Yaklaşık 120 ışıkyılı uzakta bulunan K2-18b, bundan çok önce “yaşanabilir gezegen” kategorisine alınmıştı. James Webb Uzay Teleskobu tarafından yapılan son çalışma, bu gezegenin atmosferinde karbon içeren metan gazı ile karbondioksit moleküllerinin bulunduğunu ortaya koydu.

Uzmanlar, yapılan son keşifle K2-18b’nin atmosferinin altında dev bir okyanus bulunabileceği fikrinin desteklendiğini söylüyorlar. Eğer durum gerçekten böyleyse, K2-18b tıpkı Dünya gibi büyük okyanuslarla kaplı bir gezegen olarak anılmaya başlayacak.

Dahası da var!…

James Webb Uzay Teleskobu’nun K2-18b ile ilgili tek keşfi metan ve karbondioksit değil. Teleskop, ötegezegende dimetil sülfit bileşeni olabileceğini buldu. Ancak bu, şu an doğrulanamadı. Eğer çalışmalar sonucunda dimetil sülfit tespit edilirse bu kez K2-18b ile ilgili yepyeni bir gelişme yaşanacak. Dünya’da daha çok okyanuslardaki fitoplanktonlardan yayılan bileşen, K2-18b’de aslında bir şekilde yaşam olduğunun ispatını gözler önüne serecek.

Dünya’dan 8,6 kat daha büyük olan K2-18b’nin kütlesi Neptün kadar değil. Buna benzer bir durum Güneş Sistemi’nde bulunmuyor. Uzaybilimciler için yeni bir Dünya olarak nitelendirilen ötegezegen, bu tanımlamayla bile heyecan yaratıyor olsa da önemli bir problem var.

NASA, heyecanlanmak için erken olduğunu çünkü bu ötegezegende bulunan okyanusların yaşanamayacak kadar sıcak olabileceği ihtimali olduğunu belirtiyor. Devam eden çalışmalar, K2-18b’yi daha yakından tanımamızı sağlayacak…

Webtekno

Bu post Bu Ötegezegen de Karbondioksit ve Metan Gazı Bulunuyor, Dünya’ya da Çok Benziyor. Yaşanabilir Deniliyor… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Dünya’da yaşamın bu derece patlamasının başlıca sebebi, suyun hem katı hem de gaz formunda değil de sıvı formunda kalabilmesidir. Bizi saniyeler içerisinde yok edebilecek kadar güçlüyken aynı zamanda aldığımız nefese kadar her şeyi sağlayan Güneş’in koruması ve sıcaklığından uzaklaşsaydık ne olurdu hiç düşündünüz mü? Bugün sizlere “Dünya, Güneş’in yörüngesinden çıksaydı ne olurdu?” sorusunun cevabını vermeye çalışacağız.

Dünya, Güneş’in yörüngesinden çıkabilir mi?…

Dünya, milyarlarca yıldır Güneş’in yörüngesinde dönmeye devam ediyor. Elbette bu zamana kadar bu yörüngede kalması kalmaya devam edeceği anlamına gelmiyor. Eğer Güneş Sistemi’ne bir başka yıldız girerse bizi bulunduğumuz yörüngeden kolaylıkla çıkararak uzayın soğuk karanlığına yollayabilir.

Dünya 70.000 yıl önce böyle bir tehlike atlattı…

Geniş ölçekte baktığımızda 1 dakika öncesi olarak görebileceğimiz 70.000 yıl önce Scholz isimli bir kızıl cüce, Güneş Sistemi’mizi yalıtan Oort Bulutu’ndan geçti. Dünya’nın 0,6 ışık yılı yakınına kadar yaklaşan yıldız, daha sonra uzaklaşarak gitti. Oort Bulutu, Güneş’in etrafında 3000 astronomik birim (AU) ile 100.00 AU arasında yer alan en az 10¹² buzlu nesneye sahip. Scholz’un buradan geçmesi, bu irili ufaklı meteorların yörüngesini değiştirdi.

Bu meteorların gelecekte Güneş Sistemi’nin ilk zamanlarındaki meteor yağmuruna benzer bir yağmurla karşı karşıya kalmamıza sebep olabileceği düşünülüyor. Elbette bu noktada güzel haberi verelim. Buradaki meteorların Dünya’ya ulaşması yaklaşık 2 milyon yıl sürecek.

Peki haydut bir yıldız, Güneş Sistemi’nin içine girerse Dünya’yı Güneş’ten uzaklaştırabilir mi?…

İşte asıl konumuza geldik. Başka bir yıldızın Güneş’e çarpma ihtimali yerçekimi kuvveti düşünüldüğünde çok da gerçekçi değil, ancak Güneş Sistemi’nin içine girme ihtimali düşük de olsa bulunuyor. Böyle bir şeyin olma olasılığı 5 milyar yıl için yaklaşık 100.000’de 1.

Her ne kadar düşük bir ihtimal gibi görünse de büyük ölçekte baktığımızda pek de imkansız değil. Hadi gelin böyle bir olayı varsayımsal olarak yaşayalım.

Cüce yıldız, Güneş Sistemi’ne girdiğinde Dünya’dan baktığımızda her geçen gün büyüyen bir yıldız bizi karşılardı.

Önümüzdeki birkaç ay içerisinde büyüyen kırmızı bir nokta görünür, zaman geçtikçe bu yıldız gündüz de görünmeye başlardı. Geceleri ise gökyüzünü kıpkırmızı olacak şekilde aydınlatırdı.

Aradan biraz zaman geçtikten sonra bu yıldızın ışığı yeniden küçülmeye başlar, ancak bununla birlikte Güneş’imizin de ışığı giderek küçülürdü. Dünya, Güneş’ten uzaklaştıkça sıcaklıkla birlikte ışığımız da yok olmaya başlardı.

Dünya’mız, Mars’ın yörüngesini geride bıraktığında ortalama yüzey sıcaklığı neredeyse -50°C’ye düşerdi.

Bu noktada soluk mavi noktamız o güzel renklerini kaybetmeye ve gri-beyaz tonlarına bürünmeye başlardı.

İnsanlar; yiyecekler artık üretilemediği için elde kalanları bitirirken sonları için gün sayarlardı. Dünya, Jüpiter’in yörüngesine ulaştığında yüzey sıcaklığı -150 °C’ye kadar düşerdi.

Muhtemelen bu süreçte yüzeydeki herkes ölmüş olurdu. Okyanus tabakası yoğun bir buz tabakasıyla kaplanırdı.

Daha çok su dondukça derinlerdeki tuz yoğunluğu da artar ve çoğu canlıyı öldürürdü.

Dünya, Plüton ve Kuiper Kuşağı’nın yörüngesine ulaştığında sıcaklık yaklaşık -230°C’ye düşmüş olurdu. Bu sıcaklık, mutlak sıfırın 40°C kadar üzerinde.

Bu düşük sıcaklıkta atmosferde bulunan gazlar da donmaya başlardı. Dünya’nın atmosferi adeta yanan bir kağıdın külleri gibi dökülmeye başlardı.

Böylesine büyük bir felakete rağmen elbette umut var. Öncelikle insanlık bu olay yaşanmadan binlerce yıl önce yıldızın kendilerine yaklaştığını öngörebilirdi. Bu öngörüyle hazırlıklara başlanırdı. Bu hazırlık kapsamında jeotermal ve nükleer enerji tarafından desteklenen tesisler kurulurdu. Bu tesislerde milyonlarca insan yaşayabilirdi.

Hatta burada yaşayan insanların normali bu olacağı için Dünya’nın yüzeyine kısa kollu kıyafetlerle çıkıp koşarak eğlenen insanların hikayelerini dinleyebilirlerdi.

Bugün sizlere “Dünya, Güneş’in yörüngesinden çıkıp uzay boşluğuna doğru gitseydi ne olurdu?” sorusuna cevap bulmaya çalıştık. Bilimsel olarak ele aldığımızda çok daha fazla parametre devreye girecektir. Bu tarz içeriklerin devamının gelmesini istiyorsanız bizlere yorum kısmında yazabilirsiniz…

Kaynak-Webtekno

Bu post Dünya, Güneş’in Yörüngesinden Çıkıp Uzayın Derinliklerine Doğru Sürüklenirse Ne Olur?, Peki Bu Sorunun Gerçekleşme İhtimali Var mı?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

12P/Pons-Brooks (12P) diye adlandırılan nesnenin son 70 yılda ilk kez patlamaya şahit olduğu ifade ediliyor. Bu tür kuyrukluyıldızlara kriyovolkanik nesneler de deniyor. Kriyovolkanlar aynı zamanda soğuk yanardağlar diye biliniyor. Bu yapısı, 12P’nin küçük bir yıldız gibi parlamasına ve uzaya süper soğuk “magma” kütleleri yağdırmasına neden oluyor.

Gökbilimcilere göre bu sıradışı nesne bir şehir büyüklüğünde ve 2024’te Dünya’ya en yakın konumuna ulaşacak.

Diğer tüm kuyrukluyıldızlar gibi bu buzlu nesne de buz, toz ve gaz karışımıyla dolu katı bir çekirdekten oluşuyor. Aynı zamanda kuyrukluyıldızın iç kısmından dışarı sızan ve “koma” adı verilen bir gaz bulutuyla çevrili.

Ancak diğer kuyrukluyıldızların aksine, 12P’nin çekirdeğinde çok fazla gaz ve buz birikiyor. Bunun sonucunda gök cismi şiddetli biçimde patlayabiliyor. Bunun sonucunda çekirdeğin kabuğundaki büyük çatlaklardan dışarı kriyomagma diye bilinen soğuk malzemeler çıkıyor. Bu süreç, 12P’nin dışındaki boynuz benzeri yapıların oluşmasını sağladı.

Independent Türkçe’nin Spaceweather’a dayandırdığı habere göre gökbilimciler 20 Temmuz’da, kuyrukluyıldızda ani bir patlama tespit etti. Nesne bu patlamanın ardından olağan halinden yaklaşık 100 kat daha parlak görünmeye başladı.

Parlaklık artışının ardında, kuyrukluyıldızın içinden salınan gaz ve buz kristalleriyle komanın aniden şişmesi ve böylece nesnenin Dünya’ya daha fazla Güneş ışığı yansıtması yatıyor.

Astronom Richard Miles’a göre, 26 Temmuz itibarıyla kuyrukluyıldızın koması yaklaşık 230 bin kilometre genişliğe ulaştı. Ancak ilginç bir şekilde, genişlemiş komanın şeklinin düzensiz olması, kuyrukluyıldızı sanki boynuzları varmış gibi gösteriyor.

Miles, komanın olağandışı şeklinin, muhtemelen çekirdeğin şeklindeki bir düzensizlikten kaynaklandığını söylüyor. Buna göre genişleyen koma, zamanla Güneş ışığını yansıtamayacak kadar dağılacak ve sonunda yok olacak.

12P’nin Güneş etrafında dönüşü tam 71 yıl sürüyor. Bu süre zarfında nesne, Güneş Sistemi’nin en uzak noktalarından geçiyor.

Kuyrukluyıldız 21 Nisan 2024’te Güneş’e en yakın noktasına ulaşacak. 2 Haziran 2024’te ise Dünya’ya en yakın konumuna gelecek. Bu noktada nesneyi gece gökyüzünde görmek mümkün olacak…

Bu post BOYNUZLARI OLAN, ŞEHİR BÜYÜKLÜĞÜNDE BİR CİSİM DÜNYA’YA YAKLAŞIYOR!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu parçalardan bazıları Güneş yörüngesine oturup dönmeye başlıyor ve vakti geldiği zaman bazıları oradan koparak Dünyamıza geliyor. İşte bu parçalardan Dünya atmosferine giren ve bazen yeryüzüne düşenlere meteor yani gök taşı diyoruz.

Yeryüzünde yaşayan insanlar olarak farkında değiliz ancak Dünyamıza devamlı gök taşları geliyor. Gezegenin atmosferi sayesinde bunların büyük bir bölümü yanarak yok olup gidiyor. Bazıları ise yeryüzüne düşebiliyor. Yeryüzüne düşmeseler bile bunları çıplak gözle görebiliyoruz çünkü yanarken epey parlak bir ışık yayıyorlar. Gelin gök taşı nedir yakından bakalım ve gök taşları hakkındaki ilginç bilgileri görelim.

Gök taşı nedir?
Türkçede gök taşı olarak adlandırsak da bu cisimlerin İngilizce adı meteordur. Meteor kelimesi Yunanca kökenlidir ve yukarıdaki şey anlamına gelmektedir. Temel tanımıyla gök taşı, Dünya atmosferine giren uzay kayaları ve meteroidlerdir. Pek çok gök olayı gibi gök taşlarının Dünya atmosferine girmesi de çıplak gözle izlenebilir.

Gök taşı olayları çoğu zaman yeryüzünden 50 – 80 kilometre yükseklikte meydana gelir. En hızlı gök taşlarının saniyede 71 kilometre hıza ulaştığı görülmüştür. Her gün Dünyamıza 50 metrik ton gök taşı düşüyor ancak çoğu çakıl taşı kadar. Bunun nedeni atmosferdir. Gök taşlarının büyük bir bölümü Dünya atmosferine girdikleri anda yanmaya ve yok olmaya başlıyor.

Dünya atmosferine giren gök taşlarının büyük bir bölümü yanarak yok olsa bile bazıları bu süreci küçülerek atlatıyor ve yeryüzüne inmeyi başarıyor. Ancak yaşadıkları yanma o kadar yoğun ki ne kadar büyük olurlarsa olsunlar çoğu zaman yeryüzüne oldukça küçük bir parçaları düşüyor. Bu nedenle yolda yürürken bir gök taşı bulmanız gerçekten mümkün ama her ilginç taş, gök taşı olmayabilir.

Gök taşları hakkında ilginç bilgiler:

Gök taşları yoğun olarak geldikleri zaman bir meteor yağmuru oluşturabilirler.
Gök taşları pek çok farklı nedene bağlı olarak oluşabilirler.
Yere ulaşmadıkça bir gök cismine gök taşı denmez.
Meteor yağmurlarının adları, bulundukları takımyıldızlarından gelir.
Gök taşları yaşlı, çok yaşlı olabilirler.
Gök taşlarının yanışı sırasında çok farklı renkler ortaya çıkabilir.
Ateş Topu olarak adlandırılan bir gök taşı, Venüs gezegeninden bile parlaktır.
Bazı geceler on binlerce gök taşı görülebiliyor.
Uluslararası Uzay İstasyonu gök taşlarına karşı korunuyor.

Gök taşları yoğun olarak geldikleri zaman bir meteor yağmuru oluşturabilirler:
Aslında çoğu zaman yaşanan gök taşı düşmesi olayı meteor yağmur olarak adlandırılır. Çünkü bir şekilde başka bir gök cisminden kopup Dünyamıza doğru gelen cisimler, birden çok parça halinde bulunurlar ve bu şekilde atmosfere girerler. Birden çok gök taşının art arda Dünya atmosferine girerek oluşturduğu olay meteor yağmuru olarak adlandırılır. Elbette izlemesinin ne kadar zevkli olduğunu hepimiz biliyoruz.

Gök taşları pek çok farklı nedene bağlı olarak oluşabilirler:

Gök taşları, bir gök cisminden kopup Dünya atmosferine giren parçalardır. Yani bir enkaz kalıntısıdır. Bu enkaz bir kuyruklu yıldızdan, asteroiten, meteroidden ya da kimbilir ne zaman bir gezegenden koparak oluşmuş olabilir. Bunlar tek bir büyük kütle halinde olarak da bir gök taşına dönüşebilir, uzay boşluğunda yaşadıkları çarpışma ve benzeri olaylar neticesinde dağılarak pek çok farklı ve küçük parça şeklinde de gök taşına dönüşebilir.

Yere ulaşmadıkça bir gök cismine gök taşı denmez:

Popüler bilim yazılarında ya da haberlerde Dünya’ya çarpan, Dünya atmosferine giren ve hatta Dünyamızın yakınından geçen gök cisimlerine bile göktaşı denmektedir. Ancak işin terminolojik kısmına geldiğimiz zaman bunların hepsi gök taşı değildir. NASA, yalnızca Dünya atmosferinden geçip de yeryüzüne ulaşabilen gök cisimlerine meteor yani gök taşı diyor. Diğer durumlar cismin yapısına ve olaya göre özel olarak adlandırılıyor.

Meteor yağmurlarının adları, bulundukları takımyıldızlarından gelir:

Meteor yağmurları genel olarak bir saat içinde yaşanır ve birkaç farklı gök taşı görülür. Buna neden olan cisimler, çoğu zaman kuyruklu yıldızlardan kopan enkaz kalıntılarıdır. Bu nedenle meteor yağmurlarının isimleri, koptukları kuyruklu yıldızın bulunduğu takımyıldızından gelir. Leonid meteor yağmuru, Leo takımyıldızının Comet Tempel-Tuttle kuyruklu yıldızından gelmektedir. Perseidler, Orionidler ve Geminidler gibi daha pek çok meteor yağmuru, her yıl düzenli olarak yaşanmaktadır. Leonid meteor yağmuru, her yıl Kasım ayında gerçekleşmektedir.

Gök taşları yaşlı, çok yaşlı olabilirler:

Gök taşı düşmeleri, özellikle meteor yağmurları çok sık yaşanır. Uzmanlara göre her yıl 30’dan fazla meteor yağmuru yaşanıyor. Bu enkaz kalıntılar dün kopup da gelmiyor. Büyük bir bölümü 100 yaşından daha büyük. Perseid olarak adlandırılan meteor yağmuru her yıl Ağustos ayından meydana geliyor. İlk kez günümüzden 2000 yıl önce görülmüş olan bu durum Çin yıllıklarına kaydedilmiştir. Yani meteor yağmurlarının binlerce yıllık bir geçmişi var.

Gök taşlarının yanışı sırasında çok farklı renkler ortaya çıkabilir:

Gök cisimlerinden kopup gelen enkaz kalıntıları, Dünya atmosferine girdikleri anda yanmaya başlarlar. Yanma dediğin kırmızı olur diyorsanız yanılıyorsunuz. Çünkü gök taşının bileşimine bağlı olarak ortaya pek çok farklı renk çıkabilir. Örneğin yüksek demir içeriğine sahip olan bir gök taşı sarı renkte, yüksek kalsiyum içeriğine sahip bir gök taşı ise mor renkte yanabilir.

Ateş Topu olarak adlandırılan bir gök taşı, Venüs gezegeninden bile parlaktır:

Ateş Topu aslında tek bir gök taşına verilen ad değil, bir göktaşı türüdür. Boyutları genel olarak bir basketbol topu ile araba arasında değişir. Bildiğimiz gök taşlarına göre çok daha uzun ömürlü ve parlak olurlar. Uluslararası Astronomi Birliği, bu tür bir gök taşının Venüs gibi son derece parlak bile gezegenden bile daha parlak olduğunu söylüyor. En ünlü Ateş Topu, 1972 yılında, saniyede 15 kilometre hızla geçerken Amerika Birleşik Devletleri’nin Utah eyaletinde görülmüş olan Büyük Gün Işığı Ateş Topu’dur.

Bazı geceler on binlerce gök taşı görülebiliyor:

NASA ve benzeri bir kuruluşta bulunan gökyüzü radarının başına otursanız gerçek anlamda şoke olursunuz. Çünkü görülenlerin dışında da Dünyamıza devamlı bir gök taşı düşüşü yaşanıyor. Böyle bir radarın standart bir gecede yaptığı ölçümde yaklaşık 12 bin gök taşı olduğu görüldü. Bunların büyük bir bölümü toz kadar olsa bile bir şekilde yeryüzüne inmeyi başarıyor.

Uluslararası Uzay İstasyonu gök taşlarına karşı korunuyor:

Anlaşıldığı üzere uzayda bu tür enkaz kalıntıları devamlı dönüyor ve bir yerlere çarpıyor. Dünyamızı atmosfer koruyor tamam ama Uluslararası Uzay İstasyonu nasıl korunuyor derseniz, cevabı özel kalkanında saklı. Bilim kurgu filmlerinde gördüğümüz güç kalkanları gibi olmasa da Uluslararası Uzay İstasyonu’nun da çevresinde bir kalkan var ve bu kalkan, 3 cm çapa kadar olan tüm gök taşlarına karşı koruma sağlıyor.

Dünyamıza her gün on binlercesi giren gök taşı nedir sorusunu yanıtlayarak gök taşları hakkındaki ilginç bilgilerden bahsettik. Elbette anlaşılması için pek çok teknik terimden kaçınmaya çalıştık. Gök taşları hakkında çok daha detaylı bilgi almak için NASA ve benzeri diğer kuruluşların resmi internet sitelerini ziyaret edebilirsiniz…

Bu post ‘Gök Taşı’ Aslında Nedir? İşte Okuyunca ‘Gerçekten Böyle miymiş’ Dedirtecek Bilgiler… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

James Webb Uzay Teleskobu, ‘L2’ olarak isimlendirilen Güneş-Dünya Lagrange noktasına ulaştı. Yaklaşık bir aydır uzayda yolculuk yapan teleskop, bugünden itibaren bu noktada evreni gözlemlemeye hazırlanacak. Teleskobun arkasındaki ekip, gözlemlere başlamadan önce teleskop üzerindeki enstrümanların soğumasını bekleyecek.

James Webb Uzay Teleskobu’ndan ilk görüntü 5 ay içinde gelebilir..

James Webb’in ardındaki ekip, bilimsel çalışmalara başlamadan önce altı ay boyunca teleskop üzerindeki enstrümanların düzgün çalıştığından emin olmak için çalışmalar gerçekleştirecek. Teleskop, her 180 günde bir Güneş yörüngesindeki dönüşünü tamamlayacak. James Webb’den gelecek ilk görüntünün beş ay içinde gönderilmesi bekleniyor.

Webb’in yerleştirildiği L2 noktası nedir?

Teleskobun ulaştığı Lagrange noktası olarak tabir edilen konumda Güneş ve Dünya’nın yarattığı kütle çekim kuvveti birbirini nötrlüyor. Teleskop, Güneş ve Dünya arasında bulunan 5 Lagrange noktasından ‘L2’ olarak isimlendirilen noktaya yerleştirildi. Bugüne kadar bazı uydular da bu L2 noktasına yerleştirilmişti. Bu nokta, dünyadan yaklaşık 1,5 milyon kilometre uzakta bulunuyor..

Webtekno

Bu post James Webb Teleskobu, Evrenin Sırlarını Aydınlatacağı Gözlem Noktasına Ulaştı.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Özellikle bilim insanlarının Güneş’i daha net inceleyebilmesi için fırsat sunan bu görev, ‘yıldız bilimi’ için son derece büyük önem taşıyor.

Geçtiğimiz aylarda ise Parker Solar Probe ile ilgili heyecanlandıran bir açıklama gelmişti. Uzay aracının Güneş’in taç küresinin içinden geçtiğini açıklayan NASA, şimdi de yıldız ile gerçekleşen bu temas sırasında elde edilen görüntüleri yayınladı. 8 ve 12 Ağustos tarihleri arasında kaydedilen bu görüntüler, uzay aracının Güneş’e en yakın noktaya geldiği dokuzuncu seferden elde edildi.

Saniyede 147 kilometre hızla ilerleyen Parker Solar Probe, beş gün boyunca yaptığı kayıtlardan bu görüntüleri elde etmeyi başardı. Beş günlük görüntülerin hızlı olarak montajlandığı videonun sol alt köşesinde kayıtların tarih ve saatini görmek mümkün. Ekranın önünden devamlı olarak Güneş’ten yayılan plazma dalgaları görülüyorken aynı zamanda Güneş Sistemi’nin gezegenlerini ve Samanyolu Galaksisi’nin merkezini de görmek mümkün.

Bu görüntülerde gözlemlenen gezegenler ve Samanyolu Galaksisi’ne dair NASA’dan bir açıklama gelmese de Grant Tremblay adlı bir astrofizikçi, Twitter üzerinden yaptığı paylaşımla detaylı bilgiler verdi. Görseller üzerinden galaksileri isimlendiren Tremblay; Mars, Merkür, Venüs, Dünya, Jüpiter ve Satürn’ün hangi karelerde yer aldığını açıkladı..

Bu post ‘Güneş’e Dokunan’ Uzay Aracından İlk Görüntüler Geldi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.