İstisnalar bir yana, insanlığın büyük bir çoğunluğu, türlü çileli uğraşlarla kazanıyor yaşamını.

Maden işçileri, lastik imalatı işçileri, demir-çelik işçileri en ağır ve ölümcül işlerde çalışıyorlar.

Pazarcı esnafının gecesi gündüzüne karışır. Haftalık ya da yıllık tatil nedir bilmez. Karanlıkta çıkar yola, bütün gün çalışır, yine karanlıkta döner yuvasına. Ailesine hasrettir.

Mesleklerin insan bedeni ve ruhuna verdiği yükü ve çileyi tek tek saymayacağım. Ama tüm insanlığın ORTAK bir yaşam ihtiyacı var;

BESLENMEK…

Ekmeğimiz, sofralarımızdaki tüm gıdalar için tarımsal ve besicilik üretimi yapan insanların verdikleri emek karşısında hepimiz saygı duruşuna geçmeliyiz!

Bir tohumdan fideye, fideden sebzeye ulaşmak kolay mı?

İster kanatlı cinsi, ister küçük ya da büyük baş hayvan besiciliği yapmak; onları beslemek, temizlemek, ürünlerini almak, o ürünleri satıp “oh çok şükür, yoruldum ama emeğimin karşılığını aldım” diyebilmek kolay mı?

Neden elleri çatlaktır tarımla uğraşan insanların?

Neden olağandışı bir koku sinmiştir bedenine besicinin?

Neden emeğinin karşılığını alamadığı için tepki gösterir, sütünü, domatesini, patlıcanını yollara döker üretici?

Son iki aydır yaşadıklarımdan küçük ama somut bir örnek vermek istiyorum;

150 metrekare kadar küçük bir bahçemiz var. Bundan 15 yıl önce bu küçük toprağa ve küçük bir eve sahip olduğumuzda, bu bahçede ot bile yoktu.

Maddi-manevi emek verdik. Şimdi 17 adet meyve ağacımız, çiçeklerimiz ve sebzeliğimiz var.

Her yıl, Şubat ayında budamaları yaptırıyoruz. Çünkü, bu anladığımız bir konu değil.

Sonra, hemen her yıl “gübre ve doğal toprak” karışımı ile bahçeyi güçlendiriyoruz. Sebze üretimi için ayırdığımız 15-

20 metrekarelik bir alanda sebze fideleri dikiyoruz. Sonra, öğrendiğimiz kadarıyla bu sebze ve meyvelerin bakımını, çapalamasını, sebzeler büyüdükçe sırıklara bağlamasını, ziraat uzmanından aldığımız bilgilerle meyve ağaçlarının ilaçlamasını yapıyoruz.

Gübrelenmiş toprak bir süre sonra yabani otlarla, ısırgan ve ebegümeci gibi bitkilerle sarıyor bahçeyi. O zaman, özellikle sebzeleri saran otları tek tek temizliyor, sonra çapalıyorum. Yaş ilerledikçe bu iş daha bir zorlu hale geliyor! Belim ağrıyor, ter içinde kalıyorum! Parmaklarım yara bere içinde kalıyor!

Hemen iki akşamda bir bahçeyi suluyorum. Bu da kolay iş değil. Sonra, meyve ağaçlarının tabanını çapalayarak açmak, asmanın uzayıp sarkan dallarını temizlemek ve daha bir dolu iş var.

Bütün bunlardan sonra, olgunlaşan sebzeleri ve meyveleri toplayıp yemenin mutluluğu ise bambaşka bir duygu.

Bu yazıyı yazarken, parmaklarım geliyor aklıma; Sağ elimin üç parmağı ot yolmanın sonucu oluşan çatlaklardan dolayı tuşlara basmakta zorluyor beni! Belimdeki ağrı cabası! Sabah, elimde çapa, sebzelerin çevresini saran otları temizledim. Eğil kalk, kimilerini elle çekip çıkar, hayli yorucu.

Oysa, benim yaptığım ne ki?

Altı üstü 150 metrekarelik bir bahçede amatörce çalışmak. Dönümlerce bahçelerde, tarlalarda, hem de güneşin altında emek veren, çile çeken üreticileri düşününce utanıyorum!

Bahçesinde beslediği tavukların yumurtalarını ve ineğinin sütünü biraz olsun değerinde satarak geçimini sağlamaya çalışan insanlar geliyor aklıma.

“Getirdiğin yumurtanın tanesi ve sütün litresi ne kadar?” diye sormuyorum, soramıyorum. Ne istiyorsa ödüyorum ve “Hakkını helal et kardeşim” diyorum içimden…

Çok varsıl olduğumdan değil;

EMEĞE ve İNSANA SAYGIMDAN…

Bu post Mustafa Küpçü-SİZ HİÇ SEBZE-MEYVE YETİŞTİRDİNİZ Mİ? Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Birgün’den Dilara Şimşek’in haberine göre; Yatağan’da termik ve madenler yüzünden 5 köy taşınmış. Ancak köylüler topraklarını terk etmek istemiyor. Madenlerin hafriyatlarının Kaltun’da mezarlıkların üzerine döküldüğünü aktaran köylüler yakınlarının mezarlarının yok olduğunu söylüyor. Bölgede yaşayan kadınlar topraklarına sahip çıkma kararlığında.

‘Tüm ürünlerim eridi’
Yöre sakini Fatma Karabaş, “Köyümüzde kurulan termik santralden dolayı çok zarar görüyoruz. 10 yıl önce zeytinlerimiz daha çok verimliydi. Ağaçlarımız güzeldi, bu durumdan çok rahatsızız. Köyde 100 kişi varsa 90 kişisi kanser. Kanser olmayan kimse yok. Sularımızın da kesilmesini istemiyoruz” dedi.

Bahçesinde bulunan tüm ürünlerin eridiğini aktaran Raziye Ortan, konuşmasını şöyle sürdürdü:

“Termik santralden en çok zarar gören benim. Bahçeme giremiyorum, bahçede bulunan tüm ürünlerim eridi. Bahçeme girdiğim zaman vücudumda kaşıntı oluyor, sabahları uyandığımda genzim yanıyor. Organlarım bitik durumda, kan tahlillerim sürekli eksik çıkıyor. Tarlalarımız çok kötü durumda.”

Fatma Karaderen yer altındaki suların yok edilerek köyün kurutulacağını dile getirirken, Gülşen Ortan, “Termik santral kurulduğundan beri çocuklarımız ve yaşlılarımız hep hasta. Zeytin ve badem ağaçlarımız, bahçelerimiz verimsiz durumda. Termik Santral zehir saçıyor” ifadelerinde bulundu.

Son olarak Suzan Ortan ise zeytinliklerin ve bahçelerin tahrip edildiğini aktardı. Ortan, “Havamız çok kirli, bir yaşam sürdüremiyoruz” diyerek konuşmasını sonlandırdı.

Kaynak suyu santrala kiralandı..
Muğla Yatağan’da Turgut ve Hacıbayramlar köyleri yakınlarında planlanan yeraltı kömür işletmeciliği projesi için geçtiğimiz günlerde ‘ÇED gerekli değil’ kararı verildi. Kararın ardından başlayan dava süreci devam ederken eski adı Lagina olan ve antik kent özelliği taşıyan Turgut köyü yok olma tehlikesiyle karşı karşıya.

DSİ’nin Yatağan bölgesine verilen içme suyunun 13 katına denk gelen kaynak suyunu termik santrala kiraladığı ortaya çıktı. Yapılan protokole göre Yatağan Termik Santralı 10 yıl boyunca Dipsiz Kuyuları’ndan su alabilecek..

Kaynak-Gerçek Gündem

Bu post TERMİK SANTRAL BİR KÖYÜ YOK EDİYOR!, 100 KİŞİDEN 90’I KANSER.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Birimlerde sandık kurularak, oylama yapıldı.İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin temizlik, park bahçeler, fen işleri, katı atık, çevre temizliği, makine atölyeleri, İZSU, ESHOT, hastane ile huzurevleri gibi 20 birimde çalışan işçilerin ekonomik ve sosyal haklarının yeniden belirleneceği TİS görüşmelerinde sona gelindi. 5 bin 80 İZENERJİ işçisini ilgilendiren sözleşme taslağında bulunan 14 madde, işçilerin onayına sunuldu. 

Üyeler üzerinde ‘TİS ret’ ve ‘TİS kabul’ yazan kağıtları sandıklara attı. Genel İş 2 No’lu Şube Başkanı Arif Yıldız, yaptığı açıklamada, “Talebe göre ne yapmamız gerekiyorsa onu yapacağız. İşçi verilen zamları kabul etmezse ona göre yol alacağız. Tamamen işçilerin vereceği karara uyacağız” dedi.

Yaptıkları son görüşmelerde, market fişinin 1100 TL olarak kabul gördüğünü belirten Yıldız, “Geçen aralık ayı maaşı ile şuan ki maaşımız arasında bin ve bin 100 lira arasında zam yansıdı. Sosyal haklarımıza yönelik yapılan iyileştirmeler hariç.

Arkadaşlarımız, ‘Maddeleri kabul ediyoruz, görüşmeleri sonlandırın’ derse, yarın kanun hükmünde kararname ile geçiş yapanlarla görüştükten sonra gerekeni yapacağız” diye konuştu..

Kaynak-DHA

Bu post İZENERJİ İŞÇİLERİ, TİS OYLAMASI YAPTI.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bu post MESUT HOCA’NIN MORİNGA’LARI COŞKUYLA BÜYÜYOR.. Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.