İzmir’in Buca ilçesi Seyhan Mahallesi Aydın Hatboyu Caddesi’ndeki üç katlı mobilya atölyesinde saat 07.30 sıralarında yangın çıktı. İhbar üzerine İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı ekipleri, 5 arazöz, 2 tonaj aracı ve 2 merdivenli araçla olay yerine sevk edildi.

Mobilya atölyesindeki yanıcı malzemeler nedeniyle hızla büyüyen yangına müdahale eden ekipler, alevlerin çevredeki yapılara yayılmasını önlemek için yoğun çalışma yürüttü. Merdivenli araçlarla atölyenin yüksek noktalarına ulaşan itfaiye ekipleri, yangına farklı noktalardan müdahale etti.

4 kişilik aile tahliye edildi…

Alevlerin atölyeden çevredeki yapılara sıçraması sonucu 1 iş yeri ile 1 ev tamamen yanarken, 3 iş yeri de zarar gördü. Yangının sıçradığı evde bulunan anne, baba ve 2 çocuk, itfaiye ekiplerince güvenli şekilde tahliye edildi. Durumlarının iyi olduğu belirlenen 4 kişilik aile, tedbir amacıyla sağlık ekiplerince gözlem altına alındı.

Yangın kontrol altında…

İtfaiye ekiplerinin müdahalesiyle yangın, başladıktan yaklaşık 30 dakika sonra kontrol altına alındı. Yangında can kaybı yaşanmazken, ekiplerin olay yerindeki soğutma çalışmaları sürüyor…

Kaynak: İZBB

Bu post İzmir İtfaiyesi’nden Hayat Kurtaran Müdahale… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

“Sayın icra makamı;

Bütçede süslü rakamlarınız havada uçuşurken, halk daha da yoksullaştırılarak hayatlar karartılıyor.

Bütçe tablolarınız dolu dolu ama tencereler bom boş.

Rakamlar büyüyor da
Emekli ve Emekçinin payı niye düşüyor.

Bu ne yaman çelişki!!

Soruyoruz sizlere?

Mimikleriniz bile utanır oldu dönün aynaya bir bakın.

Aklımızla dalga geçmenizden usandık!!

Bilesiniz!!

Sizlerin lüks şatafatlı yaşantınıza uzak gerçek hayatlar pahalı, kağıt üstündeki süslü bütçe tablolarınız refah ve huzurdan uzaklığıyla hayali.

Masallara ziyadesiyle doyduk hatta şiştikçe şiştik.

Derdimiz Geçim, gelsin seçim…”

Bu post “BÜTÇE DE SÜSLÜ RAKAMLARINIZ HAVA DA UÇUŞURKEN, HALK DAHA DA YOKSULLAŞTIRILARAK HAYATLAR KARARTILIYOR…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Emek ucuz, hayat ateş pahası.
Markete girilmiyor, faturalar boğuyor, kiralar uçmuş.

Ama alın terinin değeri hâlâ yerlerde.

Bir avuç yandaşa refah, milyonlara reva görülense sefalet.

Biz bunu hak etmiyoruz!

Derdimiz Geçim Gelsin Seçim…

UcuzEmekPahalıHayat

Bu post “EMEK UCUZ, HAYAT ATEŞ PAHASI, MARKETE GİRİLMİYOR..BİZ BUNU HAK ETMİYORUZ!…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

“İktidar, lüks ve şatafat içinde yaşayanların çıkarlarını korurken; yıllarını ülkesine adamış emeklilere açlık, yoksulluk ve sefaleti dayatıyor.

Sabır kalmadı. Emekli hayatta kalmak için direniyor!

Derdimiz Geçim Gelsin Seçim…”

EmeklininHayatDirenişi

Bu post ÖZÜPAK: “EMEKLİ’NİN SABRI KALMADI, HAYAT’TA KALMAK İÇİN DİRENİYOR…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

“İktidarın söylemi aksini iddia etse de emeklinin tek derdi hayatta kalmak.

Siyasi gündem başka olsa da emeklinin gündemi hâlâ açlık, yoksulluk ve hayatta kalma savaşı.

Yüzünüzü emekli ve emekçiye dönün artık!

Derdimiz Geçim Gelsin Seçim…”

EmeklininGündemiHâlâGeçim

Bu post “İKTİDAR AKSİNİ İDDİA ETSE DE EMEKLİNİN TEK DERDİ HAYAT’TA KALMAK…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu kadar “ilerlediğimiz” halde niçin bu kadar mutsuzuz? İşte bir yanıt:

Tarım toplumunu tarihin çöp sepetine atan “modern toplum” iki temel soruya cevap bulamamıştır:

• Çocukları kim büyütecek?
• Yaşlılara kim bakacak?

Bu sorular, daha doğrusu bulunamayan yanıtlar, “tarım toplumu”nu ve onun uzantısı olan “büyük aile”yi tarihin çöp sepetine atan “ilerleme”nin zonklama noktalarıdır.

“Büyük aile”nin yerini alan “çekirdek aile” de parçalanmış, tek ebeveynli ailemsiler yaygınlaşmıştır.

Ve, insan türü devam edecekse, soru acilen oradadır: Çocukları kim büyütecek? Kim yetiştirecek? Kim becerilerle donatacak?

BÜYÜK AİLE…

Eskiden bu sorunun yanıtı “aile” idi. “Büyük aile” kastediliyordu. Dedeler, nineler, teyzeler, amcalar, dayılar, ağabeyler, gelinler, görümceler, enişteler ve tabii anneler ve babalar… Onlar ya aynı evde ya da birbirine yakın evlerde oturuyorlardı. Bazen tüm köy ya da mahalle “büyük aile” işlevi görüyordu. Çocukları kime bırakacağız diye bir sorun yoktu.

Doğumdan emzirmeye, giyimden yıkanmaya tüm bakım sorumlulukları paylaşılıyordu.

Bir de bugünün kentli ailemsilerinin durumuna bakın. Hem çalışıp hem de çocuk bakmak için çırpınan anne ve babalar ne demek istediğimi çok iyi anlarlar…

Geçelim ikinci soruya: Yaşlılara kim bakacak? İnsan ömrü uzadıkça sayıları artan yatalak, Alzheimer’lı, Demans’lı, depresyonlu, sancılı, “bakıma muhtaç” yaşlılara kim bakacak?

Büyük aile varken bu sorunun yanıtı da basitti: Herkes! O dönemde çok çocuk sahibi olmak istemenin bir nedeni ucuz emek idiyse bir nedeni de buydu.

Şimdi herkes her yerde, ama evde değil. Dışardan bakıcı bulmak gerekiyor.

Gün geçmiyor ki, çevremdeki insanlardan bu konuda şikayetler, vicdani sızlanmalar, çaresizlik feryatları duymayayım.

Durum gerçekten içler acısı.

BÜYÜK ALDATMACA…

Neoliberal kapitalist toplumun bencillik felsefesi gençlere “kendi hayatını yaşamayı” öneriyor, hatta emrediyor. Onlar da öyle yapıyor, kendi hayatlarına kaçıyorlar.

Fazla seçenek de yok aslında; kamusal destek sistemleri sınırlı, açgözlü “bakım pazarlamacılarının” eline düşmek kaçınılmaz.

Çok sevdiğiniz ve her şeyinizi borçlu olduğunuz birini bir bakımevine bırakmaya yüreğiniz razı olsa bile, öyle bir yer bulmak kolay değil: Talep yüksek ve ücretleri astronomik rakamlardan başlıyor!

Bu konudaki trajik öykülerden habersiz olmadığınızı tahmin ediyorum.

Yo, “hayırsız” evlatları suçlamıyorum. Hem çocuk sahibi olmak, hem uzun ömür yaşamak, hem de özgürlük vaat eden modern toplumun bir dolandırıcılığı ile karşı karşıya kaldıklarını düşünüyorum.

HAYAT BİR BÜTÜNDÜR

“İyi Yaşam ve Mutluluk Üzerine adlı denemeler kitabında da anlatmıştım. Aristoteles’e göre bir insanın mutlu bir hayat sürüp sürmediğine ancak hayatının sonunda karar verebiliriz. Çünkü hayat, yol boyunca erdemler geliştirerek “gürleşme” sürecidir.

Yaşlılık bunun doruğudur. Tefekkürle taçlandırılan uzun bir ömür amaçtır.

Hayat, doğumdan ölüme bir bütündür. Çocukluk ve yaşlılık onun ayrılmaz parçalarıdır. Herkesin herkesten öğreneceği ve öğreteceği şeyler vardır. Torunlar ninelerinden, dedeler torunlarından öğrendikleriyle kendilerini tamamlarlar.

Yaşlıların ayrı mekanlara mahkum edildiği gettolaşmış “modern” toplumlarda gürleşme ve mutluluk mümkün değildir. Çocuklar için de değildir, yaşlılar için de değildir.

Onları birbirinden koparırsanız, sonuç yoksunluk ve yoksulluk olur. Ve bundan, yaşlı ya da çocuk herkes payını alır. Güdük kalır.

Sormanın tam zamanıdır: Öyleyse ne yapılmalıdır?…

Bu post Haluk Şahin: “Hayat bir bütündür: Çocuklar ve yaşlılar dahil!…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.