Devasa etki hipotezine göre Theia, kabaca Mars büyüklüğünde veya Dünya çapının yarısı kadar bir boyuttaydı ve 4,5 milyar yıl önce gelişmekte olan Dünya’ya çarptı.

Çarpışma, magmayı oluşturmak için yeterli ısı üretti ve Dünya’nın yörüngesine çok sayıda enkaz bıraktı. Bu enkaz daha sonra Ay’ı oluşturdu. Konuyla ilgili olarak aşağıdaki videoyu izleyebilirsiniz.

Ay nasıl oluştu?

eori, Dünya ve Ay’ın birbirleri etrafında dönme yönünü ve hızını açıklıyor. Ay, kendi etrafında dönerken Dünya’ya hep aynı yüzünü gösterir. Biraz daha detaylandıracak olursak, Ay, Dünya etrafında her 1 dönüşü sırasında kendi etrafında da 1 defa döner. Yani kendi ekseni etrafında dönüş süresi ile Dünya etrafında dönüş süresi neredeyse aynıdır. Bunun sonucunda da Ay’ın her zaman aynı yüzünü görürüz.

Bilgisayar modelleri Ay’ın oluşumuyla ilgili olaylara dair çıkarımlar yaptı. Tüm gözlemlere en uygun modeller, Ay’ın yaklaşık %80 oranında Theia kaynaklı maddeden oluşması gerektiğini gösteriyor. Dünya ile Ay arasındaki benzerlikse Theia’nın Dünya’ya hızla çarparak Ay’ı koparması ve eriyip birbirine karışmasından kaynaklanıyor.

Bir teori, Theia ve erken evredeki Dünya’nın başlangıçta aynı yapıya sahip olması gerektiğini söylüyor fakat bu ihtimal olası değil zira Güneş sistemindeki her gezegen kendine has yapıya sahip. Bir diğer teoriye göreyse 2 gök cisminin karışması, beklenenden çok daha kusursuzdu. Bu da Ay yüzeyinde Theia izlerinin oldukça düşük olması anlamına geliyor.

Yeni çalışma; bu ikilemi, Dünya’nın ve Ay’ın daha önce düşünüldüğü gibi olmadığını göstererek çözüyor. Araştırmacılar, Apollo astronotları tarafından Ay’dan dönen kayalarda oksijen elementinin izotoplarının dağılımına yüksek bir hassasiyetle baktılar.

Çalışma, oksijen izotop bileşiminde Dünya ve Ay arasında küçük bir fark olduğunu gösteriyor ve profillerinin hepsi aynı değil. Dahası, Ay’ın yüzeyinden kayalara baktığınızda fark artıyor ve Dünya’dan daha hafif oksijen izotopları ortaya çıkıyor.

Yani Theia ve Dünya aynı değildi. Ay ve Dünya da aynı değil ancak sonuçlar bize Theia’nın kendisi hakkında biraz daha bilgi veriyor. Yer çekimi nedeniyle Güneş’e daha yakın olan daha ağır izotoplardan biraz daha beklenebilir. Dünya ile karşılaştırıldığında Theia’nın daha hafif oksijen izotoplarına sahip olması gerekirdi..

Kaynak-Webtekno

Bu post BU ARAŞTIRMA AYIN NASIL OLUŞTUĞUNA IŞIK TUTUYOR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Araştırmacılar bu keşfin, onlarca yıldır devam eden “çekirdek ve mantonun herhangi bir materyal alışverişi yapıp yapmadığı” tartışmasına son vereceğini söylüyorlar.

Araştırmacıların The Conservation’da paylaştıkları yazı şu şekilde:

“Bulgularımız bazı çekirdek materyallerinin manto tabanına geçtiğini ve çekirdeğin bu materyali son 2.5 milyar yıldır sızdırdığını gösteriyor.”

Keşif, periyodik tablodaki 74. element olan “Tungsten (W)” metali ile mümkün olmuş. Tungsten, metalik demirle birlikte bulunma eğilimi gösteren bir element, yani bir sideforil element. Bu nedenle, demir ve nikelden meydana gelen yer çekirdeğinde çok fazla tungsten bulunması şaşırtıcı değil.

Tungsten aynı zamanda birden çok izotopa sahip. Mesela 108 nötrona sahip W-182 ve 110 nötrona sahip W-184. Araştırmacılar, çalışmalarını tasarlarken, bu izotopların çekirdeğin sızıntı yapıp yapmadığı sorusunu çözmelerine yardımcı olabileceğini fark ettiler.

Bir başka element olan Hafniyum (Hf) ise oksijenle kolayca birleşme eğilimi gösteren bir elementtir, yani bir litofil element. Dolayısıyla silikat zengini olan mantoda bolca bulunurlar. 8,9 milyon yıllık yarı ömrü ile hafniyumun radyoaktif izotopu Hf-182, W-182’ye dönüşüyor. Dolayısıyla araştırmacılar buradan, mantonun çekirdekten daha fazla W-182’ye sahip olduğu sonucunu çıkarıyorlar ve şu şekilde devam ediyorlar:

“Bu nedenle, çekirdek ve manto arasındaki kimyasal değişim, okyanus adası bazaltlarının W-182 / W-184 oranı alındığında tespit edilebilir.”

Ancak tungstenin sahip olduğu fark inanılmaz derecede küçük olurdu. Araştırmacılar böyle bir analizi Dünya’da beşten az sayıda laboratuvarın yapabileceğini söylüyorlar.

Ayrıca, çekirdeği incelemek de kolay değil. Çünkü 2.900 kilometre derinlikte bulunuyor. Sayı gözünüzü korkutmadıysa şöyle aktaralım, insanların bugüne kadar açtıkları en derin delik 12,6 km derinliğe sahip olan Rusya’daki Kola Superdeep Borehole deliğidir.

Dolayısıyla araştırmacılar başka şeylere gözlerini diktiler: Batı Avustralya’da Pilbara Craton’daki derin mantodan Dünya’nın yüzeyine sızan kayalar ve Hint Okyanusu’ndaki Réunion Adası ile Kerguelen Takımadaları.

Bu kayaçlardaki tungsten miktarı, çekirdekten bir sızıntı ortaya çıkardı. Araştırmacılar, Dünya’nın yaşamı boyunca mantosunda, W-182’den W-184’e büyük bir değişiklik oranı olduğunu tespit etti. İşin garibi, dünyanın en eski kayalarının, günümüz kayalarının çoğundan daha yüksek W-182 / W-184 oranına sahip olduğunu keşfettiler. Araştırmacılar bunu şöyle açıkladı:

“Mantonun 182W / 184W oranındaki değişiklik, çekirdekten gelen tungstenin uzun bir süre boyunca manto içine sızdığını göstermektedir.”

Dünya yaklaşık 4,5 milyar yaşında. Ancak, gezegenin en eski manto kayaları tungsten izotoplarında önemli bir değişiklik göstermedi. Bu, 4,3 milyardan 2,7 milyar yıl öncesine kadar, çekirdekten üst mantoya kadar çok az malzeme alışverişi yapıldığını ya da hiç yapılmadığını gösteriyor. Ancak son 2,5 milyar yılda, mantodaki tungsten izotop bileşimi büyük ölçüde değişmiş. Peki bunun sebebi ne?

Araştırmacılar, materyaller çekirdekten mantoya yükseliyorsa belki de aynı şekilde Dünya yüzeyinden gelen malzemenin mantodan aşağıya doğru gidebileceğini düşünüyorlar. Bu yüzey malzemesinin içinde tungsteni etkileyebilecek olan oksijenin elementinin de bulunduğunu unutmamak gerekir. Araştırmacılar şöyle açıklıyor:

“Subdüksiyon (batma), Dünya’nın yüzeyinden mantoya inen kayalar için kullanılan terimdir. Yüzeydeki oksijen bakımından zengin malzeme derin mantonun içine alınır. Yapılan gözlemler, çekirdek-manto sınırındaki oksijen yoğunlaşmasındaki artışın, tungsten’in çekirdekten ayrılarak mantoya girmesine neden olabileceğini göstermektedir.”

Ya da belki de, Dünya oluştuktan sonra katılaşan iç çekirdek, dış çekirdekteki oksijen yoğunlaşmasını arttırdı. Araştırmacılara göre bu durumda yeni sonuçlar bize Dünya’nın manyetik alanının kökeni de dahil olmak üzere çekirdeğin evrimi hakkında bir şeyler söyleyebilir..

Kaynak-Webtekno

Bu post DÜNYA ÇEKİRDEĞİ, 2.5 MİLYAR YILDIR MATERYAL SIZDIRIYOR! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

ABD Tenessee’deki Oak Ridge Ulusal Laboratuvarından araştırmacılar, en azından kağıt üzerinde bu durumun gerçek olabileceğine inanıyor. Ekibin kurulumunu tamamladıkları yeni deneyde, pek çok açıdan bizimkine benzeyen bir ayna evrenle karşılaşacağımıza inanılıyor.

Bu fikrin arkasında ise fizikçi Leah Broussard var. Araştırmacı, gerçekleştirilen girişimi “oldukça çılgın” olarak nitelendirdi. Ayna boyutu, her ne kadar insana ilk önce “Ya o Doctor Strange’in attığı büyü değil miydi?” dedirtse de gerçekte fizikçilerin uzun süredir tartıştıkları bir konu. Pek çok açıklanamayan sonuç için gerçekliğimizi çarpıtan ayna paralel evren teorisi ortaya atılır. Yine de böyle bir evrenin varlığına dair somut bir kanıt bulunmuyor.

Araştırmacılara ilham veren çalışma, 1990’lı yıllarda yapılan ve nötron parçacıklarının, atom çekirdeğinden proton parçacıklarının çıkartılmasından sonra çökme sürelerinin incelendiği bir başka deney idi. Nötronlar, farklı hızlarda çöküp proton oluşturuyordu. (Pozitif bilimlerde diğer bütün şartlar aynı olduğunda deneylerin aynı sonuçları vermesi beklenir. Bu durum bir anomali yaratmıştı.)

Sistemlerden birinde, serbest nöronlar manyetik alanlarla yakalanmış ve özel tuzaklara yerleştirilmişti. Diğerleri ise nükleer reaktör akışında yer alıyordu. Reaktör akışındaki parçacıkları, diğer parçacıklardan 9 saniye daha uzun sürede çökmüştü.

Buradaki rakam küçük bir farkı gösterse de bilim insanlarını rahatsız etmişti. Ayna evren ile olan etkileşim aradaki gecikmeyi açıklayablecek bir yol olarak görülüyor.

Yeni deneyde nötronlardan oluşan bir ışın, aşılamayan bir duvara gönderilecek. Duvarın öteki tarafında bir nötron dedektörü bulunacak. Normalde cihazın nötron tespit etmemesi bekleniyor. Nötron varlığının gözlemlenmesi durumunda ise paralel evren teorisi doğrulanmış olacak. Kurulacak olan manyetik alanlar, boyutlar arasında geçişi kolaylaştıracak. Bir anlamda ilk defa boyutlararası geçit açılmış olacak.

Araştırmanın başındaki isim olan Broussard, sonuç olarak “sıfır hareket” tespit etmeyi beklediğini belirtti. Yine de duvarın arka tarafında bir şeyler bulmaları, pek çok bilimsel tartışmayı da yanında getirecektir.

Paralel evren teorisi, Büyük Patlama ile ortaya çıkması gereken ama bir türlü yeterince çok miktarda bulamadığımız Lithium 7 izotoplarının yerini ve galaksimizin dışından gelen yüksek enerjili, yüksek hızlı ışımaları da açıklayabilir..

Kaynak-Webtekno

Bu post PARALEL EVREN GEÇİDİ AÇMAK İÇİN UĞRAŞIYORLAR! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.