Bu dev yılanın bulunduğu bölge, gezegenimizdeki ilk muzun filizlendiği yerdi üstelik. Orada araştırma yapan bilim insanları, bölgeyle ve Titanoboa ile ilgili çok ilginç keşiflere imza atmıştı.

Her şey, 2002 yılında Kolombiya-Cerrejón’daki devasa kömür madenini ziyaret eden bir öğrencinin fosilleşmiş bir yaprak bulmasıyla başladı.

Öğrencinin buldupu fosil yaprak ilgi çekiciydi, bir zamanlar bölgenin genişleyen bir ormana ev sahipliği yaptığının işaretiydi. Daha fazla araştırma, fosilin Paleosen dönemine ait olduğunu gösterdi.

Bölgedeki araştırmalar çoğaldıkça, olağanüstü başka fosiller de ortaya çıktı. Dev kaplumbağalar, timsahlar, Dünya gezegeninde filizlenen ilk muz, avokado…

Araştırmalar sırasında, tarihi bir fosile daha rastlanmıştı.

Ayrıca devasa bir hayvan omuru daha vardı, daha önce kaydı alınmış herhangi bir orman yılanına ait olamayacak kadar büyüktü. Bölgede bulunan devasa hayvan omuruna yönelik teoriler, omurun ait olduğu yılanın, onu gömen bir çamur kaymasına yakalanmış olduğu yönündeydi.

Fantastik yılan, besin zincirinin en tepesindeydi.

Dev yılan Titanoboa, Güney Amerika’nın tropikal ormanlarında büyümüştü. Dinozorların ölümü, besin zincirinin tepesinde bir boşluk bırakmıştı ve Titanoboa bu boşluğu büyük bir zevkle kapatmıştı.

Bu efsanevi yılan, bir kutup ayısından bile iki katı kadar ağırdı. Gövdesinin en kalın kısmı ise, ortalama 1 metre genişliğindeydi. Yalnızca hayal etmek bile ürpermeye yetiyor…

İstediği her şeyi yiyebilirdi fakat o, çoğunlukla aynı tür canlıyla besleniyordu.

Çok büyük ve ağır olduğu için, muhtemelen hayatının çoğunu habitatındaki nehirlerde geçirdi. Balinalarda veya köpek balıklarında olduğu gibi; su, onun 2 tonluk gövdesini havada tutuyordu.

Yüksek ihtimalle, suyun altında nefesini bir saat kadar tutabiliyordu. Tahmin edilene göre, bu destansı sürüngen, her şeyi yiyebilirdi ancak genellikle balıkla besleniyordu.

Devasa yaratık; sıcak, nemli ormana harika bir şekilde uyum sağlıyordu. Kahverengi derisi; onu, çamurlu sularda sıvışırken kusursuzca kamufle ediyordu.

Titanoboa hakkında araştırma yapan bazı bilim insanları; avını sıkıştırarak ve boğarak öldürdüğünü düşünürken diğerleri, hiçbir şeyden habersiz hayvanları pusuya düşüren bir anakonda gibi davrandığını iddia ediyor.

Antik yağmur ormanlarının devasa yaratıkları arasında bile kral, Titanoboa’ydı. Döneminin en iyi yırtıcısıydı. Dinozorlar devrinin T-Rex’i gibiydi.

Bu denli bir hâkimiyet, akıllarda şu soruyu uyandırıyordu: Nesli neden tükenmişti?

Bilim insanları tam olarak emin değiller ancak iklim değişikliğinin bununla bir ilgisi olduğuna inanıyorlar. Titanoboa’nın şaşırtıcı boyutları, sıcak ikliminin sonucuydu. Bölgede bulunan bitki fosilleri, orman habitatının sıcaklığının ortalama 90 derece nemli olduğunu ve daha sıcak olabileceğini öne sürüyor.

Titanoboa gibi ektotermik hayvanlar, enerjilerini ısıdan alırlar. Eğer hava soğuksa, güçsüz ve hâlsizdirler. Ayrıca, Titanoboa’nın hüküm sürdüğü yağmur ormanları zamanla yerini otlaklara bıraktı. Tüm bunlar, daha küçük sürüngenlerin ortaya çıkmasının ve nihai hâkimiyetlerinin yolunu açtı.

Bilim insanları bu teoriyi hâlâ tartışıyor çünkü eğer doğru olsaydı günümüzdeki en sıcak ormanlarda, kertenkelelerin boyutlarının da büyümesi gerekirdi…

Kaynaklar: A-Z Animals, All That Interesting ​

Bu post Tek Lokmada Bir İnsanı Yutabilecek Olan Titanoboa Hakkındaki Ürkütücü Gerçekler!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Fakat daha sonradan ortaya çıkan Mu varyantı da Delta varyantından sonra geldiğinden endişeleri beraberinde getirmişti. Dünya Sağlık Örgütü’nün (DSÖ), varyantın aşıya karşı direnci konusundaki açıklamaları da bu endişeleri desteklemişti. Şimdiyse yine DSÖ’den gelen fakat bu sefer sevindirici olan bir gelişme var karşımızda.

Delta varyantı, Mu varyantından daha baskın:

DSÖ’nün üst düzey isimlerinden Dr. Maria Van Kerkhove tarafından yapılan açıklamalarda Delta varyantının, Mu varyantına göre çok daha bulaşıcı olduğu belirtildi. Kerkhove, iki varyantın da görüldüğü ülkelerde Delta varyantının çok daha baskın halde olduğunu söyledi.

Kerkhove, Mu varyantının 50 ülkede tespit edildiğini ve Güney Amerika’daki vakaların da yaklaşık yüzde 30’una denk geldiğini söyledi. Bunun yanında Delta varyantının baskınlığına değinen Kerkhove, bu varyantın 185’ten fazla ülkede görüldüğüne, çok daha fazla bulaşıcı olduğuna ve diğer virüslerin yerini almasına dikkat çekti..

Bu post Mu Varyantı, Delta Varyantı Kadar Bulaşıcı Değil… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Son yıllarda bahsi geçen bölgede Dünya’nın manyetik alanının zayıfladığı görülürken bu olayın ardındaki neden hâlâ açıklanamayan olaylar arasında yer almaya devam ediyor.

Afrika ve Güney Amerika arasında gücü azalan manyetik alan, son zamanlarda uydulara ve uzay araçlarına da problemler yaşatmaya başladı. Bölgedeki gizemli olayı araştıran araştırmacılar, konu hakkında bir cevap veremezken anormallik, her geçen gün artmaya devam ediyor.

Öyle ki Avrupa Uzay Ajansı, bölgeden geçen uzay araçlarına ‘teknik aksaklık’ yaşayabilecekleri konusunda uyarı gönderiyor.

50 yılda %8 güç kaybetti:

Artık uzaydaki araçlarımıza ve uydularımıza da etki etmeye başlayan anormallik, Avrupa Uzay Ajansı’nın (ESA) Dünya’nın manyetik alanını inceleyen uydusu Swarm tarafından gözlemleniyor. Swarm’ın elde ettiği verilere göre bu bölgedeki manyetik alanın gücü, 1970 ve 2020 arasında %8’den daha fazla azaldı.

Alman Yerbilimleri Araştırma Merkezi’nden Jürgen Matzka, bölgede görülen bu anormalliğin son 10 yıl içinde görülmeye başlandığını ve giderek şiddetini artırdığını söyledi. Jürgen, şu anda amaçlarının Dünya’nın çekirdeğinde manyetik alan değişikliğine neden olacak şeyleri bulmak olduğunu da ekledi.

ESA’ya göre bu olayın nedenlerinden biri, Dünya’nın manyetik alanının yakın zamanda tam tersine döneceği olabilir. Daha önce hazırladığımız bir haberde de bahsettiğimiz üzere Dünya’nın manyetik alanı, yaşamı boyunca birkaç kez tersine döndü. Yani bundan yüz binlerce yıl önce Güney Kutbu ve Kuzey Kutbu tamamen zıt yerlerdeydi.

Dünya’nın manyetik alanı, günümüzde bizi koruyan ve günlük işlerimizi halletmemizi sağlayan temel taşlardan biri ancak manyetik alanda yaşanan bir terslik, gezegenimizdeki yaşama da tehlike saçabilir. Dünya’nın manyetik alanlarının yer değiştirme süreci, yapılan hesaplamalara göre on binlerce yıl alabiliyor..

Kaynak-Webtekno

Bu post MANYETİK ALAN ZAYIFLIYOR, UYDULAR VE UZAY ARAÇLARI ZARAR GÖRÜYOR! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.