Peki bu anıları, düşündüğümüz gibi gerçekten hatırlayabiliyor muyuz? Aralarda bazı kesiklikler olsa da hatırladığımız kısımlar gerçeği yansıtıyor mu?

Kısaca hatırlarımız, gerçeği ne kadar yansıtıyor?
İnsan belleği üzerine yapılan birçok çalışma, hatıraların daima gerçeği yansıtmayacağını gösteriyor.

Bilhassa yaşanmamış olayları hatırlama ya da var olan olayları farklı şekillerde anımsama olarak bilinen bir kavram dikkati çekiyor. Bu kavramın ismi sahte bellek. Sahte bellek, gerçekte yaşanmamış bir olayı hatırlamak ya da bir olayı yanlış veya değiştirilmiş şekilde anımsamak olarak tanımlanıyor.

Öyle ki bundan yaklaşık 50 yıl önce John Palmer ve Elizabeth Loftus tarafından gerçekleştirilen bir deney, bu konuya dair önemli bulgular sunuyor. Mesele deney sırasında katılımcılara bir araba kazası videosu izletiliyor.

Sonrasında birkaç gruba ayrılan katılımcılara ‘çarpışma’, ‘vurma’, ‘dokunma’,‘toslama gibi farklı fiiller kullanılarak bazı sorular yöneltiliyor.

Sonuçlar ise kullanılan kelimelerin ve araba kazası videosu izleyen katılımcıların bu kazanın hızına yönelik tahminlerini etkilediğini gösteriyor. Mesela ‘çarpışma’ kelimesi çok daha yüksek hız tahminlerine yol açıyor.

Bir hafta sonrasında farklı bir deneyde ise “cam kırığı gördünüz mü?” sorusu soruluyor ve ‘çarpışma’ kelimesini işiten kişilerin %36’sı, videoda cam kırığı olmamasına rağmen “evet” cevabını veriyor.

İşte bu veriler de sorulardaki kelimelerin ve aynı zamanda sorgulama tekniklerinin, hatıraların hatırlanması ve oluşumu üzerinde ne kadar etkili olduğunu gösteriyor. Öte yandan da hatıralarımız aslında her zaman gerçeği yansıtmıyor…

Webtekno

Kaynaklar: Washington University, Medium

Bu post Hatıralarımızın Bazı Kısımlarını Yeniden Biz mi Tasarlıyoruz?, Yoksa Her Zaman Gerçeği mi Yansıtıyorlar?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

1970’lerde keşfedilen uzun süreli potansiyasyon (LTP), sinapsların elektriksel uyarılarla güçlendirilmesi yoluyla anıların oluşumunu açıklamaya başlamıştı. Ancak bu sürecin moleküler detayları uzun süre anlaşılamadı. PKMzeta adlı molekül, bu süreçte önemli bir rol oynadığı düşünülen bir oyuncuydu, ancak anıları nasıl uzun süre koruduğu belirsizdi. PKMzeta’nın kısa ömürlü olması, anıların nasıl yıllarca saklanabildiği sorusunu akıllara getirdi.

Yeni yapılan araştırmalar, PKMzeta’nın yalnız başına değil, KIBRA adı verilen başka bir molekülle iş birliği yaparak çalıştığını ortaya koyuyor. Bu iki molekül, sinapsları işaretleyip güçlendirerek anıların kalıcılığını sağlıyor. PKMzeta ve KIBRA’nın etkileşimi, sinapsları uzun vadede stabilize ederek hafızaların korunmasını mümkün kılıyor. Her iki molekül de kısa ömürlü olmasına rağmen, aralarındaki sürekli etkileşim, anıların yıllar boyu bozulmadan kalmasını sağlıyor.

Bu buluş, hafızanın nasıl kalıcı hale geldiğini anlamada önemli bir adım olarak görülüyor ve gelecekteki nörobilim araştırmalarına yeni kapılar açacak gibi görünüyor. Araştırmacılar bu keşfin anıların depolanma sürecinin daha derinlemesine anlaşılması için kritik bir öneme sahip olduğunu belirtiyor…

Webtekno

Bu post Hatıraların Ömür Boyu Kalıcı Olmasını Sağlayan Bir Yöntem Keşfedildi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.