Bu soru, fiziksel ve felsefi açıdan hepimizin hayal gücünü biraz zorlasa da evrendeki en yüksek sıcaklık değerini öğrenmek, sizi biraz şaşırtacak. Sıcaklık, bir nesnenin sıcak veya soğuk olup olmadığına dair hissiyatımıza dayalı olarak algılanıyor.

Fakat sıcaklığın fiziği, bundan çok daha derin ve karmaşık bir yapıya sahip. Sıcaklık, bir parçacık topluluğunun ortalama enerjisinin ölçüsüdür ve dolayısıyla sıcaklık arttıkça, parçacıkların hareketliliği ve enerjisi de artar. Bu bağlamda sıcaklık kavramı, doğrudan bir enerji birikimi ile ilişkilidir diyebiliriz.

Evrenin ulaşabileceği en düşük sıcaklık, mutlak sıfır (0 Kelvin) olarak kabul ediliyor. Bu sıcaklık, tüm atomik hareketin durduğu, yani hiçbir parçacığın enerjisinin kalmadığı bir durumu ifade eder. Peki ya en yüksek sıcaklık?

Bu sıcaklığa da “planck sıcaklığı” diyoruz.

Planck sıcaklığı, evrenin teorik olarak ulaşabileceği en yüksek sıcaklıktır. Derecesi ise yaklaşık 1.42 × 10³² Kelvin. Bu sıcaklığı hayal etmek için, fiziksel olarak en yüksek değeri gözünüzde canlandırın. Bu sıcaklıkta madde ve enerji arasındaki sınırların belirsizleştiği bir evren tasavvur ediliyor. Yani bu değer, sıcaklık kavramının anlamını yitirerek fiziğin sınırlarına işaret ediyor da diyebiliriz.

Planck sıcaklığının ne kadar yüksek olduğunu kavrayabilmek için bizim daha aşina olduğumuz sıcaklıklarla mukayese etmek faydalı olacaktır. Güneş’in çekirdeğinde sıcaklık yaklaşık 15 milyon Kelvin civarındayken, büyük yıldızların çekirdeklerinde bu değer 500 milyon Kelvine kadar çıkabiliyor.

Planck sıcaklığı, evrenin başlangıcı olarak kabul edilen “Bing Bang” anına denk geliyor.

Evrenin ilk zamanları, sıcaklıklar ve yoğunluklar çok büyük; madde ve enerjinin yapıları tamamen birbirinden farklıydı. Planck sıcaklığına denk gelen o an, patlama anının çok küçük bir kısmında gerçekleşmişti.

Planck sıcaklığının ötesine geçebilmek, aslında bilinen fizik yasalarının ötesine geçmek anlamına geliyor. Bu noktada uzay ve zamanın yapısı bile bozulur, zamanın “parçalanması” -başka bir deyişle kuantum kara delikleri oluşması- kaçınılmaz hâle gelir.

Kısacası bu seviyeye ulaşmak, evrenin temel yapılarının işleyişini anlama noktasında bir sınırdır.

Doğal olarak planck sıcaklığı da modern fiziğin en büyük sınırlarından birisi olarak kabul ediliyor. Araştırmalar hâlâ son derece yüksek sıcaklıklar üzerine devam etse de, bu sıcaklığa ulaşmanın imkânsız olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebiliyoruz.

Enerjinin sonsuz derecede yoğun olduğu planck sıcaklığı, evreni anlamamızda kritik bir rol oynuyor. Dünya üzerindeki en yüksek sıcaklık 10 Temmuz 1913’te, Kaliforniya’da 56,7 derece olarak tespit edilmişti. Kelvin cinsinden bu sıcaklığı hesaplayabilmek için ufak bir karşılaştırma yapacak olursak:

Bir kibrit alevinin sıcaklığı yaklaşık 1,500 Kelvin (1,227°C), Güneş’in yüzeyi 5,778 Kelvin (5,505°C)’dir. Yani hem bu kadar küçük, hem de bu kadar büyük bir sıcaklıkla karşılaştırıldığında bile ne kadar uç bir sıcaklıktan bahsettiğimizi tahmin edebiliyor musunuz?…

Kaynak-Webtekno

Bu post Evrende Ölçülen En Yüksek Sıcaklık Kaç Derece?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bilim insanları, “birincil kara delikler” (PBH’ler) adı verilen, Big Bang sonrası yoğun madde ceplerinin çökmesiyle oluşmuş olabilecek varsayımsal nesneleri inceliyor. Araştırmaya göre, bir PBH, asteroid kütlesini tek bir atom boyutundaki bir alanda yoğunlaştırmış halde, iç Güneş Sistemi’nden her on yılda bir geçebilir.

Ekip, bir PBH’nin Mars’a yaklaşık 450 milyon kilometre kadar yaklaşması durumunda, gezegenin yörüngesinde algılanabilir bir sallantı yaratacağını tespit etti.

Kara deliklerin gizemi aydınlatılabilir mi?…

10 yılda yalnızca 1 metre kadar olsa da, Mars’ın Dünya’dan mesafesinde algılanabilir bir değişim yaşanacak. MIT’den astrofizikçi Tung Tran, bir PBH’nin yanından bir metre mesafede geçmesi durumunda, kişinin yaklaşık 6 metre uzağa fırlatılabileceğini belirtti. Bu senaryo pek olası olmasa da, araştırma ekibi, PBH’lerin gezegenler ve uydular üzerindeki etkilerini simüle etmeye karar verdi. Sonucunda en net sinyaller Mars’tan alındı ve dikkatle gözlemlenmeye başlandı.

Kara deliklerin varlığı henüz kesin olarak kanıtlanmamış olsa da, astronomlar bu çalışmalar sayesinde Mars’taki sallantıları gözlemleyerek hakkında fazla bilgi edinme şansına sahip olacaklar…

Webtekno

Bu post Mikro Kara Delikler, Mars ile Mesafenin Kaymasına Neden Olabilir!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Yeni uzay teleskobu, evrenin tarihini ortaya çıkarmak için araştırmalar yapacak. NASA’nın en büyük ve en güçlü uzay bilimleri teleskobu James Webb Uzay Teleskobu, Dünya’dan 1 milyon mil (1,5 milyon kilometre) uzaklıkta; Güneş’in yörüngesinde konumlanacak. Uzay teleskobunun kalıcı konumuna ulaşması yaklaşık 30 gün sürecek.

Yeni uzay teleskobunun yörünge yolculuğu başladı…

Teleskobun yörüngeye ulaşmasıyla öncelikle başarılı bir şekilde kalibre edilmesi ve yerleşmesi, hizalanması gibi bir dizi ayarlamalar yapılacak. Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü’ne göre, yeni teleskoptan en iyi görüntülerin gelebilmesi için yaklaşık 6 aylık bir zamana ihtiyaç duyulacak.

NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu’nun; evrendeki ilk ışık, erken evrende galaksilerin oluşması, yıldızların doğuşu ve gezegenler tarihi olmak üzere temelde 4 ana konusu olacak.Gerekli teknik ayarlamaların ardından James Webb Uzay Teleskobu’nun da şimdiye kadar pek çok büyüleyici fotoğraflara erişmemizi sağlayan Hubble Uzay Teleskobu gibi harika fotoğraflar çekmesi bekleniyor.

İlk ışık ve iyonlaşma..

Bu görev, Bing Bang’in bugünkü bildiğimiz şekliyle evreni başlatmasından sonra; evrenin ilk aşamalarının araştırılmasını ifade eder. Evren başlangıçta elektronlar, protonlar ve netronlar gibi parçacıklarla doluydu. Evrende bu parçacıkların birleşmeye başlaması için gerekli ışık, parçacıkların soğumasıyla ortaya çıkıyordu. James Webb Uzay Teleskobu öncelikle ilk ışığın izini sürecek. Ayrıca ilk yıldızların oluşmasından sonraki “yeniden iyonlaşma çağını” inceleyecek.

Galaksilerin montajı..

Bugün gördüğümüz sarmal ve eliptik gökadalar milyarlarca yıl içinde yaşanan evrimleşmenin bir sonucudur. Günümüzde, evrenin nasıl evrimleştiğine dair ipuçlarını görmek için yararlanılan en iyi yöntem ise galaksi incelemeleridir. James Webb Teleskobu, evrimi daha iyi anlayabilmek için en eski gökadaları inceleyecek.

Yıldızların doğuşu ve gezegen sistemleri..

Yıldızlar gaz bulutları içinde oluşur ve büyüdükçe radyasyon basıncının etkisiyle koza gazı üflerler. Yeni uzay teleskobunun kızılötesi gözleri, bu kozalarda doğan yıldızlar da dahil olmak üzere ısı kaynaklarını inceleyecek.

Gezegenler ve yaşamın kökenleri..

Gezegenlerin atmosferlerini ve oluşum koşullarını anlamak, bilim insanlarının belirli gezegenlerin yaşanabilir olup olmadığını daha iyi tahmin etmelerine yardımcı olabilir. NASA’nın gezegen arayan Kepler Uzay Teleskonu’nun da katkılarıyla son yıllarda çok fazla ötegezegen keşfedildi. James Webb Uzay Teleskobu’nun güçlü sensörleri bu gezegenleri (atmosferlerini görüntüleme de dahil olmak üzere) derinlemesine inceleyebilecek.

Gezegenlerin atmosferlerini ve oluşum koşullarını anlamak, bilim insanlarının belirli gezegenlerin yaşanabilir olup olmadığını daha iyi tahmin etmelerine yardımcı olabilir. NASA’nın gezegen arayan Kepler Uzay Teleskopu’nun da katkılarıyla son yıllarda çok fazla ötegezegen keşfedildi. James Webb Uzay Teleskobu’nun güçlü sensörleri bu gezegenleri (atmosferlerini görüntüleme de dahil olmak üzere) derinlemesine inceleyebilecek..

Webtekno

Bu post James Webb Uzay Teleskobunun Yörünge Yolculuğu Başladı… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.