Bir kişinin hayatını kaybettiği 29 kişinin de yaralandığı depremde yıkılan, altında dükkan olan binanın 1998 yılında inşa edildiği öğrenildi.

Söz konusu dükkanda daha önce fırın olduğu belirtilirken, 2012 yılında tadilat yapıldığı öğrenilen binada kolon kesildiği iddia edildi.

Bu iddianı ardından altında iş yeri olan binaların riskli olup olmadığı akıllarda soru işareti yarattı. NTV’de soruları yanıtlayan Prof. Dr. Ali Koçar, çarpıcı açıklamalarda bulundu.

Konut olarak kullanılan binaların altına iş yeri yapılmasının yönetmeliklerde yeri olduğunu kaydeden Koçar, “1999 depreminde bu yana kolan kesilen binalara çok fazla rastladık. Bir de fırın olması ayrıca başka zafiyetler yaratıyor. Fırında meydana gelen yüksek ısı kolanlardaki malzemeleri tamamen bitiriyor” ifadelerini kullandı.

Koçar, binanın altına fırın yapılacağı durumlarda izolasyonun ona göre yapılması gerektiğinin altını çizerek, “6,1 büyüklüğünde böyle bir bina yıkılıyorsa birileri görevini yerine getirmemiş oluyor. 6,1 büyüklüğündeki bir depremde bina yıkılması ve hasarlı bina olması normal bir durum değil” ifadelerini kullandı…

Kaynak: NTV

Bu post ALTINDA DÜKKAN OLAN BİNALAR, DEPREM AÇISINDAN RİSKLİ Mİ?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Dün gece yine 1’e kadar yükleme yaptım, uykum geldi, yatakta-uyayak diyerekten kaykıldık, boylu-boyunca. Daha rem safhasına geçmeden, ulan rem’de ne diye soracaklara kıyağım olsun, derin uyku oluyormuş rem dedikleri şey arkadaşlar.

Pata-küte, güm-güm, tak-tuk. Uyy anamlar!, bu da ne?. Dün sabah Marmara Denizinde deprem oldu ya, bizim buraları dürttü kesin diyerekten yataktan fırlamaca. 17 Ağustos Depreminden talimliyiz, çıkan ses aynen o geceyi andırmakta zira.

Uyku sersemi, ulan bu ne biçim deprem?, 2-3 sene kadar önce sandöviç panelle kaplattırdım çatıyı. Meğer metal zemin üzerine düşen yağmur damlaları çıkarırmış o sesleri.

Dolu herhal deyip, camdan çıkardım elimi. Yok, dolu-molu değil, bildiğin yağmur. Ama ne yağmur. Bardaktan değil, kovadan hatta tankerden boşanırcasına. Tropikal iklimde, Yağmur Ormanlarında yağan cinsinden, kelimenin tam anlamıyla.

Hani, Ege’nin iklimi değişiyor, yarı tropikal bir hal alıyor diyordu ya uzmanlar, kesinlikle öyle, dün gece bundan emin oldum, yağmurun yağış şeklinden.

Hatta, kısa bir video’da çektim, çıkan o ürkünç ötesi sesi başkaları da duymalı diyerekten. E, uyku, kaçtı, şimşekler, yıldırımlar, hepside bir-kaç metre öteye düşüyormuş gibi patlamakta. 1 saat böyle yağdı yağmur, çaktı şimşek, sende mi…..

2 buçuğa doğru yavaşladı. Yağmur yavaşladı lakin bu kezde sağanak halde mesajlar yağmaya başladı. Daha çok Atatürk ve Kazım Dirik Mahallelerinde oturan takipçiler yağdırmakta o mesajları. Fotoğraf, video, gırla geliyor. Evlerini su basmış, bir kısmı okurdan, takipçiden ziyade şahsen tanıdığım, görüştüğüm insanlar. Yolladıkları fotoğrafları, videoları sizlerle paylaştım zaten.

Sabah ortalık aydınlandığında mesajlarda hızını arttırdı. Evimi, dükkanımı su bastı, ahanda resmi diyen 15-20 civarında mağdur Aliağa’lıdan gelmekteler. Bundan önceki yıllarda olduğu gibi yine aynı yerler su baskınına uğramış, çukur yada dere yatağı derler ya, işte o cinsten.

Öğleden sonra İstiklal Caddesinde konuşlanmış esnaf arkadaşlardan geldi davet bu kez. De hayde, gelde halimizi gör diyerekten. Yolun alt kısmında bulunan pasaj ve dükkanların bir kısmı lebi derya vaziyetlerinde. Büyükşehir İtfaiyesi, İZSU ekipleri harıl-harıl su çekiyor, bacağım kalınlığındaki hortumlarla.

Dikkatimi çeken ve esnaf arkadaşlarında dile getirdiği şey, cadde üzerinde bulunan logarların yetersiz olduğu. Logar ızgarasının çok küçük olduğu için çabucak tıkandığı ve o andan sonra işe yaramaz hale geldiği. Logarların daha büyük olması gerektiğini ısrarla söylediler.

Aliağa Gençlik Merkezinin alt katını su basmış, Avcı Ramadan Parkını da. Göle dönmüş park. Sabah su çekilince Everglades Bataklığından enstantaneler. Altgeçitler ona keza. 50-60 santim derinliğinde sel suyu dolmuş, ikisine de.

Bence de öyle kibrit kutusu kadar logarlar hemen tıkandı ve su akışı olmayınca cadde üzerinde biriken yağmur suyu dükkanlara doldu. İstiklal Caddesinin önemli bir bölümü gibi nispeten çukurda bulunan yerlerin logarlarının daha bir geniş kesim tutulması gerektiği ortaya çıktı dün gece.

Sizinle dün gece Caddenin halini gösteren bir fotoğraf paylaşıyorum. Lütfen iyice inceleyin ve yağmurun bir yarım saat kadar daha yağması halinde neler yaşanabileceğini düşünün.

Demem şu ki, tabi ki zarara uğrayan hemşehrilerimiz var. Umarım zararları bir şekilde telafi edilir. Ancak, dediğim gibi yağmur biraz daha uzamış olsa….Allah korudu demekle yetineceğim. Hepimize cümleten, gelmiş-geçmiş olsun…

Bu post 1 SAAT YAĞDI BÖYLE OLDU, EVLER, DÜKKANLAR SUYLA DOLDU! Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Her gün atölyeye saat 09.00’da gelen, çocuğunun tedavisi bitmiş veya tedavinin son süreçlerindeki anneler, hem birbirlerine kader yoldaşlığı ederek sosyalleşiyor hem de üretim yapıp, para kazanarak evlerini geçindirmeye yardımcı oluyor.LÖSEV Dükkan’da satılmak üzere rengarenk bez bebekler, bez çantalar ve yastıklar üreten anneler işbirliği içinde keyifli vakit geçiriyor.

Kesim, dikim, yapıştırma gibi farklı görevlerde çalışan anneler, kendi çocukları iyileşmesine rağmen hala iyileşmeyi bekleyen lösemili ve kanser hastası çocuklara umut olabilmek için iyi dileklerini el emeği ürünlere işliyor. Annelerin bazısı atölye açıldığından beri çalışırken, bazısı sonradan katılarak, ürettikleriyle katkı koyuyor. Bağışlarla alınan iplik, kumaş ve düğmeleri kullanan anneler, daha çok çocuğa yardım edebilmek için destek bekliyor.

‘ANNELERİMİZ İÇİN HEM UĞRAŞ, HEM TERAPİ’

Atölye hakkında bilgi veren LÖSEV İzmir İl Koordinatör Yardımcısı Gökçe Demirtaş, “30 hasta ile başlayıp bugün 40 bine yakın hastaya ve aileye yardımlarımızı ulaştırıyoruz. 10 yıldır faaliyet göstermekte olan anne atölyelerimiz, hastalık sürecinde yıpranan ve zorlu süreçler geçiren lösemili ve kanser hastası çocuklarımızın annelerine bir uğraş terapisi olma amacıyla oluşturuldu.

Atölye, çocuklarının tedavisi bitmiş veya sonuna gelmiş olan annelerimizi biraz evden çıkarmak, hem bir meslek ve uğraş edindirmek, hem de hanelerine katkı sağlamayı amaçlıyor. Annelerimiz için hem uğraş, hem de terapi oluyor. Burada üretilen bez çanta, bez bebek, yastık gibi ürünler LÖSEV Dükkan internet sitesinden ve okullarda, etkinliklerde kurduğumuz stantlarda satılıyor.

Bez ürünlerimizin fiyatları 20-80 TL arasında değişiyor. Ürünlerin satışından elde edilen gelir, lösemili ve kanser hastası çocuk ve yetişkinlerin sağlık ve eğitim harcamalarına aktarılıyor. LÖSEV Dükkan’dan aldığınız bir kupa dahi hastalarımıza kaynak ve yardım olarak iletiliyor. Bu yönden anlamlı ve kıymetli bir süreç bizim için” dedi.Hasta kayıtlarını alırken annelere atölye bilgilerini ilettiklerini söyleyen Demirtaş, “Tedavinin yoğun olduğu dönemlerde anne çocuğunun başında oluyor, ondan kopamıyor.

Fakat, tedavi sürecinin bitmiş olduğu, sağlığa kavuşma sürecinde, anneler bizlerle iletişim kurarak buraya gelebiliyorlar. Gerekli eğitim süreçlerinden geçerek burada çalışmaya başlayabiliyor. Sosyal hizmetler birimimiz annelerle birebir ilgilendiği için el yatkınlığı olan, el işi yapan annelerimizi de kolaylıkla atölyeye dahil edebiliyoruz” diye konuştu.‘

BURADA BİR SÜRÜ KADER ARKADAŞIM VAR’

Atölyede 8 yıldır çalışan, 24 yaşında bir kızı olan anne Sonay Gürlek (55), “Kızım 13 yaşında lösemiye yakalanmıştı. Hiçbir rahatsızlığı yokken şikayetleri başladı. Bizimki biraz ilginç bir vakaydı, büyüklerde görülen kronik lösemiydi ve ilik nakli gerekiyordu. Yurtdışı taraması başladıktan sonra 41’inci gün çok büyük bir şansla nakil oldu. Hastalığının 13’üncü ayında nakil gerçekleşti. Üzerinden yıllar geçti.

Her kötünün iyilik, her iyiliğin içinde bir kötülük vardır ya işte öyle oldu. Çok zor yıllar geçirdik ama ben LÖSEV’le tanıştım. LÖSEV bana çok büyük bir kapı açtı. Kızım iyileştikten sonra, taşlar yerinden oynuyor ya hani aynı şeylerden mutluluk duymuyorsunuz. Benim de öyleydi, sıkılmaya başlamıştım evde. Ankara’da ve İstanbul’daki atölyeleri duyduktan sonra buradaki atölyenin açılmasını dört gözle bekledim ve açıldığı gün arkadaşlarımızla toplanıp çalışmaya başladık.

Arkadaşlarımla çok ortak noktamız var. Geçirdiğimiz süreçler hemen hemen birbirine çok yakın. Çok sağlıklı olan çocuklarımız birdenbire bu hastalığa yakalandılar. Hepimizin içinde hala ‘Acaba tekrarlar mı’ korkusu var. Bunlar bizi birbirimize bağlıyor, bizim harcımız gibi. Hep beraber üretiyoruz, ürünlerin hepsinin malzemesi bağışlarla karşılanıyor.

Çok fazla sayıda iplik, çok çeşitli kumaşlar, düğmeler gerekiyor. Bağışlarla güzel şeyler üretip mutlu oluyoruz. LÖSEV’e, çocukların mutluluğuna katkıda bulunuyoruz. İnsanlar LÖSEV’e bağış yapsınlar ki biz bu bebekleri, yastıkları çoğaltalım ve herkese satalım. Biz sattıkça mutlu oluyoruz. Ben kumaşları kesiyorum, arkadaşlara veriyorum onlar dikiyor.

Ortalama 45 dakikada bir bebek tamamlanmış oluyor. 09.00’da mesai başlıyor akşam 18.00’de kapatıyoruz. Esnek saatlerle çalışıyoruz, evdeki işler için kolaylıkla izin alabiliyoruz” diye konuştu..

Kaynak-DHA

Bu post LÖSEV ANNELERİ ÜRETİYOR, ÇOCUKLARIN YÜZÜ GÜLÜYOR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.