yapmaya devam ediyor. Biz de birlikte bu soruların cevaplarına kısaca göz atalım istedik.

Evrenin sınırları, başlangıcı ve sonu var mı?…

İçinde bulunduğumuz evrenin sonsuz zaman ve mekandan oluştuğu düşüncesi 20. yüzyılın ortalarına kadar doğru kabul ediliyordu. Sonra Einstein’ın genel görelilik teorisi ile kütleçekimini daha iyi anladık. Arkasından da Edwin Hubble, galaksilerin birbirlerinden uzaklaştıklarını keşfetti.

Bu keşiflerin ardından 1960’lı yıllarda kozmik mikrodalga arkaplan ışımasının keşfiyle birlikte evrenin en genç evreleri de gözleme dayalı kanıtlarla keşfedilmeye başlandı. Bu gelişmeler sonrası büyük patlama, bilim dünyasında kabul gören bir teori haline geldi. Büyük patlama ise çok yoğun ve minik bir noktanın aniden hızla genişleyerek yoğunluğu azalan bir yapıya dönüşmesinin evreni oluşturduğunu anlatıyordu. İşte o ana, evrenin başlangıcı diyebiliriz.

Evrenin bir sonunun, sınırının olup olmadığı sorusu ise henüz kesin bir cevabı olmayan sorulardan biri. Gerçekleştirilen pek çok deney ve birbiriyle tutarlı bir bütün oluşturan veriler sayesinde genel kanı evrenin düz olduğu yönünde. Ancak geçtiğimiz yıllarda bu konuda yayınlanan bir makale, evrenin düz değil kapalı bir küre gibi olduğu öne sürdü. Her iki fikri destekleyen bilim insanları arasında henüz bir fikir birliğine varılmamış durumda.

Evrenin sonunun olup olmaması ise şekline doğrudan bağlı. Eğer evren düz ise ışık sonsuza kadar dümdüz yoluna devam edebilir. Fakat eğer evren küre şeklindeyse, yola çıkan ışıklar er ya da geç başladığı noktaya dönmek zorunda. Evrenin şekli ile ilgili fikir ayrılıkları, sonunun olup olmadığı sorusunu da yanıtlayamamamıza neden oluyor.

Büyük patlama demişken…

Büyük patlamayı hepimiz çok sık duysak da, tam olarak ne olduğunu anlamak biraz zor olabiliyor. Ancak kısaca, her şeyin başladığı, zaman ve mekan kavramının ortaya çıktığı bir ‘an’ olarak tanımlayabiliriz.

Bilim insanlarınca genel kabul gören düşünceye göre büyük patlama sırasında evren minicik bir noktaydı ve patlama ile birlikte büyük bir hızla her yöne doğru genişlemeye başladı. Büyük patlama tam olarak tek bir noktada yaşanan ve ateşlerin, kıvılcımların olduğu bir patlamadan ziyade, her yerde aynı anda her yöne doğru gerçekleşen bir genişleme. Var olan her şeyin ‘evren’ olduğunu düşünürsek, bu tek nokta aslında her yeri ve her anı da temsil ediyor.

Patlamadan önce ise pek çok bilim insanına göre hiçbir şey yoktu. Çünkü yapılan tanımlara göre evren zaten var olan her şeyi, tüm zaman ve mekanı temsil ediyor. Dolayısı ile ‘öncesini’ aramak tutarlı ve mantıklı bir soru olmayabilir.

Peki o zaman evrenin başladığı ana ışınlanıp bakabilseydik ne görecektik?…

Tabii ki bu soru, hayal gücümüzü kullanıp kendimizi evrenin oluşmadan hemen önceki anını izleyebileceğimiz bir yere ışınlamamızla cevaplanabilir. Çünkü çok gerçekçi bir yanıt arıyorsak, henüz zamanın ve mekanın olmadığı, ışığın yolculuğuna başlamadığı bir anda tabii ki hiçbir şey göremezdik.

Fakat bu hayali senaryoda soruya verilen cevap oldukça net; minik ve yoğun bir nokta. Şöyle ki, evrenin sürekli genişlemekte olduğunu biliyoruz. Peki bu süreci geri sarmaya başlasaydık ve her şeyin başladığı o ana gitseydik ne olacaktı?

Yol boyunca evren zamanda geri gittikçe küçülecek, evrende var olan her şey giderek birbirine yaklaşacak ve en sonunda da ufak bir nokta halini alacaktı. Büyüklüğünü hayal edemediğimiz evrenin bir zamanlar minik bir nokta olduğunu anlamaya çalışmak oldukça zor, biliyoruz. Yine de bu şekilde düşününce, kulağa oldukça mantıklı geliyor…

Webtekno

Bu post Büyük Patlamanın Yaşandığı Ana Işınlanan Bir İnsan Ne Görür?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Gezegensel bilim insanı James O’Donoghue tarafından yaratılan basit bir animasyon, her şeyi tek bir perspektif içine alıyor. James O’Donoghue, daha önce NASA’da çalışıyordu. Şimdi ise Japonya Havacılık Araştırma Kurumu’nda (JAXA) çalışıyor. James O’Donoghue, “Büyük sayıların ve yönlerin bütün karmaşasında, bütün bu bilgileri bağlam içinde tek bir çerçeveye koymak istedim. Böylece insanlar nereye gittiklerini ve ne kadar hızlı olduklarını anlayabilecektim” dedi.

ames O’Donoghue’nin hazırladığı animasyonun sol tarafındaki sayılar, Dünya’nın kendi etrafında dönme hızını, Dünya’nın Güneş etrafında dönüş hızını, Güneş sisteminin Samanyolu’nda dönüş hızını ve Samanyolu’nun evrendeki dönüş hızını gösteriyor. Sağ tarafta ilerleyen daireler ise bir saniyedeki dönüş hızını birbiri ile oranlayarak gösteriyor.

Animasyonda göründüğü gibi Dünya’nın kendi etrafındaki dönüş hızı nispeten yavaş, Samanyolu ise evrende saniyede 600 km mesafe katediyor.

O’Donoghue,”Kendi hızımıza göre farklı hızlarda hareket eden çok fazla galaksi var. Bu yüzden bu adımı atlayıp doğruca aklıma gelen en hareketli şeyi elde edebileceğimi düşündüm” dedi. James O’Donoghue, animasyonunda Kozmik Mikrodalga Arkaplan’a atıfta bulunuyor.

Dünya, Güneş’in çevresinde saatte 107.00 km hızla, Güneş sistemi Samanyolu’nda saatte 828.000 km hızla, Samanyolu ise saatte 2.160.000 km hızla dönüyor. Tabii ki günlük hayatımızda bu kadar büyük bir hızı farketmiyoruz.

Bunun sebebi aslında hızı değil ivmeyi hissetmemiz. Yani sistem ne kadar hızlı hareket ederse etsin, biz sadece hızdaki değişimleri hissedebiliriz. Bundan dolayı Dünya ve Güneş sisteminin dönüş hareketlerini hissetmiyoruz.

Animasyondan da gördüğümüz gibi bu sistemlerin hepsini hızı sabittir. Ayrıca Dünya’nın atmosferi de Dünya ile birlikte döndüğü için Dünya dönerken bir rüzgara maruz kalmıyoruz..

Kaynak-Webtekno

Bu post DÜNYA UZAYDA SAATTE 2 MİLYON KİLOMETRE HIZLA HAREKET EDİYOR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.