Yapılan incelemeler, Ay’ın yüzeyini kaplayan cam baloncuklar içerisinde su olduğunun anlaşılmasını sağladı. Ancak bir mikroskop ile görülebilen bu baloncukları özel bir cihaz yardımı ile inceleyen bilim insanları, baloncuklarının içinin suyla dolu olduğunu tespit ettiler. Üstelik bu su içmek için de kullanılabiliyor. Dahası da var. Yapılan incelemelere göre doğru yöntemler kullanılırsa, Ay’daki su roket yakıtı ve hatta hava üretmek için de kullanılabilir.

Peki Ay’daki suyun kaynağı tam olarak ne?…

Bugüne kadar yapılan çalışmalar, Ay’da bulunan suyun iki kaynağı olduğu sonucuna ulaştırdı. Bunlardan bir tanesi, Ay’daki volkanik aktiviteler. Ayrıca Güneş rüzgarları da Ay’da su oluşmasına yardımcı oldu. Rüzgarlar ile uzayın derinliklerinde savrulan hidrojen atomları, Ay yüzeyindeki oksijen atomlarıyla bir araya gelip, suyu oluşturdu.

Ay yüzeyine çarpan meteorların ortaya çıkardığı minerallerin yoğunlaşıp cam baloncuklar haline gelmesi de bu suyun depolanmasını sağladı. Uzmanlar, oluşan cam baloncukların sadece birkaç yıl içerisinde suyla dolu hale gelebildiğini ifade ediyorlar.

Konuyla ilgili çalışmayı yürüten ortak yazarlardan Hu Sen, “Bu bulgular, Ay’ın yüzeyindeki cam baloncuklarının ve Güneş Sistemi’ndeki diğer havasız cisimlerin güneş rüzgarlarından türetilen suyu depolama yeteneğine sahip olduğunu gösteriyor.” ifadelerini kullandı. Yani sadece Ay değil, diğer uydu ve havasız gezegenlerde de benzer bir durum mevcut olabilir…

Bu post Ay’da Hava Oluşturabilecek Kadar Çok Su Kaynağı Keşfedildi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

130 bin kilometre genişliğe sahip bu dev sıcak hava dalgası, yaklaşık 700 derece sıcaklığa sahip -ki ortalama bir ağaç kütüğü 600 derecede yanar, mutfaklardaki ateşler 300 dereceyi genelde bulmaz. Gezegenin kuzey kutbundan yayılan sıcak hava dalgasının hareket hızı da saniyede 2400 metreyi (saatte 86400 km) bulabiliyor.

Sıcak hava dalgasının Jüpiter’in sırrını ortaya çıkarması umuluyor…

Güneş Sistemi’nin en büyük gezegeni olan gaz devi Jüpiter, aslında modellerde ve teorilerde tahmin edilenden çok daha sıcak bir gezegen. Bilim insanlarına göre doğrudan Güneş rüzgarları ile oluşan Jüpiter auroraları, gezegenin beklenenden sıcak olmasının en önemli sebeplerinden biri olabilir.

Japonya Uzay Havacılık Keşif Ajansı (JAXA)’dan astronom James O’Donoghue, “Geçtiğimiz yıl Jüpiter’in üst atmosferine dair baskın sıcaklık kaynaklarını belirleyebildiğimiz ilk görselleri ürettik” derken, bu haritalar sayesinde Jüpiter’in kutup ışıklarının yüksek sıcaklıkları açıklayabileceğini ortaya koyabildiklerini söyledi.

Normalde Jüpiter, Güneş’e dünyadan kabaca beş kat daha uzak ve bizim alabildiğimiz Güneş radyasyonunun yalnızca %4’ünü alabiliyor. Bu nedenle gaz devinin ortalama sıcaklığının -73 derece olması gerekirken, Jüpiter 420 derece ile adeta alev alev yanıyor. Bu da gezegende bilmediğimiz bir şeyler olduğunu gösteriyor.

Dünya’dakinin aksine Jüpiter sürekli olarak kutup ışıklarına sahip. Zira bizim gezegenimizde bu yapıların tek kaynağı uzaydan gelen Güneş Rüzgarları ancak Jüpiter’de durum daha farklı. Gaz devi, uydusu Io’dan gelen parçacıklar nedeniyle sürekli kutup ışıklarına sahip. Io, Güneş Sistemi içindeki en volkanik yapı ve sürekli olarak sülfürik gazları Jüpiter atmosferine fırlatıyor. Bu durum da gezegenin ısısını sürekli olarak arttırıyor…

Webtekno

Bu post Jüpiter’in Atmosferinde Gezegen Boyutunda Bir Sıcak Hava Dalgası Keşfedildi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Merkür ve Jüpiter’in bazı uyduları ve hatta bir kuyruklu yıldız hariç her gezegende bazen görünmez dalga boylarında da olsa atmosferik bir parıltı tespit edildi. Ama işin asıl ilginçleştiği yer Mars. Kızıl gezegen, başka yerlerde kuzey ışığı oluşumunda çok önemli bir rol oynayan ve bir bileşen olan kayıp küresel manyetik alanıyla ünlü.

Ancak bu, Mars’ın tamamen manyetizma içermediği anlamına gelmiyor. Yerkabuğunun bazı bölgelerinde, özellikle güney yarımkürede, lokalize manyetik alan bölgeleri filizlenir. Yeni yapılan bir araştırma, bu küçük, yerel manyetik alanların, Mars’ın ayrık ultraviyole kuzey ışıklarını üretmek için güneş rüzgarıyla ilginç şekillerde etkileşime girdiğini ortaya çıkardı.

Güneş rüzgarının Mars’taki auroraları nasıl etkilediği ortaya çıktı..

Iowa Üniversitesi’nden fizikçi ve astronom Zachary Girazian, “Güneş rüzgarı koşullarının Mars’taki auroraları nasıl etkilediğine bakan ilk ayrıntılı çalışmayı gerçekleştirdik.” dedi.

Girazian, “Temel bulgumuz, güçlü kabuksal alan bölgesinin içinde, aurora oluşum hızının çoğunlukla güneş rüzgarı manyetik alanının yönüne bağlı olduğudur. Güçlü kabuksal alan bölgesinin dışında, oluşum hızının çoğunlukla güneş rüzgarı dinamik basıncına bağlıdır.” diyerek Mars’ta ortaya çıkan kuzey ışıklarının nedenini açıkladı.

Dünya’da ve uzayda auroralar aynı şekilde oluşuyor…

Dünya’daki auroraların en büyük iki örneği kuzey ışıkları ve güney ışığıdır. Bu iki auroranın nasıl oluştuğuna dair oldukça net bilimsel kanıtlar var. Güneş rüzgarından gelen parçacıklar Dünya’nın manyetosferiyle çarpıştığında bu ışıklar ortaya çıkıyor. Ardından manyetik alan çizgileri boyunca yüksek enlemlere doğru hızlanarak üst atmosfere doğru yağıyorlar. Gökyüzünde dans eden, parıldayan ışıkları üretmek için atmosferik parçacıklarla etkileşime giriyorlar.

Yapılan araştırma sonucunda ortaya çıkan kanıtlar, fenomenlerin diğer cisimlerde benzer şekillerde oluştuğunu gösteriyor. Örneğin, Jüpiter’in güçlü, kalıcı kuzey ışıkları, devasa gezegenin karmaşık manyetik alanı tarafından ortaya çıkarılıyor.

Ancak Mars’ın küresel manyetik alanı, gezegenin tarihinde oldukça erken bir zamanda bozuldu ve geride sadece kabuktaki manyetize edilmiş minerallerde korunan manyetizma parçalarını bıraktı. Geceleri Mars’ın ultraviyole görüntüleri, kuzey ışıklarının bu kabuksal manyetik alanların yakınında oluşma eğiliminde olduğunu ortaya çıkardı.

Mars’ta oluşan kuzey ışıklarının tek sebebi güneş rüzgarı değil!…

Girazian ve ekibinin çalışmaları güneş rüzgarının koşullarını dikkate alıyor. Aynı zamanda ekip 2014’ten beri kızıl gezegenin morötesi görüntülerini toplayan Mars Atmosferi ve Uçucu Evrim (MAVEN) uzay aracından gelen verileri de analiz etti.

Ekibin çalışmalarına göre güneş rüzgarının basıncı, söz konusu kuzey ışıklarının parlaklığında çok az rol oynuyor gibi görünüyor. Bu durum Girazian ve ekibine, yüklü parçacık kütlelerinin Güneş’ten fırlatıldığı ve daha yüksek güneş rüzgar basıncı ile ilişkili olduğu koronal kütle fırlatmaları gibi uzay hava olaylarının Mars’taki kuzey ışıklarını tetikleyebileceğini düşündürdü.

Kabuksal manyetik alan bölgelerinin içinde, manyetik alanın yönü ve güneş rüzgarı, Mars’ta kuzey ışıklarının oluşumunda önemli bir rol oynuyor gibi görünüyor. Belirli yönlerde, güneş rüzgarı, morötesi ışımayı üretmek için gerekli olan manyetik yeniden bağlanma olayları veya parçacık ivmesi için uygun görünmektedir.

Araştırmacılar, bu sonuçların, güneş rüzgarı ile etkileşimlerin küresel manyetik alanından sıyrılmış bir gezegende kuzey ışıklarının nasıl ortaya çıkabileceğine dair yeni bilgiler ortaya koyduğunu söyledi…

Webtekno

Bu post MARS’TA OLUŞAN, KUZEY IŞIKLARININ TEK NEDENİ, GÜNEŞ RÜZGARI DEĞİL!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Keşiflerden sonra, uzayda birçok su kaynağına rastlandı ve Ay’ın yüzeyinde su birikintileri tespit edildi. Ancak bilim insanları, bu suyun nasıl oluştuğuna dair kanıtlanabilir veriler elde edemedi. 

Bilim camiasında en yaygın bilinen teori, Güneş’in rüzgarları tarafından iletilen pozitif yüklü hidrojen iyonlarının Ay’a ulaşarak su oluşturmasıydı. Astrophysical Journal Letters adlı akademik bir dergide yayınlanan yeni bir makalede, Ay üzerinde oluşan su birikintilerinin sadece Güneş’ten kaynaklanmadığı, Dünya’dan gelen parçacıkların da önemli bir rol oynadığı açıklandı.

Dünya rüzgarlarının ilettiği iyonlar, Ay’da su oluşmasına olanak sağlıyor..

Güneş rüzgarları, Ay’da bulunan suyun kaynağı olarak görülüyordu ancak bilim insanları Ay’ın dolunay sırasında Dünya’nın manyetosferine daha da yaklaşması sonucunda Ay’da biriken suyun neredeyse yarısının buharlaşması gerektiğini, bu yüzden de Güneş tarafından gönderilen iyonların büyük derecede su kaynakları yaratmasının imkansız olacağını düşünüyordu.

Bilim insanları, yok olması gerekirken hala yüksek miktarda biriken su kaynakları için dolunay sırasında Kaguya isimli uydudan alınan verileri incelemeye başladı. Yapılan araştırmalar sonucunda tıpkı Güneş gibi Dünya’nın rüzgarlarının da pozitif yüklü hidrojen iyonları ilettiği, bu iyonların Ay’ın toprağına yerleşerek su kaynağı oluşturduğu ortaya çıktı.

Güneş’in ve Dünya’nın rüzgarlarından oluşan hidrojen iyonlarının ayırt edilebilmesi için Themis ve Artemis uydularından alınan veriler karşılaştırıldı. Karşılaştırmalar sonucunda suyu oluşturan bu iyonların gerçekten de birbirinden farklılık gösterdiği ve Dünya manyetosferinin Ay ile aramızda bir su köprüsü görevi gördüğü belirtildi.

Yapılan araştırmalar, ilerleyen dönemlerde sadece Ay’da değil, Güneş Sistemi’nde yer alan tüm su kaynaklarının incelenmesine yeni bir ışık tutacak. Araştırmaların daha kapsamlı bir hal alabilmesi için yörüngeye Ay Mineraloji Haritalama Sistemleri, Ay’ın yüzeyine de parçacık sensörleri yerleştirilmesi bekleniyor.

Yeni araçlarla birlikte bu araştırma, insanlığın Ay’a yerleşmesine ve Ay madenciliğinin gelişmesine olanak sağlayacak..

Kaynak-Webtekno

Bu post AY’DA OLUŞAN SU’DA DÜNYA’NIN ETKİSİ VAR!.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Güneş’in yüzeyinden 18,7 milyon kilometre mesafeden geçen uzay aracı, saatte tam 393.042 kilometrelik hıza ulaşmayı başardı.

Bu başarılarla birlikte Parker Solar Probe, Güneş’e en yakın uzay aracı olma rekorunu da bir kez daha tazelemiş oldu. Daha önceki rekorda, saatte yaklaşık 343.112 kilometrelik hız ile Güneş’in yüzeyine 24,1 milyon kilometre uzaklıktan geçilmişti. Bu önceki rekor da yine Parker Solar Probe aracına aitti. Yani aracın bir bakıma kendi rekorunu egale ettiğini söyleyebiliriz.

Parker Solar Probe, Güneş hakkında merak edilen sorulara yanıt arıyor:

Güneş’e hiçbir aracın ulaşamadığı kadar yaklaşmayı başaran Parker Solar Probe; Güneş’in taç küresinin neden yüzeyinden daha sıcak olduğu ve Güneş rüzgarlarının taç kürede nasıl ivmelendiği gibi sorulara yanıt bulmak amacıyla 2018 yılında NASA tarafından uzaya fırlatılmıştı. Yaklaşık 600 kg ağırlığında olan araç, 1,5 milyar dolarlık yatırımın yapıldığı bir proje kapsamında geliştirilmişti.

Güneş’e daha önce hiç olmadığı kadar yaklaşacağından dolayı çok yüksek sıcaklıklara ve radyasyona dayanabilen özel malzemeler ve teknolojiler ile donatılan Parker Solar Probe, enerjisini güneş panellerinden karşılıyor. Tabii ki bu güneş panellerinin de çok yüksek sıcaklıklara dayanabilmesi için özel olarak tasarlandığını belirtelim.

Parker Solar Probe, 7 yıllık yolculuğu boyunca önümüzdeki günlerde Güneş’e daha yakın uçuşlar yapmaya devam edecek. Araç, bu uçuşlar boyunca daha önce hiç ziyaret edilmeyen bölgeleri keşfederek Güneş’in taç küresi ve Güneş rüzgarlarının gizemlerini ortaya çıkarma konusunda bilim insanlarına yardımcı olacak önemli ölçümler sağlayacak. Aracın ilerleyen günlerde yeni rekorlara imza atması bekleniyor..

Kaynak-Webtekno

Bu post PARKER, GÜNEŞE DAHA YAKINDAN DOKUNDU! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.