‘Nedir bu tam olarak?’ diye soracak olursanız ESO, üyelerini bir düzineden fazla devletin oluşturduğu uluslararası bir organizasyondur. Event Horizon Telescope projesi ise karadelikleri, uzak galaksi Messier 87’nin merkezindeki süper kütleli karadelikleri ve Samanyolu galaksimizi incelemek için ESO’nun birlikte çalıştığı küresel bir radyo teleskopları ağıdır.

Samanyolu Galaksisine dair çok önemli bilgi, bir etkinlik ile duyurulacak…

ESO’nun gerçekleştireceği etkinlikte Event Horizon Telescope projesinde Samanyolu Galaksisi’ne dair elde edilen yeni bilgiler paylaşılacak. Etkinlik ise Almanya’da, Garching bei München’deki ESO merkezinde yapılacak ve aynı zamanda tüm dünyanın izleyebilmesi için online olarak da yayınlanacak.

Etkinlik, 12 Mayıs Perşembe günü Türkiye saatleri ile 17:00’da hem ESO’nun internet sitesi hem de YouTube kanalı üzerinden canlı olarak yayınlanacak. Her ne kadar ana etkinlik Almanya’da gerçekleşecek olsa da Washington D.C., Santiago de Chile, Mexico City, Tokyo ve Taipei gibi yerlerden de simültane konferanslar ile ana konferansa katılım sağlanacak.

Peki bizleri duyuruda neler bekliyor olabilir? ESO’nun resmi internet sitesinde bu konuya dair hiçbir bilgi bulunmamakta, sadece bahsettiğimiz gibi EHT’den elde edilmiş Samanyolu galaksisine dair bulgular paylaşılacak. Ancak etrafta dolanan birkaç söylentiye göre Perşembe günü gerçekleşecek etkinlikte Samanyolu galaksisinin merkezindeki süper kütleli kara delikten bahsedilebilir. Siz ne düşünüyorsunuz? Düşüncelerinizi yorumlarda bizlerle paylaşmayı lütfen unutmayın.

Etkinliğin canlı yayınını kaçırmamak için;

Webtekno

Bu post SAMANYOLU GALAKSİSİ HAKKINDA ÇOK ÖNEMLİ VE ÇIĞIR AÇACAK BİR BİLGİ PAYLAŞILACAK… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Komşu gezegenimiz Mars’ta fotoğraflar çektiğimiz ve öte gezegenlerden haber getirmek için uzay araçları yolladığımız bu ilginç dönemde rekor kıran yeni bir keşif daha yapıldı. Çarşamba günü Nature Astronomy adlı bir dergide yayınlanan makale, Samanyolu Galaksisi’nde 70’ten fazla yeni yetim gezegen keşfedildiğini paylaştı.

Akrep (Scorpius) ve Yılancı (Ophiuchus) takımyıldızlarında keşfedilen ve sayısı 70’in üzerinde olduğu tahmin edilen yetim gezegenlerin Jupiter kadar büyük kütlelere sahip oldukları düşünülüyor. Peki, nedir bu ‘yetim gezegenler’? Yetim gezegenler, Güneş Sistemi’miz gibi herhangi bir yıldız sistemine sahip olmayan ve evrende bir nevi başıboş dolaşan gezegenler. Yıldız gibi aydınlatıcı bir ışık kaynağına yakın olmadıkları için tespit edilmeleri de bir hayli zor. Ancak 20 yıllık bir çalışmanın sonucunda rekor kıran bu yeni keşif yapılabildi.

Sadece Samanyolu Galaksisi’nde milyarlarca başıboş galaksi var:

Fransa’daki Bordeaux Astrofizik Laboratuvarı’nda astronom olan Núria Miret-Roig ve Avusturya’da Viyana Üniversitesi’ndeki araştırma ekibi, Avrupa Uzay Ajansı’nın 20 yıllık gözlem verilerinden yola çıkarak geçtiğimiz birkaç milyon yıl önce oluştuğu tahmin edilen yetim gezegenlerden gelen ‘ısı belirtileri’ sayesinde bu keşfi yapabildi. Her ne kadar keşfedilen bu yetim gezegenler grubu şu ana kadarki en fazla sayıya sahip olsa da yalnızca bizim galaksimiz içerisinde başıboş dolaşan milyarlarca gezegen olduğu tahmin ediliyor.

Avrupa Güney Gözlemevi (ESO), bu keşifler sayesinde yetim gezegenlerin oluşum süreci hakkında kayda değer bilgiler elde edilebileceğini belirtiyor. Oluşum süreçleri hakkında çeşitli teoriler olsa da en fazla öne çıkan senaryo, bu gezegenlerin bir yıldız çevresinde oluşup daha sonra çarpışmalar veya başka cisimlerin çekim kuvvetleri sonucunda yörüngelerinin dışına çıktığına işaret ediyor..

Bu post Galaksimizde 70’ten Fazla “Yetim Gezegen” Keşfedildi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Şehir değiştirmek için bile ceplerimizi yoklamak zorunda kalırken bu yolculuk gerçekten uzağa daha yakın fakat gezegen bulmanız mümkün olabilir.

Bilim insanları, NASA’nın finanse ettiği Planet Hunters TESS isimli proje için dünya dışı gezegenleri keşfedecek yeni kişiler arıyor. Hem de ne bir deneyim, ne bir ahbap-çavuş ilişkisi, ne de mezuniyet olmak üzere hiçbir şart aranmıyor. Yeni gezegenler keşfedebilmek için sahip olmanız gereken iki şey: Keskin bir göz ve sabır.

Bilgisayar programları bazı gezegenleri gözden kaçırıyor:

Çalışma kapsamında, Şili’deki Avrupa Güney Gözlemevi (ESO)’de bulunan Yeni Nesil Transit Gözlem NGTS teleskopları tarafından toplanan görüntüler gözden geçirilecek.

İngiltere’deki Warwick Üniversitesi’nden bilim insanı ve NGTS lideri astrofizikçi Peter Wheatley, diğer yıldızların etrafındaki gezegenleri araştırmaya yeni insanları dahil etmenin heyecan verici olduğunu belirterek, bilgisayar programlarının bazı gezegenleri gözden kaçırdığını ifade etti.

Projeye dahil olmak için Planet Hunters NGST sayfasına giderek herhangi bir ücret olmadan ve sürece takılmadan başvuru yapabilirsiniz. Binlerce insanın dahil olduğu projeye yönelik açıklama yapan Wheatley, “Bunlar en olağandışı sinyaller olacak ve muhtemelen en ilginç gezegenlerden bazıları olacak. İnsanlar hala makinelerden daha zeki ve gönüllülerimizin ne ortaya çıkardığını görmek için sabırsızlanıyorum” ifadelerini kullandı.

“Peki gördüğünüz noktacıkların bir gezegen anlamına gelip gelmediğini nasıl öğreneceğiz?” derseniz:

Uzaydaki bir yıldıza bakan kameralar, her 10 saniyede bir kare çekerek bu görüntüyü analiz ediyorlar. Bize gösterilen yukarıdaki şekildeki grafik de kameraların odaklandığı yıldızdan elde edilen görüntülerde yıldızdan alınan parlaklık seviyesinin zaman içindeki değişimini noktalarla görüyoruz.

Fazlasıyla net bir şekilde alt kısımda ‘U’ şeklini çizen grafikler, bir yıldızın önünden bir gök cisminin geçtiğine işaret ediyor. Öte yandan bu ‘U’ şeklinin alt tarafa doğru olan uzunluğu, yıldızın ve gök cisminin büyüklüğüne göre değişiyor.

Fakat bizim grafikte bakacağımız şeylerde tüm bu teknik detayları bilmemize gerek yok. Bilim insanları, bizim grafikte yalnızca ne gördüğümüzü bilmek istiyor. Bize sunulan şıkların Türkçe çevirileri şu şekilde:

-A U-shaped or box-shaped dip in the middle: Ortada ‘U’ ya da kutu şeklinde bir çukur.

-A V-shaped dip in the middle: Ortada V şeklinde bir çukur.

– Ortada belirgin bir çukur yok..

Stellar Variability: Yıldız değişkenliği (noktalar bir kalp ritmi edasıyla dizilmiş durumdalar)

-A large data gap near the middle: Ortaya yakın yerde büyük veri açığı. (eğer grafiğin bir kısmı boşsa) Verdiğiniz cevaplar inceleniyor ve kim bilir, belki de bir öte gezegenin keşfini sağlıyorsunuz..

Webtekno

Bu post Dünya Dışı Gezegenleri Keşfedecek Kaşifler Aranıyor, Siz de Katılabilirsiniz.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Hayır, bunda güneş sistemimizden daha büyük olmayan, inanılmaz derecedeki madde yoğunluklarının da önemli bir etkisi var. Kara delikler, çevrelerindeki maddeleri yakalayabilirler ve yakalama süreciyle birlikte çok büyük miktarlarda enerji gönderebilirler ancak kara delikleri, sık görülmeyen bu yakalama dönemleri sırasında tespit etmek kolay değil tabii.

Kanarya Adaları Astrofizik Enstitüsü’nde (IAC) göreve yapan araştırmacı Almudena Prieto tarafından yürütülen bir araştırma, galaksilerin merkezlerinde bulunan bu kara delikleri çevreleyen ve besleyen, aynı zamanda nükleer kara delikleri aktifken birçok galaksinin merkezinin kararmasının doğal nedeni olabilecek şeyin uzun, dar toz iplikçikleri olduğunu keşfetti. Çalışmanın sonuçları kısa bir süre önce Monthly Notices of the Royal Astronomical Society dergisinde yayınlandı.

Araştırmada dünyanın çeşitli yerlerindeki uzay teleskopları kullanıldı..

Bilim insanları, Hubble Uzay Teleskobu, Avrupa Güney Gözlemevi’ndeki (ESO) Çok Büyük Teleskop (VLT) ve Şili’deki Atacama Large Millimetre Array’den (ALMA) gelen görüntüleri kullanarak, NGC 1566 galaksisindeki bir kara deliğin bu iplikçikler tarafından nükleer beslenmesini doğrudan görselleştirmeyi başardılar.

Birleştirilmiş görüntüler, toz iplikçiklerinin nasıl ayrıldığını ve daha sonra doğrudan galaksinin merkezine doğru gittiğini, yutulmadan önce kara deliğin etrafında bir sarmal hâlini aldıklarını gözler önüne seriyor.

Araştırmanın başyazarı Almundena Prieto, bulgular hakkında “Bu teleskop grubu, yüksek açısal çözünürlükte görüntüleme yapabilmesi ve çevresini panoramik olarak görselleştirmesi sayesinde bize aşırı büyük bir kara deliğe dair tamamen yeni bir bakış açısı kazandırdı; zira bu teleskoplar, toz iplikçiklerinin kara deliğe düşerek yok oldukları ânı takip etmemize olanak sağlıyor. ” dedi..

Webtekno

Bu post Kara Delikleri Neyin Beslediği Keşfedildi!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Elektromanyetik radyasyon uzayda görünür ışık olarak salındığı için bu etkileşim, bilim insanlarının kara deliklerin varlığını tanımlamasına imkân sağlıyor.

Gök bilimciler, bu şekilde şimdiye dek çok sayıda yıldız kaynaklı kara delik adayı belirlediler. Ancak bu yılın başlarında, HR 6819 yıldız sisteminde tespit edilen bir kara delik, bilim camiasında şaşkınlıkla karşılandı.

Güneş sistemimizden yalnızca 1.011 ışık yılı uzaklıkta olduğu tahmin edilen bu bölgenin, gezegenimize en yakın kara deliğe ev sahipliği yaptığı düşünülüyor.

Yapılan buluş, Samanyolu’nun kara deliklerle dolu olduğunun en büyük kanıtı olabilir:

Detayları Astronomy & Astrophysics dergisinde yayınlanan görünmez nesnenin, görünür iki yıldızla yörüngeye kilitlendiği, Güneş kütlesinin yaklaşık dört katı ağırlığında olduğu ve bilinen bir sonraki kara delikten yaklaşık 2.500 ışık yılı daha yakında olduğu tahmin ediliyor. Bilim insanları, bu buluşun 100.000 ışık yılı çapa sahip olan Samanyolu’nun kara deliklerle dolu olduğunu bizlere gösterdiğini belirtiyorlar.

ESO’dan bilim insanları, kara deliğin nispeten küçük sayılabilecek bu kara deliğin Güneş’ten 4 kat daha ağır olduğunu, onu keşfettiklerinde şaşkına döndüklerini belirtiyorlar. Araştırmanın ortak yazarlarından Petr Hadrava, yapılan keşif hakkında “Bunun, çıplak gözle görülebilen bir kara deliğe sahip ilk yıldız sistemi olduğunu fark ettiğimizde oldukça şaşırdık. Bu sistem, Dünya’ya bildiğimiz en yakın kara deliği içeriyor” ifadelerini kullandı.

Üçüncü, görünmez bir varlığın yıldızlarla etkileşime girdiği fark edildiğinde, araştırmacılar esasında küme içinde yer alan bir ikili yıldız sistemini inceliyorlardı. Bu görünmez gücün yakındaki yıldızlarla etkileşimini inceleyen gök bilimciler, bu sayede kara deliğin kütlesini hesaplayabildiler. Yapılan incelemeler hakkında konuşan ESO’da görevli bilim insanı Thomas Rivinius, “Güneş’in kütlesinin en az dört katı kütleye sahip görünmez bir nesne sadece bir kara delik olabilir” ifadelerini kullandı.

Bu sürpriz keşfin ardından ekip, Samanyolu’nda keşfedilmeyi bekleyen ‘yüz milyonlarca’ kara delik olabileceğini düşünüyor. Bu noktada Thomas Rivinius, “Orada yüz milyonlarca kara delik olmalı ama çok azını biliyoruz. Ne arayacağımızı bilmek, bizi onları bulmak için daha iyi bir konuma getirmelidir” diyor..

Kaynak-Webtekno

Bu post BURNUMUZUN DİBİNDE(!) KARA DELİK VARMIŞ!.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

HR 6819’un keşfinde görev alan Çek Cumhuriyeti Bilimler Akademisi’nden Petr Hadrava, kara delik sisteminde bulunan yıldızların Dünya’dan çıplak gözle görülebildiğini anladıklarında çok şaşırdıklarını söyledi.

Hadrava, Telescopium takım yıldızında bulunan kara delik sisteminin yıldızlarının dürbün ya da teleskop olmadan berrak bir gecede net bir şekilde görülebileceğini açıkladı.

Araştırmacılar, HR 6819 ismi verilen sistemi başlangıçta ikili yıldız sistemleri üzerine yaptıkları bir çalışmanın parçası olarak gözlemlemeye başladılar. Gözlemler devam ettikçe HR 6819’da daha önce keşfedilmemiş bir üçüncü nesne olduğu anlaşıldı.

Yıldızlardan biri, kara deliğin etrafında 40 gün süren bir yörüngede dönüyor..

HR 6819’daki üçüncü gök cismi olan kara delik, Şili’deki La Silla Gözlemevi’ndeki MPG/ESO 2.2 teleskobu üzerindeki FEROS spektrografı ile gözlenmeye başladı. Yapılan gözlem sırasında iki yıldızdan birinin 40 günlük periyotlarla görünmeyen bir nesne etrafında döndüğü anlaşıldı.

Sistemde bulunan diğer yıldız ise ilkine göre daha büyük bir yörüngede dönmeye devam ediyor. ESO’da görevli araştırmacılardan Dietrich Baade, yıldızın 40 günlük dönüşünü belirlemek için gözlemlerin birkaç ay boyunca devam etmek zorunda kaldığını belirtti.

HR 6819’da bulunan kara delik, çevresiyle etkileşime girmediği için gerçekten görünmez olarak tespit edilen ilk kara deliklerden biri olarak kayıtlara geçirildi. Ancak sistemde bulunan iki yıldızın yörüngesinin incelenmesi, kara deliğin kütlesi gibi bilgilerinin ortaya çıkarılmasını sağlıyor.

HR 6819’daki iki yıldızın yörüngelerinin belirlenmesinin ardında bilim insanları kara deliğin kütlesini hesaplayabildiler. ESO’da görevli araştırmacılardan Thomas Rivinius, görünmez kara deliğin kütlesinin Güneş’in kütlesinin en az 4 katı kadar olduğunu açıkladı.

Samanyolu’nda daha önce başka kara delikler de tespit edilmişti..

Bilim insanları bu zamana kadar Samanyolu’ndaki birkaç düzine kara deliği tespit etmişlerdi. Ancak Samanyolu’nda bulunan bu kara delikler çevreleriyle etkileşime girdiği için gözlenebildiler. Bilim insanları, galaksideki yıldızların hayatları sona ererken kara deliğe dönüşmeye devam ettiklerini belirtiyorlar.

HR 6819’da bulunan görünmez kara deliğin keşfi, Samanyolu’nda keşfedilmemiş bir çok kara delik olabileceğine dair önemli bir ipucu sağlıyor. Araştırmacılardan Thomas Rivinius, “Orada yüz milyonlarca kara delik olmalı. Ama çok azını biliyoruz. Ne arayacağımızı bilmek bizi kara delikleri bulmak için daha iyi bir konuma getirecektir” dedi..

Kaynak-Webtekno

Bu post DÜNYA’YA EN YAKIN KARA DELİK KEŞFEDİLDİ.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.