Elde ettikleri bulguları Nature Astronomy ile paylaşan bilim insanları, Enceladus’ta hidrojen siyanür varlığı tespit ettiler. Yaşamın tespiti ile potansiyel yaşam için önemli bir molekül olarak bilinen hidrojen siyanürün Enceladus’ta bulunması, bu uydunun önemini hiç olmadığı kadar artırdı.

Yaşamın temeliyle ilgili sorular cevaplanabilir…

Enceladus ile ilgili araştırmayı yapan ekibin başında bulunan Jonah Peter, konuyla ilgili açıklamasında “Hidrojen siyanürün keşfi özellikle heyecan verici. Çünkü bu keşif, yaşamın kökenine ilişkin teorilerin çoğunun başlangıç ​​noktası.” ifadelerini kullandı. Yani Enceladus, önümüzdeki dönemde yaşamın nasıl oluştuğunun anlaşılmasına yardımcı olabilir.

Enceladus, en dış katmanında buzullar olan, bu buzulların alt katmanında ise devasa okyanuslara ev sahipliği yapan bir uydu. Cassini döneminde, bu uydunun buz katmanından su buharı patlamaları yaşandığı zaten tespit edilmişti. Yeni araştırma, bu patlamaların tahminlerden çok daha fazla olduğunu ortaya koydu. Patlamalarla ortaya çıkan gaz bulutlarında karbondioksit, metan ve hidrojenin de bulunması, bilim insanlarını daha büyük bir meraka sürüklemiş oldu.

Eğer Enceladus’ta bulunan karbondioksit, metan ve hidrojen, Dünya’nın oluşumu için de önemli olan metanın üretimi anlamına gelen metanojeneze yol açtıysa bu kez çok daha önemli bulgulara ulaşılabilir. Araştırmanın önde gelen isimlerinden Kevin Hand’ın açıklamasına göre Enceladus, kendi yaşamı için kimyasal enerji sağlıyor olabilir. Bilim insanı bu durumu, elektrikli otomobillerin bataryasına benzetti.

Şunu unutmayın; yapılan son araştırma, Enceladus’ta hayat olduğu anlamına gelmiyor. Ancak bu uyduda, moleküler bazda da olsa hayat olabilir. Bilim insanları, uygun kimyasal reaksiyonların Enceladus’ta uygun yaşam alanları oluşturabileceğine inanıyorlar…

Webtekno

Bu post Enceladus’ta Yaşamın Yapı Taşlarından Biri Tespit Edildi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Washington ve Berlin Üniversitelerinden bilim insanlarının imza attığı başarı, NASA’nın Cassini uzay aracından elde edilen verilerle mümkün oldu. Üstelik uydudaki fosfatın miktarı, Dünya’daki miktardan en az 100 kat daha fazla.

Keşfi yapmak için biraz mücadele de verildi:

Araştırmayı yöneten isimlerden birisi olan Fabian Klenner, Cassian uzay aracının topladığı verilerde anlamlandırılamayan bir işaret gördüklerini ifade etti. Bu kimyasal işaretin anlamlandırılması için de ekibiyle birlikte laboratuvar ortamında farklı kimyasal bileşimler oluşturdu.

Oluşan bileşimlerden birisi de fosfat idi. Laboratuvar ortamındaki bileşim ile yapılan ölçümler ve uzay aracından gelen veriler karşılaştırıldığında tüm ölçümler birbiriyle uyuştu. Dolayısıyla uyduda bulunan maddenin fosfat olduğu kesinleşti.

Fosfat keşfinin önemi ne?
Fosfat, Dünya’daki tüm yaşam formlarında DNA’yı oluşturan en temel yapı taşlarından birisi. Ayrıca kemikler ve hücre zarlarında da bulunuyor.

Fosfat, bu nedenle de aslında uzayda yaşanabilir veya yaşam bulunabileceği düşünülen tüm gezegenlerin araştırılmasında temel değerlendirme faktörlerinden biri durumunda…

Bu post ENCELADUS’TA YAŞAMININ TEMEL TAŞLARINDAN BİRİ OLAN FOSFAT BULUNDU… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Ayrıca bu ihtişamlı Satürn gezegeni “Güneş Sistemi’nin Mücevheri” olarak da biliniyor. 82 tane uyduyla en fazla uyduya sahip gezegen olan Satürn’ün uydu sayısı, yapılan keşifler ile birlikte ilerleyen yıllarda daha da artması bekleniyor.

Satürn, diğer gezegenlere kıyasla birçok ayırt edici özelliklere sahip. Biz de bu yazımızda Satürn’ün sıradışı bir gezegen olduğunu kanıtlayan 10 bilgiye yer verdik.

Satürn’ün özellikleri:

Yörünge süresi: 29 yıl
Çapı: 116.460 km
Dünya’ya uzaklığı: 1.195 milyar km
Güneş’e uzaklığı: 1.426 milyar km
Uyduları: 82
Satürn, adını Yunan mitolojisindeki Kronos’tan alır. Türkçe Sekendiz ismiyle de bilinen Satürn, eskiden Zühal ismiyle bilinmekteydi. Dünya’nın hacminden 700 kat daha büyük bir hacme sahip olan Satürn, Güneş’e en yakın altıncı gezegendir. Ayrıca büyük bir boyuta sahip olan Satürn, büyüklük açısından Jüpiter’den sonra ikinci sırada gelir.

Merkür, Venüs, Mars ve Jüpiter gezegenleri gibi çıplak gözle gözlemlenebilir olması da Satürn’ün dikkat çekici özellikleri arasında yer almakta. Bunun nedeni ise, üzerine düşen ışığı hemen yansıtmasını sağlayan buzdan oluşmasıdır.

Satürn’ün sıradışı bir gezegen olduğunu kanıtlayan 10 bilgi:

Satürn, Güneş Sistemi’ndeki yoğunluğu en az gezegendir.
Satürn basık bir şekle sahiptir.
İlk gökbilimciler Satürn’ün halkalarını uyduları olduğunu düşünüyorlardı.
Satürn uzay araçları tarafından sadece 4 kez ziyaret edildi.
Satürn’ün 82 tane uydusu var.
Satürn’de bir günün uzunluğu yakın zamana kadar bir gizemdi.
Satürn’ün halkaları Satürn kadar yaşlı da olabilir daha genç de.
Satürn’ün halkaları zaman zaman kayboluyor.
Satürn çıplak gözle görülebilen en uzak gezegendir.
Satürn yakınlarında yaşam olabilir.
Satürn, Güneş Sistemi’ndeki yoğunluğu en az gezegendir:

Çoğunlukla hidrojenden oluşan Satürn’ün yoğunluğu sudan bile daha az. Sahip olduğu bu hidrojen katmanları, Satürn’ün merkezine doğru yoğunlaşır ve sonunda sıcak bir iç çekirdek oluşmasını sağlar.

Satürn basık bir şekle sahiptir:

Düşük yoğunluğa sahip olması, gezegenin akışkan yapısı ve kendi etrafındaki dönüş hızının yüksekliği sayesinde Satürn, ekvatorda geniş, kutuplarda ise basık elipsoid bir görüntüye sahiptir ve Satürn’ün bir resmine bakıldığında bunu rahatlıkla gözlemleyebiliriz.

Merkezden kutuplara olan mesafe 54.000 km iken, merkezden ekvatora olan mesafe 60.300 km’dir. Başka bir deyişle, ekvatordaki yerler merkezden yaklaşık 6.300 km daha uzaktadır.

İlk gökbilimciler, Satürn’ünün halkalarının uydu olduğunu düşünüyorlardı:

1610 yılında Galileo, Satürn’e ilkel teleskopuyla ilk kez baktığında Satürn’ü ve halkalarını görebiliyordu ancak tam olarak neye baktığını bilmiyordu. O halkalar belki de Satürn’ün her iki yanında duran iki büyük uydusu olabilirdi.

1655 yılında Hollandalı gökbilimci Christian Huygens, Satürn’ü gözlemlemek için daha iyi ve gelişmiş bir teleskop kullandı ve Satürn’ün her iki yanında duran uyduların aslında halkalar olduğunu fark etti. Aynı zamanda Huygens, Satürn’ün en büyük uydusu olan Titan’ı ilk keşfeden kişiydi.

Satürn uzay araçları tarafından sadece 4 kez ziyaret edildi:

Dünya’dan gönderilen sadece 4 uzay aracı Satürn’ü ziyaret etti. Ancak Satürn’ün katı bir yüzeye sahip olmaması sebebiyle hiçbiri gezegenin yüzeyine iniş gerçekleştiremedi. Bu uzay araçlarının ilki, 1979’da Satürn’ün 20.000 km yakınında uçan Pioneer 11’di. Daha sonra 1980’de Voyager 1, ardından 1981’de Voyager 2 Satürn’ü ziyaret etti. Son olarak ise 2004’te Cassini Satürn’e vararak 7 yıllık görevini sonlandırdı.

Satürn’ün 82 tane uydusu var:

Satürn’ün 82 tane keşfedilmiş uyduya sahip. Bunlardan bazıları Güneş Sistemi’nin ikinci en büyük uydusu olan Titan gibi bir hayli büyük. Ancak Satürn’ün sahip olduğu çoğu uydu küçük boyutlarda, sadece birkaç km çapında ve bazılarının resmi isimleri dahi bulunmuyor.

Satürn’de bir günün uzunluğu yakın zamana kadar bir gizemdi:

Bilindiği üzere Satürn, büyük ölçüde gazdan oluşuyor ve bu da gezegenin tamamının aynı hızda dönmemesi gibi bir sonuç ortaya çıkarıyor. Bu yüzden de Satürn’ün dönüş hızını belirlemek bir hayli zordu. NASA bilim insanları bu süreyi hesaplamak için Cassini adlı uzay aracındaki verileri kullandılar ve Satürn’deki bir günün 10 saat, 33 dakika ve 38 saniye uzunluğunda olduğunu hesapladılar.

Satürn’ün halkaları Satürn kadar yaşlı da olabilir daha genç de..

Satürn’ün sahip olduğu halkalar büyük ölçüde buz parçacıklarından oluşuyor. Bundan yola çıkan bilim insanları da halkaların Güneş Sistemi’nin başlangıcından bu yana, yani yaklaşık 4,54 milyar yıl önce Satürn ile birlikte oluştuğu sonucuna varıyor. Ancak gökbilimciler hala Satürn’ün halkalarının kökenini tam olarak çözemiyor.

Halkalar zaman zaman kayboluyor:

Satürn’ün ekseni, tıpkı Dünya’nınki gibi eğik. Bizim gördüğümüz açıdan Satürn’ün değişen konumunu görüyoruz. Bazı zamanlar halkaları tamamen görülebilecek bir konumda oluyor ancak diğer zamanlarda dik konumlandığı için halkaların sadece kenarları görülüyor. Bu da Satürn’ün halkaları sanki kayboluyormuş gibi görünmesine yol açıyor.

Çıplak gözle görülebilen en uzak gezegen:

Satürn, çıplak gözle görülebilen beş gezegenden biridir. Bir teleskop ya da dürbün yardımıyla Satürn’e bakarsanız etrafındaki halkaları da rahatlıkla görebilirsiniz. Bunun sebebi ise Satürn’ün Dünya’ya çok uzak olmasıdır.

Satürn yakınlarında yaşam olabilir:

Satürn, canlı yaşamını desteklemeyecek kadar elverişsiz bir gezegen. Ancak Satürn’ün altıncı en büyük uydusu olan Enceladus için aynı şeyleri söyleyemeyebiliriz. NASA’nın göndermiş olduğu Cassini adlı uzay aracı, Enceladus’un güney kutbundan çıkan çeşitli su kaynaklarını keşfetti. Kısa süre içinde Enseladus’ta yaşam olup olmadığını tespit etmek için bu görev için özel tasarlanmış bir uzay aracı gönderilmesi planlanıyor..

Webtekno

Bu post Satürn’ün Sıra Dışı Bir Gezegen Olduğunu Kanıtlayan 10 Özellik… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Satürn’nün etrafındaki bu uyduların her biri kendisine has özelliklere ev sahipliği yapıyor. Bu uydulardan birisi olan ve Satürn’ün en büyük ikinci uydusu olan Rhea ise özel bir yere sahip.

Üç dar ve yoğun halkaya sahip olan Rhea, daha önce yapılan incelemelerde farklı bir konuyla gündeme gelmişti. Uydunun yüzeyinde tanımlanamayan bir madde keşfedilmişti. Cuma günü Science Advances’da yayınlanan yeni bir çalışma, bu gizemli maddenin ne olduğuna ışık tuttu.

Rhea’nın yüzeyindeki gizem çözüldü:

Çalışmaya geçmeden önce Rhea’da keşfedilen gizemli madde hakkında biraz detay vermemiz gerekiyor. Rhea’nın yüzeyi hakkındaki gizemler on yıllar önce NASA’nın Cassini uzay aracının uydunun yanından geçmesiyle başladı.

Cassini, bu süreçte uydunun ultraviyole görüntüleme verilerini ve kimyasal yapısını topladı; yüzeyinin buzdan oluştuğunu doğrulayan bir spektrografik analiz gerçekleştirdi. Bu veriler tanımlanamayan bir maddeye de işaret etmişti.

Yeni çalışmada bilim insanları, Cassini’den elde edilen orijinal verileri yeniden inceleme altına aldılar. Ekip, Rhea etrafındaki uçuşlardan birinde elde edilen verileri tekrar analiz etti ve farklı molekülleri test etmek ve hangisinin bu maddeye benzediğini görmek için laboratuvar deneyleri yaptı.

Bilim insanları, gerçekleştirilen deneylerin ardından Rhea yüzeyindeki gizemi yaratan olası bir adayı ortaya çıkarmayı başardı: Hidrazin. Çalışmaya göre bu bileşik herhangi bir uyduda ilk kez tespit edildi. Amonyakla aynı keskin kokuya sahip renksiz bir sıvı olan inorganik bileşik hidrazin, günümüzde eczacılıkta, zirai kimyasallarda ve uzay araçlarındaki iticilerde kullanılıyor.

Peki hidrazin Rhea’da nasıl oluştu veya gezegene nasıl geldi? Bilim insanları, bu sorunun cevabını verebilmek için Rhea’nın yüzey şartlarını laboratuvar ortamında oluşturdu.

Oluşturulan simülasyon, Rhea’nın komşu uydusu Titan’ın hidrazinle ilişkili olabileceğine işaret etti. Titan, Rhea’ya nitrojen molekülleri yayıyor, bu da daha sonra uydudaki radyasyonla etkileşime geçerek hidrazine dönüşüyordu. Yeni keşif, bilim insanlarının gözlerini sistemimizdeki diğer uydulara çevirdi..

Bu post Rhea’nın Yüzeyindeki Tanımlanamayan Maddenin Gizemi Çözüldü.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.