Eylemde, “Gazetecilere, habere, emeğe özgürlük” yazılı pankart taşındı.

Açıklamanın tamamı şöyle:

”10 Ocak 1961’de Türkiye’de gazetecilerin birçok hakkını güvence altına alan 212 sayılı yasa çıktı. Bu yasanın yıldönümü “Çalışan Gazeteciler Bayramı” olarak anıldı ilk başta. 12 Mart askeri darbesinin ardından bu haklar budanınca çalışan gazeteciler günü olarak adlandırıldı 10 Ocak. Ancak artık bu yasa fiilen yürürlükte değil ve gazetecilerin çalışmasını engelleyecek birçok yeni yasa, uygulama ve fiili durum yaratıldı. Artık 10 Ocak bizim basın ve ifade özgürlüğü ile ilgili dertlerimizi anlatma, baskı altında ya da tutuklu gazetecilerle dayanışma içinde olduğumuzu bir kez daha duyurmak için bir vesile.

212 sayılı yasa ile tanınan birçok hak tamamen yok edilmiş durumda. Sarayda kurulan İletişim Başkanlığı büyük bir keyfiyetle kimin gazeteci olduğuna kimin gazeteci olmadığına karar vermek istiyor. Buna basın kartlarını dağıtıyor veya dağıtmıyor. Mahkemeler gazetecilere İletişim Başkanlığı tarafından verilmiş basın kartları olmadığı gerekçesiyle “Türkiye Cumhuriyeti tarafından tanımlanmış bir gazetecilik faaliyeti yoktur” diye karar verebiliyor.

Özellikle sahada çalışan meslektaşlarımız büyük baskı altında. Güvenlik güçleri tarafından işlerini yapmaları engelleniyor, itilip kakılıyor, şiddete uğruyor, gazeteci oldukları bilindikleri halde gözaltına alınıyor. Saray gazetecilere basın kartı vermiyor, güvenlik güçleri basın kartınız yok diye gazetecilere saldırıyor.

Türkiye her yıl çeşitli kurumların yaptığı araştırmalarda basın ve ifade özgürlüğü alanında dünyanın en geri ülkelerinden biri durumuna düşmüş durumda. OHAL’den sonra 200’e yaklaşan tutuklu gazeteci sayısı bir süre sonra düşmeye başlamıştı. Ne yazık ki bu sayı yine artmaya başladı. Diyarbakır ve Ankara’da yapılan operasyonlar gibi toplu gözaltılar ve tutuklamalar yaşandı. Her iki tutuklamada da arkadaşlarımız aylardır iddianame bekliyor. Neyle suçlandıklarını bilmiyor. Diyarbakır’daki operasyonda kamera, fotoğraf makinesi, bilgisayar gibi gazetecilerin çalışma aparatları suç aletiymiş gibi fotoğraflanıp servis edildi.

Son operasyonlarla tutuklu bulunan gazetecilerin sayısı 60’a yaklaştı. Kaç gazeteci hakkında dava açıldığını kimse bilemiyor. O kadar dava açılıyor ki, bu işle profesyonel olarak ilgilenen hak örgütleri bile yetişemiyor. Davalar sadece yapılan haberler nedeniyle açılmıyor. İktidar çevrelerinin hoşlanmadığı gazetecilerin sosyal medya hesapları inceleniyor, yaptıkları paylaşımlar (bazıları yıllarca önce olan) bahane edilerek davalar açılıyor. Geçtiğimiz yıl gazetecilere yönelik davalar ve verilen cezalarda gözle görülür bir artış yaşandı. Çok sayıda gazeteci hapis cezası aldı bunların birçoğu istinaf ya da Yargıtay kararını bekliyor.

Yaptıkları haberler ve yorumlar nedeniyle iktidarı rahatsız eden televizyon kanalları RTÜK aracılığıyla cezalandırılıyor. Bazen gerçekten komik gerekçelerle. Gazeteler ise Basın İlan Kurumu tarafından keyfi ilan kesme cezalarıyla ekonomik baskı altına alınıyor. Geçtiğimiz yılın en önemli olaylarından biri tabii ki iktidarın dezenformasyon, gazetecilerin sansür yasası dediği yasanın çıkmasıydı. Etkisini seçim sürecinde göreceğimiz yasa ile internet siteleri de keyfi bir denetime sokuldu.

Aynı yasa ile bazı sosyal medya platformları da fiilen kapatılabilecek. Bunun ilk örneğini İstiklal Caddesi’ndeki patlama sırasında yaşadık. Böyle bir atmosferde bir seçim süreci yaşayacağız. Yaşadıklarımız ve deneyimlerimiz bu baskıların daha da artacağını söylüyor bize.

Gazeteciler tüm bu baskılara rağmen devletle, patronla, ekonomik krizle, işsizlik tehdidiyle mücadele ederek mesleğini yapmaya devam ediyor. Patrona da polise de karşı çıkıyor, gerektiğinde hapisten de haber geçiyor. Meslektaşlarımız gazeteciliğin yapılabileceği umudunu sürdürüyor.

Gerçekten demokratik bir ülkede gazeteciliği sürdürmek istiyoruz. Bu nedenle hapishanelerde tutulan tüm gazetecilerin derhal serbest bırakılmasını, açılan davaların düşürülmesini talep ediyoruz.

“Basın hürdür ve sansür edilemez” denilen anayasa hükmü uygulansın.

Özellikle sahada çalışan meslektaşlarımıza uygulanan şiddete son verilsin.

Basın ve ifade özgürlüğü önünde engel olan tüm yasalar değişsin veya kaldırılsın.

Gazeteciler ve medya organlarını boğma görevini üstlenen RTÜK, BİK, İletişim Başkanlığı lağvedilsin, yerine meslek örgütlerinin temsilcilerini yer aldığı gerçekten özerk kurumlar ve kurullar kurulsun.

Sendikalaşmanın önündeki tüm engeller kaldırılsın.

Özgür ülke, özgür basın.

Gazetecilere, habere, emeğe özgürlük.

Yaşasın hakikat yaşasın dayanışma…”

Gerçek Gündem

Bu post DİSK BASIN-İŞ’TEN GAZETECİLER GÜNÜNDE EYLEM… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Basın açıklamasına TTB Merkez Konseyi Başkanı Prof. Dr. Şebnem Korur Fincancı, DİSK Yönetim Kurulu Başkanı Arzu Çerkezoğlu, KESK Eş Başkanı Şükran Kablan Yeşil, TMMOB İstanbul yöneticisi Cevahir Efe Akçelik, HDP Milletvekilleri Musa Piroğlu, Züleyha Gülüm ve çok sayıda kişi katıldı.

Eylemde konuşan DİSK Genel Başkanı Arzu Çerkezoğlu, bir süredir Rusya ile Ukrayna arasında yapay olarak körüklenen gerilimin bir haftadır savaşa dönüştüğünü söyledi. Rusya’nın saldırılarıyla beraber ağır bir insani yıkımla karşı karşıya bulunulduğunu belirten Çerkezoğlu, “Bu çatışmanın kaybedeni Rusya ve Ukrayna emekçileri başta olmak üzere bölge halkları olacaktır” dedi.

Çerkezoğlu, daha sonra şunları söyledi:

“SAVAŞ, ARTAN IRKÇILIK, CİNSİYETÇİLİK VE AYRIMCILIK DEMEKTİR..”

Savaş, ölüm, acı, gözyaşı ve yıkım demektir. Savaş, baskı, şiddet ve sömürünün katmerlenerek artması demektir. Savaş, emekçilerin ekmeği küçülürken zenginlerin kasalarının dolması demektir. Savaş, emeğin haklarının tamamen ortadan kaldırılması demektir. Savaş, iktidarların baskı politikalarına kılıf uydurulması demektir. İnsan haklarının, hukuk ve adaletin hiçe sayılmasıdır. Savaş üzerinde yaşadığımız gezegenin, ekosistemin, doğanın tahrip edilmesi demektir. Savaş daha fazla, açlık, yoksulluk, göç ve dolayısıyla tüm boyutlarıyla sağlıksızlık demektir. Savaş artan ırkçılık, cinsiyetçilik ve ayrımcılık demektir.

”MÜLTECİ SEÇMEK İNSANLIK SUÇUDUR..”

Öncelikle sivillerin can güvenliğini tehdit eden ağır saldırılar sürerken, Ukrayna’yı terk etmek isteyen herkese tüm komşu ülkeler sınırlarını açmalıdır. Mültecilere sınırları kapatmak veya ırkına, kökenine, inancına göre mülteci seçmek insanlık suçudur.

”RUSYA, HALKININ SOKAKLARDAN YÜKSELEN BARIŞ TALEBİNE KULAK VERMELİ..”

Savaşı durdurmak için geç değildir. Rusya kendi halkının sokaklardan yükselen barış talebine kulak vermeli, saldırılarını derhal durdurmalıdır. Ukrayna’daki tüm yabancı güçler geri çekilmeli, Ukrayna’daki tüm halklar kendi gelecekleri hakkında silahların gölgesinden uzak bir biçimde karar verebilmelidir. Dünya ölçeğinde de tüm askeri paktlar dağıtılmalı, başka ülkelerdeki askeri varlıklar sonlandırılmalıdır. Silahlanmayı ve yayılmayı esas alan politikalarından vazgeçilmelidir.

”İKTİDARIN NATO’DA GENİŞLEMEYE YÖNELİK YAKLAŞIMINA İTİRAZ EDİYORUZ..”

Bu talepler doğrultusunda ülkemizi yöneten iktidarın NATO’da genişlemeye yönelik yaklaşımına itiraz ediyoruz. Savaşı değil yaşamı ve barışı savunan bizler Rusya ile nükleer anlaşmalara son verilmesini istiyoruz. Ülke kaynaklarının savaş politikaları için kullanılmasını, saldırgan devletleri vergilerimizle beslemek istemiyoruz. Farklı emperyalist projelerin ve yayılmacı hayallerin çatışması emekçilere yıkım getirmekte, dünyayı ve halkları felakete sürüklemektedir. Bizler farklı emperyalist kampların yayılmacı tezlerini, savaş gerekçelerini reddediyor, savaşsız, sömürüsüz ‘Başka bir dünya mümkün’ diyoruz.

”BAŞKA BİR DÜNYA İÇİN’ ORTAK MÜCADELE ÇAĞRISI..”

Biz Türkiye’nin emek ve demokrasi güçleri için dünyadaki tüm dostlarımızı savaşa karşı barış, silahlanmaya karşı sosyal haklar, ırkçılığa ve ayrımcılığa karşı halkların kardeşliği, baskıcı iktidarlara karşı demokrasi, emeğin sömürüsüne karşı eşitlik için, ‘Başka bir dünya için’ ortak mücadeleye çağırıyoruz..”

(ANKA)

Bu post DİSK, KESK, TMMOB ve TTB’DEN: “SAVAŞA HAYIR!..” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.