DSÖ’nün 2011 yılında radyasyonu “potansiyel kanserojen” olarak sınıflandırması, bu endişeleri daha da pekiştirmişti. Ancak, yeni araştırmalar cep telefonlarının beyin kanseri riskine dair herhangi bir artışa yol açmadığını gösterdi.

1994 yılından itibaren yapılan düzinelerce çalışmayı içeren son inceleme, cep telefonlarını yoğun bir şekilde kullanan kişilerde bile kanser oranlarında artış olmadığını gösterdi.

Çalışmanın başyazarı Ken Karipidis, cep telefonlarının kullanımının son yıllarda hızla arttığına dikkat çekerek, bu bulguların “çok güven verici” olduğunu ifade etti. Karipidis, Avustralya Radyasyon ve Nükleer Koruma Kurumu’ndan uzman bir isim olarak, beyin kanseri vakalarının artmadığını belirtti ve bu bulgunun cep telefonlarının sağlık üzerindeki etkilerine yönelik endişeleri önemli ölçüde yatıştırdığını ekledi.

Radyasyonun Sağlık Üzerindeki Etkileri Uzmanlar, beyin ve tükürük bezi kanserleri ile lösemi gibi hastalıklar arasında bir ilişki olup olmadığını belirlemek için radyo dalgalarına maruz kalmanın etkilerini inceledi. Bu inceleme, cep telefonlarının yanı sıra televizyonlar ve bebek telsizleri gibi cihazlardan yayılan radyo dalgalarının potansiyel sağlık risklerini de araştırdı. Çalışma, radyo dalgalarının sağlık üzerindeki etkilerine dair önemli veriler sunarken, kablosuz teknolojinin kullanımı ile kanser vakalarındaki artış arasında bir bağlantı olmadığını ortaya koydu.

Kapsamlı İnceleme ve Sonuçlar 1994-2022 yılları arasında yapılan 63 çalışmayı değerlendiren araştırma, Avustralya hükümeti dahil olmak üzere 10 ülkeden 11 bilim insanı tarafından yürütüldü. Bulgular, cep telefonu kullanımının giderek artmasına rağmen, beyin kanseri ve diğer sağlık sorunlarının yaygınlığında bir artış olmadığını gösterdi. Özellikle uzun süreli cep telefonu kullanıcıları arasında bile kanser riskinde kayda değer bir artış gözlenmedi.

Önceki Araştırmalardaki Hatalar Araştırmanın bir diğer önemli bulgusu ise, önceki çalışmalardaki hatalara dikkat çekiyor. DSÖ ve diğer uluslararası sağlık otoriteleri, cep telefonlarının yaydığı radyasyonun sağlığa olumsuz etkilerine dair kesin bir kanıt olmadığını belirtmiş, ancak daha fazla araştırma yapılmasının önemine vurgu yapmıştı. Ken Karipidis ise önceki araştırmaların bazı yanlışlar içerdiğini belirtti…

Bu post DSÖ AÇIKLADI, CEP TELEFONU BEYİN KANSERİNE YOL AÇIYOR MU?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bulguları, acil olarak Amerikan Bilimler Akademisi’nin –PNAS– dergisinde yayımlandı.” ifadeleriyle beyin kanserinde önemli bir aşama kaydedildiğini duyurdu ve Sancar’ın “Bu çok sürpriz bir buluş, büyük rastlantı, başka bir deney yaparken birden bizi şok eden çok farklı bir olay karşımıza çıktı” sözlerini aktardı.

Sancar’ın kendisine keşfini anlattığını söyleyen Bursalı, yazısını şöyle sürdürdü:

Özetle anlatayım: Kendisine Nobel kazandıran DNA Onarım Sistemi konusunda “merak ettiği” bir soruya yanıt arıyordu.

DNA’mız biliyorsunuz, dış ve iç etkenler nedeniyle, kemoterapi, ultraviyole, sigara, kötü çevre ve beslenme vb. çok sık hasara uğruyor. Fakat DNA Onarım Sistemi bu hasarı onarıyor. Sancar, İnsan Nukleotid Eksizyon Onarım Sistemi’ni (İkili Kesim) keşfetmiş ve Nobel kazanmıştı.

İkili Kesim-Onarım mekanizması DNA sarmalında hasar gören bölümü (26 Nükleotidlik) kesip çıkarıyor ve yerine doğrusunu koyuyor. Böylece DNA’mız hasarsız çalışıyor. (Aziz Sancar ve Nobel’in Öyküsü kitabımda öyküsü var!)

Aziz Hoca diyor ki “Bunu test tüpünde kanıtlamıştık ama insan hücresi içinde de tam böyle mi oluyordu, yoksa 26 nükleotitten daha fazlası mı çıkarılıyor ve yerine daha çok nükleotid mi konuyordu, merak ettik. Bunu anlamak için de laboratuvar deneylerinde bildik EdU isimli molekülü kullandık. Deneylerimiz beklenmedik sonuçlar verdi adeta bir şok yaşadık, EdU molekülü, sağlam DNA’da, sanki DNA hasara uğramış gibi etki yapıyor ve onarım mekanizmasını harekete geçiriyordu! Böyle bir etki beklemiyorduk! Sebebini araştırdık.

Bozulmamış sağlam hücrelerin bulunduğu besi ortamına EdU molekülü koyduk ve baktık ki hücre onarım mekanizmasını çalıştırarak bu molekülü durmadan kesip çıkartıyor. Çıkarılan molekül serbest kalınca tekrar genoma giriyor, hücre onu tekrar kesip dışarı atıyor ve kör döngü böyle devam ediyor. Sonunda EdU ile başa çıkamayan hücre ölüyor (apoptoz).

Bursalı, keşfin beyin kanseriyle ilişkisini ise şu sözlerle anlattı:

Şimdi gelelim keşfin beyin kanseriyle ilişkisine: EdU molekülünün bariyerleri aşarak beyine rahat geçtiği biliniyor. Ama kemoterapi ilaçları, mesela en çok kullanılan Cisplatin ise beyine giremiyor.

Sancar’ın ağzından: “Biz de madem EdU hücreleri bu şekilde hücreyi öldürüyor, eğer beyin kanseri olan bir hastaya verilirse beyine gider, bu kanserli hücrelerin DNA’sına girer ve nöronlara zarar vermeden tümörü öldürür, sonucuna vardık…”

Bu post Nobel Ödüllü Aziz Sancar, Müthiş Bir Keşfe Daha İmza Attı!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

İpek Özbey imzalı haber, aynen şöyle:

Döndü Kezlere, İstanbul’da doğdu… 21 yaşında eşiyle görücü usulü evlendi. Şimdi 43 yaşında. Eşi, halı yıkama fabrikasında temizlik işçisi olarak çalışıyordu. Düzgün bir hayatları vardı, ta ki üç yıl önce eşi beyin kanseri olduğunu öğrenene kadar. Ameliyat oldu olmasına, ışın ve kemoterapi tedavisi de gördü. Hasta olduğunu çalıştığı yerden saklamıştı, işsiz kalmaktan korkuyordu. Nitekim bir gün temizlik yaparken fenalaşıp yere yığılınca ve hastaneye kaldırılınca kanser olduğunu herkes öğrendi. O gün işine son verdiler.

Derin Yoksulluk Ağı’nın kapısını çalıyor, kiralarını ödeyemeyen aileye üç aylık kira yardımı gidiyor. Arkası yine yoksulluk… Kış ortasında doğalgazı kesiliyor. Televizyonu satıp ödüyor. Bir aylık kirasını veremediği için ev sahibi kapısına dayanıyor. Evden çıkarılıyorlar. Üstelik evin eşyasını almasına da izin vermiyor. “Ne zaman kirayı verirsen o zaman gelir alırsın” diyor. 1100 lirayı ödeyemediği için evden sadece kıyafetlerini alıp çıkıyor… Yalnız değil.

TORUNU KUCAĞINDA..

Döndü Hanım’ın hikâyesi neresinden bakarsanız bakın dramatik… Sorun bir değil, iki değil… Mesela oğlu… 2 yıl önce okuldayken bir kıza âşık olmuş, severek evlenmişler… Ama hayat ters yüz olunca gelini dayanamamış, yoksulluk gözünü karartmış, oğlan askerdeyken annesi 1.5 yaşındaki çocuğu babaannenin kollarına bırakıp akrabalarının evine gidiyor.

Bir yandan oğluna üzüldüğünü söylüyor, gözleri dolu dolu Döndü Kezlere’nin: “Gelinim evi terk ettikten sonra oğlumun psikolojik sorunları başladı. Üstelik akciğerinde de nodül göründü. Askerden çürük raporu verilecek, şimdi izne geldi” diyor.

Peki, şimdi nerede yaşıyor?

Eşini kaybeden çocukluk arkadaşı 10 gün önce ona evinin kapılarını açmış. Çocukları ve torunuyla beraber orada kalıyor. Arkadaşı, “Laf olur” diye eşini istememiş. Döndü Kezlere anlatıyor:

“Eşim bir haftadır yok. Sebze halinin orada bir türbenin yanında yatıyor, bazen arkadaşlarının evine gidiyor. Orada bazen arkadaşlarına yardım edip karnını doyuruyor. Zaten bir süredir yokluktan huzur da kalmadı. Kanser hastası olduğu için kimse eşime iş vermiyor. Canım yanıyor. Tek başıma olsam gidip kadın sığınma evine sığınayım. Ama oğlum, kızım, torunum, hasta eşim… Sosyal Hizmetler’i aradığımda sadece sen sığınabilirsin, çocuğu da Çocuk Esirgeme Kurumu’na ver diyorlar. Torunumu Çocuk Esirgeme Kurumu’na verdikten sonra yaşamanın bir anlamı var mı, siz söyleyin bana…”

Pazarlarda 7.5 liradan lif satıyor Döndü Kezlere: “Dün bir pazardaydım, 10 tane lifime zabıta el koydu. Durumumu anlattım ama bir şey olmadı. Ataşehir Belediyesi’ne başvurdum, yiyecek yardımı çıktı, bu ay verecekler.”

SADECE NEFES ALIYORUZ’

Çok zor bir soru bu.

Geçmişi anlatıp duruyor: “Varlıklı değildik elbet ama eşim yemeğimizi, tüpümüzü her şeyimizi alırdı. Şükrederek yaşayıp gidiyorduk. 1 haftadır görmüyorum onu, çünkü oraya gidip gelemem. Eşimden gençliğimde dayak da yedim, ağzımda iki dişim yok. Ama sonra iyiye gittik. Şimdi her şey altüst oldu. Sadece nefes alıyoruz diye şükrediyoruz şimdi.”

GİDECEK EVİM YOK

Ve zor kararı verdiği gün…

Tanıdıklarına mesaj attı. “Sesimi duyun, yalvarıyorum. Benim gidecek bir evim yok. Eşim hasta. Böbreklerimi satıyorum. İhtiyacı olanlar 0 5xx xxx xx xx ‘nolu telefondan bana ulaşın.”

Peki onu böbreğini satmak isteyecek noktaya getiren neydi? Anlatıyor Döndü Hanım: “Bu kararı verdim, çünkü o gün torunuma bir tavuk çorbası bile pişiremedim. Belki böbreğimin bir alıcısı olur diye düşündüm. Daha kimse aramadı. Bilmiyorum, çaresizim, elbette böbreğimi satmak istemiyorum, kim ister…

Ama satarsam, belki başımızı sokacak bir ev kiralarız. Belki eşim sokaklarda ölecek yarın bir gün, haberim bile olmayacak. Böbreğimi satarsam, çocuklarım acıktığı zaman mutfakta rahat rahat istediklerini yiyebilirler belki. Ben yine başkalarının verdiği eskileri giyeyim ama torunuma çorba yapabileyim. Mecburum…”

“Böbreğimi satmaya mecburum…” Yoksulluğun geldiği noktada sözün bittiği yer burası…

Bu post “GİDECEK EVİM YOK, EŞİM HASTA, BÖBREĞİMİ SATIYORUM..” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.