Bilim insanları daha önce hiç görülmemiş bir göktaşını Dünya’ya doğru ilerlediğini görüyor. Yaklaşık 32 bin kilometre hızla ilerleyin göktaşının TSİ bu gece saatlerinde Dünya’nın çok yakınından geçmesi bekleniyor.

2026 JH2 adı verilen asteroit, 10 Mayıs’ta Arizona, Tucson yakınlarındaki Mount Lemmon Gözlemevi’ndeki gökbilimciler tarafından keşfedildi. Bu gökbilimciler geçen yıl da süper parlak Lemmon Kuyruklu Yıldızı’nı tespit etmişlerdi.

-NASA’nın Jet İtki Laboratuvarı’nın Küçük Cisim Veritabanı Arama verilerine göre, o zamandan beri dünyanın dört bir yanındaki diğer gözlemevleri tarafından da doğrulanan bu uzay kayası, muhtemelen her 3,7 yılda bir eliptik bir yörüngede Güneş’in etrafında dönüyor ve Jüpiter kadar uzak bir mesafeye ulaşıyor. Gök taşının, Dünya’nın en büyük hayvanı olarak bilinen mavi balina kadar büyüklüğe sahip olduğu belirtiliyor.

GÖKTAŞI DÜNYAYA NE KADAR YAKLAŞACAK?…

Bilim insanları, gök taşının Dünya’nın 91 bin kilometre üzerinden geçmesini tahmin ediyor. Gök taşının böylece uyduların çoğunun üstünden geçecek. Ancak öte gezegenleri araştıran uydular gibi bazı araçlara daha yakın geçmesi bekleniyor.

Bilim insanları, sınırlı gözlemler nedeniyle asteroitin Dünya’ya ne kadar yaklaşabileceği konusunda bir miktar belirsizlik olduğunu söylüyor. Ancak gezegenimize çarpma olasılığı sıfır.

Göktaşının teleskoplarla rahatça gözlemlenebileceği öğrenildi…

Kaynak: Yeniçağ

Bu post DEVASA GÖKTAŞI DÜNYA’YA DOĞRU İLERLİYOR!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Jet İtki Laboratuvarı (JPL) tarafından yönetilen bu görev, evrenin sadece nasıl göründüğünü değil, aynı zamanda nasıl evrildiğini de incelemeyi hedefliyor. SPHEREx, Büyük Patlama’nın hemen ardından gerçekleşen genişleme dönemine dair ipuçları toplarken, galaksilerin milyarlarca yıllık yolculuğunu ve yaşamın yapı taşlarını araştırıyor.

SPHEREx’i diğer teleskoplardan ayıran en büyük özelliği, sahip olduğu geniş görüş açısı ve yüksek renk hassasiyetidir. Uzmanlar tarafından bir “mantis karidesine” benzetilen bu teleskop, her gün gökyüzünün farklı bir kesitini tarıyor. Her bir pikselde 102 farklı kızılötesi rengi ayırt edebilen sistem, kozmik nesneler hakkında benzersiz bir derinlik sağlıyor.

Bu teknoloji sayesinde bilim insanları, galaksilerin sadece yerini belirlemekle kalmıyor, aynı zamanda Dünya’ya olan uzaklıklarını da hassas bir şekilde ölçebiliyor. Mevcut iki boyutlu haritalar, SPHEREx’in verileriyle birleştiğinde evrenin devasa bir üç boyutlu modeline dönüşüyor. Bu durum, kozmik yapıların dağılımını anlamamızı kolaylaştırıyor.

Spektroskopi teknolojisi: Görünmeyeni gören filtreler…
Teleskobun başarısının ardında “spektroskopi” adı verilen kritik bir teknik yatıyor. Bu yöntem, bir kaynaktan gelen ışığın bileşen dalga boylarına ayrılması işlemidir. SPHEREx, üzerindeki dedektörler ve 17 renkli gradyan filtre içeren sistemiyle ışığı parçalarına ayırarak uzak cisimlerin kimyasal yapısını ve sıcaklığını doğrudan analiz edebiliyor.

Kızılötesi ışık, normalde görünür ışığı engelleyen yoğun toz bulutlarının içinden kolayca geçebilir. Bu sayede SPHEREx, yıldızların ve gezegenlerin oluştuğu “bebek odalarını” doğrudan gözlemleme şansı buluyor. Toz bulutlarının ardındaki bu gizli dünyalar, galaksimizin evrimini anlamak isteyen gökbilimciler için paha biçilemez bilgiler içeriyor.

Büyük patlama ve yaşamın izleri: SPHEREx neyi arıyor?…
Misyonun temel amaçlarından biri, Büyük Patlama’dan sonraki saniyenin trilyonda birinden daha kısa sürede gerçekleşen “enflasyon” dönemini incelemektir. Bu dönemde evrenin nasıl bu kadar hızlı genişlediği, bugünkü galaksi kümelerinin dağılımında gizli olan verilerle çözülmeye çalışılacak. SPHEREx, yüz milyonlarca galaksiyi bu amaçla tarıyor.

Ayrıca teleskop, kendi galaksimizdeki yıldız oluşum bölgelerinde bulunan su buzu ve organik molekülleri de takip ediyor. Yaşam için gerekli olan bu temel bileşenlerin evrendeki dağılımı, başka dünyalarda hayat olup olmadığı sorusuna yanıt bulmamıza yardımcı olabilir. İki yıllık ana görevi boyunca teleskop, bu taramayı üç kez daha tekrarlayacak.

James Webb ve SPHEREx teleskopları arasında nasıl bir farklılık var?…

Birçok kişi SPHEREx’i James Webb Uzay Teleskobu (JWST) ile karşılaştırsa da bu iki araç aslında birbirini tamamlayan rollere sahip. James Webb, evrenin çok küçük bir noktasına odaklanarak inanılmaz detaylar yakalarken; SPHEREx tüm gökyüzünü tek seferde tarayabilen panoramik bir bakış açısına sahip. Bu, ormanın tamamını tek bir karede görmek gibi.

SPHEREx’in topladığı geniş çaplı veriler, James Webb gibi daha spesifik gözlem araçları için bir yol haritası görevi görecek. Teleskop üzerindeki özel filtre sistemleri, her çekimde birden fazla renk katmanını aynı anda işleyebiliyor. Bu sayede gökyüzü haritası, daha önce elde edilmemiş bir veri yoğunluğu ve hızıyla başarıyla oluşturuluyor…

Kaynak: Webtekno

Bu post NASA’nın Yeni Gözü SPHEREx, Evreni Böyle Görüyor… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Hazırlanan listede ayrıca bilimsel açıdan en “saçma” ve “gerçeklikten uzak” filmler de yer alıyordu.

Bilim dergisi Smithsonian Magazine’e göre NASA uzmanları, tüm zamanların en gerçekçi bilim kurgu filminin 1997 yapımı “Gattaca” olduğunu düşünüyor.

Ethan Hawke, Uma Thurman ve Jude Law’ın başrollerini paylaştığı film, genetik mühendisliğinin toplumsal etkilerini o kadar tutarlı bir şekilde ele alıyor ki, bilim insanları bugün bile filmin vizyonunu referans alan makaleler yayınlıyor.

Listenin diğer ağır topu ise “Contact” (Mesaj) filmi. Ünlü astronom Carl Sagan’ın romanından uyarlanan filmde, Sagan yapım sürecine bizzat dahil olmuş ve bilimsel doğruluğu sağlamak için prodüksiyonu yavaşlatma pahasına detaylara odaklanmıştı.

NASA’NIN LİSTESİNDE BAŞKA NELER VAR?

Jet İtki Laboratuvarı araştırmacılarının belirlediği en gerçekçi filmler listesinin tamamı şu şekilde:

Gattaca (1997)

Contact (1997)

Metropolis (1927)

The Day the Earth Stood Still (1951)

Woman from the Moon (1929)

The Thing from Another World (1951)

Jurassic Park (1993)

EN SAÇMA FİLMLER HANGİLERİ?

NASA’nın “en az inandırıcı” listesinin zirvesinde ise 2009 yapımı felaket filmi “2012” yer alıyor.

NASA’nın Dünya’ya Yakın Nesneler programı yöneticisi Donald Yeomans, filmi sert bir dille eleştirmişti. Yeomans’a göre filmdeki felaketlerin temel nedeni olan “dünyanın çekirdeğinin nötrinolar yüzünden aniden ısınması” fikri bilimsel açıdan imkansız.

İkinci sırada ise temel jeoloji kurallarını yok sayan “The Core” var. Bruce Willis’li meşhur “Armageddon” da gerçeklikten uzak senaryosuyla listede kendine yer buluyor.

Tam liste şu şekilde:

2012 (2009)

The Core (2003)

Armageddon (1998)

Volcano (1997)

Chain Reaction (1996)

The 6th Day (2000)

What the Bleep Do We Know? (2004)…

Kaynak: NTV

Bu post İŞTE NASA’YA GÖRE EN GERÇEKÇİ VE EN GERÇEKLİKTEN UZAK BİLİM KURGU FİLMLERİ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

En son keşif, cismin davranışlarında tekrarlayan, kalp atışı benzeri bir ritim olabileceğini gösteriyor. Bu bulgu, daha önce NASA’nın Jet İtki Laboratuvarı’nın (JPL) yayımladığı ve cisme ait yörünge verilerinde “kütle çekiminden bağımsız hızlanma” gözlendiğini belirten raporların ardından geldi.

CİSMİN ETRAFINDA “NABIZ” GİBİ ATAN YAPI…

Astrofizikçi Avi Loeb, 3I/ATLAS’ı yakın takibe almış durumda. Loeb, son blog yazısında cismin etrafındaki ışığın düzenli aralıklarla “nabız” gibi attığını gösteren bir yapıya sahip olabileceğini öne sürdü.

Loeb, “3I/ATLAS’ın ışığında 16,16 saatlik bir periyotla değişen titreşimli bir parlaklık gözlendi.” dedi.

Loeb’e göre, son bir ayda elde edilen görüntüler cismin etrafında çoklu ışık jetleri yapısı bulunduğunu doğruladı. Bilim insanı, “Eğer jetlerdeki kütle kaybı periyodik olarak artıyor ve azalıyorsa, oluşan koma da Güneş ışığını yansıtma şeklinde ritmik bir değişim gösterecektir.” diye belirtti.

19 ARALIK’TAKİ YAKLAŞMA TARİHİ BİR FIRSAT OLABİLİR

Harvard profesörü Loeb, cismin 19 Aralık 2025 tarihinde Dünya’ya en yakın noktasına ulaşacağını ve bunun “insanlık tarihinin olası en yakın dünya dışı teknoloji karşılaşması” olabileceğini savunuyor.

Loeb’e göre 3I/ATLAS, Dünya’ya 269 milyon kilometre kadar yaklaşacak. Bu mesafe, bugün görüntülenen jet yapılarının boyutunun yaklaşık 100 katı.

Bu nedenle Loeb, cismin Hubble ve James Webb teleskopları için “benzersiz bir gözlem hedefi” oluşturduğunu belirtiyor.

3I/ATLAS’ı çevreleyen tartışmalar, nesnenin gerçekten bir kuyruklu yıldız mı yoksa yapay bir uzay aracı mı olduğu sorusu etrafında yoğunlaşıyor.

NASA resmi olarak cismi “kuyruklu yıldız” olarak sınıflandırsa da, tespit edildiği tarihten bu yana kuyruklu yıldızların doğal davranışlarına aykırı olarak tanımlanan gözlemler spekülasyonları artırdı.

Astrofizikçi Avi Loeb’ün son analizleri, cismin olası bir mekanik ya da yapay süreçle üretilmiş olabileceğini öne sürerken diğer bilim insanları bunun olağan dışı ama doğal bir buharlaşma davranışı olduğunu savunuyor…

Kaynak: NTV

Bu post 3I/ATLAS’IN ETRAFINDA: “NABIZ GİBİ” ATAN BİR YAPI KEŞFEDİLDİ!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Üstelik bu analizleri anında yaparak doğru verileri elde etmek için en ideal noktaları belirliyor. Tıpkı bir bilim insanı gibi gezegenin geçmişine dair ipuçlarını ortaya çıkarıyor.

Yaklaşık üç yıldır devam eden Perseverance görevi, Mars’taki kayalarda mineralleri arayan bir yapay zekâ formunu test ediyor. Mars’ta ilk kez yapay zekânın, kaya bileşimini gerçek zamanlı analiz ederek otonom kararlar almasını sağlıyor.

NASA’nın Güney Kaliforniya’daki Jet Propulsion Laboratory (JPL) tarafından geliştirilen bir spektrometre olan PIXL yazılımını destekliyor.

PIXL, bir kayanın yüzeyindeki minerallerin kimyasal bileşimini haritalayarak kayanın Mars’ın eski geçmişinde mikrobiyal yaşamı destekleyebilecek koşullarda oluşup oluşmadığını belirlemelerine olanak tanıyor.

“Adaptive sampling” olarak adlandırılan bu yazılım, hedefine otonom olarak pozisyon alıyor ve ardından PIXL’in taramalarını inceleyerek daha derinlemesine incelenmeye değer mineralleri buluyor.

Üstelik Dünya’daki görev kontrolörleriyle konuşmadan, gerçek zamanlı olarak yapılıyor. PIXL’in baş araştırmacısı Abigail Allwood’a göre; PIXL’in yapay zekâsı, anahtar bilimsel bulgulara odaklanmamıza yardımcı oluyor. İnsanların veriyi incelemesine gerek kalmadan PIXL’in sonuca ulaşmasını sağlıyor.

Mars’ta yapay zekânın tek uygulaması bu değil.

NASA’nın Curiosity keşif aracı, kayanın şekline ve rengine göre otonom olarak lazerle kayaları inceleyen bir yapay zekâ formunu önceden kullanmaya başlamıştı. Lazer ile yapılan incelemeler sonucunda kayanın kimyasal bileşimi belirleniyor.

PIXL, bir kayanın yüzeyine X-ışını demeti göndererek mikroskobik noktalar oluşturan ızgara taraması yapıyor. Her nokta, mevcut minerallerin kimyasal bileşimi hakkında bilgi veriyor. Bu sayede bilim insanları, Mars’taki yaşam izlerini daha hızlı ve verimli bir şekilde bulabilirler…

Webtekno

Kaynak: JPL NASA

Bu post Yapay Zekâ, Mars Keşif Aracı Perseverance’ı Nasıl Değiştirecek?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Geçtiğimiz aylarda, Voyager 1’den beklenmedik bir şekilde garip veri akışları gelmeye başladı ve NASA’nın dikkatini çekti. Uzay aracı, beklenen bilimsel veriler yerine anlaşılmaz bilgiler gönderiyordu.

NASA’nın Jet Propulsion Laboratory (JPL) mühendisleri, uzay aracının veri akışının aniden kesilmesi üzerine sorunun kaynağını anlamak için yoğun çalışma yürüttü.

İlk belirlemelere göre Voyager 1’in Uçuş Veri Alt Sistemi (FDS) üzerindeki bir hafıza sorunu, normal bilgi akışını bozmuştu.

Mühendisler, sorunu tanımlamak için FDS’nin hafızasını yeniden kodlamak zorundaydılar. Yaptıkları analizler sonucunda, FDS’nin bir bölümünün hasar gördüğünü ve bu bölümdeki bilgilerin artık erişilemez olduğunu tespit ettiler.

Bunun üzerine Voyager 1’e yeni bir komut seti gönderilerek hasarlı bölgenin dışında kalan sağlam hafıza alanlarına erişim sağlandı. Komutun gönderilmesinin ardından, NASA mühendisleri iki gün boyunca Voyager 1’den yanıt bekledi.

Nihayet, Voyager 1’in sağlık durumunu gösteren verileri içeren sinyal Dünya’ya ulaştı. Yani uzay aracının hâlâ işlevsel olduğunu ve onarılan hafıza bölümlerinin doğru şekilde çalıştığını gösteriyordu.

Voyager 1’in uzaydaki görevine devam etmesine olanak tanıdı. Mühendisler şimdi, uzay aracının bilimsel veri toplama kapasitesini tam olarak restore etmek için çalışmalarına devam ediyor

Böylece yıldızlararası ortam hakkında daha fazla bilgi edinilmesine ve insanlığın uzaydaki varlığını sürdürmesine olanak sağlayacak…

Webtekno

Bu post NASA, 15 Milyar Mil Uzaktayken Bozulan Voyager-1’i Nasıl Onarabildi?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Voyager 1 gezegenimize okunabilir sistem verisi ve bilimsel veri gönderdiğinde takvimler 14 Kasım 2023’ü gösteriyordu. Bu tarihten itibaren Voyager 1’e komut gönderilebiliyordu ancak aracın geri bildirimleri anlaşılmaz durumda oluyordu.

Mart ayında ise NASA’nın JPL (Jet İtiş Laboratuvarı) ekibi Voyager 1’in sorununu çözmeyi başardı. Buna göre aracın uçuş veri sistemi (FDS) için kullanılan bir çipteki arızadan dolayı verilerin okunamaz hâle geldiği ortaya çıktı.

Normal şartlar altında FDS’de toplanan veriler ikili kodda tek bir veri paketi hâline dönüştürülerek gönderiliyordu. Çipteki arıza başladığından bu yana ise aracın gönderdiği veriler tekrar eden bir sıfırlar birler dizisi hâline gelmişti. Basitçe anlatmak gerekirse Voyager 1, kendisine verilen her komuta verdiği cevapta ya da iletmeye çalıştığı bilgide yalnızca “Eeeeeee” diyebiliyordu.

NASA’daki uzmanlar bu sorunu çözmek için FDS kodlarını çipin arızadan etkilenmeyen bir kısmına taşımayı başardı. 24,36 milyar kilometre mesafeden sorun çözülmüş oldu. 18 Nisan’da da kodun taşınması işlemi gerçekleştirildi. İlerleyen zamanlarda bilimsel verileri derleyen kodun da taşınmasıyla birlikte Voyager 1’in bilimsel veri de göndermeye başlaması bekleniyor…
,
Webtekno

Bu post 24 MİLYAR KİLOMETRE UZAKLIKTAKİ VOYAGER-1 İLE AYLAR SONRA YENİDEN İLETİŞİM SAĞLANDI… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Uzmanların tahminlerine ve şu ana kadar yapılan keşiflere göre yüzeyin altında su bulunma ihtimali var. Bu nedenle de yaşamı destekleyebileceği düşünülüyor.

NASA, yakın zamanda Europa’ya yönelik bir görev gerçekleştirecek. Ajans, dün bu görevde kullanılacak sondayı bizlerle buluşturdu. Görevden detaylar da paylaşıldı.

NASA’nın geliştirdiği 5 milyar dolarlık uzay sondası, şu sıralarda ABD’nin Kaliforniya eyaletindeki NASA Jet İtki Laboratuvarı’nda geliştiriliyor. Araştırmacılar, aracın Europa yolculuğunda herhangi bir sorun yaşamaması için kirletici maddelerden arınmasını sağlamaya çalışıyorlar.

Aracın ismi “Clipper” ile aynı adı taşıyan görev, bir aksilik çıkmazsa önümüzdeki ekim ayının 10’unda başlayacak. Araç, Space X’in Falcon Heavy roketi ile fırlatılacak. Sondanın yolculuğu beş buçuk yıl sürecek. 2030 yılında varış noktasına ulaşması bekleniyor. 2031’e kadar ise Jupiter ve uydunun yörüngesine girerek çalışmalarına başlayacak.

NASA’nın Clipper ile amacı Europa’da yaşamı destekleyen unsurların bulunup bulunmadığını bulmak. Projede görev alan bilim insanlarından biri olan Bob Pappalardo da görev ile ilgili “NASA’nın anlamak istediği temel sorulardan biri şu: ‘Evrende yalnız mıyız?’ Yaşam için gerekli koşulları bulursak sistemimizde iki yaşam örneğinin yer aldığını keşfetmiş olacağız. ” ifadelerini kullanıyor.

Clipper Europa’ya vardığında aletleriyle uydunun oluşumunu inceleyecek. Bu incelemelerin ana odağı da yüzeydeki buzun altında su bulunup bulunmadığını anlamak olacak. NASA’nın temel amacının yaşamı destekleyen şartları bulmak olduğunu, yani yaşam formları bulmak olmadığını belirtelim.

Tabii ki yoğun radyasyon ve iletişim gecikmeleri gibi olası zorluklar da var. Ancak NASA, görev hakkında umutlu. Europa’da yapılacak bir keşfin, evrende daha fazla yaşam barındıran bölge bulunması ihtimallerini güçlendireceğini söylüyor. Neler olacağını görmek için biraz beklememiz gerekecek…

Kaynak-Webtekno

Bu post Nasa Jüpiter’in Uydusuna Gidecek, Evren de Yalnız mıyız? Sorusunun Yanıtı Verilecek… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İşte bu yüzden, 12 gündür araçla bağlantı sağlanamıyordu. Araca tekrar ne zaman ulaşılacağı merak konusuyken NASA’dan sevindiren açıklama geldi.

NASA, Voyager 2’den tekrar sinyal almayı başardı!…

Ajansın görevi yürüten Jet İtki Laboratuvarı (JPL) dün yaptığı açıklamada, günler sonra Voyager 2’ye ulaşıldığını ve “kalp atışı” olarak nitelendirdikleri bir sinyal alındığı belirtti. Tam iletişim henüz kurulamasa da normal bir tarama sırasında alınan sinyal, aracın hâlen faaliyette olduğunu ortaya koydu. NASA, Voyager 2’nin “sağlık durumunun iyi olduğunu” belirtti.

JPL, hâlen antenin Dünya’dan uzak konumda olduğunu, eski hâline dönmesinin Ekim ayını bulabileceğini söylüyor. Ancak ekibin, Deep Space Network (DSN) ismi verilen ve dünya çapına yayılan dev antenler yoluyla bu süreyi daha erkene çekmeyi deneyeceğini de ekliyor.

1977 yılında gönderilen Voyager 2, Güneş Sistemi’nin sınırının ötesinde yıldızlararası bir yolculukta. Gelen bilgilere göre araç, şu anda Dünya’dan 20 milyar kilometre veya 18,4 ışık saati uzaklıkta.Durum böyle olunca iletişim kurmak riskli hâle geliyor, hata payı çok düşüyor. Malzemelerin neredeyse 50 yıllık olması da zorluk çıkaran şeylerden. Tüm bunlara rağmen aracın hâlen evrenin derinliklerinde yol alarak bizim için araştırma yapıyor olmasının mucizevi olduğunu söyleyebiliriz…

Webtekno

Bu post NASA, 20 MİLYAR KİLOMETRE UZAKLIKTAKİ, VOYAGER-2’DEN YENİDEN SİNYAL ALDI!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Dünya’nın kendi etrafında döndüğü eksen sabit ve durağan bir yapıda değil.

Yerküre Kuzey ve Güney Kutuplarından geçen hayali bir çizgi olan dönme ekseni üzerinde dönerken sürüklenip yalpalanıyor. Dönme eksenindeki bu hareketler kutup gezinmesi olarak adlandırılıyor.

Kuzey Kutup noktasının her yıl 10 metre genişliğinde bir çember çizdiği biliniyor. Amerikan Uzay Araştırmaları Dairesi’ne (NASA) göre 20’inci yüzyılda Dünya’nın dönüş ekseninin yılda 4 cm kaydığını bulunmuştu.

Son dönemde yapılan araştırmalarsa iklim krizinin yerkürenin dönüşünde kaymaya neden olduğunu bulmuştu. Ancak yer altı sularının bu kaymaya etkisi tam olarak belirlenememişti.

BBC Türkçe’nin sorularını yanıtlayan araştırmanın baş yazarı Seul Ulusal Üniversitesi Yer Bilimleri Eğitimi’nde Prof. Ki-Weon Seo, “Yerkürenin tarihinde Dünya’nın dönüş ekseninde çok büyük değişiklikler oldu. Ancak çalışmamız yer altı sularının tüketilmesinin dönüş ekseninin kaymasına neden olacak kadar önemli olduğunu vurguluyor.” diyor.

Küresel iklim modellemeleri, yer altı sularının tüketiminin deniz seviyesindeki yükselmeye katkıda bulunduğunu bulmuştu.

Buna göre 1993-2010 arasındaki dönemde yer altından 2 trilyon ton su çekildi. İçme ve tarımsal sulama gibi amaçlarla kullanılan bu sular, çoğunlukla kullanıldıktan sonra denize deşarj ediliyor.

Bu da oldukça büyük bir su kütlesinin insan müdahalesiyle yerinin değişmesi anlamına geliyor.

Önceki tahminler bu yer değişiminin deniz seviyesini 6 mm yükselttiğini tahmin etmişti.

Jeofizik alanında bilimsel yayın Geophysical Research Letters dergisinde yayımlanan yeni araştırma, bu tahmini yerkürenin dönüş kutbundaki değişimi inceleyerek doğruluyor.

Yeryüzündeki suyun dağılımı, taşınan kütlenin ağırlığının dağılımını değiştiriyor.

Araştırmacılar bunu, dönmekte olan bir topaca küçük miktarda bir ağırlık eklemeye benzetiyorlar. Yerkürenin üzerindeki su kütlesinin yeri değiştiğinde dönüş hareketinde de ufak bir değişiklik olduğunu belirtiyorlar.

Araştırmacılar bu değişimi anlamak için Dünya’nın dönüş ekseninde gözlemlenen kaymayı bilgisayar modelleriyle test ettiler.

Buna göre sadece buz ve buzulların erimesi hesaba katıldığında bugün gözlemlenen kaymada 78,5 cm’lik bir açıklık oluşuyordu. Araştırma bu boşluğu yer altı sularıyla ilişkilendirdi.

Prof. Seo, “Yer altı sularının tüketimi yerkürenin kutbunun yıllık 4,36 cm hızda 64 derece doğuya kaydırdığını bulduk. Bu trend devam edecektir.” diyor.

“Dönüş kutbu kaymasının açıklanamayan nedenini bulduğum için çok mutluyum” ifadelerini kullanan Prof. Seo şöyle devam ediyor: “Öte yandan Dünya’da yaşayan biri ve bir baba olarak, yer altı sularının çekilmesinin deniz seviyesinin yükselmesinin bir başka sebebi olduğunu görmek beni endişelendiriyor ve şaşırtıyor.”

NASA’nın Jet İtki Laboratuvarı’nda bilim insanı Surendra Adhikari Amerikan Jeoloji Topluluğu’na verdiği demeçte, dünyanın dönüş ekseninin yıllık birkaç metre değiştiğini ve yeraltı sularının tüketilmesinin mevsimlerin değişmesi riskini doğurmadığını belirtiyor.

Adhikari, dönüş eksenindeki kayışların son dönemdeki ana sebebinin Grönland’daki buz kütlelerinin kaybı olduğunu bulan bilim insanlarından biri. Adhikari, ancak jeolojik zaman dilimleri açısından dönüş kutbu kaymasının iklim üzerinde etkileri olabileceğini söylüyor…

Webtekno

Bu post Dünya’nın ekseni doğuya kayıyor!, Bilim insanları araştırdı ve sebebini buldu… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.