Dün makamda fotoğraf veren ve neşeli halleriyle çok konuşulan AKP’li Eray Karadeniz seçilmiş başkan gibi sokağa çıktı, esnaf ziyaretleri gerçekleştirdi.

SÖZCÜ TV Ana Haber sunucusu Fatih Portakal canlı yayında AKP’li Eray Karadeniz’e büyük tepki gösterdi.

“SENİ KULLANIYORLAR ERAY BEY FARKINDA DEĞİLSİN”

“Adam büyük bir gururla dolaşıyor yahu” diyen Portakal, “Ben olsam çıkamam insan içine. Kabul etmem zaten öyle bir şeyi. Eray Bey de nasıl kabul etti anlamak mümkün değil. Hak etmiyorsun ki ve seni kullanıyorlar Eray Bey farkında değilsin. Belki farkındasın ama hep bu iktidarın süreceğini düşünüyorsun” ifadelerini kullandı.

Bugünlerin unutulmayacağını belirten Portakal, “O zaman senin ismin de yazılacak. Bu sokağa çıkışlar da yani büyük ihtimal senaryo onlar. Bir de pazara çıksınlar görelim. Gerçi ona da bir senaryo ayarlarlar” dedi.

Portakal, açıklamalarının devamında şunları söyledi,

“DÜNYADAN HABERİ YOK”

“Burada tabi Ayşe Hanıma bakınca umarım AKP’li vekiller Ayşe Hanım gibi değildir. Hanımefendinin dünyadan haberi yok. Olan bitenden. Bir meclis üyesi diyor ki nasıl yönetildiğimiz ortada. Eğer böyleyse AKP’li vekiller vay ülkenin haline. Belki de böyle olduğu için itiraz etmiyorsunuz olan bitene. Kadının dünyadan haberi yok. Benim vergimle maaş alıyor. Yazık…”

Bu post PORTAKAL: “SENİ KULLANIYORLAR ERAY BEY FARKINDA DEĞİLSİN…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Belediyenin CHP’den AKP’ye geçmesinin ardından AKP Kayseri Milletvekili Ayşe Böhürler’den skandal bir açıklama geldi. Böhürler, katıldığı televizyon programında Bahçetepe’nin tutuklandığından habersiz şekilde AKP’ye geçtiğini sandı.

Böhürler şu açıklamayı yaptı:

“Böyle bir durumda belediye başkanı kendi ilçesinde çalışma yaparken AK Parti’ye geçerek bölgesine çok daha iyi hizmet edeceğini düşünmüş olabilir. Bu fikre de saygı duyarım. Sonuçta AK Parti’den CHP’ye, CHP’den de AK Parti’ye daha önce de geçişler oldu, başka partilerde de oldu. Bu kendi iradesiyle vermiş olduğu bir karardır. Kendi seçmen kitlesi, kendi bölgesinin seçmen kitlesi sonuçta gördüğümüz gibi muhafazakar kesimi temsil eden bir çoğunluğa sahip.

Ben bölgesine AK Parti’ye geçerek çok daha iyi hizmet edeceğini düşünüyorum Hakan Bey’in. AK Parti’ye hoş geldin diyorum kendisine. Gaziosmanpaşa gelişen bir ilçe ve bu sinerjiyle ilçeye çok daha iyi hizmetler yapacaktır diye düşünüyorum…”

Kaynak: Habertürk

Bu post AYŞE HANIMIN NE TUTUKLAMADAN HABERİ VAR NE DE SEÇİMDEN!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

1968 yılında UNESCO Bursu ile Gazetecilik dalında Yüksek Lisans yapmak üzere Indiana Üniversitesi’ne gittiğimde tez danışmanına, Amerikan dış politikası ile Amerikan basını arasındaki ilişkileri incelemek istediğimi söylemiştim.

Saf ve temiz Anadolu delikanlısının kafasındaki sorulara bakın:

Acaba Amerikan medyası hükümetin politikasının etkisi altında kalıyor muydu? Hatta bazı konularda ondan “Buna gir, şuna girme” türünden bir sinyal bekliyor muydu? Örneğin sürekli havadan bombalanan gariban Vietnam konusunda sessiz kalmalarını nasıl açıklamalıydık?

Danışmanım bu sorunun bir Yüksek Lisans tezine sığmayacak kadar büyük olduğunu söyledi. Ben gene de bir yolunu bulup soruyu bir ucundan kurcaladım ve savımı destekleyen şeyler buldum. Daha sonraki yıllarda Washington’da gazetecilik yaptığım dönemde de (1980-83) gözlerimle gördüm. Foggy Bottom (Dışişleri Bakanlığı) bir kısım Amerikan basınını çeşitli yöntemlerle yönlendiriyordu.

Bazı tabu konular vardı ve tahmin edeceğiniz gibi, Vietnam politikası ve İsrail’e yapılan yardım bunlar arasındaydı. Ancak, zaman zaman yürekli gazeteciler bu tabuları yıkıyor, dokunmayın denilen konulara dokunuyor, örneğin My Lai kıyımı gibi skandalları göz önüne seriyorlardı. Bu seferki gözü kara gazetecinin adı Seymour Hersch idi. 105 Vietnamlı köylünün Amerikan askerlerince nasıl öldürüldüğünü anlatmıştı.

Çünkü o dönemde Amerikan basınında gazetecinin misyonunun “doğruları dosdoğru söylemek”, yani parrhesia olduğuna inanan güçlü bir meslek damarı vardı. Bu gerçek gazeteciler, meslektaşlarının çoğu Foggy Bottom’dan işaret ve ödül beklerken bir bedel ödemeyi de göze alıp gerçekleri yazıyor ya da gösteriyorlardı.

ASİL Mİ REZİL Mİ?…

Gazetecilik, yapılış tarzına göre, çok asil ya da çok rezil bir meslek olabilir. Gazetecilik mesleğinin onurunu kurtaran, onu asalet podyumuna çıkaranlar kendisini doğruların ya da hakikatın neferi sayanlardır. İsrail dahil hemen her ülkede gazeteciliği böyle bir misyon duygusuyla yapanlar vardır. İsteyenler Haaretz gazetesine baksınlar. O günlerden bu yana çok gerilemiş olan Amerikan gazetelerinde de hala böyleleri vardır.

Basın özgürlüğü geleneğimiz çok zayıf olsa da, bizde de böyleleri vardı, ağır bedeller ödediler. Hala vardır.

Ama rezillik podyumumuz daha kalabalıktır. Güç sahiplerinin gözüne bakarak “Haydi patlat!” diye sinyal bekleyenleri tanıyor, “Mehmet yazdı, sen niye yazmadın diye işaret alanları biliyor, tüm rezillikleriyle her gün ve her gece kendilerini teşhir etmelerini izliyoruz.

İnsanlığın ve ülkemizin büyük bir hakikat krizinden geçmekte olduğu şu dönemde onlar kendi mesleklerinin en temel ilkelerine ihanet ediyorlar. Düşmanın, yani anti-iletişim güçlerinin askerliğini yapıyorlar.

BÖHÜRLER’İN YAZISI…

Bu konuya nereden mi geldim? Ayşe Böhürler’in Yeni Şafak Gazetesi’nde iki üç gün önce yazdığı “Amerika’nın mesaji” adlı yazıdan…

Uzun yıllardır basın yayın konularında çalışan ve yıllar önce TV 8’de yaptığım bir programa çıktığında yumuşak dili ve bilgisiyle takdirimi kazanan Böhürler, Christian Amanpour adlı CNN gazetecisinin, Filistinli çocukların dramıyla ilgili program yapmakta gecikmesini eleştiriyor, bir Filistinli liderle ilgili belgeselin Amerikan hükümetince verilmiş bir sinyal olup olmadığını soruyordu.

Yerinde bir eleştiri ve yerinde bir soru olduğu kanısındayım.

Ancak, yazısında daha sonra birlikte program yaptığı, geçenlerde kaybettiğimiz Alev Alatlı’nın Amanpour’la ilgili sözlerine yer veriyor, onun “daha önce söylenen bir senaryoya göre soru soran” biri olduğunu belirtiyordu. Yani güç odaklarından sinyal bekleyen bir gazetecimsi…

ASIL GERÇEKLER…

Amanpour’un Filistinli çocuklarla ilgili program yapmakta gecikmesinin arka perdesini bilmiyorum. Öyle ya da böyle, Ortadoğu konularını çok iyi bilmesi gereken Amanpour’un İsrail’in vahşeti konusunda bu kadar gecikmesini mesleki ihmal olarak görüyorum.

Bazı konularda fazla bekleyemezsiniz. Mesleki haysiyetiniz söz konusudur. Bedeli olabilir: Kalemin kırılacağı nokta budur.

Ancaak!

Gerçeklerin söylenmesi kadar, ne zaman ve nerede söylendiği de önem taşır. Bu sözler, tek bir gazetecinin bile mesleğini yaptığı için hapiste olmadığı Danimarka’da değil, bu konuda müzmin dünya şampiyonu Türkiye’de söyleniyor. Ülke medyasının yüzde 80’ninin iktidarın sinyalleriyle yönetildiği Türkiye’de… Halkın vergileriyle ayakta duran kamu yayın kuruluşunda onaysız tek programın yayınlanamadığı Türkiye’de…

Bu konularda gıkı çıkmayan bir iktidar gazetesinde… Bu konuları çok iyi bildiği halde dile getirmeyen bir iktidar partisi milletvekili tarafından… Bağımsız kalması gerekirken parlak ampule çok fazla yaklaşarak maalesef kanatlarını yakmış bir bilim insanına dayanarak…

Durun bakalım derim. Durun bir dakika…

Bu post Haluk Şahin: “Durun bakalım.. Durun bir dakika.. Ayşe Böhürler’in eleştiri hakkı var mı?…” Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.